ระบบสร้างซอมบี้ - บทที่ 146: แล้วผู้หญิงของฉันล่ะ?

ฐานของเมืองหนือดูเหมือนเป็นโกดังขนาดใหญ่ที่ป่อนอยู่ใน
ภูเขา
ท่ามกลางภูเขาเหล่านี้มีการสร้างบ้านเรือนแบบต่างๆ
จากระยะไกลส่วนใหญ่ป่อนอยู่ใต้ต้นไม้
ขณะที่ โจวเฉียง เดินไป ผู้รอดชีวิตนับไม่ถ้วนแอบมองดู
คนที่สามารถก่อกวนฐานได้ทั้งหมด พวกเขาจำเป็นต้องดูให้
ดีอยู่เสมอ
เช่นเดียวกับฐานของตะวันตก
ผู้คนที่นี่ล้วนปูบผอมเนื่องจากขาดสารอาหารเป็นเวลานาน
ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่พวกเขาจะมองไปทางนี้
เปรียบเทียบกันแล้ว ผู้รอดชีวิตจากเมืองเหนือดูเหมือนจะ
อยู่ในสภาพที่แย่กว่า
ริมฝีปากของพวกเขาส่วนใหญ่แตก ปึ่งเป็นสัญญาณที่
ชัดเจนของปัญหาน้ำในระยะยาว
มีลำธารไหลผ่านหมู่บ้าน
ที่น่าขันก็คือน้ำนี้ดื่มไม่ได้

ในอดีต ผู้คนที่กระหายน้ำมักจะดื่มน้ำจากลำธารโดยไม่
คำนึงถึงผลที่ตามมา
อย่างที่คุณคิด พวกเขาติดเชื้อและกลายเป็นปอมบี้ในที่สุด
แม้แต่การต้มน้ำก็ไม่เปลี่ยนผลลัพธ์
ไวรัสดูเหมือนจะไม่ถูกฆ่าด้วยอุณหภูมิที่สูงแบบนี้
เมื่อเวลาผ่านไป ทุกคนรู้ว่าน้ำที่นี่ดื่มไม่ได้
“เจ้าของกลุ่มนี้ดูค่อนข้างธรรมดา”
“ผู้หญิงขี้เหร่ที่นั่งข้างหลังเขาคือใคร? เขาชอบความ
อัปลักษณ์หรือเปล่า? ฉันอัปลักษณ์กว่าผู้หญิงคนนี้แน่นอน คิด
ว่าถ้าฉันลงไปที่นั่น เขาจะชอบฉันทันทีไหม?”
“โอ้พระเจ้า ตานั่นดูชั่วร้ายมาก”
“แค่สบตากับตานี้ก็เวียนหัวแล้ว”
“สัตว์ประหลาดเหล่านี้สามารถถูกทำให้เชื่องได้หรือไม่?”
“ฉันไม่เคยได้ยินว่าใครสามารถใช้สัตว์ประหลาดเหล่านี้เป็น
สัตว์ขี่ได้”
การอภิปรายดังกล่าวไม่หยุดหย่อน
โจว เฉียงไม่ได้รังเกียจ และมู่เสี่ยวหยูก็ไม่ได้รู้สึกเป็นภาระ
ใดๆ ในสายตาของเธอ
ผู้หญิงอัปลักษณ์?

เธอแค่หัวเราะ
อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาไปถึงไหล่เขา เธอก็ตบไหล่ โจ
วเฉียง
“ปล่อยฉันลงตอนนี้ได้ไหม”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ โจวเฉียงก็อยากจะเตะเธอออกไป
เธอหมายความว่ายังไง ทำให้เธอผิดหวัง?
เห็นได้ชัดว่าเธอขี้เกียจเกินไปที่จะขี่บนหลังม้าของเขา
โจวเฉียง ขอให้เกราะหนามสายฟ้าหยุด มู่เสี่ยวหยูเลื่อน
ออกจากด้านหลังของเกราะหนามสายฟ้า กำเครื่องสำอาง น้ำ
และอาหารของเธอไว้ แล้ววิ่งไปตามเส้นทางนี้ที่นำไปสู่ยอดเขา
หายเข้าไปในป่าในพริบตา
“ในที่สุดก็กำจัดผู้หญิงที่น่ารำคาญคนนี้ได้”
โจวเฉียงรู้สึกโล่งใจเช่นกัน
มีเพียง เปียวเทียนเฉิง ที่ติดตามไปด้วยต้องการหยุด มู่เสี่ยว
หยู
ให้ตายเถอะ เหยื่อ เธอไม่ได้ให้อาหารและน้ำที่เธอหามาได้
แต่กลับเอาไปอย่างหน้าด้านๆ
ตามกฎของการเอาชีวิตรอด เธอควรถูกฆ่าทันที
อย่างไรก็ตาม.

ดูเหมือนว่าเจ้าของกลุ่มจะชอบเธอ?
ไม่เป็นไร ผู้หญิงคนนี้ไม่สามารถได้รับการปฏิบัติเหมือน
ผู้หญิงทั่วไป
คุณไม่เห็นหรือว่าเธอสามารถขี่บนหลังของสัตว์ประหลาด
ได้หลายครั้ง?
เปียวเทียนเฉิง รู้สึกอิจฉา เขาอยากจะขี่ด้วย
แต่เขาเดาว่าบอสจะสับเขาเละ
พวกเขามาถึงคฤหาสน์ของผู้นำบนยอดเขา
ที่นี่เป็นถ้ำที่ได้รับการดัดแปลงและตกแต่ง
พื้นปูด้วยพื้นไม้ โคมไฟคริสตัลขนาดใหญ่แขวนสูง โปฟา
และอื่นๆ ล้วนเป็นของหรูหรา
ที่นี่มีเครื่องใช้ไฟฟ้าทุกชนิด
เมื่อคุณเข้ามาที่นี่ คุณจะนึกไม่ถึงเลยว่านี่จะเป็นจุดจบของ
โลก
โจวเฉียง ปล่อยให้เกราะหนามสายฟ้าหยุดที่ทางเข้า มันยืน
อยู่ด้านข้าง แววตาไร้ความรู้สึก เย็นชาอย่างเหลือเชื่อ
เมื่อมันยืนอยู่ตรงนั้น การป้องปรามที่ปล่อยออกมาทำให้
นักรบพันธุกรรมไม่กี่คนที่ประจำการอยู่ที่นี่ถอยห่างออกไปโดย
ไม่รู้ตัว

พวกเขาค่อนข้างกลัวสัตว์ร้ายตัวนี้
มีเพียงดวงตาปีศาจเท่านั้นที่ติดตาม โจวเฉียง เข้าไป
เมื่อเข้ามา หลิวเจิ้นหนิง ก็กวักมือเรียก โจวเฉียง ให้นั่งลง
ตามธรรมชาติแล้ว ผู้หญิงที่เป็กปี่และเย้ายวนใจหลายคนก็
โผล่ออกมาจากห้องอื่นๆ แต่ละคนมีความสวยงามและมีรูปร่าง
ที่น่าอัศจรรย์ ล้วนมีเสน่ห์อย่างมาก
พวกเธอนำน้ำสองสามถ้วยและขนมขนมปังออกมา
“คุณโจว คุณคิดอย่างไรกับผู้หญิงของฉัน”
“นี่คือผู้หญิงที่ดีที่สุดในนิคม”
หลิวเจิ้นหนิง เริ่มโอ้อวด
ผู้หญิงเหล่านี้ชอบเข้าสังคมมาก พวกเธอยื่นอาหารและน้ำ
ให้ โจวเฉียง โดยยกบั้นท้ายขึ้น
อย่างไรก็ตาม มีความตึงเครียดในดวงตาของพวกเธอ
เหตุผลก็คือดวงตาปีศาจที่กำลังกระพือปีกเล็กๆ และบินอยู่
บนไหล่ของ โจวเฉียง
ผู้ชายของ หลิวเจิ้นหนิง ที่มีสายตาร้อนแรงกวาดไปที่ผู้หญิง
เหล่านี้ล้วนระมัดระวังและไม่กล้าเปิดเผยความปรารถนาของ
พวกเขา
เปียวเทียนเฉิง ก็ไม่มีข้อยกเว้น

เขาแข็งแกร่งและเปี่ยมไปด้วยพลัง เขาจะทนต่อการ
กระทบกระเทือนทางสายตาได้อย่างไร?
“ที่จริง คำพูดที่ฉันชอบคือ ผู้หญิงสวยสามารถทำให้ผู้ชาย
อายุยืนได้ เพราะพวกเธอสามารถทำให้ฉันกระฉับกระเฉง”
หลิวเจิ้นหนิง มีใบหน้าที่พอใจ
โจวเฉียง เพียงแค่ยิ้ม
ในโลกหายนะ หลังจากที่ได้รับอำนาจ และไม่มีคำสั่งหรือ
การควบคุมดูแล มนุษย์จะทำตามใจตัวเอง
ตราบใดที่คุณมีอาหารและกำลัง การมีผู้หญิงมากเท่าที่คุณ
ต้องการก็ไม่ใช่ปัญหา

ด้วยอาหารและเครื่องดื่ม ผู้หญิงจะไม่ต่อต้านคุณอย่าง
แน่นอน
แต่.
สำหรับผู้นำของฐาน สิ่งของที่ใช้ในการรับรองแขกนั้น
ค่อนข้างจะโทรมไปหน่อยใช่ไหม?
โจวเฉียง หัวเราะ: “การดื่มน้ำเป็นเรื่องน่าเบื่อ และวัตถุดิบ
ที่ใช้สำหรับขนมปังนี้ก็หยาบมาก”
คำพูดนี้ทำให้ใบหน้าของ หลิวเจิ้นหนิง เปลี่ยนไป

วินาทีต่อมา ดวงตาของเขาเบิกกว้าง จ้องมองที่ โจวเฉียง
เนื่องจาก โจวเฉียง กวาดมือไปบนโต๊ะ เสกขนมอบออกมา
มากมาย
ยิ่งไปกว่านั้น มีกาแฟร้อนหลายแก้วที่ส่งกลิ่นหอมแรง
ออกมา
“อึก!”
ไม่ต้องพูดถึง หลิวเจิ้นหนิง แม้แต่คนหัวโล้นและผู้ช่วยที่
ไว้ใจได้คนอื่นๆ ที่มาพร้อมกับ หลิวเจิ้นหนิง ล้วนมีตาโปนโตก
ว่าลูกวัว ทำให้ผู้คนสงสัยว่าตาของพวกเขาจะหลุดออกมาจาก
การจ้องมองหรือไม่
ผู้หญิงเป็กปี่ยังตะลึง
โดยไม่รู้ตัวเมื่อเห็นขนมอบนุ่ม ๆ เหล่านี้ ลำคอของพวกเธอ
ก็ขยับไม่หยุด
ผู้หญิงมีความต้านทานต่อขนมและขนมอบเหล่านี้เล็กน้อย
เมื่อถึงวันสิ้นโลก เมื่ออาหารหายากมาก พวกเธอไม่รู้ว่านานแค่
ไหนแล้วที่พวกเธอได้มีขนมอบที่ละเอียดอ่อนเช่นนี้

ถ้าไม่ใช่เพราะ หลิวเจิ้นหนิง อยู่ที่นั่น พวกเธอคงเต็มใจที่จะ
รับใช้ โจวเฉียง ด้วยกันเพียงเพื่อลิ้มรสขนมอบสีทองเหล่านี้

“อึก!”
ในท้ายที่สุด แม้แต่ หลิวเจิ้นหนิง ก็ไม่สามารถสงบสติ
อารมณ์ได้ และทำเสียงกลืนน้ำลายที่น่าอาย

โจวเฉียงค่อยๆ หยิบชิ้นหนึ่งขึ้นมา จากนั้นใส่ปากของเขา
กัดและเคี้ยวช้าๆ “อย่าอาย ทุกคน กิน”
พูดจบก็หยิบแก้วกาแฟร้อนขึ้นมาจิบเบาๆ
เมื่อเห็น โจวเฉียง กำลังกิน ทุกคนก็คันหัวใจ
“เราทำได้จริงๆเหรอ” หลิวเจิ้นหนิง ถามอย่างระมัดระวัง
โดยตระหนักว่าเขากำลังลดศักดิ์ศรีในฐานะผู้นำที่ยิ่งใหญ่
สำหรับขนมชิ้นหนึ่งและถ้วยกาแฟ
โจวเฉียง กล่าวว่า “อย่าลังเล ฉันมีสิ่งเหล่านี้มากมาย”
ขณะที่เขาพูด เขายื่นมือออกไปและทำท่าพลิกตัว
“โห่.”
เสียงต่างๆ เช่น เค้กออสมันตัส ขนมชนิดร่วนสับปะรด
และอื่นๆ ดังขึ้นเต็มโต๊ะ
ในขณะนี้ สายตาของทุกคนที่มีต่อ โจวเฉียง เปลี่ยนไป
อย่างสิ้นเชิง

ไม่ใช่แค่เพราะขนมอบเหล่านี้ แต่เป็นวิธีการที่มหัศจรรย์
อย่างเหลือเชื่อของ โจวเฉียง
มีเพียงเปียวเทียนเฉิงเท่านั้นที่ปกติกว่าเล็กน้อย
เมื่อมองไปที่ผู้นำ เขารู้สึกมีชัยชนะเล็กน้อยและคิดว่า “นี่
คืออะไรของคุณ? บอสสามารถทำให้รถบรรทุกหนักหายไปและ
ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ขนมสองสามชิ้นเหล่านี้คืออะไร”
หลิวเจิ้นหนิง หยิบกาแฟขึ้นมา ดมกลิ่น และใบหน้าของเขา
เต็มไปด้วยความเพลิดเพลิน
“ดื่มสิ คุณต้องการคำเชิญของฉันไหม”
หลิวเจิ้นหนิง ตะโกนออกมา
ชายหัวโล้นลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ยังหยิบถ้วยขึ้นมา
เปียวเทียนเฉิง หยิบมันขึ้นมาและดื่มโดยไม่มีภาระทาง
จิตใจ
หาก โจวเฉียง ต้องการทำร้ายเขา เขาสามารถฆ่าเขา
โดยตรงในเมืองได้เลย ไม่ต้องเปลืองแรงมาก
เมื่อเห็นเปียวเทียนเฉิงดื่ม หลิวเจิ้นหนิงและคนอื่นๆ ก็
ตามมา
โจวเฉียง หัวเราะเบา ๆ แต่ไม่ได้แสดงความระมัดระวัง
เมื่อผู้คนปล่อยวางก็จะไม่มีอะไรต้องกังวลอีกต่อไป

เมื่อเผชิญกับขนมอบมากมาย ชายร่างใหญ่กลุ่มหนึ่งจึงเริ่ม
กินโดยไม่ยั้งใจ
“หยุด!”
หลิวเจิ้นหนิง หยุดพวกเขาก่อนที่จะอิ่ม
เขาวางแก้วกาแฟเปล่าลงและยิ้มเจื่อนๆ “คุณโจว พวกเรา
ทำให้คุณหัวเราะแล้ว”
ในฐานะผู้นำเขายอมรับว่าพฤติกรรมการกินของเขาไม่
สมควร
“ฉันไม่กลัวที่จะบอกคุณ เมื่อเทียบกับขนมอบเหล่านี้ ผู้หญิง
ไม่เป็นอะไรเลย”
“สิ่งที่ผู้คนสนใจจริงๆ คือพวกเขาจะอิ่มท้องได้หรือไม่”
ผู้หญิงสองสามคนไม่กล้าที่จะคัดค้านแม้แต่คนเดียว

ที่นี่ทุกอย่างถูกครอบงำโดยผู้ชาย
ก่อนที่ โจวเฉียง จะพูดต่อ หลิวเจิ้นหนิง ก็ตบหน้าอกของ
เขาและพูดว่า “คุณโจว มีอะไรที่คุณต้องการให้ช่วย ถามได้ตาม
สบาย”
เมื่อรับอาหารและความช่วยเหลือแล้ว เขารู้สึกว่าควรแสดง
ความขอบคุณ

แม้แต่ชายหัวโล้นก็ยังดูพอใจ “บอส บอกเราว่าคุณต้องการ
อะไร แล้วเราจะจัดการให้”
พวกเขาไม่มีส่วนได้ส่วนเสีย เพียงแค่ทำตามผู้นำของ เปียว
เทียนเฉิง และเรียก โจวเฉียง ด้วยชื่อของเขา
การเรียก “บอส” นี้เป็นธรรมชาติอย่างไม่น่าเชื่อ
โจวเฉียง กล่าวว่า “มีอยู่สิ่งหนึ่งจริงๆ”
“อือ พูดมา”
หลิวเจิ้นหนิง เลิกคิ้ว
“คนที่ฉันตามหาคือคนนี้”
โจวเฉียง เปิดนาฬิกาอัจฉริยะส่วนตัวของเขา และนามบัตร
ก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอเสมือนจริง มันแสดงให้เห็นชายอายุหก
สิบเศษ สุขภาพค่อนข้างดี นี่คือเหตุผลว่าทำไมเขาถึงไม่ถูก
กำจัดในช่วงเวลาสุดท้ายที่โหดร้ายนี้
คิ้วของ หลิวเจิ้นหนิง ผ่อนคลาย
กำลังมองหาใครปักคน?
เรียบง่าย.
เขาแค่กลัวว่า โจวเฉียง อาจเสนอสิ่งที่ยาก
“เหล่าปาน หาชายคนนี้และพาเขามาที่นี่”

หลิวเจิ้นหนิง กลับมาเป็นผู้นำอีกครั้ง
ชายหัวโล้นยืนยันรูปกับโจวเฉียง ดวงตาของเขาเป็น
ประกาย เขายิ้มและพูดว่า “บอส ไม่เกินหนึ่งชั่วโมง เราจะพา
บุคคลนั้นมาให้คุณ”
แม้จะมีความวุ่นวายในนิคม แต่พวกเขาก็ลงทะเบียนทุกคน
โดยใช้อุปกรณ์ที่ทันสมัย
การหาใครสักคนนั้นง่ายเกินไป
โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากพวกเขามีนาฬิกาอัจฉริยะส่วนตัว
ของอีกฝ่าย
เมื่อพูดเช่นนี้ ชายหัวโล้นก็ลุกขึ้น ออกจากคฤหาสน์ของ
ผู้นำพร้อมกับอีกสามคน
หลิวเจิ้นหนิง อยากรู้อยากเห็น “คุณโจว ฉันถามได้ไหมว่า
ทำไมคุณถึงมองหาคนคนนี้”
โจวเฉียง เดินทางมาไกลเพื่อหาคนๆ หนึ่ง คนคน นี้ต้องมี
บางอย่างที่พิเศษ
นี่ไม่ใช่ความลับ ดังนั้น โจวเฉียง จึงพูดอย่างใจกว้างว่า “ฉัน
อยากรู้เกี่ยวกับฐานทัพเรือของแดนมังกร ฐานทัพทางการหา
ง่าย แต่ก็มีฐานทัพลับบางแห่งที่เราไม่รู้”
“คุณโจวต้องการอาวุธหรือไม่”

หลิวเจิ้นหนิง ถาม
“คุณจะพูดอย่างนั้นหรือไม่ก็ได้ หลักๆ แล้วผมต้องการดูว่า
จะได้เรือดำน้ำระดับราชาทะเลหรือไม่”
โจวเฉียง กล่าวอย่างเปิดเผย ในวาระสุดท้าย ด้วยการ
สับเปลี่ยนคำสั่งครั้งใหญ่ เรื่องที่เกี่ยวข้องกับกองทัพจึงไม่ใช่
เรื่องใหญ่อีกต่อไป
อาจกล่าวได้ว่าทุกคนมีการออกแบบฐานทัพ
อาวุธของทหารย่อมเหนือกว่าอาวุธที่ผลิตขึ้นในนิคม
อาวุธหนักสามารถหาได้จากกองทัพเท่านั้น

ตัวอย่างเช่น รถถัง หุ่นยนต์หุ้มเกราะ โดรนติดอาวุธ โดรน
โจมตีทางยุทธวิธี เครื่องบินรบ เครื่องบินทิ้งระเบิด. ใครจะไม่
อยากได้อาวุธเหล่านี้
เมื่อ หลิวเจิ้นหนิง ได้ยิน โจวเฉียง พูดถึงเรือดำน้ำระดับ
ราชาทะเล ใบหน้าของเขามีท่าทางแปลก ๆ ปรากฏขึ้น “คุณ
โจวคุณจะมีประโยชน์อะไรกับเรือดำน้ำลำนี้”
“สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ในมหาสมุทรนั้นน่ากลัวที่สุด”
“ตามข้อมูลที่ฉันได้รับ ยิ่งใกล้ชายฝั่งมากเท่าไหร่ ก็ยิ่ง
อันตรายมากเท่านั้น”

“และนอกจากนี้ แม้ว่าคุณจะพบเรือดำน้ำ คุณจะไม่พบ
ทหารที่สามารถปฏิบัติการได้”
“วาระสุดท้ายมาถึงแล้ว ผู้คนจำนวนมากเสียชีวิตไปแล้ว”
“คุณโจว คุณกำลังคิดเกี่ยวกับขีปนาวุธนิวเคลียร์บนเรือดำ
น้ำหรือไม่”
โจวเฉียง ส่ายหัว “ไม่ ฉันชื่นชมมันเป็นหลัก มันเป็นความ
ฝันของฉันตั้งแต่ฉันยังเด็ก”

หลิวเจิ้นหนิง ไม่ได้โง่ เขามีสีหน้าสงสัย
คุณต้องล้อเล่น
เพื่อความชื่นชอบคุณต้องเสี่ยงขนาดนี้?
“คุณโจว วิวัฒนาการทางพันธุกรรมที่เกิดจากไวรัสกำลัง
แสดงสัญญาณบางอย่างแล้ว ยิ่งระดับวิวัฒนาการของมนุษย์
หรือปอมบี้สูงขึ้น อาวุธทางเทคโนโลยีของมนุษย์ก็จะมี
ประสิทธิภาพน้อยลง”
หลิวเจิ้นหนิง กล่าวด้วยรอยยิ้มที่ขมขื่น: “ตัวอย่างเช่น ปอม
บี้กลายพันธุ์ลำดับที่สาม มันค่อนข้างยากที่จะฆ่าพวกมันด้วย
ปืนธรรมดา”

“ในลำดับที่สี่ นอกจากไรเฟิลปุ่มยิงที่สามารถทำอันตราย
พวกมันได้ ไม่ว่าจะเป็นไรเฟิลหรือปืนพก มีดยังมีประโยชน์
มากกว่า”
“มีเพียงการพัฒนาและเพิ่มความแข็งแกร่งของตนเองอย่าง
ต่อเนื่องเท่านั้น จึงจะเอาชนะปอมบี้ได้ นั่นคือวิธีเดียว”
“ปอมบี้หลังจากลำดับที่ห้ามีการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ
ความแข็งแกร่งของพวกมันก้าวไปข้างหน้า และมันค่อนข้าง
แปลกประหลาด”
“พวกเขาแข็งแกร่งมาก”
โจวเฉียง ไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับปอมบี้กลายพันธุ์ลำดับที่ห้ามา
ก่อน
แต่เขามีประสบการณ์อย่างลึกปึ้งเกี่ยวกับความดุร้ายของ
ปอมบี้มังกรบิน
โจวเฉียงมีความคิด เมื่อนึกถึงอาหารที่เน่าเสียด้วยความเร็ว
ผิดปกติ เขาถาม: “คุณรู้เกี่ยวกับโลกนี้มากแค่ไหน”
หลิวเจิ้นหนิง ส่ายหัว: “เราถูกขังอยู่ที่นี่ พูดตามตรง ความ
เข้าใจโลกของเรามีเพียงด้านเดียว”
“โชคดีที่เรายังมีการติดต่อสื่อสารกัน เราจึงรู้ข้อมูล
บางอย่างเกี่ยวกับโลกภายนอก”

“ในมณฑลจงโจว มีฐานที่ค่อนข้างสมบูรณ์ขึ้น พวกเขาได้
ฟื้นฟูส่วนหนึ่งของระเบียบมนุษย์ หลังจากรวบรวมผู้มี
ความสามารถจำนวนมาก พวกเขาเริ่มทำการวิจัยไวรัสและโลก
นี้”
“มีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นเบื้องหลังโลกนี้”
โจวเฉียงเลิกคิ้ว: “จงโจว?”(ภาคกลาง)
มันไม่ได้อยู่ใกล้ที่นี่
แท้จริงแล้วฐานอย่างมีระเบียบโดยมนุษย์เป็นกระบวนการ
ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เมื่อบุคคลที่แข็งแกร่งและทะเยอทะยาน
ปรากฏขึ้น พวกเขาสามารถสร้างข้อตกลงที่เป็นระเบียบและ
สร้างกลไกอำนาจเบื้องต้นได้
บางทีนอกเหนือจากจังหวัดจงโจวแล้วยังมีฐานมากมาย
เฉพาะฐานขนาดใหญ่พิเศษเท่านั้นที่เต็มไปด้วยผู้มี
ความสามารถและสามารถดำเนินการวิจัยต่างๆได้
“ดูเหมือนว่าฉันควรจะไปเที่ยวจังหวัดจงโจวเมื่อมีเวลา”
ณ ตอนนี้.
ชายหัวโล้นเดินเข้าไปในถ้ำของผู้นำด้วยสีหน้าผ่อนคลาย
เมื่อเห็น โจวเฉียง เขาก็พูดทันทีว่า “บอส ผมพบคนที่คุณกำลัง
ตามหาแล้ว”

“ว้าว ชายชราคนนี้อยู่ในสภาพดีจริงๆ”
“คนแก่และเด็กหลายคนเสียชีวิตไปนานแล้ว แต่เขายัง
สามารถอยู่ได้จนถึงตอนนี้”
“แต่เขาควรจะขอบคุณบอสไม่เช่นนั้นเขาคงอยู่ได้ไม่นาน
เขาไม่มีน้ำสักหยดมาสามวันแล้ว และเขาจะต้องตายในสามวัน
แน่”
“บอสเราให้น้ำเขาแล้วพาเขามา”
ตามชายหัวโล้นเป็นนักรบพันธุกรรม อุ้มชายชราร่างผอมไว้
ภาพลักษณ์ของเขาในเทอร์มินอลอัจฉริยะส่วนบุคคลในยุค
แรกนั้นแข็งแกร่งมาก แต่ตอนนี้เขาดูเหมือนเป็นคนละคน
ริมฝีปากของชายชราแตก และเห็นได้ชัดว่าเขาอ่อนแอจาก
การขาดน้ำ
โจวเฉียง เลิกคิ้วขึ้น และด้วยการสะบัดมือของเขา ขวด
เครื่องดื่มชูกำลัง ก็ปรากฏขึ้น หลังจากเปิดมัน เขาก็ยื่นให้ชาย
ชรา
ชายชราไม่ลังเล รับมัน และเริ่มดื่ม