ราชันเร้นลับ Lord of the Mysteries - บทที่ 160 ฉวยโอกาส
เช้าวันอังคาร
หลังจากจบหลักสูตรศาสตร์เร้นลับ ไคลน์ไม่ได้หามุมสงบนั่ง
อ่านเอกสาร ‘เปรียบเทียบชื่อโบราณและชื่อปัจจุบัน’ หรือ
‘บทสรุปของคดีเหยี่ยวราตรี’
กลับกัน ชายหนุ่มตัดสินใจเล่นไพ่ในห้องนันทนาการกับเลีย
วนาร์ด โคเฮนรี่ และรอยัล
ไคลน์บอกให้มิสเตอร์อะซิกช่วยสร้างโอกาสก็จริง แต่
ความสำเร็จต้องขึ้นอยู่กับความสามารถของตนด้วย ชายหนุ่ม
ต้องหาวิธีโน้มน้าวให้เหยี่ยวราตรีนำ 3-0782 ออกปฏิบัติการให้
ได้
มันครุ่นคิดเรื่องนี้ตลอดจนจิตใจไม่อยู่กับเกมไพ่ตรงหน้า
ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง ไคลน์เสียไพ่ไปทั้งหมด ห้าซูล จนกระทั่งมัน
ตัดสินใจเพ่งสมาธิเพื่อทวงเงินกลับคืน
หลังจากซื้อวัตถุดิบสำคัญของยันต์เพลิงสุริยัน เงินเก็บไคลน์
จึงเหลือเพียงไม่ถึงหนึ่งปอนด์ แถมทุกวันยังต้องเช่ารถม้า สอง
ซูลสำหรับตระเวนหาบ้านปล่องไฟแดง
ขณะรอให้โคเฮนรี่สับไพ่กองใหม่ ไคลน์หยิบเหรียญทองแดง
ออกมา โยนขึ้นไปในอากาศโดยไม่ได้ใส่ใจกับมันนัก
ทันใดนั้น ชายหนุ่มสัมผัสได้ว่าตนถูกสายตารอยัลจ้องเขม็ง
…หล่อนมองทำไม? ไคลน์พลันผงะ สายตาชำเลืองมอง
เหรียญทองไกลซึ่งใกล้หล่นถึงฝั่ามือ
…หรือจะกลัวตนใช้พลังทำนายเพื่อโกงไพ่?
เฮ้…คุณสุภาพสตรี พวกเราแค่เล่นไพ่ในหมู่พวกพ้อง ผม
ต้องจริงจังขนาดนั้นเลยหรือ
เมื่อไคลน์ตระหนักว่าการกระทำของตนไม่เหมาะสม มันรีบ
คว้าเหรียญเก็บมิดชิดพร้อมกับฉีกยิ้มแห้ง
ทันใดนั้น ดันน์·สมิทเคาะห้องพร้อมกับเดินเข้ามา
สายตากวาดมองหนึ่งรอบก่อนกล่าว
“มีคดีในหมู่บ้านมอร์ส เลียวนาร์ด คุณเดินทางไปสะสาง
ให้ที”
หมู่บ้านมอร์ส? จิตใจไคลน์สั่นไหววูบวาบ ชายหนุ่มรีบแสร้ง
ถามอย่างสงสัย
“หัวหน้า เป็นคดีแบบไหนหรือ”
ดันน์ชำเลืองไคลน์เล็กน้อย
“ช่วงไม่กี่วันผ่านมา เกิดเหตุการณ์เหนือธรรมชาติขึ้น
บ่อยครั้งภายในหมู่บ้าน คดีแรก ชาวบ้านหลายคนได้ยินเสียง
สะอื้นลึกลับขณะเดินผ่านสุสาน รวมถึงมองเห็นเงาลางขยับไป
มา คดีถัดมา หญิงม่ายคนหนึ่งพบเห็นสามีซึ่งตายไปแล้วตื่นมา
ใช้ห้องน้ำกลางดึก เธอเกือบเป็นลมเพราะความกลัว คดีสุดท้าย
ชายสูงอายุได้ยินเสียงฝีเท้าก้องกังวานในบ้านตลอดเวลา แต่
เมื่อจุดเทียนส่องกลับไม่พบสิ่งใดเลย บรรยากาศเงียบสนิท
ชาวบ้านส่วนใหญ่ของหมู่บ้านมอร์สเป็นผู้ศรัทธาเทพธิดา
นักบวชรัตติกาลท้องถิ่นจึงแจ้งมายังเหยี่ยวราตรีของทิงเก็น”
ไม่มีเหยื่อได้รับบาดเจ็บ เหตุการณ์เหนือธรรมชาติคล้ายกับ
การกลั่นแกล้ง…ต้องเป็นฝีมือมิสเตอร์อะซิกแน่
ไคลน์เรียบเรียงคำพูดในหัว มันซักซ้อมมาสักพักแล้ว
“หัวหน้า คดีนี้อาจมีความเชื่อมโยงกับคดีเก่าของหมู่บ้าน
ลามุด และพลังทำนายอาจช่วยให้พวกเราตรวจพบเบาะแส
สำคัญ ผมต้องการร่วมมือกับเลียวนาร์ดเพื่อสืบคดีนี้”
หลังจากพูดจบ สายตาเลียวนาร์ดพลันจดจ้องไคลน์อย่างไม่
กะพริบ คล้ายพยายามจับผิดทางสีหน้า
ดันน์พยักหน้าแผ่วเบา แต่ยังคงเงียบงัน
เมื่อเห็นท่าทีตอบสนองของหัวหน้า ไคลน์รีบเสริมเพื่อโน้ม
น้าว
“ในบางกรณี…พวกเราอาจต้องประกอบพิธีกรรมชำระ
ล้างดวงวิญญาณด้วย”
“สมเหตุสมผล” ดันน์ผงกศีรษะ
“ถ้าอย่างนั้น คุณกับเลียวนาร์ดเดินทางไปทำคดีให้
หมู่บ้านมอร์ส”
หลังจากเห็นว่าไม่มีใครคัดค้าน ดันน์อธิบายเสริม
“คุณคงกลับไม่ทันการฝึกช่วงบ่าย ผมจะส่งคนไปแจ้งกา
เวนเพื่อยกเลิก”
ฟูั่ว…ขั้นแรกผ่านไปด้วยดี
ชายหนุ่มถอนหายใจเงียบงัน มันรีบเก็บธนบัตรหลายซูล
และเหรียญทองแดงบนโต๊ะ
ทันใดนั้น ไคลน์แสร้งชะงักคล้ายกับเพิ่งฉุกคิดบางสิ่ง
สายตาชำเลืองมองดันน์
“หัวหน้า ผมคิดว่าพวกเราไม่ควรประมาท ถ้าเหตุการณ์
เกี่ยวพันกับคดีหมู่บ้านลามุดจริง ก็อาจมีวิญญาณอาฆาตซ่อน
อยู่ แค่เลียวนาร์ดและผมรับมือไม่ไหวแน่ ต่อให้โทรเลขรวดเร็ว
แต่ระยะทางจากทิงเก็นไปยังหมู่บ้านมอร์สนั้นใช้เวลานานถึง
สอง… เอ่อ สามชั่วโมง กว่ากำลังเสริมจะไปถึง ผมกับเลีย
วนาร์ดอาจจะ…”
“แล้ว?” ดันน์แทรก
“ผมต้องการเพื่อนร่วมทีมอีกหนึ่งคน”
ไคลน์แสร้งทำสีหน้าครุ่นคิด
“ดังนั้นตามกฎ…หากมีเหยี่ยวราตรีร่วมทีมปฏิบัติการ
สามคนขึ้นไป พวกเราสามารถเบิกสมบัติวิเศษระดับสามออกมา
ใช้ได้…ไม่มีสิ่งใดเหมาะกับภารกิจไปกว่า 3-0782 แล้ว”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เลียวนาร์ดฉีกยิ้ม
“รอบคอบสมกับเป็นคุณ ระมัดระวังตัวตลอดเวลา และ
คิดไม่แบกรับความเสี่ยง”
เหมือนโดนหลอกด่าว่าขี้ขลาด…
แต่ตูเคยจ้องมองเทพสุริยันเจิดจรัสโดยตรงมาแล้วนะเฟั้ย!
ไคลน์แสร้งทำหูทวนลม มันหันไปกล่าวกับดันน์ด้วยสีหน้า
ขึงขัง
“หัวหน้ามีความเห็นว่าอย่างไรบ้าง”
“นั่นสินะ…พักหลังเริ่มเกิดเหตุบังเอิญบ่อยครั้ง เตรียม
ตัวรับมือไว้คงไม่ใช่เรื่องเสียหาย”
ดันน์ผงกศีรษะ สายตาชำเลืองเหยี่ยวราตรีอีกสองคน
ด้านหลัง
“โคเฮนรี่ คุณร่วมทีมเลียวนาร์ดและไคลน์เดินทางไปยัง
หมู่บ้านมอร์ส…จริงสิ รีบเขียนใบเบิกก่อน ผมจะได้เซ็น
อนุญาตให้นำ 3-078 ออกปฏิบัติการ”
“ครับผม” โคเฮนรีกล่าวพลางวางไพ่
เยส!
ไคลน์กำลังมีความสุข ภายในใจกระโดดโลดเต้นไปมา แต่
ภายนอกกำลังปันหน้าสุขุม
ปัจจุบัน ซิก้า·ทีรอนอยู่ในภารกิจจับตามองฮู้ด·ยูเก็น
ส่วนฟรายเข้าเวรประตูยานิส
ไคลน์เดินออกจากห้องนันทนาการพลางสวมทักซิโด้ มือ
ขวาหยิบหมวกและจัดแต่งระเบียบร่างกาย มือซ้ายถือไม้ค้ำ
เลี่ยมเงินทะมัดทะแมง จากนั้นก็เดินไปรอเลียวนาร์ดและโคเฮน
รี่ในห้องบันไดหิน เชื่อมต่อกับทางเดินยาวใต้ดิน
บรรยากาศห้องเงียบงัน จนกระทั่งนักกวีเลียวนาร์ดเดินเข้า
มาใกล้พร้อมกระซิบ
“ล้มเลิกความคิดเพ้อฝันดีกว่าไหม”
“อ…อะไร?” ไคลน์ทำสีหน้าสับสน
เลียวนาร์ดหยุดยืนหน้าขั้นบันได สายตามองลงไปยังความ
มืดมิดเบื้องล่าง
“ต่อให้อยู่ในปฏิบัติการ แต่คุณไม่มีทางค้นพบความ
พิเศษหรือความลับของผมแน่”
…สหาย เลิกคิดว่าโลกหมุนรอบตัวเองสักทีจะได้ไหม?
หมอนี่คิดว่าเราขอร่วมทำภารกิจเพื่อสืบความลับตัวเองงั้นหรือ?
ขอโทษที่ ไม่ใกล้เคียงเลย…ไคลน์ฉีกยิ้ม
“คุณแน่ใจหรือ ว่าความพิเศษของผม จะเปิดโปงความ
พิเศษของคุณไม่ได้”
สีหน้าเลียวนาร์ดพลันดำมืด ก่อนจะกล่าว
“ถ้าคิดว่าทำได้ก็ลองดู…ผมจะรอ”
แค่รวบรวมสิ่งของประจำตัว จากนั้นก็ขึ้นมิติสายหมอกและ
ใช้พลังทำนาย…ง่ายชะมัด
ไคลน์เหยียดหยันในใจ
ถัดมาไม่นาน โคเฮนรีเดินกลับขึ้นมาจากบันไดวนคดเคี้ยว
พร้อมกับตราศักดิ์สิทธิ์แห่งสุริยันในมือ
หลังจากสัมผัสถึงความอบอุ่นและแสงสว่างอันเป็น
เอกลักษณ์ ไคลน์ถอนหายใจแผ่วเบาอย่างผ่อนคลาย
แผนขโมยพลัง 3-078 เพื่อสร้างยันต์เพลิงสุริยัน ได้เข้าใกล้
ความสำเร็จไปอีกหนึ่งขั้น
จากนั้น ทั้งสามเดินออกจากบริษัทรักษาความปลอดภัย
หนามทมิฬ ข้ามถนนซุตแลนไปขึ้นรถม้าเหยี่ยวราตรีฝังตรงข้าม
“ผลชำระล้างมีผลกับม้าไหม?”
โคเฮนรี่ถามกระวนกระวาย
“ฉันไม่ต้องการให้รถม้า ถูกลากโดยม้าโง่เอาแต่สรรเสริญ
ดวงอาทิตย์…”
โคเฮนรี่อาจเป็นเหยี่ยวราตรีมานานกว่าไคลน์ แต่
ประสบการณ์และความรู้ด้านศาสตร์เร้นลับนั้นเป็นรองมาก
“ไม่…สมบัติวิเศษ 3-0782 จะส่งผลต่อสิ่งมีชีวิต
สติปัญญาสูงเท่านั้น”
ไคลน์หรี่เสียงตอบ
เพราะหากมันส่งผลกับสิ่งมีชีวิตระดับต่ำจริง ตนคงไม่ถูก
แมลงกัดต่อยหลายแผลในหมู่บ้านลามุด…ไคลน์รำพันเจ็บใจ
“เข้าใจแล้ว…ฮะฮะ! ผมอ่านข้อมูลไม่ละเอียดสัก
เท่าไร”
เมื่อกระจ่าง โคเฮนรี่ใช้มือกดปีกหมวกผ้าไหมสีดำพลาง
หัวเราะ
ไคลน์ไม่เชี่ยวชาญการขับรถม้า มันจึงรับงานเฝั้า 3-0782
ด้านใน โดยมีเลียวนาร์ดและโคเฮนรี่คอยผลัดกันขับ ชายหนุ่ม
ลูบไล้ตราศักดิ์สิทธิ์อย่างทะนุถนอมเป็นระยะ
…
คณะเหยี่ยวราตรีมาถึงหมู่บ้านมอร์สตอนเที่ยงตรง
“งดงามมาก…” โคเฮนรี่กล่าวชม
เบื้องหน้าเป็นทุ่งข้าวสาลีสีทองอร่ามไกลสุดลูกหูลูกตา กิน
บริเวณกว้างรอบหมู่บ้าน
จักรราศีภูเขาไฟใกล้สิ้นสุด ถัดไปคือจักรราศีเก็บเกี่ยวซึ่ง
คอยมอบความเจริญรุ่งเรืองให้กับชีวิตชาวนา
เลียวนาร์ดในตำแหน่งคนขับกวาดสายตามองหนึ่งรอบ ปาก
พะงาบคล้ายพยายามท่องโคลงกลอนบทกวี
แต่กลับเปลี่ยนใจเหลือเพียง
“สวยมาก…”
ไคลน์พยายามระงับอารมณ์ขันเมื่อเห็นอีกฝั่ายทำตัวสมกับ
เป็นนักกวีเก๊…ชายหนุ่มใช้มือขวากดหมวก มือซ้ายถือไม้ค้ำ
พลางย่างกรายลงจากรถม้า
ขณะเดียวกัน ชายวัยกลางคนสวมชุดนักบวชสีดำเดินมา
หยุดยืนข้างรถ มันวาดสัญลักษณ์จันทร์แดงบนหน้าอก
“เทพธิดาจงเจริญ พวกท่านคือสหายจากมหาวิหารพระ
แม่เซเลน่าใช่ไหม”
“ใช่ครับ นักบวชเชลล์ ขอให้เทพธิดาคุ้มครอง”
เลียวนาร์ดกระโดดลงจากหลังม้าพร้อมกับส่งยิ้มให้ชาย
แปลกหน้า
“พวกเรามาเพื่อขจัดเหตุการณ์เหนือธรรมชาติ”
“ขอให้เป็นเช่นนั้น…ขอให้สำเร็จ”
นักบวชเชลล์ผู้มีผมเทา นัยน์ตาฟั้า รีบกล่าวตัดบทเมื่อ
เหลือบเห็นชาวบ้านจำนวนมากเดินเข้ามาใกล้
หมู่บ้านมอร์สมีขนาดไม่ใหญ่ ไม่ว่าจะเลือกเดินเข้าไปทางใด
แต่หากตรงไปเรื่อยๆ ก็จะถึงเขตทุ่งข้าวอีกฝังได้ภายในสิบนาที่
ชาวบ้านรู้จักกันอย่างทั่วถึง ข่าวลือเมื่อวันสองวันก่อนจึง
แพร่กระจายรวดเร็ว
ชาวบ้านรอคอยให้โบสถ์รัตติกาลส่งคนมาแก้ปัญหาด้วย
ท่าทีกระวนกระวาย เมื่อเห็นนักบวชประจำหมู่บ้านยืนสนทนา
กับกลุ่มคนแปลกหน้า เกือบทั้งหมดจึงรีบออกมาล้อมวงด้วย
ความสงสัย บางคนถึงขั้นพยายามแอบฟังการสนทนา
เลียวนาร์ดอมยิ้ม
“คุณนักบวชไม่ต้องกังวล พวกเราเป็นมืออาชีพในด้าน
นี้…นี่คือน้ำศักดิ์สิทธิ์ มีดเงิน ตราศักดิ์สิทธิ์แห่งเทพธิดา และ
กระเทียม”
มันหยิบสิ่งของจำนวนมากออกจากกระเปั๋าเสื้อคล้ายนัก
มายากล
กระเทียม? หมอนี่คิดจะให้วิญญาณอาฆาตสูดกลิ่นเหม็นจน
ไปสู่สุคติหรือไง?
ไคลน์รู้สึกว่าการกระทำของเลียวนาร์ดไร้เหตุผลโดยสิ้นเชิง
ออกไปทางตลกขบขันเสียมากกว่า
แม้กระทั่งนักบวชเชลล์ก็แสดงสีหน้าสับสน มันเริ่มสงสัยว่า
ทางวิหารเซเลน่าส่งตัวตลกหรือนักปราบผีมาช่วยกันแน่
ทว่า กลุ่มชาวบ้านซึ่งมุงดูจากรอบนอกพลันแสดงสีหน้าโล่ง
ใจและมีความสุข
เลียวนาร์ดเดินเข้าใกล้เชลล์พลางกระซิบนุ่มนวลใกล้ใบหู
“ชาวบ้านเชื่อมั่นในสิ่งเหล่านี้…”
โดยไม่รอคำตอบจากอีกฝั่าย มันเสริม
“ขอตัวพวกเราไปทานอาหารกลางวันในวิหารก่อน
จากนั้นค่อยเริ่มลงมือสะสางคดี”
ถูกต้อง! กองทัพต้องเดินด้วยท้อง…ไคลน์กล่าวชมเลีย
วนาร์ด ภายในใจกำลังวางแผนเป็นขั้นตอน
หลังจากสะสางคดีเสร็จ จะถึงคิวทั้งสามผลัดเวรเฝั้า 3-
0782 เพื่อให้คนอื่นพักผ่อน และนั่นจะเป็นโอกาสให้ไคลน์ฉวย
โอกาสสร้างยันต์เพลิงสุริยัน
ขอให้เหตุการณ์ผ่านไปอย่างราบรื่น…
ชายหนุ่มภาวนาอย่างมีความหวัง