ราชันเร้นลับ Lord of the Mysteries - บทที่ 387 ความพิเศษของโลกวิญญาณ

อลันแสดงสีหน้าโล่งใจเมื่อได้ยินคำอธิบายจากปากนักสืบ
เชอร์ล็อก ขณะเดียวกันก็รอดูสถานการณ์ไปอีกสองสามวัน ว่า
ตนจะฝันร้ายแบบเดิมอีกหรือไม่
หน้าประตูบ้าน หลังจากส่งศัลยแพทย์อลันกลับไปด้วย
รอยยิ้ม สีหน้าไคลน์พลันอึมครึมราวกับกำลังครุ่นคิดในบางเรื่อง
การแปลความฝันไม่มีส่วนใดผิดพลาด ภาพของยอดหอคอย
สีดำสนิท กำแพงชั้นแล้วชั้นเล่า บานประตูกีดขวางเส้นทาง
และอสรพิษสีเงินตัวใหญ่ ทั้งหมดสื่อความหมายตรงกันว่า
เด็กชายวิล·อัสตินกำลักถูกคุกคามโดยบางสิ่ง อยู่ในอารมณ์
หวาดระแวง และพยายามสร้างเกราะกำบังให้ตัวเองหลายชั้น
แต่ปัญหาคือ ดอกเตอร์อลันไม่ควรฝันเรื่องราวเช่นนี้ได้ด้วย
ตัวเอง ไม่อย่างนั้นก็ต้องฝันมานานแล้ว ไม่ใช่เพิ่งฝันหลังจากได้
พบนกกระเรียนกระดาษ
ตามหลักของศาสตร์เร้นลับ หากอลันจะฝันถึงปัญหาของ
วิล·อัสติน ก็ต้องฝันตั้งแต่เด็กคนนั้นเริ่มพบว่าตัวเอกถูกใคร

บางคนคุกคาม หรือในอีกความหมายหนึ่งก็คือ เป็นช่วงเวลา
ขณะเด็กชายยังไม่ออกจากโรงพยาบาล
ดังนั้น ไคลน์จึงสงสัยว่าความฝันพิสดารของหมออลัน
เกิดขึ้นเพราะมีบางสิ่งเป็นสื่อกลาง และสิ่งนั้นก็คือนกกระเรียน
กระดาษ
ไคลน์ได้ใช้เนตรวิญญาณตรวจสอบนกกระดาษและไม่พบ
แสงละอองวิญญาณ แต่สัมผัสวิญญาณกลับร้องบอกว่ามีบางสิ่ง
ไม่ชอบมาพากลเกี่ยวกับออริกามิตัวนี้
ชายหนุ่มสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังอันยากจะตีความ พลังซึ่ง
ควรค่าแค่การเคารพและหวั่นเกรง :
พลังแห่งโชคชะตา
เด็กชายวิล·อัสตินคนนั้นไม่ธรรมดา… บางที่ ความ
พิศวงอาจไม่ได้มีต้นตอมาจากไพ่ทาโรต์ แต่เป็นตัวเด็กคน
นั้นเอง…

อสรพิษยักษ์สีเงินคือสัญลักษณ์แทนอันตรายไม่ผิดแน่ และ
ความฝันในคราวนี้มีก็ความเกี่ยวพันกับโชคลางเป็นส่วน
ใหญ่…
หรือว่างูยักษ์สีเงินจะหมายถึง ‘อสรพิษปรอท’ ลำดับ 1
แห่งเส้นทางสัตว์ประหลาด?
ไคลน์ปล่อยความคิดล่องลอยเรื่อยเปือย แต่ก็ยังไม่ได้
ข้อสรุปให้ตัวเอง
ถัดมา ชายหนุ่มลองเปลี่ยนคำถาม
เหตุใดศัลยแพทย์อลันถึงฝันแบบนี้ได้?
จากระดับความรู้ด้านศาสตร์เร้นลับในปัจจุบันของไคลน์
เรื่องนี้สามารถสันนิษฐานออกมาได้ไม่ยาก มันกลั่นกรองข้อมูล
และแจกแจงความเป็นไปได้ทีละจุด
กรณีแรก อลันถูกวิญญาณอาฆาตหรือวิญญาณมารสิงสู่
และโน้มน้าวให้เกิดเป็นความฝันดังกล่าว อย่างไรก็ตาม วิธีนี้จะ
ทำให้สีออร่าของนายแพทย์อลันกลายเป็นเขียวเข้ม แต่ไคลน์ก็
ไม่พบความผิดปรกติดังกล่าว จึงตัดทิ้งไปได้เลย

กรณีถัดมาคือเทคนิคระดับสูง เป็นการโน้มน้าวให้เหยื่อฝัน
ในลักษณะเจาะจงแบบไม่เกิดความผิดปรกติต่อร่างกาย
ภายนอก หนึ่งในวิธียอมนิยมคือการใช้พลังของลำดับ 7 ฝันร้าย
แห่งเส้นทางผู้ไร้หลับ หลักการแบบเดียวกันกับดันน์·สมิท
ฝันร้ายต้องบุกรุกความฝันเหยื่อและชักนำให้ไปยังทิศทาง
ต้องการ แต่ฝันดังกล่าวต้องไม่เกี่ยวข้องกับตัวผู้ลงมือ
ไม่อย่างนั้นจะเป็นการทิ้งร่องรอย
ส่วนอีกหนึ่งวิธีค่อนข้างซับซ้อนและถือเป็นเทคนิคระดับสูง
ของโลกผู้วิเศษ
ในทางทฤษฎี หลักในการเกิดความฝันก็คือ วิญญาณดารา
ของมนุษย์จะท่องเที่ยวไปในโลกวิญญาณอย่างอิสระและไม่มีสติ
ในระหว่างนั้น ข้อมูลจำนวนมากจะหลั่งไหลเข้าสู่วิญญาณดารา
ในลักษณะยากจะตีความ จึงต้องแปลงข้อมูลให้เป็นสัญลักษณ์
เสียก่อน
แต่หากมีระดับตัวตนหรือระดับพลังวิญญาณสูงมากพอ
วิญญาณดาราก็จะเข้าใจข้อมูลดังกล่าวได้ทันทีโดยไม่ต้องแปลง
เป็นสัญลักษณ์ จากนั้น ข้อมูลก็จะถูกส่งต่อมายังกายอากาศ

และกายจิตบนโลกปรกติ แต่เนื่องจากเจ้าของร่างกำลังหลับอยู่
ข้อมูลจึงมาในรูปแบบความฝัน
สิ่งนี้หมายความว่า ดอกเตอร์อลันอาจถูกชักนำความฝัน
ผ่านโลกวิญญาณ
เทคนิคดังกล่าวสามารถกระทำได้โดย ประการแรก ต้อง
สร้างความฝันเทียมขึ้นมาด้วยวิธีการทางเวทมนตร์ จากนั้นก็
ถ่ายเทความฝันเทียมลงในวิญญาณดาราของเปั้าหมายอย่างเป็น
ธรรมชาติขณะอีกฝั่ายกำลังเตร็ดเตร่ท่ามกลางโลกวิญญาณ วิธี
นี้จะทำให้เหยื่อฝันตรงตามความต้องการและไม่ทิ้งร่องรอยน่า
สงสัยไว้
ในปัจจุบัน แม้แต่ตัวเราบนมิติสายหมอกก็ยังใช้เทคนิคไม่ได้
ถือเป็นศาสตร์ชั้นสูงและจำเป็นต้องมีระดับพลังวิญญาณสูง
มาก…
ไคลน์เว้นวรรคการวิเคราะห์พลางสอดแทรกความเป็นไปได้
ทางอื่น

หรือว่า… นกกระเรียนกระดาษตัวนั้นจะฝังการชี้นำทาง
จิตใจไว้ และเมื่อดอกเตอร์อลันพกติดตัว เขาจึงเกิดความฝัน
ตามการชี้นำทางใจอย่างมิอาจเลี่ยง…
เรื่องนี้พิสูจน์ได้ไม่ยาก ขอเพียงเราใช้พิธีกรรมสื่อวิญญาณ
กับเขาก็จะพบร่องรอยความผิดปรกติทันที… แต่พิธีกรรมสื่อ
วิญญาณออกจะไม่เป็นมิตรไปสักหน่อยไหม…
หรือเราควรยืมเทียนไขจิตฝันร้ายมาจากหลวงพ่อยูรอฟสกี้?
ไม่ได้… หลวงพ่อยังไม่รู้จักตัวจริงของเรา ภายในวิหารฤดูเก็บ
เกี่ยว นอกจากแวมไพร์คลั่งฟิกเกอร์ เอ็มลิน·ไวท์ ก็ไม่มีใคร
รู้จักตัวจริงของเราแล้ว…
ไคลน์พยายามไตร่ตรองถึงผลกระทบจากพฤติกรรมของตน
จนกระทั่งชายหนุ่มได้ข้อสรุป มันต้องขึ้นไปทำนายยืนยัน
บนมิติสายหมอกเสียก่อน ว่าแผนการบุกรุกบ้านดอกเตอร์อลัน
ยามวิกาลมีอันตรายหรือไม่ หากยังอยู่ในขอบเขตรับได้ ไคลน์ก็
จะใช้ยันต์ห้วงความฝันบุกรุกเข้าไปขณะอลันกำลังหลับใหล
และค้นหาว่าความฝันของอีกฝั่ายเกิดจากสิ่งใดกันแน่ เป็นการ

โน้มน้าวโดยตรง หรือเป็นการสร้างฝันเทียมและบรรจุเข้ามาใน
วิญญาณดารา
อย่างไรก็ตาม เมื่อประเมินจากพลังในปัจจุบันของไคลน์
การตรวจสอบอย่างหลังคงทำได้ลำบาก ไม่การันตีว่าจะประสบ
ความสำเร็จ
ไม่มีสิ่งใดรับประกันได้ว่า การนั่งใกล้กันบนโลกจริงจะทำให้
วิญญาณดาราของไคลน์ไปโผล่ในมิติเดียวกันกับวิญญาณดาราอ
ลัน หากต้องการทำให้สำเร็จ จำเป็นต้องใช้เทคนิคการล็อก
ตำแหน่งระดับสูงควบคู่ไปด้วย
จากคำอธิบายในหนังสือแห่งความลับ โลกวิญญาณคือ
ดินแดนแสนพิเศษและยากจะอธิบายให้เห็นภาพชัด โลก
ดังกล่าวซ้อนทับกับโลกความเป็นจริงโดยสมบูรณ์ หมายความ
ว่ามนุษย์ทุกคนสามารถได้รับข้อมูลทางวิญญาณดารา
ตลอดเวลา
อย่างไรก็ตาม โลกวิญญาณมิได้แบ่งแยกทิศทาง ซ้ายขวา
หน้าหลัง เหนือใต้ออกตก หรืออดีตปัจจุบันอนาคต คล้ายกับ
ท้องทะเลอันกว้างใหญ่ซึ่งบีบอัดข้อมูลปริมาณมหาศาลไว้ด้าน

ในอย่างส่งเดชและไม่มีหลักการ ไม่สามารถใช้สามัญสำนึกของ
โลกปรกติทำความเข้าใจได้
ส่งผลให้สิ่งมีชีวิตซึ่งมีระดับตัวตนต่ำจะไม่สามารถรับข้อมูล
โดยตรงได้เลย จำเป็นต้องกลั่นกรองในลักษณะสัญลักษณ์แทน
และด้วยเหตุนี้ พิกัดทางโลกวิญญาณของแต่ละคนจึงไม่ได้
ขึ้นอยู่กับพิกัดทางกายภาพเพียงอย่างเดียว แต่ยังรวมถึงสภาพ
จิตใจและสภาพร่างกายในปัจจุบันด้วย ฉะนั้น หากไม่ได้ใช้
เทคนิคการล็อกเปั้าขั้นสูง คนสองคนก็ยากจะพบกันบนโลก
วิญญาณ ถึงแม้จะนั่งใกล้กันบนโลกความจริงก็ตาม
และยังเป็นเหตุผลว่าทำไมวิญญาณดาราของแต่ละคนจึงไม่
ควรสำรวจลึกเข้าไปในโลกวิญญาณไกลนัก เพราะถ้าเกิด
อุบัติเหตุจนกลับมายังร่างหลักไม่ได้ เจ้าของร่างก็จะกลายเป็น
คนปัญญาอ่อน หรือในกรณีเลวร้ายจะเป็นอัมพาตร่วมด้วย
ขณะเดียวกัน การใช้โลกวิญญาณเป็นถนนสำหรับเดินทางก็
นับว่าอันตรายเกินไป หากไม่ระวังตัวให้มาก ก็อาจหลงทางและ
กลับมายังร่างจริงไม่ได้อีกเลย ต้องปล่อยให้เน่าเปือยเช่นนั้นไป
จนตาย

ฟูั่ว… ไคลน์ถอนหายใจยาว พลางเก็บคำถามดังกล่าวไว้
ในใจก่อน
ชายหนุ่มหยิบนาฬิกาพกออกมาตรวจสอบและพบว่าเวลา
ผ่านไปนานพอสมควร อาหารเช้าของตนเย็นชืดโดยสมบูรณ์
ขณะเดียวกัน ในเมื่อนักข่าวไมค์·โยเซฟยังไม่แวะมาหา
ก็หมายความว่าภารกิจคงถูกเลื่อนออกไปอีกวัน
ด้วยจิตวิญญาณของนักเสียดาย ไคลน์จัดการสวาปาม
อาหารเช้าเย็นชืดจนเกลี้ยง ตามด้วยการส่งตัวเองเข้ามิติเหนือ
สายหมอกเพื่อทำนายถามว่า การบุกรุกบ้านอลันในคืนนี้มี
อันตรายหรือไม่
คำตอบออกมาผิดคาด ผลทำนายทั้งหมดระบุตรงกันว่าไม่มี
อันตรายใดเลย
เมื่อจัดการทุกสิ่งเสร็จ ไคลน์มั่นใจว่าเวลานัดหมายของตน
และไมค์ล่วงเลยไปแล้ว ชายหนุ่มจึงไม่รีรอ รีบสวมแจ็กเกตหนา
และหมวกแก๊ป ตรวจสอบสมุดศัพท์ของเดซี่ และเดินออกจาก
อาคารหมายเลข 15 ถนนมินส์ทันที่

แผนของเดิมของมันคือการไปเยือนเขตตะวันออกพร้อมกับ
ไมค์ จากนั้นก็หาโอกาสบอกใบ้เฒ่าโคห์เลอร์ ว่าห้ามพูดเรื่องตน
เคยอาสาช่วยครอบครัวไลฟตามหาเดซี่เด็ดขาด
ส่วนทางฝังของครอบครัวไลฟ ไคลน์ก็จะฝากเฒ่าโคห์เลอร์
ไปเตือนอีกที่
แต่ในเมื่อนักข่าวไมค์เลื่อนการสัมภาษณ์ออกไปหนึ่งวัน
ความกังวลดังกล่าวจึงไม่เกิดขึ้น ไคลน์สามารถผ่อนคลายตัวเอง
โดยไม่ต้องกังวลว่าความจะแตก
…
อาศัยข้อมูลจุดนัดพบของโคห์เลอร์และการนำของแท่ง
วิญญาณ ไคลน์นำพาตัวเองเข้าไปยังส่วนลึกของเขตตะวันออก
สองข้างทางเต็มไปด้วยสายตาเหม่อลอย หิวโหย ละโมบ และ
หวาดระแวง ของคนเร่ร่อน
จนกระทั่งชายหนุ่มเดินเข้าไปในอาคารหลังหนึ่งและขึ้นไป
บนชั้นสาม
เบื้องหน้ามีเตียงสองชั้นวางเรียงราย บนพื้นเต็มไปด้วยฟูก
นอนเก่าโทรมและสิ่งของวางระเกะระกะ

ไคลน์มองเข้าไปยังชั้นล่างของเตียงในสุดและส่งเสียงเรียก
“เฒ่าโคห์เลอร์”
พรึบ.เฒ่าโคห์เลอร์รีบลุกขึ้นยืนและมองมาทางประตูด้วยสี
หน้าประหลาดใจแกมยินดี
“คุณมาจริงด้วย! หลังจากผมส่งจดหมายให้คุณเมื่อวาน
ก็คิดไว้ว่าคุณต้องแวะมาหาในวันนี้แน่ จึงไม่ได้ออกไปทำงาน
ท่าเรือ ผมนอนรอคุณมาตลอดทั้งวัน”
เยี่ยมไปเลย… เราไม่ต้องเสียเวลาคิดคำโกหกถึงเหตุผลใน
การมาหาหมอนี่…
ไคลน์จ้องมองตรงและกล่าว
“เฒ่าโคห์เลอร์ ด้วยรายได้ในปัจจุบัน คุณสามารถย้ายไป
พักในหอพักคุณภาพสูงกว่านี้ได้ไม่ใช่หรือ? ไม่เห็นต้องนอนเตียง
สองชั้นเบียดเสียดกับผู้อื่นเลยสักนิด”

“รายได้ส่วนใหญ่ของผมมาจากการหาข่าวให้คุณ”
โคห์เลอร์ยิ้ม “ผมไม่ได้หนุ่มแน่นเหมือนเดิมแล้ว ไม่มีทางรู้ว่าจะ
ปั่วยไข้ตอนไหน จำเป็นต้องออมเงินไว้สำหรับอนาคต”
ไคลน์เงียบงัน ก่อนจะเสนอแนะ
“คุณควรคิดเรื่องการซื้อประกันชีวิตไว้บ้าง ตัวอย่างเช่น
‘ประกันชีวิตม่ายคนชรา’ ในยามแก่เฒ่าจนทำงานไม่ไหว
พวกเขาจะมอบเงินสำหรับค่าอาหารเพียงพอให้อิ่มท้องและ
ห้องพักสำหรับซุกหัวนอนในแต่ละสัปดาห์”
สำหรับโลกปัจจุบัน ธุรกิจประกันภัยถือกำเนิดมาตั้งแต่ยุค
สมัย 4 เพียงแต่ผู้คนมักไม่ค่อยเห็นความสำคัญ แต่หลังจากได้
จักรพรรดิโรซายช่วยกระตุ้น ธุรกิจด้านประกันภัยก็
เจริญรุ่งเรืองขึ้นเล็กน้อย แถมยังแยกย่อยออกเป็นหลาย
ประเภท ไม่ว่าจะเป็นประกันภัยทางทะเล ประกันอัคคีภัย
ประกันอุบัติเหตุ ประกันภัยชราภาพโดยมีเงื่อนไขแตกต่างกัน
ออกไป โดยกลุ่มเปั้าหมายส่วนใหญ่จะเป็นชนชั้นกลางและสูง

“ผมทราบดี สมัยยังเป็นคนงาน ผมเคยส่งเบี้ยประกัน
สัปดาห์ละสามเพนนี แต่หลังจากตกงานคราวนั้น…” โคห์
เลอร์ถอนหายใจยาว
ปัญหาใหญ่ของมันคือความไม่แน่นอนทางรายได้ และไม่มี
ทางทราบเลยว่านักสืบเชอร์ล็อกจะเลิกจ้างให้เป็นสายข่าวตอน
ไหน
ไคลน์เองก็รับปากอะไรไม่ได้เช่นกัน เพียงชี้นิ้วไปนอกห้อง
และพูด
“ไปบ้านไลฟกันเถอะ ผมจะนำสมุดศัพท์ไปคืนให้สาว
น้อย”
ขณะเดินออกจากห้อง ไคลน์กล่าวติดตลก
“ช่างน่าขัน เมื่อผมคิดจะทำความดีอย่างการเป็น
อาสาสมัครช่วยตามหาเดซี่ แต่เธอดันถูกตำรวจส่งกลับบ้านใน
อีกหนึ่งวันถัดมา ได้โปรดอย่านำเรื่องนี้ไปบอกใครเชียว ผมไม่
อยากถูกหัวเราะเยาะ”

“ตกลง” เฒ่าโคห์เลอร์พยักหน้า “แต่ไม่มีใครหัวเราะ
เยาะความใจดีของคุณแน่”
หลังจากเดินผ่านถนนสกปรกและมาถึงบ้านของไลฟ ไคลน์
มองเห็นเด็กสาวตัวเล็กกำลังตั้งใจรีดผ้าเช่นเคย ด้านหลังยังคงมี
ราวแขวนเสื้อผ้าเรียงราย เสื้อผ้าทุกตัวเปียกน้ำและหยดลงพื้น
เป็นระยะ ไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนไปจากคราวก่อน ภาพดังกล่าวทำให้
ชายหนุ่มหมดคำพูดไปชั่วขณะ
“เดซี่” หลังจากยืนเหม่อสักพัก ไคลน์ตัดสินใจส่งเสียง
เรียก “สมุดศัพท์ของเธอ”
ดวงตาเดซี่พลันเปล่งปลั่ง แต่เธอมิอาจปลีกตัวจากงาน
ตรงหน้าได้ทันที่ ต้องเร่งมือจัดการให้เสร็จถึงจำนวนหนึ่ง จึง
สามารถหยุดพักและเดินเข้ามาขอบคุณนักสืบหนุ่มอย่างสุภาพ
จากนั้นไม่นาน ทั้งไลฟและเฟรย่าต่างก็ทิ้งงานและเดินเข้า
มาแสดงความขอบคุณด้วยท่าทีนอบน้อม ไคลน์ถือโอกาสกำชับ
ติดตลกแบบเดียวกับโคห์เลอร์เมื่อครู่

หลังจากพิธีการขอบคุณเสร็จ ชายหนุ่มล้วงหยิบเศษเหรียญ
จำนวนสองปอนด์ออกมามอบให้ไลฟ
“วันพรุ่งนี้จะมีนักข่าวมาขอสัมภาษณ์เดซี่ นี่ถือเป็นเงิน
ค่าจ้างล่วงหน้า แต่อย่าเอ่ยถึงเรื่องนี้ต่อหน้าเขาเด็ดขาด
ไม่อย่างนั้นจะทำให้เขาตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก บางที่ วัน
พรุ่งนี้เขาอาจมอบเงินให้พวกคุณเพิ่มอีกเล็กน้อย แต่คงไม่มาก
เท่าไรนัก”
“ฉ…ฉันยินดีเปิดโปงความชั่วของชายคนนั้นโดยไม่รับ
เงินแม้แต่เพนนีเดียว!” เดซี่ส่ายศีรษะหนักแน่น
ไคลน์ฉีกยิ้มกว้าง
“นี่เป็นกฎ… เธอห้ามแหกกฎ เข้าใจไหม”
ชายหนุ่มมองไปทางไลฟและกล่าวต่อ
“รับไว้เถอะนะ คุณเลี้ยงลูกมาถูกทางแล้ว ถ้าเดซี่กับเฟร
ย่าอ่านออกเขียนได้มากกว่านี้อีกสักนิด ผมกล้ารับประกันว่า
พวกคุณจะหลุดพ้นจากสถานการณ์ปัจจุบันได้แน่”

ขณะไคลน์กำลังจะแนะนำให้ไลฟพาบุตรสาวทั้งสองคนย้าย
ไปอยู่รอบเขตตะวันออก เพราะย่านดังกล่าวย่อมมีลูกค้าซักรีด
มากกว่าในเขตตะวันออก มันพลันชะงักและกลืนถ้อยคำ
ดังกล่าวลงคอ
จนแล้วจนรอด ไคลน์ก็ไม่ได้พูดออกไป
ชายหนุ่มระงับตัวเองไม่ให้ยื่นมือช่วยพวกเขาไปมากกว่านี้
ในเขตตะวันออกมีคนแบบไลฟนับพัน นับหมื่น นับแสน
หรือนับล้าน ต่อให้เป็นพ่อค้าแสนร่ำรวยก็ไม่สามารถช่วยเหลือ
ได้ทุกคนอย่างเท่าเทียม และกลุ่มคนยากจนไม่ได้มีเฉพาะในกรุง
เบ็คลันด์ แต่ยังรวมถึงอาณาจักรโลเอ็นทั้งหมด
“…ขอบคุณมาก ฝากขอบคุณนักข่าวคนนั้นด้วย”
ไลฟรับเงินด้วยสีหน้าซาบซึ้ง
ไคลน์ไม่เสียเวลาปักหลักอยู่นาน มันเร่งฝีเท้าราวกับกำลัง
ถูกภูตผีไล่กัดกินวิญญาณ
เมื่อเดินออกมาข้างนอกพร้อมโคห์เลอร์ ชายหนุ่มหัน
กลับไปมองพลางรำพันเสียงค่อย

{{ ไม่ว่าจะโลกไหน พระเจ้าก็ไมมือยู่จริง