ระบบสัตว์วิญญาณกับวิถีเซียนจ้าวอสูร - ตอนที่ 310 นางพญาผึ้งวิญญาณทองคำ!
และบนกิ่งก้านหนึ่งของต้นไม้ใหญ่ต้นนั้น มีรังผึ้งขนาดมหึมาเท่าบ้านหลังหนึ่งห้อยโตงเตงอยู่ ฝูงผึ้งจำนวนนับไม่ถ้วนบินวนเวียนเข้าออก ส่งเสียงหึ่งๆ ดังกึกก้อง
ทว่าผึ้งเหล่านี้กลับมีลักษณะพิเศษเฉพาะตัว แต่ละตัวมีขนาดใหญ่เท่ากำปั้น ลำตัวเป็นสีเหลืองทองอ่อนๆ ปกคลุมด้วยขนฟูฟ่อง ทว่าขนเหล่านั้นกลับเป็นหนามแหลมเรียวเล็กและแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้า
โดยเฉพาะที่ส่วนปลายหางของผึ้งเหล่านี้ มีเหล็กในสีทองสาดประกายความเย็นเยียบที่ชวนให้รู้สึกหนาวเหน็บไปถึงกระดูก
“ผึ้งวิญญาณทองคำเยอะขนาดนี้เชียว?”
กู้หย่วนประหลาดใจเล็กน้อย
เขาจดจำผึ้งเหล่านี้ได้ดี พวกมันคือแมลงวิญญาณที่พบเห็นได้ยากยิ่งชนิดหนึ่ง นามว่าผึ้งวิญญาณทองคำหากมาเพียงตัวสองตัวย่อมไม่ใช่ปัญหา ต่อให้เป็นยอดฝีมือขอบเขตเซียนเทียนก็สามารถรับมือได้สบายๆ
ทว่าหากจำนวนของพวกมันเพิ่มมากขึ้นเป็นพันเป็นหมื่นตัวแล้วละก็ ต่อให้เป็นยอดผู้บำเพ็ญเพียรระดับจินตานก็ยังต้องเตรียมพร้อมรับมือดุจเผชิญหน้ากับมหาศัตรู และเกิดความหวาดหวั่นอยู่บ้าง
เหตุผลก็คือ เหล็กในของผึ้งวิญญาณทองคำชนิดนี้มีคุณสมบัติในการเจาะเกราะมันเชี่ยวชาญที่สุดในการเจาะทะลวงค่ายกลอาคม วิชาเทวะ และลมปราณแท้คุ้มกาย
แม้กระทั่งอาวุธวิเศษธรรมดาก็ยังถูกมันแทงทะลุได้
และฝูงผึ้งวิญญาณทองคำจำนวนหลายหมื่นตัวที่อยู่เบื้องหน้านี้ หากพวกมันกรูเข้ามาพร้อมกัน กู้หย่วนก็ยังต้องหวาดหวั่น
นอกจากนี้ กู้หย่วนยังสังเกตเห็นอีกว่า ภายในฝูงผึ้งเหล่านี้ มีผึ้งวิญญาณทองคำบางส่วนที่มีลักษณะพิเศษเฉพาะตัว พวกมันมีขนาดตัวใหญ่กว่าผึ้งทั่วไปหลายเท่าตัว ความยาวกว่าหนึ่งฉื่อ ลำตัวส่องประกายสีทองอร่าม แผ่กลิ่นอายอันน่าเกรงขามออกมา
เห็นได้ชัดว่าผึ้งเหล่านี้คือผึ้งงานที่ทำหน้าที่เป็นองครักษ์ พลังโจมตีของพวกมันร้ายกาจยิ่งนัก ผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตเทียนเหรินทั่วไป ใช่ว่าจะสามารถต้านทานเหล็กในอันแหลมคมของพวกมันได้
ผึ้งวิญญาณทองคำเหล่านี้ถือกำเนิดขึ้นจากปราณธาตุทองเกิงจิน จึงไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่ควรไปตอแยด้วย อีกทั้งในกลุ่มผึ้งเหล่านี้ ยังมีผึ้งตัวผู้ขนาดเท่าเด็กทารกปะปนอยู่อีกหลายตัว ลำตัวของพวกมันเป็นสีทองหม่น ปีกกึ่งโปร่งใส และที่ปลายหางของพวกมัน ยังมีเหล็กในขนาดเท่าตะเกียบสาดประกายแสงอันลี้ลับอยู่
แม้แต่กู้หย่วนก็ยังสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันตรายจางๆ แผ่ซ่านออกมาจากตัวพวกมัน
ยิ่งไปกว่านั้น กู้หย่วนยังสัมผัสได้อีกว่า ที่ใจกลางส่วนลึกที่สุดของรังผึ้งรังนี้ มีกลิ่นอายขุมหนึ่งซ่อนเร้นอยู่อย่างเงียบเชียบ
ความรู้สึกที่กลิ่นอายนี้แผ่ออกมา คล้ายคลึงกับกลิ่นอายของตะขาบสวรรค์หลังเงินอาอู๋ ทว่ากลับทรงพลังและดุดันกว่ามาก
เห็นได้ชัดว่า สิ่งที่ซ่อนอยู่ภายในนั้น น่าจะเป็นนางพญาผึ้ง!
อันที่จริง ด้วยสายตาอันเฉียบแหลมของกู้หย่วน เขาก็พอจะมองออกอยู่บ้าง ผึ้งวิญญาณทองคำขนาดเท่ากำปั้นเหล่านั้น น่าจะเป็นเพียงแมลงวิญญาณระดับชั้นยอด ส่วนผึ้งงานที่ตัวใหญ่กว่าหน่อย น่าจะเป็นระดับสีแดง
ส่วนผึ้งตัวผู้ขนาดเท่าเด็กทารกพวกนั้น หากไม่ใช่แมลงวิญญาณระดับสีทอง ก็คงเป็นระดับกึ่งทองคำ คล้ายคลึงกับแมงมุมอัสนีที่กู้หย่วนเคยได้มาในอดีต
และนางพญาผึ้งที่ซ่อนตัวอยู่ส่วนลึกที่สุดของรังนั้น จะต้องเป็นแมลงวิญญาณระดับสีทองอย่างแน่นอน!
ทว่ากู้หย่วนกลับไม่ได้สนใจในเรื่องนี้มากนัก
ตอนนี้เขาเลี้ยงสัตว์วิญญาณเอาไว้หลายตัวแล้ว ด้วยกำลังทรัพย์ของเขาในตอนนี้ การเลี้ยงดูพวกมันก็นับว่าตึงมืออยู่ไม่น้อย
หากต้องมาเลี้ยงนางพญาผึ้งเพิ่มอีกตัว เขาคงรับภาระไม่ไหวจริงๆ
นางพญาผึ้งวิญญาณทองคำเป็นผึ้งตัวเมีย ซ้ำยังออกไข่เยอะมาก กู้หย่วนอาจจะพอเลี้ยงนางพญาผึ้งไหวแค่ตัวเดียว แต่ถ้าต้องมาเลี้ยงฝูงผึ้งวิญญาณทองคำทั้งฝูงละก็ เขาคงสู้ค่าใช้จ่ายไม่ไหวแน่ๆ
ดังนั้นเขาจึงไม่อยากเปลืองแรงไปโดยเปล่าประโยชน์
อีกอย่าง พรสวรรค์ของนางพญาผึ้งวิญญาณทองคำ กู้หย่วนเองก็ยังเดาทางไม่ถูก หากเป็นพรสวรรค์ประเภทการวางไข่อะไรทำนองนั้น มันคงจะเป็นเรื่องที่น่าปวดหัวไม่น้อย
ส่วนอสูรเคี้ยวเหล็กน่ะหรือ…
ไม่มีเหตุผลอื่นใดเลย สัตว์ประหลาดชนิดนี้ กู้หย่วนไม่มีปัญญาเลี้ยงจริงๆ
สัตว์ประหลาดชนิดนี้กินแร่โลหะเป็นอาหาร ซ้ำยังไม่ใช่แร่โลหะธรรมดา แต่เป็นแร่วิเศษและโลหะหายากนานาชนิด แถมอาหารแต่ละมื้อยังต้องใช้แร่หินเป็นล้านๆ จิน กู้หย่วนไม่มีของดีมากมายขนาดนั้นมาประเคนให้มันหรอก
ทว่าหากจะพูดกันตามตรง กู้หย่วนกลับให้ความสนใจในน้ำผึ้งที่ฝูงผึ้งวิญญาณทองคำฝูงนี้บ่มเพาะขึ้นมาเป็นอย่างมาก
ตามที่กู้หย่วนรู้มา น้ำผึ้งที่ผึ้งวิญญาณทองคำบ่มเพาะขึ้นมานั้น มีชื่อเรียกว่าน้ำอมฤตทองคำไม่เพียงแต่จะมีรสชาติหอมหวานอร่อยล้ำ เป็นรสชาติเลิศล้ำที่หาได้ยากยิ่ง ทว่ามันยังมีสรรพคุณในการบำรุงร่างกาย ไปจนถึงเสริมสร้างรากฐานกระดูกให้แข็งแกร่งขึ้นได้อีกด้วย
ยิ่งไปกว่านั้น น้ำอมฤตทองคำนี้ยังสามารถนำไปใช้เป็นส่วนผสมทดแทนในการหลอมยาวิเศษสำคัญๆ บางชนิดได้อีกด้วย
หมายความว่า สมุนไพรวิเศษที่เป็นส่วนผสมรองในยาวิเศษบางชนิด สามารถใช้น้ำอมฤตทองคำแทนได้อย่างสมบูรณ์แบบ เรียกได้ว่าเป็นยาวิเศษที่เข้าได้กับทุกสิ่ง
แน่นอนว่า สำหรับกู้หย่วนแล้ว มันจะเข้ากันได้กับทุกสิ่งหรือไม่นั้นไม่ใช่เรื่องสำคัญ ที่สำคัญคือรสชาติของมันอร่อยต่างหาก
อืม… เดี๋ยวค่อยหาทางเอาน้ำผึ้งนั่นมาลองชิมสักหน่อยก็แล้วกัน ([อ่านฟรีตอนต่อไปได้ที่](https://novel-lucky.com/))
เมื่อคิดได้เช่นนี้ กู้หย่วนก็ปรายตามองรังผึ้งอีกสองสามครั้ง ก่อนจะเดินลึกเข้าไปในหุบเขา โดยไม่ได้สนใจกองมูลของอสูรเคี้ยวเหล็กที่กองอยู่ตามพื้นเลยแม้แต่น้อย
ของพวกนี้แม้จะดี แต่เขาก็ไม่ได้สนใจมันมากนักจริงๆ
ของที่ทำให้เขาสนใจอย่างแท้จริง ไม่ได้อยู่ที่นี่
เมื่อเดินมาถึงส่วนลึกที่สุดของหุบเขา กู้หย่วนก็หยุดฝีเท้าลง
หินที่นี่มีลักษณะแตกต่างจากภายนอก เรียกได้ว่าแข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง ซ้ำยังแผ่ประกายแสงสีเงินจางๆ ออกมาให้เห็นเป็นระยะ
กู้หย่วนยื่นนิ้วออกไปแตะเบาๆ
ฟริ้ง
ปราณกระบี่สีเงินขาวสายหนึ่งพุ่งทะยานออกจากปลายนิ้ว พุ่งเข้ากระทบกับผนังหิน เศษหินปลิวว่อน ทิ้งรอยกระบี่ลึกครึ่งชุ่น ยาวกว่าหนึ่งเมตรเอาไว้บนนั้น
เนื้อหินภายในรอยกระบี่ สาดประกายแสงสีเงินที่สว่างชัดเจนยิ่งขึ้นกว่าเดิม
“เป็นแร่เงินบริสุทธิ์งั้นรึ…”
กู้หย่วนเลิกคิ้วขึ้น ดูเหมือนจะประหลาดใจเล็กน้อย
ด้วยเพลงกระบี่ของเขา ปราณกระบี่เพียงสายเดียว ต่อให้เป็นแผ่นเหล็กนิลหนาสามชุ่นก็ยังสามารถฟาดฟันให้ขาดสะบั้นได้
ทว่าเมื่อมันปะทะกับผนังหินตรงหน้า กลับทิ้งรอยลึกไว้เพียงครึ่งชุ่นเท่านั้น
นี่พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า ภายในผนังหินตรงหน้านี้ มีแร่เงินบริสุทธิ์เจือปนอยู่ในปริมาณที่สูงมาก
แร่เหล็กแม่และทองคำบริสุทธิ์ เป็นวัตถุดิบวิเศษระดับสูงที่ค่อนข้างหาได้ยาก และเป็นวัตถุดิบที่ถูกนำมาใช้หลอมสร้างอาวุธวิเศษมากที่สุด ส่วนเหล็กนิลและทองแดงบริสุทธิ์นั้น ถือว่าด้อยกว่าหนึ่งถึงสองระดับ
ส่วนเงินบริสุทธิ์นั้น เป็นวัตถุดิบวิเศษที่ยอดเยี่ยมยิ่งกว่าเหล็กแม่และทองคำบริสุทธิ์ไปอีกขั้นหนึ่ง มันคือวัตถุดิบที่ใช้สำหรับการหลอมสร้างอาวุธวิเศษและของวิเศษ
กู้หย่วนประเมินคร่าวๆ ว่า หากถอนรากถอนโคนหน้าผาหินตรงหน้านี้ออกไปทั้งหมด แล้วนำไปสกัดในเตาหลอมเก้าเจียวหลง ดีไม่ดีอาจจะสกัดแร่เงินบริสุทธิ์ออกมาได้หลายร้อยจินเลยทีเดียว
ทว่ากู้หย่วนกลับไม่ได้สนใจในเรื่องนี้มากนัก แน่นอนว่าหากเขาบรรลุเป้าหมายที่ตั้งไว้แล้ว จะถือโอกาสสกัดแร่พวกนี้ติดไม้ติดมือกลับไปด้วยก็คงไม่เสียหายอะไร
ส่วนเป้าหมายของกู้หย่วนน่ะหรือ…
กู้หย่วนเด็ดยอดหญ้าบนพื้นขึ้นมาคาบไว้ในปาก ก่อนจะเอนหลังพิงหน้าผาหินแล้วทรุดตัวลงนั่ง หรี่ตาทั้งสองข้างลง เผยรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้า ท่าทางดูผ่อนคลายและสบายอารมณ์ยิ่งนัก
ดูภายนอกคล้ายกับว่าเขากำลังพักผ่อนหย่อนใจ
ทว่ามีเพียงตัวกู้หย่วนเองเท่านั้นที่รู้ดีว่า ในยามนี้เขากำลังเชื่อมต่อจิตสัมผัสกับตะขาบสวรรค์หลังเงินอยู่
ภายในห้วงสมองของเขา ปรากฏภาพเหตุการณ์ที่ส่งตรงมาจากตะขาบสวรรค์หลังเงินอาอู๋ในขณะนี้
ตอนนี้ อาอู๋กำลังมุดทะลวงไปมาอยู่ใต้ดินลึก
ใต้ดินลึกลงไปนั้น มีสายแร่ขนาดมหึมาซ่อนตัวอยู่ หินภายในสายแร่นั้นมีความแข็งแกร่งไม่ด้อยไปกว่าเหล็กนิลเลยแม้แต่น้อย
ทว่าสาเหตุที่อาอู๋สามารถมุดทะลวงไปมาภายในสายแร่ได้อย่างคล่องแคล่วว่องไวราวกับกำลังแหวกว่ายอยู่ในน้ำ ก็เป็นเพราะเปลือกหุ้มลำตัวและกรงเล็บอันแหลมคมของมัน มีความแข็งแกร่งยิ่งกว่าเหล็กแม่และทองคำบริสุทธิ์เสียอีก
นอกจากนี้ อาอู๋ยังมีพรสวรรค์วิญญาณทองคำ เมื่อมันแหวกว่ายผ่านไป กลิ่นอายธาตุทองเกิงจินและซินจินบริเวณนั้นก็จะถูกมันกลืนกินเข้าไปจนหมดสิ้น ส่งผลให้หินแร่เหล่านั้นอ่อนนุ่มลงไปมาก
ทว่าในยามนี้ การที่อาอู๋กำลังแหวกว่ายไปมาอยู่ภายในสายแร่ใต้ดินนั้น ไม่ใช่เพราะมันกำลังวุ่นอยู่กับการกลืนกินกลิ่นอายธาตุทองเกิงจินและซินจิน ทว่ามันกำลังวุ่นอยู่กับการค้นหาอะไรบางอย่างต่างหาก
สายแร่เบื้องล่างนั้นมีปริมาณแร่อุดมสมบูรณ์เป็นอย่างยิ่ง และยังมีวัตถุดิบวิเศษหายากบางชนิดถือกำเนิดขึ้นมาพร้อมกันด้วย
ยกตัวอย่างเช่น ภายในหุบเขาด้านบน นอกเหนือจากแร่เหล็กแม่และแร่เงินบริสุทธิ์แล้ว ยังมีแร่หินอีกหลายชนิดปะปนอยู่
ผ่านไปไม่นานนัก สีหน้าของกู้หย่วนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนที่รอยยิ้มจะปรากฏขึ้นบนใบหน้า
และในเวลาต่อมา ตะขาบสวรรค์หลังเงินก็คาบแร่เหล็กแม่สีดำทะมึนขนาดเท่าหัวคนโผล่ขึ้นมาจากใต้ดิน
(จบตอน)
YOU MAY ALSO LIKE
