ระบบสัตว์วิญญาณกับวิถีเซียนจ้าวอสูร - ตอนที่ 313 เต่ามังกร!
ยิ่งไปกว่านั้น กู้หย่วนยังสังเกตเห็นเต่าชราตัวหนึ่ง กำลังนอนหมอบอยู่บนโขดหินที่ถูกกระแสน้ำชะล้างจนเรียบลื่น
เต่าชราตัวนี้มีลักษณะพิเศษบางอย่าง
ดูจากขนาดตัวแล้ว มันไม่ได้ใหญ่โตนัก ประมาณเท่าบ้านหลังหนึ่ง กระดองบนหลังเป็นสีเทาดำ เต็มไปด้วยหนามแหลมสีขาวซีด ตามร่องรอยและซอกหลืบบางแห่งยังมีตะไคร่น้ำเกาะอยู่ประปราย
แม้กระทั่งส่วนหัวของเต่าชราตัวนี้ ก็ยังเต็มไปด้วยหนามกระดูกและปุ่มปมอันแหลมคม รูปลักษณ์ภายนอกดูคล้ายคลึงกับหัวมังกรอยู่หลายส่วน แผ่กลิ่นอายที่ให้ความรู้สึกหนักแน่น แข็งแกร่ง และอันตราย
เมื่อเห็นภาพนี้ กู้หย่วนก็หรี่ตาลงเล็กน้อย
โดยเฉพาะเมื่อเขาสังเกตเห็นลวดลายสีทองอันลี้ลับที่ทอดยาวเป็นเส้นสายอยู่บนหลังของเต่าชรา รวมไปถึงขาทั้งสี่และหางที่ปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีทองอ่อนๆ ยิ่งทำให้หัวใจของกู้หย่วนกระตุกวาบ
“หรือว่าจะเป็น… เต่ามังกร?”
สิ่งที่เรียกว่าเต่ามังกร ก็คือเต่าที่มีสายเลือดของมังกรแท้ไหลเวียนอยู่ มังกรให้กำเนิดบุตรเก้าตัว แต่ละตัวล้วนมีรูปลักษณ์ที่แตกต่างกันไป ซ้ำมังกรยังมีนิสัยมักมากในกาม สายเลือดของมันจึงมักจะแพร่กระจายไปทั่วทิศทาง
สัตว์ประหลาดอย่าง ม้ามังกร ปลาหลีฮื้อมังกร งูเจียวหลง ปลาไหลมังกร หรือไส้เดือนมังกร จึงไม่ใช่สิ่งที่พบเห็นได้ยากนัก
เต่ามังกรตัวนี้ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น หากมันสามารถสกัดกลั่นสายเลือดให้บริสุทธิ์ขึ้นได้ทีละก้าว บางทีท้ายที่สุดแล้ว มันอาจจะวิวัฒนาการกลายเป็นสัตว์เทวะเต่ามังกร หรือกระทั่งมีกายามังกรแท้เลยก็เป็นได้!
ทว่าเต่ามังกรตัวที่อยู่เบื้องหน้านี้ ไม่ว่ากู้หย่วนจะมองมุมไหน เขาก็รู้สึกว่ามันดูคล้ายกับเต่าจระเข้ขนาดยักษ์เสียมากกว่า
ในขณะนั้นเอง เต่ามังกรตัวนี้ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง มันเชิดหัวขึ้นอย่างฉับพลัน จ้องมองมาทางพวกกู้หย่วนทั้งสามคน
ดวงตาสีทองอ่อนคู่นั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความดุร้าย เย็นชา และอำมหิต
วินาทีต่อมา มันก็แผดเสียงร้องคำรามลั่น
โฮก !!!
เสียงนั้นทุ้มต่ำและหนักแน่น ดังกึกก้องราวกับเสียงฟ้าร้องที่ม้วนตัวเข้ามา สั่นสะเทือนไปทั่วทุกทิศทาง
ภายในน้ำเสียงนั้นแฝงไว้ด้วยแรงกดดันที่อธิบายไม่ถูก ทำให้สีหน้าของทั้งสามคนเปลี่ยนไปเล็กน้อย พวกเขารู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่โถมทับลงมาจนแน่นหน้าอกและหายใจหอบถี่
จากนั้น เต่ามังกรก็อ้าปากกว้าง พ่นกระแสน้ำสีดำทมิฬออกมา กลายเป็นเสาน้ำขนาดมหึมาพุ่งทะยานเข้าโจมตี (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
บริเวณที่เสาน้ำพาดผ่าน อากาศล้วนถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น กู้หย่วนยิ่งรู้สึกชัดเจนว่าตัวเขาถูกล็อกเป้าหมายไว้อย่างแน่นหนา
ดูเหมือนว่าไม่ว่าเขาจะหลบหนีไปที่ใด ก็ไม่อาจรอดพ้นจากการไล่ล่าของเสาน้ำเส้นนี้ไปได้!
“สายเลือดมังกรระดับจินตาน...”
กู้หย่วนหรี่ตาลง ก่อนจะยื่นมือออกไปคว้าหมับ ทวนมังกรดำก็ปรากฏขึ้นในมือของเขาอย่างฉับพลัน
จากนั้นเขาก็ง้างทวนฟาดฟันลงมา พื้นผิวของทวนมังกรดำสาดประกายแสงสีดำทมิฬเจิดจ้า พุ่งเข้าปะทะกับเสาน้ำอย่างจัง
ตูม!
สิ้นเสียงระเบิดดังกัมปนาท เสาน้ำสีดำก็แตกกระจายออกเป็นหยาดน้ำนับไม่ถ้วนสาดกระเซ็นไปทั่วสารทิศ
หยาดน้ำที่แตกกระจายเหล่านี้แฝงไว้ด้วยพลังที่น่าสะพรึงกลัว ต้นไม้ใบหญ้ารอบด้านที่ถูกลูกหลง ล้วนถูกเจาะทะลุและแหลกสลายไปจนหมดสิ้น
ส่วนกู้หย่วนนั้น หลังจากฟาดเสาน้ำจนแตกกระจาย เขาก็อาศัยแรงส่ง พุ่งทะยานเข้าหาเต่ามังกรทันที
ทวนมังกรดำในมือของเขา แปรเปลี่ยนเป็นลำแสงสีดำอันดุร้ายและทรงพลัง ราวกับคมดาบยักษ์ที่ค้ำยันฟ้าดิน ฟาดฟันเข้าใส่เต่ามังกร
ภายใต้คมทวนของเขา ห้วงมิติถึงกับดูเหมือนจะถูกฉีกกระชาก ทิ้งรอยแยกสีดำเป็นทางยาว
และในขณะที่กู้หย่วนลงมือจู่โจมอีกครั้ง แสงสีเทาดำบนร่างของเต่ามังกรก็สว่างวาบขึ้น ปราณวิญญาณธาตุน้ำกุ่ยและปราณแก่นแท้วารีในรัศมีหลายสิบลี้รอบด้าน ต่างก็หลั่งไหลมารวมตัวกัน ก่อตัวเป็นสายฟ้าสีครามแผ่คลุมอยู่เหนือหัวของเต่ามังกร
จังหวะที่ทวนมังกรดำของกู้หย่วนฟาดฟันลงมา สายฟ้าธาตุน้ำกุ่ยขนาดเท่าถังน้ำหลายสายก็พุ่งทะยานเข้าปะทะ
สายฟ้าเหล่านี้มีอานุภาพร้ายกาจ แฝงไว้ด้วยเจตจำนงแห่งการทำลายล้างอันป่าเถื่อน ทว่าในขณะเดียวกัน ก็ยังมีกลิ่นอายแห่งชีวิตจางๆ ซ่อนเร้นอยู่ภายในด้วย
สายฟ้าธาตุน้ำกุ่ยเพียงแค่สายเดียว ก็มีอานุภาพมากพอที่จะสังหารผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตเทียนเหรินได้อย่างง่ายดาย
ทว่าเมื่อสัมผัสกับแสงสีดำที่จำแลงมาจากทวนมังกรดำ สายฟ้าเหล่านี้กลับแตกสลาย ดับสูญ และอันตรธานหายไปจนหมดสิ้น
(จบตอน)
YOU MAY ALSO LIKE
