ระบบวงแหวนครอบจักรวาล - บทที่ 581 โปรดออกคำสั่ง
บทที่ 581 โปรดออกคำสั่ง
ช่วงเวลานี้จะเป็นการเป็นพยานให้กับประวัติศาสตร์ ช่วงเวลาแห่งการรวมโลกที่สองทั้งหมดได้มาถึงแล้ว
“ท่านได้ออกคำสั่งแล้ว ภายในสามเดือน ให้รวมโลกที่สองเป็นหนึ่งเดียว พวกคุณมีปัญหาอะไรไหม”
“ไม่มี!!”
“ฮ่ะ ๆ รอจนคันใจมานานแล้ว ตอนนี้พวกเราแค่ขาดคำสั่งเท่านั้น”
“ใช่แล้ว ท่านเมืองปาถู โปรดออกคำสั่งเถอะ พวกเราพร้อมรบมานานแล้ว”
“ดี!”
ปาถูมีใบหน้าแดงระเรื่อ สีหน้าตื่นเต้น
หลายปีมานี้ หลังจากที่ตนเองได้รับการสนับสนุนให้เป็นเจ้าเมืองเสือคำรามภูเขา ตนเองได้ทุ่มเทอย่างหนัก เหน็ดเหนื่อยอย่างมาก มุ่งมั่นพัฒนา ตอนนี้ในที่สุดก็เห็นผล ในที่สุดก็ได้ทำตามแผนการของท่านสำเร็จหนึ่งอย่าง นี่เป็นช่วงเวลาอันศักดิ์สิทธิ์
“งั้นทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม อีกสิบนาที ผมจะส่งข่าวไปยังกลุ่มที่แฝงตัวอยู่ทั่วโลกที่สอง ให้ร่วมมือกับเมืองเสือคำรามภูเขา ทำให้เกิดการลุกฮือพร้อมกันทั่วทุกที่”
“รับทราบ!”
เหล่าเทพต่างแยกย้ายกันไปอย่างรวดเร็ว
ในบรรดาพวกเขาโม่ฉีรู้สึกกระวนกระวายที่สุด
อีกหนึ่งปีผ่านไป กองทัพผู้พิพากษาได้รับการฝึกอย่างหนักจากเขาอีกหนึ่งปี ในปีนี้ กองทัพผู้พิพากษาเห็นได้ชัดว่าแข็งแกร่งขึ้นมากอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ พวกเขาจะให้ความประหลาดใจกับเขาอีกหรือไม่?
โม่ฉีรอคอยด้วยความตื่นเต้น
กลับมาที่ศาลเทพ
ในตอนนี้ กองทัพผู้พิพากษาที่ขยายเป็น 35,000 คนยืนเงียบ ๆ รอคำสั่ง ภารกิจครั้งนี้ ซับซ้อนกว่าการต่อสู้กับภูเขาหมื่นลี้ครั้งนั้น และเร้าใจมากกว่า
แต่หลังจากการต่อสู้ที่ภูเขาหมื่นลี้ กองทัพผู้พิพากษาก็ฉลาดขึ้น ไม่ปล่อยความกระตือรือร้นภายในออกมาอย่างไร้การควบคุมอีกต่อไป ทุกคนเรียนรู้ที่จะสงบนิ่ง เรียนรู้ที่จะต่ำต้อย
การกลับมาของโม่ฉีทำให้ดวงตาของกองทัพผู้พิพากษาทั้งหมดเปล่งประกายวาววับ
โม่ฉีก้าวขึ้นไปบนเวที พูดเรียบ ๆ ว่า
“อีกหนึ่งปีที่ดอกไม้บานในฤดูใบไม้ผลิ~~~ อากาศก็ไม่เลวเลย”
เป็นการเริ่มต้นที่ตลกมาก~~~
แต่ไม่มีใครในกองทัพผู้พิพากษาตอบสนอง
โม่ฉียิ้มพูดว่า
“ผมหวังว่า ในวันดี ๆ แบบนี้ พวกคุณจะสามารถสร้างความประหลาดใจให้ผมได้ทีละเรื่อง ผมหวังว่าในสงครามรวมโลกครั้งนี้ กองทัพผู้พิพากษาจะสามารถแสดงความสง่างามของกองทัพที่แข็งแกร่งที่สุดภายใต้บัลลังก์เทพหนิวลี่นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของพวกคุณ ถ้าทำไม่ได้ตามที่ต้องการ พวกคุณก็ไปอาบน้ำแล้วกลับบ้านไปนอนกับเมียได้เลย”
“บิชอป โปรดออกคำสั่งด้วย!”
ผู้บัญชาการของศาลตัดสินโลเออร์มตอบกลับด้วยเสียงทุ้มแหบ
“โลเออร์มรับคำสั่ง”
โม่ฉีใบหน้าเคร่งขรึมขึ้นทันที
“ภายในสามเดือน ให้รวมทั้งโลกเป็นหนึ่งเดียว ภารกิจของเราคือบุกไปทางเหนือ ภารกิจของพวกคุณหนักหนาสาหัส ทางเหนือเรามีสายลับน้อยมาก ดังนั้นตลอดเส้นทาง พวกคุณต้องบุกอย่างรวดเร็วและรุนแรง ห้ามหยุดชะงัก”
“ท่านวางใจได้ พวกเราคือกองทัพตัดสินของเทพเจ้า ตัดสินทุกลัทธินอกรีต!!”
โลเออร์มตะโกนด้วยสีหน้าคลั่งไคล้
“ตัดสินลัทธินอกรีต! เทพเจ้าทรงพลัง!”
เสียงคลั่งไคล้ของเหล่าเทพระเบิดออกมา
“ออกเดินทาง!” โม่ฉีพยักหน้าอย่างพอใจ พูดเบา ๆ
“ออกเดินทาง!”
โลเออร์มหันตัวคำรามออกไป พลังอันยิ่งใหญ่ของเทพหลักทำให้เสียงของเขาแผ่ครอบคลุมไปพันลี้โดยพลัน ทำให้เทพทุกองค์ที่ได้ยินต่างตกตะลึง แล้วรู้สึกหนาวสั่นไปทั้งร่าง
สองคำนี้เต็มไปด้วยไอสังหารอันรุนแรง ไอสังหาร! มีท่วงท่าที่มุ่งไปข้างหน้าโดยไม่หวนกลับ
“หรือว่า จะมีสงครามอีกแล้วหรือ? เทพเจ้าโปรดคุ้มครอง” ในเมืองหูเสี่ยวซาน เทพธรรมดาหลายองค์ทำท่าสักการะเทพหนิวลี่
หนิวลี่ตอนนี้กำลังอยู่กับสุนัขจิ้งจอกน้อยเอลฟ์และสาว ๆ ที่ไม่ได้พบกันนาน รวมถึงลูกชายหนิวชุนเสี่ยวที่มาเยี่ยมโดยไม่คาดคิด และสาวน้อยหน้าตาสะอาดสะอ้านจากโลกมนุษย์ที่กำลังคบหากับลูกชายของเขา หญิงสาวคนนั้นชื่อเมี่ยวเนี่ยนซือ บอกว่าเป็นลูกสาวของเมี่ยวจ้านและกานเสวี่ย~~~~
เมื่อได้ยินเสียงคำรามที่เต็มไปด้วยอำนาจบารมีนั้น ครอบครัวของหนิวลี่ต่างตกตะลึง
จากนั้นหนิวลี่หัวเราะเบา ๆ พูดว่า
“คนนี้น่าจะเป็นโลเออร์มสินะ ไอ้หนูนี่เสียงดังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน”
“พ่อ ผมอยากเข้าร่วมกองทัพตัดสิน”
จู่ ๆ หนิวชุนเสี่ยวที่นั่งเงียบอยู่ก็พูดขึ้น
“เข้าร่วมกองทัพตัดสินเหรอ?”
หนิวลี่ตกตะลึง แล้วถามอย่างสนใจ
“ทำไมล่ะ?”
เห็นหนิวลี่ไม่ได้คัดค้านโดยตรง หนิวชุนเสี่ยวก็ดีใจจนคิ้วกระดกขึ้น
“ในบรรดากองทัพทั้งหมด กองทัพตัดสินเป็นที่ที่ฝึกคนได้ดีที่สุด ผมเคยลองเข้าไปหนึ่งวัน ถึงแม้จะเหนื่อยจนหมดแรง แต่สิ่งที่ได้ในวันนั้นมีมากมาย แต่เมื่อผมอยากเข้าร่วมกองทัพตัดสินจริง ๆ ปู่กับย่ากลับคัดค้าน บอกว่าที่นั่นไม่ใช่ที่สำหรับคนธรรมดา”
พูดถึงตรงนี้ บนใบหน้าของหนิวชุนเสี่ยวมีความน้อยใจเล็กน้อย แต่ก็มีความมุ่งมั่นอยู่ด้วย
หนิวลี่ตบไหล่ลูกชาย แล้วยิ้มพูดว่า “ตราบใดที่เธออยากทำ เธอก็ทำได้ ลูกชายของฉันหนิวลี่ไม่กลัวความยากลำบาก”
“จริงเหรอ??”
หนิวชุนเสี่ยวตะโกนด้วยความดีใจ
“แน่นอนว่าจริง ฉันเป็นพ่อของเธอนะ จะพูดไม่จริงได้ยังไง” หนิวลี่ยิ้มพูด
“ดีเลย!”
ใบหน้าของหนิวชุนเสี่ยวเปล่งประกายด้วยความยินดี แล้วในดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวาและความกระตือรือร้น
ข้าง ๆ หนิวชุนเสี่ยว เมี่ยวเนี่ยนซือที่เป็นเพียงเทพระดับล่างระดับพลังยุทธ์มองหนิวชุนเสี่ยวด้วยความชื่นชมและตื่นเต้น ในสายตาของเธอ พี่ชุนเสี่ยวเป็นคนที่เยี่ยมที่สุด ดีที่สุด
หนิวลี่เห็นทุกอย่างนี้ในสายตา อดถอนหายใจไม่ได้ ถึงวัยหนุ่มสาวที่ดีงาม ความคิดมักจะวุ่นวาย มีความรัก มีความกระตือรือร้น ไม่เข้าใจการเล่ห์เหลี่ยม ไม่ถามถึงอันตราย มีแต่ความฝันในใจ
ตัวเองในตอนนั้น เดินมาถึงจุดนี้อย่างมึนงง ตอนนี้คิดดูแล้ว ดูเหมือนจะพลาดอะไรไปมากมายนะ~~
ในห้วงจิตของหนิวลี่ความทรงจำที่เก็บไว้นานได้เปิดออก ตอนนั้น ยังอยู่ในรั้วโรงเรียน มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ชอบดักรอตัวเองที่หน้าประตูโรงเรียน~~~ ช่างเป็นเวลาที่น่าคิดถึงจริง ๆ !
YOU MAY ALSO LIKE
