ราชันเร้นลับ Lord of the Mysteries - บทที่ 238 มังกรจินตภาพ

ออเดรย์มิได้ประหลาดใจกับคำตอบของเดอะซัน ในเมื่อ
เทคนิคสวมบทบาทคือความรู้พื้นฐานของเมืองเงินพิสุทธิ์ เด็ก
หนุ่มย่อมต้องย่อยโอสถได้เร็วกว่าปรกติ และเมื่อประเมินจาก
ระยะเวลา คงถึงคราวใกล้เลื่อนลำดับเต็มที่ หนึ่งในเปั้าหมาย
หลักจึงเป็นการหาสูตรโอสถและวัตถุดิบหลัก
‘ว่าแต่นักขับขานต้องสวมบทบาทอย่างไร? ขับร้องบท
กวีทุกวัน? แล้วขณะต่อสู้ล่ะ? ต้องโยกตัวหลบการโจมตีศัตรู
พร้อมกับตะโกนร้องเพลงปลุกขวัญกำลังใจพวกพ้อง? ชัก
น่าสนใจว่า โอสถชนิดนี้จะช่วยให้มนุษย์ร้องเพลงเพราะขึ้นไหม
ถ้าใช่ เขาคงกลายเป็นนักร้องหรือนักโอเปร่าชื่อดังได้แน่’
จินตนาการออเดรย์กำลังบรรเจิด
เด็กสาวยังไม่รีบตกปากรับคำ เนื่องจากต้องการเล่นเกม
จิตวิทยาให้เดอะซันเชื่อว่า การแลกเปลี่ยนครั้งนี้สมเหตุสมผล
แล้ว จะได้ไม่มีการเพิ่มราคาในภายหลัง

เทคนิคการต่อรองเช่นนี้มิได้เกิดจากประสบการณ์ในโลก
ผู้วิเศษหรือคาบเรียนของครูสอนหนังสือส่วนตัว แต่เป็นผลจาก
การทำความเข้าใจโอสถนักอ่านใจอย่างถ่องแท้และสร้างกฎของ
ตัวเองขึ้นมา
“ดิฉันจะรีบหาสูตรโอสถลำดับแปด เส้นทางนักขับขาน
ให้คุณ แต่คงไม่ใช่วันนี้ คุณพึงพอใจกับเงื่อนไขแบบนี้ไหม”
ออเดรย์กล่าวอย่างฉะฉานก่อนชำเลืองมองไปทางตำแหน่ง
ประธาน
“พวกเราสามารถให้มิสเตอร์ฟูลเป็นสักขีพยานยืนยัน
ได้”
ทันใดนั้น ไคลน์ฉีกยิ้มพร้อมกับเปล่งเสียง
“มิสจัสติส เราสามารถมอบสูตรโอสถผู้ภาวนาแห่งแสงให้
เจ้าได้ทันที”
ดวงตาเด็กสาวพลันลุกวาว เธอรีบผงกศีรษะรับอย่างตื่นเต้น
“ตกลงค่ะ! แล้วท่านจะให้ดิฉันแลกเปลี่ยนสิ่งใดตอบ
แทน”

‘เราไม่ได้เตรียมคำตอบไว้ก่อน…’
ไคลน์ยังคงยิ้ม
“ไม่ต้องกังวล บางทีผู้รับใช้ของเราอาจต้องการความ
ช่วยเหลือเพิ่มเติมในอนาคต”
ไคลน์ไม่คิดให้วุ่นวายซับซ้อน ถ้าโอกาสก็ต้องรีบฉวยทันที่
เพราะหากปล่อยให้มิสจัสติสซื้อสูตรโอสถผู้ภาวนาแห่งแสงจาก
ชุมนุมภายนอก มีหวังความรู้จากเทพสุริยันเจิดจรัสคงได้เป็น
หมันกันพอดี อุตส่าห์ขโมยมาอย่างยากลำบากจนชีวิตเกือบฉิบ
หาย
‘ต้องนำมาปล่อยทำกำไรในชุมนุมทาโรต์!’
“ตกลงค่ะ ดิฉันจะสนับสนุนพวกเขาอย่างสุด
ความสามารถ!”
ออเดรย์ขานรับอย่างยิ้มแย้ม
ไคลน์กวักมือเสกแผ่นกระดาษหนังสีน้ำตาลอมเหลืองขึ้น
ตรงหน้า ใจความด้านในเป็นสูตรโอสถผู้ภาวนาแห่งแสงและ

วัตถุดิบทดแทน แถมยังกำกับไว้ด้วยชื่อโบราณ มีทั้งภาษาโล
เอ็นและภาษาคนยักษ์อย่างครบถ้วน
“วัตถุดิบหลัก : ศิลาเจิดจ้า หรือผงวิญญาณลุกไหม้ หรือ
เลือดเม่นกระจกเงา หรือหัวใจปีศาจแม็กม่ายักษ์” วัตถุดิบ
รอง : ดอกทานตะวันขอบทอง น้ำสกัดดอกหัวนก สามหยด…
”
เพียงขยับมือแผ่วเบา กระดาษหนังพลันหายไปปรากฏตัว
ตรงหน้าเดอะซันแทน
แม้ทุกคนสามารถสวดภาวนาถึงเดอะฟูลเพื่อเรียกภาพ
ความทรงจำได้ แต่เดอร์ริคก็พยายามบันทึกเนื้อหาลงสมอง
อย่างสุดฝีมือ
เด็กหนุ่มส่งเสียงหลังจากก้มหน้าเคร่งเครียดอยู่นาน
“มิสจัสติส ผมพร้อมเล่าเรื่องมังกรแล้ว”
“มิสเตอร์ฟูล ดิฉันขอสิทธิ์การสนทนากับเดอะซันตาม
ลำพังค่ะ”
ออเดรย์ยกมือกล่าว

เดิมที่ เด็กสาวต้องการให้เดอะซันเขียนข้อมูลลงบน
กระดาษ เธอจะได้อ่านตามลำพัง แต่วิธีนี้จะทำให้ซักถามข้อ
สงสัยได้ไม่สะดวก เพราะต้องเขียนส่งกระดาษสลับไปมา
ระหว่างกันบ่อยครั้ง แค่ฟังก็เห็นภาพแล้วว่ายุ่งวุ่นวายและด้อย
ประสิทธิภาพมากแค่ไหน
‘ขอสนทนาตามลำพัง? แต่เธอจะคุยกับหมอนั่นไม่รู้เรื่อง
ต่างฝั่ายต่างไม่เข้าใจในคำพูดของอีกฝั่าย…’
ไคลน์ผงกศีรษะพลางตอบรับเสียงเรียบ
“ตกลง”
ในทุกชุมนุมผู้วิเศษ เฮอมิสถือเป็นภาษาสำคัญ จำเป็นต้อง
เชี่ยวชาญ ส่วนเฮอมิสโบราณคือทางเลือกเสริม ผู้คนส่วนมาก
นิยมศึกษาให้แตกฉานเพื่อประกอบพิธีกรรม รองลงมาเป็น
ภาษาคนยักษ์ มังกร และเอลฟ โดยมีน้อยคนนักจะอ่านเขียน
ภาษาเหล่านี้ได้
เมื่อสิ้นสุดคำพูด ไคลน์ตัดขาดแฮงแมนออกจากทุกคน มิให้
อีกฝั่ายเห็นหรือได้ยินบทสนทนาใดชั่วคราว

อัลเจอร์เองก็สนใจข้อมูลของมังกรอยู่บ้าง แต่ไม่ได้ถึงขั้น
ต้องจ่ายเงินฟัง จึงเลือกนั่งนิ่งอย่างสงบเสงี่ยมเงียบงัน
เมื่อเห็นมิสเตอร์ฟูลส่งสัญญาณให้เริ่มสนทนา เดอะซันเดอร์
ริคเรียบเรียงคำพูดราวหนึ่งลมหายใจ ก่อนจะเริ่มเล่า
“มังกรคือศัตรูคู่อาฆาตของราชาคนยักษ์ รูปลักษณ์
ภายนอกคล้ายกิ้งก่าตัวใหญ่ ตามลำตัวมีเกล็ดหลากสีสัน แขน
ขาสี่ข้างทั้งหนาและทรงพลัง ปีกใหญ่พอจะพยุงร่างกายขนาด
มหึมาให้โบยบินบนท้องฟั้า มังกรคือผู้ปกครองผืนนภาตัวจริง
มังกรมีความสามารถหลากหลาย บางตนสามารถพ่นไฟ บางตน
ควบคุมสายฟั้า บางตนมีลมหายใจกัดกร่อน บางตนมีลมหายใจ
เย็นเฉียบถึงขั้นแช่แข็งศัตรู แต่มังกรประเภทเหล่านี้ไม่ใช่สาย
พันธุ์หลัก หากอ้างอิงตามจำนวน ‘มังกรปัญญา’ จะมี
สัดส่วนสูงสุดในหมู่มังกรทั้งหมด ผู้นำของมังกรปัญญามีนามอัน
ยิ่งใหญ่ว่า ‘ราชามหามังกรแอนเคอร์เวล’ รากฐานของมังกร
ปัญญาคือเส้นทางผู้ชม ภายในเมืองเงินพิสุทธิ์ เส้นทางดังกล่าว
มักถูกเรียกว่าเส้นทางมังกร”

ด้วยความมีจิตใจซื่อตรง เดอร์ริคต้องการพ่นตำรา
ประวัติศาสตร์ของเมืองเงินพิสุทธิ์ให้อีกฝั่ายฟังอย่างละเอียดทุก
ซอกมุม แต่หลังจากประเมินว่าจัสติสและแฮงแมนไม่ได้อยู่บน
‘โลก’ เดียวกัน เด็กหนุ่มเริ่มมองว่าข้อมูลด้านประวัติศาสตร์
ของตนมีมูลค่า จึงตัดสินใจบอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับมังกร
เท่านั้น เอ่ยถึงคนยักษ์แค่เล็กน้อย และไม่ได้กล่าวถึงเอลฟ
มนุษย์กลายพันธุ์ ฟินิกซ์ หรือแวมไพร์เลย
‘ราชามหามังกรแอนเคอร์เวล…ชื่อตรงกับบันทึกใน
เอกสารของโบสถ์’
ออเดรย์พยักหน้ารับเล็กน้อย ไม่ต้องการขัดขวางคำอธิบาย
ของเดอะซัน
เดอร์ริคเว้นวรรคหนึ่งลมหายใจเพื่อเรียบเรียงคำพูดจาก
ตำราประวัติศาสตร์
“ในสมัยนั้น มังกรทรงพลังอันดับหนึ่งคือราชามหามังกร
แอนเคอร์เวล หรือรู้จักกันในนามมังกรแห่งจินตภาพ นอก
จากนั้งยังมีบุตรชายอีกหนึ่งตน อัลเซอร์ฟอร์ด ร่วมปกคลุมน่าน

ฟั้าของโลกกับแอนเคอร์เวล คอยสอดส่องบุคคลแข็งแกร่งบน
ผืนดินและท้องทะเล อีกชื่อหนึ่งของอัลเซอร์ฟอร์ดคือมังกรฝัน
ร้าย จากคำบอกเล่าตามตำนาน มังกรจินตภาพ แอนเคอร์เวล
สามารถดลบันดาลให้ความคิดในสมองกลายเป็นจริงขึ้นมาได้ มี
การกล่าวไว้ว่า อาณาจักรในจินตนาการของมันถูกนำมาวางไว้
บนโลกกายวัตถุได้อย่างน่าพิศวง หากแอนเคอร์เวลประกาศสิ่ง
ใดออกไป เหตุการณ์ดังกล่าวจะเกิดจริงขึ้นในอนาคตโดยไม่ถูก
บิดเบือน”
‘นี่มัน…’ ไคลน์พลันขมวดคิ้ว
หากไม่เพราะออเดรย์กำลังตั้งใจฟังเดอะซันอย่างจดจ่อ เธอ
คงสัมผัสถึงความผิดปรกติของเดอะฟูลได้ทันที่ ต่อให้มีม่าน
หมอกหนาบดบังอยู่ก็ตาม
สิ่งแรกในความคิดไคลน์คือ…
สมบัติวิเศษปิดผนึก 0-08!
‘คำประกาศจะกลายเป็นอนาคต…คุณลักษณะ
เหมือนกันมาก’

ไคลน์เอนหลังพิงเก้าอี้ด้วยท่าทีผ่อนคลาย แต่นั่นเป็นแค่
ภายนอก สมองและสมาธิกำลังจดจ่อตั้งใจฟังเดอะซันอย่างตึง
เครียด
‘มังกรจินตภาพ เท่จัง…สมกับเป็นตัวตนระดับเทพ’
ดวงตาเด็กสาวกำลังส่องประกายอย่างตื่นเต้นและคาดหวัง
เดอร์ริคพักหายใจเล็กน้อยก่อนเล่าต่อ
“ไม่เพียงเท่านั้น บุตรชายของมัน มังกรฝันร้ายอัลเซอร์
ฟอร์ดก็น่าหวาดหวั่นไม่แพ้กัน สามารถควบคุมหัวใจสิ่งมีชีวิต
และบงการให้คำตามความประสงค์ของตัวเอง สิ่งมีชีวิต
เปั้าหมายจะไม่ตระหนักว่ากำลังถูกควบคุม มองเป็นพฤติกรรม
สมเหตุสมผล ราวกับเป็นความตั้งใจของตนแต่แรก อัลเซอร์
ฟอร์ดยังสามารถสร้างฝันร้ายให้เกิดบนโลกความจริงได้ง่ายดาย
สามารถดึงเหยื่อจำนวนมากเข้าร่วมได้โดยไม่รู้ตัว จุดจบของ
เหยื่อมีเพียงความตายอันน่าสยดสยอง ตำนานระบุว่าอัลเซอร์
ฟอร์ดชื่นชอบความฉิบหายของผู้อื่น มันควบคุมให้องค์ชาย
จุมพิตริมฝีปากองค์หญิงเพื่อปลุกให้เธอตื่น แต่ขณะนั้นซากศพ
ขององค์หญิงกำลังเน่าเปือยสยดสยองเกินเยียวยา มันเคย

ควบคุมให้หญิงสาวชาวบ้านสามัญชน สวมรองเท้าเต้นและเริ่ม
เต้นรำต่อหน้าองค์ชาย แต่หลังจากนั้น เธอไม่สามารถหยุดเต้น
ได้อีกเลยจนกระทั่งสิ้นใจตายกลางลานกว้าง มันชื่นชอบการ
สร้างความบังเอิญทุกชนิด และนำพาทุกคนในบทละครให้พบ
กับจุดจบอันน่าสังเวช”
‘ความบังเอิญทุกชนิด…! อันนี้ยิ่งฟังดูเหมือน 0-08 เข้า
ไปใหญ่! น่าเสียดาย เราไม่มีข้อมูลของสมบัติวิเศษปิดผนึกชิ้น
ดังกล่าวแม้แต่น้อย’
ไคลน์ฝืนระงับอาการตื่นเต้นต่อหน้าจัสติส มันไม่อยากเผย
ท่าทีหลุกหลิกให้เด็กสาวเห็น ทำได้เพียงนั่งนิ่งไม่ขยับตัว
ประหนึ่งบ่อน้ำโบราณพันปี
“ต่ำทรามมาก…แต่ว่ากันตามตรง พลังของมันก็
น่าสนใจมากเช่นกัน”
ออเดรย์กล่าวด้วยท่าทีหดหู่กึ่งตื่นเต้น
‘สมกับเป็นอนาคตของเส้นทางผู้ชม ไม่สิ ต่อจากนี้เราขอ
เรียกว่าเส้นทางมังกร! จะไม่คิดเปลี่ยนเส้นทางอีกแล้ว’

ออเดรย์ปรารถนาจะกลายเป็นลำดับเจ็ด นักจิตบำบัด
โดยเร็ว และต้องการพัฒนาตัวเองอย่างต่อเนื่องจนถึงลำดับสูง
เดอะซัน เดอร์ริค กล่าวอย่างซื่อตรง
“เรื่องราวผ่านมาแล้วเกือบสามพันปีนับตั้งแต่เริ่มมีการ
จดบันทึกสงครามระหว่างราชาคนยักษ์และราชามหามังกร คำ
บอกเล่าของผมมาจากตำราประวัติศาสตร์ของเมือง ไม่มีสิ่งใด
รับประกันว่าทั้งหมดเป็นความจริง”
“แต่อย่างน้อย ประวัติศาสตร์ของเมืองคุณก็มิได้ถูก
แบ่งเป็นหลายยุคสมัยเหมือนเรา”
ออเดรย์ผงกศีรษะรับอย่างพึงพอใจ
“แล้วยังไงต่อ”
“ยังไงต่อ? หลังจากนั้น พระผู้สร้างต้นกำเนิดได้ลืมตาตื่น
ขึ้นบนโลกจนทำให้มังกรจินตภาพ มังกรฝันร้าย และมังกรชื่อดัง
ทุกตนร่วงหล่นจากท้องฟั้า สูญสิ้นทุกสิ่งทุกอย่างรวมถึงชีวิต
ตัวเอง เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้ดวงตะวันดับติดต่อกันนานถึง สี่
สิบเก้าวัน ภูเขาไฟจำนวนมากปะทุอย่างบ้าคลั่ง รวมถึงคลื่น

ยักษ์ถาโถมกลืนกินทุกสรรพสิ่ง เผ่าพันธุ์มังกรเริ่มเสื่อมถอย
พวกมันต้องหลบหนีไปซ่อนตัวอยู่ในเขตอันตราย แต่หลังจาก
นั้นไม่นาน ราชาคนยักษ์ก็ถูกทำลายโดยฝีมือพระผู้สร้างต้น
กำเนิดเช่นกัน”
เดอร์ริคเล่าด้วยสีหน้าอึมครึม
‘ไม่เหมือนตำราประวัติศาสตร์ของโบสถ์ ไม่ใช่ว่าเป็น
เพราะเทพวายุสลาตัน เทพสุริยันเจิดจรัส และเทพปัญญา
ความรู้ผนึกกำลังกันช่วยเหลือมนุษย์ให้พ้นจากภัยคุกคามของ
คนยักษ์และมังกรหรอกหรือ หลังจากนั้นก็เข่นฆ่าราชาของพวก
มันทั้งหมด’
ออเดรย์เริ่มสับสน ประวัติศาสตร์ในความทรงจำของเธอไม่
ตรงตามตำราเมืองเงินพิสุทธิ์
ด้านนักศึกษาประวัติศาสตร์อย่างไคลน์ก็ฉงนไม่แพ้กัน แต่
มันก็พอจะเดาได้ว่า ตำนานสมัยก่อนคงไม่ตรงตำราเรียนเสมอ
ไป ยังมีปริศนาอีกมากฝังอยู่ในยุคสมัยหลายพันปีก่อน

‘ว่ากันตามตรง แม้ตำนานอภินิหารของเจ็ดโบสถ์หลัก
อาจถูกแต่งขึ้นเป็นส่วนใหญ่ แต่ตำราประวัติศาสตร์ของเมือง
เงินพิสุทธิ์ก็เชื่อได้ไม่ทั้งหมดเช่นกัน เกิดอะไรขึ้นในสมัยนั้นกัน
แน่…’
ไคลน์นั่งตรึกตรองเงียบงัน ก่อนจะฉีกยิ้มและเปล่งเสียงถาม
“การแลกเปลี่ยนจบหรือยัง”
“นั่นคือข้อมูลเผ่ามังกรทั้งหมดในความทรงจำของผม”
เดอร์ริคเล่าด้วยท่าทางสำนึกผิด มันรู้สึกว่าข้อมูลของตนไม่
คู่ควรกับมูลค่าของโอสถลำดับแปด ผู้ภาวนาแห่งแสง
ออเดรย์สูดลมหายใจเงียบงัน มุมปากยกโค้งเล็กน้อย
“ดิฉันพึงพอใจมาก”
‘อนาคตของเราจะไม่สั่นคลอนอีก’
เธอกำลังมีความสุข
หลังจากแลกเปลี่ยนข้อมูลกันอีกเล็กน้อย ไคลน์ประกาศยุติ
ชุมนุมทาโรต์ของวันนี้ลง

เมื่อส่งจัสติสและคนอื่นกลับสู่โลกจริง ด้านไคลน์ก็ไม่รีรอจะ
นำพาตัวเองกลับไปยังห้องนอน มันไม่อยากให้สายสืบทั้งจาก
ราชทูตและกองทัพพบความผิดปรกติ
…
เขตราชินี
ณ คฤหาสน์สุดหรูหราของเคาต์ฮอลล์
ออเดรย์เดินรอบห้องอย่างมีความสุข
แต่ขณะกำลังเตรียมมอบขนมสุนัขให้ซูซี่เพื่อเป็นรางวัล
เสียงเคาะประตูห้องพลันดังแว่วเข้ามาในโสตประสาท
ประเมินจากจังหวะเคาะและลักษณะการลงน้ำหนัก เด็ก
สาวทราบทันทีว่าอีกฝั่ายคือสาวใช้ประจำตัว แอนนี่
“เข้ามาได้”
ออเดรย์นั่งส่องกระจกหลังตรงพลางหวีผม
แอนนี่เดินเข้ามาพร้อมกับกระดาษหนึ่งแผ่น เธออมยิ้ม
เล็กน้อยก่อนอธิบาย
“คุณหนู มีโทรเลขมาจากทวีปใต้ค่ะ”

‘ทวีปใต้? พี่อัลเฟรด? ’
ออเดรย์นึกถึงหน้าพี่ชาย พร้อมกับหยิบแผ่นกระดาษขึ้นมา
อ่านอย่างตั้งใจ
แล้วก็ไม่ผิดคาด เป็นข้อความจากพี่ชายคนรอง
อัลเฟรด·ฮอลล์ โทรเลขฉบับนี้ถูกส่งมาจากชายฝังตะวันออก
ของจักรวรรดิไบลัม
“พี่พบซาลามันเดอร์สีรุ้งของเธอแล้ว เจอทีเดียวสองตัว
กำลังรีบส่งไปให้”
‘แต่เราไม่อยากได้’
ออเดรย์พลันชะงัก เด็กสาวกะพริบตาถี่ๆ พร้อมกับหันไป
มองซูซี่ด้านข้าง
สุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์ตัวใหญ่กำลังนั่งกระดิกหางซ้ายขวา
ด้วยสีหน้าไร้เดียงสา