ราชันเร้นลับ Lord of the Mysteries - บทที่ 308 เมื่อนักมายากลเตรียมพร้อม

ไคลน์ก้มหน้าลงมองมือตัวเอง มันไม่พบเทียนไขผิวหนัง
มนุษย์ แต่ยังคงได้รับกลิ่นหอมหวานรัญจวนลอยโชยสัมผัส
ปลายจมูก
โดยไม่แยแสร่างแน่นิ่งของยูทรอฟสกี้ซึ่งกำลังนอนจมกอง
เลือดตัวเอง ไคลน์หยิบกล่องไม้ขีดไฟออกมาจุดหนึ่งก้าน
เมื่อประกายไม้ขีดไฟลุกโชน โลหิตสีแดงฉานรอบตัวบิชอปยู
ทรอฟสกี้พลันเลือนหาย สภาพแวดล้อมรอบห้องโถงโบสถ์
กลับมาสะอาดสะอ้านเรียบร้อยอีกครั้ง
หลังจากลุกยืนอย่างเชื่องช้า ยูทรอฟสกี้ก้มศีรษะมองไคลน์
และกล่าวด้วยใบหน้าบิดเบี้ยวแผ่วเบา
“ไม่ได้ผลเลยหรือ…เป็นเหตุผลให้กล้ารับงานนี้สินะ แต่
วาสนาของแกจบลงแล้ว ว่ากันตามตรง ฉันก็ไม่ได้อยากฆ่าทิ้ง
สักเท่าไร”
ขณะพล่าม แสงเทียนฝังขวาและด้านหน้าเริ่มสั่นไหววูบ
วาบ บรรยากาศห้องโถงหลักของวิหารฤดูเก็บเกี่ยวสว่างขึ้น

กะทันหัน ลักษณะเป็นแสงส้มนวลไม่แยงตา ประหนึ่งแสงแรก
ของยามเช้าซึ่งคอยต้อนรับทุกชีวิต
หากแถวนี้มีภูตผีเร่ร่อน พวกมันคงถูกจำกัดทิ้งจนหมดสิ้น
ส่วนไคลน์ ชายหนุ่มทำเพียงจุดไม้ขีดโดยไม่กล่าวสิ่งใด พร้อม
กับสูดลมจนแก้มปั่องเตรียมเลียนเสียง
ปัง!
กระสุนล่องหนพุ่งจากปลายนิ้วตรงไปยังหน้าอกบิชอปยู
ทรอฟสกี้และกระทบกับบางสิ่งจนเกิดเสียงกังวาน เป็นอื่นใด
ไม่ได้นอกจาก ‘เกราะรุ่งอรุณ’ ของบิชอปร่างยักษ์
ไม่ใช่แค่ส่วนอก แต่ชายคนนี้เสกเกราะสีเงินเต็มอัตราศึกขึ้น
จากความว่างเปล่า ห่อหุ้มจนครบทุกส่วนของร่างกาย ไม่ว่าจะ
เป็นถุงมือ เกราะเสื้อ เกราะกางเกง หรือหมวกเหล็ก
กระสุนไคลน์ได้สร้างรอยร้าวรูปทรงคล้ายใยแมงมุมกึ่งกลาง
‘เกราะเงิน’ ของอีกฝั่าย แต่นอกจากจะไม่ถูกทำลาย เกราะ
เงินยังพยายามฟืนฟูตัวเองอย่างต่อเนื่อง
ปัง! ปัง!

ไคลน์กระหน่ำเลียนเสียงปืนยิงซ้ำ เกิดเป็นกระสุนอากาศพุ่ง
ใส่หน้าอกศัตรูระลอกใหม่ หมายทำลายแนวปั้องกันด้วยการรัว
โจมตีจนฟืนฟูตัวเองไม่ทัน
อย่างไรก็ตาม มุมสายตาชายหนุ่มเหลือบเห็นดาบแสงขนาด
มหึมาในมือยูทรอฟสกี้ อีกฝั่ายใช้มันปัดปั้องกระสุนล่องหน
คล่องแคล่วชำนาญราวกับปราศจากน้ำหนัก เกิดเป็นเสียงโลหะ
กระทบดังแผ่วเบา
ตึง!
เพียงยูทรอฟสกี้ร่างยักษ์ก้าวขามาข้างหน้า วิหารก็
สั่นสะเทือนราวกับจะพังครืนลงมาเสียให้ได้ พร้อมกันนั้น ดาบ
มหึมาในมือฟันสับลงเป็นเส้นตรงใส่ไคลน์ประหนึ่งต้องการถล่ม
ห้องโถงแห่งนี้ไปพร้อมกัน
ดาบยังไม่ทันกระทบร่าง ลำพังสายลมกระแทกจากท่าโจมตี
ก็มาพอจะทำให้ไคลน์เสียหลักล้มเซ
พลังโจมตีอะไรกัน! ขณะผุดความคิดเช่นนั้น ไคลน์งอเข่า
เตรียมกระโดดหลบไปด้านข้างตามสัญชาตญาณ
โครม!

ดาบสองมือเล่มยักษ์กระแทกใส่พื้นหินจนแตกกระจัด
กระจายออกไปทุกทิศ
เคร้ง! ยูทรอฟสกี้ลากดาบตวัด เปลี่ยนรูปแบบจากการฟัน
สับเป็นฟันกวาด จนเกิดประกายไฟสีส้มเสียดสี
ท่าดังกล่าวเอาไว้จัดการไอ้พวกชอบกลิ้ง!
ขณะกำลังจะม้วนหน้าลงพื้น นิมิตลางสังหรณ์ผุดในสมอง
ไคลน์กะทันหัน เป็นฉากตัวมันถูกดาบสองมือเล่มยักษ์ฟันขาด
สองท่อน ชายหนุ่มตัดสินใจกระแทกฝั่ามือลงไปบนพื้นหิน ส่ง
ตัวเองกระโดดลอยไปในอากาศ
วืด! สายลมจากท่าฟันรุนแรงจนฝุั่นควันคละคลุ้ง ดาบสอง
มือน่าสะพรึงกลัวฟันกวาดม้านั่งยาวภายในวิหารจนขาด
กระเด็น
อย่างไรก็ตาม ไคลน์ไม่แม้มีโอกาสโจมตีตอบโต้ บิชอปยักษ์
สานต่อกระบวนท่าโดยไม่พักหายใจ
หนึ่งดาบ สองดาบ สามดาบ…

ห้าดาบ…เจ็ดดาบ…ราวกับสัตว์ประหลาดตนนี้ไม่มีวัน
เหน็ดเหนื่อย การโจมตีอันบ้าคลั่งประหนึ่งพายุบุแคมเกิดขึ้น
นานหลายสิบวินาที่
ทุกท่าดาบล้วนเรียบง่ายและพื้นฐาน มีแค่การฟันสับ ฟัน
กวาด ฟันเฉียบ ฟันงัด และท่าแทงตรง แต่ทั้งหมดเปียมด้วย
ประสิทธิภาพและได้ผลลัพธ์ วิถีคมกริบแม่นยำ รอยต่อของแต่
ละท่าถูกกระทำอย่างสมบูรณ์
เหนือสิ่งอื่นใด ระยะฆ่าฟันของดาบสองมือยักษ์ยาวเหยียด
เข้าขั้นเอาเปรียบ!
ไคลน์เผ่นหนีด้วยทุกกลเม็ด ทั้งกระโดด กลิ้งม้วนตัว และวิ่ง
ธรรมดา แทบไม่มีโอกาสได้แสดงพลังให้อีกฝั่ายประจักษ์
อากัปกิริยาเป็นไปในลักษณะน่าสมเพช หากไม่เพราะเคยโยนไม้
ขีดไฟไปตามมุมห้องโถง มันคงมิอาจ ‘เทเลพอร์ต’ หนีตาย
ไปตามจุดต่างๆ ได้ทัน และลงเอยด้วยการถูกดาบมหึมาคร่า
ชีวิต

สมกับเป็นอาชีพด้านต่อสู้โดยตรง…ไม่ก่อความผิดพลาด
ไม่มีจุดอ่อนด้านกายภาพ…ขณะกำลังหนีตาย จิตใจไคลน์
ยังคงสุขุม สายตาสอดส่องมองหาจุดอ่อนคู่ต่อสู้เป็นระยะ รอให้
อีกฝั่ายเริ่มเสื่อมบรรยากาศคุกคาม
จนกระทั่ง มันพบจุดอ่อนในเชิงดาบของบิชอปยูทรอฟสกี้
ดาบสองมือมีระยะทำลายกว้างก็จริง แต่จะต่อสู้ในระยะ
ประชิดได้ไม่ดี!
ด้วยความคิดดังกล่าว ไคลน์รอจังหวะให้อีกฝั่ายใช้ท่าฟันสับ
จากนั้นก็กลิ้งม้วนตัวเข้าหาในแนวทแยง พุ่งประชิดยูทรอฟสกี้
เพื่อชิงความได้เปรียบ เมื่อม้วนตัวเสร็จหนึ่งรอบ มันใช้มือยัน
พื้นเพื่อส่งตัวเองเข้าไปใต้หว่างขาอัศวินรุ่นอรุณอย่างแม่นยำ
ในฐานะชายกำยำสูง 2.2 เมตร ท่ายืนของยูทรอฟสกี้ย่อม
เกิดช่องว่างระหว่างปลายเท้าซ้ายขวา
เมื่อแหงนมองขึ้นไป ภาพตรงหน้าไคลน์คือเกราะกางเกง
โลหะสีเงินเงางาม

ชายหนุ่มรีบใช้มือซ้ายล้วงเข้าไปในกระเปั๋าและหยิบ
กระดาษแผ่นยาวออกมา แปรเปลี่ยนให้เป็นไม้ค้ำปลายแหลม
และเตรียมแทงสอดขึ้นไประหว่างช่องว่างชุดเกราะเต็มแรง
การโจมตีครั้งนี้จะต้องสร้างความเสียหายรุนแรงอย่างไม่
ต้องสงสัย!
แต่ทันใดนั้น นิมิตลางสังหรณ์ผุดขึ้นในสมองอีกครั้ง คราวนี้
เป็นดาบสองมือเล่มใหญ่ถูกเสียบลงพื้น ประกอบกับพายุแสง
เกรี้ยวกราดปรากฏจากความว่างเปล่า โอบล้อมฉีกกระชาก
ร่างกายตนทุกทิศทาง
กับดักของยูทรอฟสกี้! โดยไม่ลังเล ไคลน์ใช้มือขวาผลัก
ตัวเองให้พุ่งลอดหว่างขาอัศวินรุ่งอรุณไปด้านหลัง
หลังจากเสร็จการเคลื่อนไหวดังกล่าว สองมือของบิชอปยู
ทรอฟสกี้ได้กำดาบกลับหัว พร้อมกับแทงใส่แผ่นหินเบื้องล่าง
หว่างขา
เมื่อสิ้นเสียง ‘เปรี้ยะ’ คล้ายกับแสงอาทิตย์แรกของวัน
พรั่งพรูออกจากคมดาบ ก่อตัวเป็นพายุแสงระยิบระยับ หมุนวน
เกรี้ยวกราด แผ่กระจายรอบห้องโถงวิหาร

โดยแทบไม่เกิดเสียง เศษหินของพื้นวิหารถูกพัดกระเด็น
กระดอนทุกทิศ พื้นห้องต่ำลงราวสิบเซนติเมตรเห็นจะได้ เกราะ
เงินช่วงหว่างขาและน่องของยูทรอฟสกี้ได้รับความเสียหายหนัก
เผยให้เห็นเนื้อหนังมังสาด้านใน
ความเสียหายดังกล่าว เดิมทีต้องแลกด้วยชีวิตของผู้บุกรุก!
ในวินาทีนี้ ไคลน์ผู้กำลังนอนคว่ำบนพื้นด้านหลังบิชอปยู
ทรอฟสกี้ พบว่าอีกฝั่ายกำลังเปิดช่องว่างขนาดใหญ่ แก้มชาย
หนุ่มบวมพองพร้อมกับเลียนเสียง จากนั้นก็บิดตัวกลับหลังเล็ง
ยิงใส่ท้ายทอยยูทรอฟสกี้แม่นยำ
ปัง!
ปัง!
กระสุนลมสองนัดพุ่งใส่ในจุดเดียวกัน
ส่วนท้ายทอยของหมวกเหล็กอัศวินถูกทำลายทันที่ เผยให้
เห็นเส้นผมและต้นคออันปราศจากการปกปั้อง
ขณะเตรียมยิงปิดบัญชี ไคลน์เหลือบเห็นบิชอปยูทรอฟสกี้
เริ่มหันหลังบิดเอว และกวาดดาบสองมือยักษ์ฟันเข้าใส่

คมดาบแหวกอากาศด้วยความเร็วสุดน่าทึ่ง ไคลน์ประเมิน
ว่าตัวเองไม่น่าจะหลบพ้น
ชายหนุ่มขบกรามแน่น รีบดึงกระดาษออกจากกระเปั๋าเสื้อ
และนำมาถือต่างอาวุธ
เคร้ง!
เสียงโลหะปะทะกระดาษดังกังวานทั่ววิหารฤดูเก็บเกี่ยวราว
กับระฆังสวรรค์
ร่างไคลน์ถูกซัดกระเด็นไม่ต่างจากลูกเทนนิส แผ่นกระดาษ
ระหว่างนิ้วขาดสองท่อนกลายเป็นเพียงเศษกระดาษ
ฉากตรงหน้าของไคลน์ คือภาพการพุ่งปรี่เข้าหาด้วย
ความเร็วสูงของบิชอปยูทรอฟสกี้ สีหน้าแววตาอัดแน่นด้วย
บรรยากาศคุกคามสะกดข่ม สถานการณ์ของไคลน์เข้าขั้นวิกฤติ
อย่างไรก็ตาม ชายหนุ่มไม่สูญเสียความเยือกเย็นแม้เพียง
เศษเสี้ยว เพียงบิดข้อมือหันเข้าหาตัวเองเล็กน้อย
เศษกระดาษเริ่มลุกไหม้ เพลิงลามทั่วทุกส่วนของร่างกาย
อย่างเท่าเทียม

ฟุั่บ! ดาบยักษ์ฟันโดนกลุ่มก้อนเปลวเพลิงจนขาดออกเป็น
สองท่อน แน่นอน การโจมตีดังกล่าวไม่ทำให้ไคลน์บาดเจ็บ
เพียงก่อประกายไฟบนคมดาบเล็กน้อย
ขณะเดียวกัน เหนือเทียนไขฝังขวาบนผนังห้องโถง เปลว
เทียนสีเหลืองนวลเริ่มขยายขนาด ก่อตัวเป็นรูปร่างมนุษย์ผู้มี
ใบหน้าถูกทาด้วยสีน้ำมันสามแถบ
หลังจากปรากฏตัวอีกครั้ง ไคลน์ดึงกระดาษยาวแผ่นใหม่
ออกจากกระเปั๋าเสื้อ
เพี้ยะ!
เพียงขยับข้อมือแผ่วเบา กระดาษแผ่นยาวแปรเปลี่ยน
รูปทรงเป็นปลายแส้ยาวเหยียด ปลายแส้มีเพลิงสีแดงลุกโชน
ตลอดเวลา
เพี้ยะ! เพี้ยะ! เพี้ยะ!
ไคลน์เล็งโจมตีบิชอปยักษ์จากระยะไกล
ทว่า อาวุธในมือกลับถูกทำลายโดยดาบใหญ่ภายในเวลาอัน
สั้น เศษกระดาษร่วงหล่นกระจัดกระจายเต็มพื้น

แต่นั่นคือจุดประสงค์ของไคลน์แต่แรก!
พรึบ! พรึบ! พรึบ! ขณะบิชอปกำลังกระโจนเข้าใส่ ไคลน์
เสกให้เศษกระดาษบนพื้นลุกโชนเผาไหม้ บางส่วนกลายเป็น
กำแพงเพลิงกีดขวางเส้นทาง บางส่วนสร้างความเสียหายให้กับ
ท่อนขาและน่องของยูทรอฟสกี้ซึ่งปราศจากการปั้องกัน
ชุดเกราะรุ่งอรุณฟืนตัวช้าคิดผาด!
หลังจากเปลวเพลิงดับมอด ส่วนน่องและหว่างขาของบิชอป
ยักษ์ปรากฏรอยไหม้เกรียมและมีของเหลวสีแดงไหลซึม
อย่างไรก็ตาม ความเร็วของมันมิได้ลดลง มีเพียงเสียงคราง
ในลำคอแผ่วเบา แต่ร่างกายยังคงพุ่งผ่านกองเพลิงเข้าประชิด
ตัวไคลน์อย่างอาจหาญไร้ความเกรงกลัว
ว่องไวจนน่าทึ่ง!
ในวินาทีถัดมา ดาบสองมือของอัศวินรุ่งอรุณเริ่มส่องสว่าง
แสงยามเช้าพรั่งพรูในลักษณะหมุนวนเป็นวงกลมอีกครั้ง
การโจมตีครั้งนี้จะทำให้ไคลน์ถึงแก่ความตายอย่างไม่ต้อง
สงสัย!

ชายหนุ่มรีบจุดไม้ขีดเผาตัวเอง
แต่เปลวไฟลุกโชนได้ช้ากว่าพายุแสง เพลิงสีแดงยังไม่ทันปก
คลุมร่างกาย พายุแสงเกรี้ยวกราดก็สำแดงอิทธิฤทธิ์อันน่าเกรง
ขามของมัน
เพียงพริบตาร่างกายไคลน์ยับเยินยิ่งกว่าผ้าขี้ริ้ว เศษเนื้อ
กระจัดกระจายทุกทิศทาง แต่สุดท้ายได้แปรเปลี่ยนเป็นเศษ
กระดาษชิ้นเล็กชิ้นน้อยตามแรงลม
ไคลน์ย่างกรายออกจากกำแพงเพลิงด้านหลังยูทรอฟสกี้อ
ย่างเชื่องช้า
ชายหนุ่มโยนไม้ขีดทั้งกล่องลงบนพื้นใต้หว่างขาบิชอปร่าง
ยักษ์ ราวกับมันเตรียมจุดไม้ขีดทั้งหมดพร้อมกันและสร้าง
ระเบิดกัมปนาทภายในวิหารขนาดเล็กแห่งนี้
ยิ่งไปกว่านั้น ท่อนล่างของยูทรอฟสกี้ยังปราศจากเกราะ
ปั้องกันโดยสิ้นเชิง!
ไคลน์ชูมือขวาขึ้นพลางดีดนิ้ว

เมื่อยูทรอฟสกี้ ผู้กำลังยืนหันหลังให้ไคลน์ ก้มศีรษะลงและ
เห็นกล่องไม้ขีดบนพื้น มันรีบงอเข่ากระโดดดีดตัวให้ลอยสูง
หมายลดทอนความเสียหายจากแรงระเบิดมหาศาล ซึ่งใกล้จะ
ลุกโชนออกจากกล่องไม้ขีดไฟด้านล่าง
เปั๊าะ!
แต่ในวินาทีสิ้นเสียงดีดนิ้ว กล่องไม้ขีดไฟด้านล่างกลับไม่ลุก
ไหม้ ตรงกันข้าม เสียงปืนอัดอากาศดังกึ่งก้องกังวาน กระสุน
ล่องหนพุ่งใส่ท้ายทอยบิชอปยูทรอฟสกี้ซึ่งปราศจากการปั้องกัน
สิ่งนี้คือแผนลับของไคลน์มาตั้งแต่ต้น
กะโหลกศีรษะถูกทะลวงทันที่ ของเหลวสีแดงไหลซึมโดยมี
คราบขาวขุ่นปะปน บิชอปยูทรอฟสกี้ฝืนหันหลังกลับมาถลึงตา
จ้องไคลน์อย่างยากลำบาก ริมฝีปากของมันขยับเปล่งเสียง
ล่องลอย
“นี่แก…”
กล่องไม้ขีดถูกพายุแสงฉีกทำลาย ก้านไม้ขีดปลิวกระเด็นไป
คนละทิศละทาง แต่ไม่มีก้านใดติดไฟเลย
ไคลน์แสยะยิ้มเยือกเย็น

“ฉันไม่เคยพูดสักคำว่า การดีดนิ้วจะทำให้ไม้ขีดไฟลุก
ไหม้เท่านั้น และไม่เคยพูดว่า การดีดนิ้วไม่สามารถยิงกระสุน
อากาศออกมาได้ จงทัศนาให้เต็มตา”
ปัง! ปัง! ปัง!
ไคลน์ดีดนิ้วต่อเนื่อง กระสุนอากาศนัดแล้วนัดเล่าพุ่งใส่
ศีรษะยูทรอฟสกี้จนหมวกเหล็กสีเงินถูกทำลายโดยสมบูรณ์
ปัง!
นัดสุดท้ายทะลวงเข้าหน้าผากอันเปลือยเปล่าปราศจากสิ่ง
กีดขวาง
โครม!
ยูทรอฟสกี้หยุดหายใจ ร่างกายอันใหญ่โตล้มทรุดลงกับพื้น
โดยไร้แรงต้าน วิหารขนาดเล็กเกิดการสะเทือนแผ่วเบา
เปั๊าะ!
ไคลน์ดีดนิ้วซ้ำ
ไม้ขีดไฟซึ่งกระจัดกระจายบนพื้นเกิดการลุกโชน เปลวเพลิง
สีแดงแผดเผาลำตัวมหึมาของยูทรอฟสกี้อย่างเงียบงัน

ไคลน์ไม่รอให้เทียนไขพิสดารส่งจิตของตนออกจากห้วงมิติ
ความฝัน มันอาศัยภาวะ ‘สติแจ่มชัด’ เพ่งสมาธิ และฝืนออก
จากห้วงความฝันชั้นลึกสุดในร่างยูทรอฟสกี้ได้ไม่ยากเย็น
ฉากศพอัศวินรุ่งอรุณถูกฌาปนกิจด้านหลังเริ่มเลือนรางลง