ราชันเร้นลับ Lord of the Mysteries - บทที่ 500 สอบสวนฉลามขาว

โครม! บารเทนเดอรลมลงไปนอนชักบนพื้นผับ ฉลามขาว·แฮมิลตันไมกลาวสิ่งใดตอ เพียงพนลมหายใจฟด ฟดพรอมกับเดินขึ้นบันไดไมไปยังชั้นสองจนเกิดเสียงเอี๊ยดอาด หลังจากเรื่องราวนาตื่นเตนจบลง ขี้เมามุงหลายคนเริ่ม ทยอยเดินออกจากราน สวนกัปตันไอรแลนดเดินกลับขึ้นไปยัง ชั้นสองเพื่อเลนไพตอ ราวกับไมมีสิ่งใดเกิดขึ้น ไคลนฉวยโอกาสเดินตามขึ้นไป ชายหนุมกลับมายังผับปลาบินและไวนมิใชเพื่อจัดการกับ ฉลามขาวผูไมมีพิษภัยตอตน แตกลับมาเพราะตองการสืบเคน ขอมูลจากเจาของผับซึ่งมีเสนสายกับโจรสลัดยางกวางขวาง เพราะเหนือสิ่งอื่นใด ตามชื่อของตัวตนใหมไคลน เกอรมัน ได บอกเปนนัยแลววาเกิดมาเพื่อลาโจรสลัดชั่วชาอันเต็มไปดวย บาปหนา ชายหนุมมีแผนสังเวยเหยื่อเหลานั้นใหเปนอาหารของ ยุบพองหิวโหย รวมถึงขโมยพลังพวกมันมาใสไวในถุงมือ เนื่องจากเมืองทาดาเมียรไมมีแกส สองฝงทางเดินจึง คอนขางมืด แสงสวางเดียวมาจากเชิงเทียนติดผนังทําจาก ทองแดง ไคลนสํารวจบรรยากาศรอบตัวกอนสักพักจะใชฝามือลูบไล ใบหนา แอบเปลี่ยนรูปโฉมใหเหมือนกับคนคุมผับชั้นลาง ตาม ดวยการใชเวทมนตรลวงตาปรับแตงเครื่องแตงกายใหเหมาะสม หลังจากเตรียมการเสร็จ ชายหนุมเดินตรงไปยังหองหนึ่งซึ่ง สัมผัสวิญญาณระบุวาเปนหองทํางานของฉลามขาว·แฮมิลตัน ไคลนเดินผานหองเลนไพอยางเงียบงันโดยไมทําตัวเปนจุด สนใจ เดินไปสักพัก มันหยุดลงหนากลุมคนคุมบนทางเดินชั้นสอง ตามดวยการพูดเสียงต่ํา “ขางลางเกิดเรื่องขึ้นอีกแลว!” “โธพระองควายุสลาตัน! คืนมันอะไรกัน!” คนคุมถอน หายใจยาว “ไดแตหวังวาสาวสวยขางลางจะไมไดรับอันตราย” อีกคน เสริมดวยสีหนาเปนกังวล มันหมายถึงโสเภณีผูเขามาหาลูกคาในผับ “ไมตองหวง พวกหลอนสบายดี” ไคลนเดินผานกลุมคนคุมรานไปเคาะประตูหองทํางานของ ฉลามขาว “ใคร?” แฮมิลตันถาม “ผมเองบอส ขางลางเกิดเรื่องขึ้นอีกแลว!” ไคลนเลียนแบบ พฤติกรรมของคนคุมรานหลังจากเคยเฝาจับตามองมาสักพัก “บัดซบ!” แฮมิลตันแผดเสียง “เขามาอธิบายรายละเอียด ใหฉันฟง!” ไคลนบิดกลอนประตูและเดินเขาไป เมื่อหองปดสนิท ชายหนุมสลายเวทมนตรลวงตาบนเสื้อผา กลามเนื้อบนใบหนาเริ่มยุบพองและเปลี่ยนรูปลักษณกลับเปน ลูกคาหนาใหมคนเดิม ชายผมทองตาสีฟา เจาของใบหนาจืดชืด ไมมีจุดเดน “นี่แก…” แฮมิลตันพลันผงะ พลางรีบอาปากกวางเตรียมสง เสียงตะโกน ในเวลาเดียวกัน เกล็ดปลาจํานวนมากเริ่มผุดขึ้นบนหลังมือ ฉลามขาว กอนจะลุกลามไปทั่วรางกายอันอวบอวนและสูงใหญ อยางไรก็ตาม หัวใจแฮมิลตันพลันเตนผิดจังหวะกะทันหัน ความหวาดกลัวจากกนบึ้งแลนขึ้นมาสุมอยูตรงลําคอจนหายใจ ไมออก มันรูสึกอยางแรงกลาวา ชายแปลกหนาตรงประตูคือปศาจ หิวกระหายผูไมมีอะไรตกถึงทองมาหลายวัน ดวงตาแสนเย็นชา คูนั้นราวกับจะเสียดแทงเขาไปในดวงวิญญาณ ฉลามขาว·แฮมิลตันแสดงอาการลนลานอยางควบคุมตัวเอง ไมได มันมิอาจควบคุมพฤติกรรมของตัวเองไดตามใจนึกคิด ไคลนยางกรายเขาหาอยางไมรีบ กอนจะนั่งลงพรอมเผย รอยยิ้มออนโยน “คุยกันกอนไหม” ทันใดนั้น ความรูสึกคลายกับถูกสัตวประหลาดจองมอง พลันมลายหาย แฮมิลตันถอนหายใจยาวดวยรางกายสั่นระริก มันไมกลาแหกปากรองตะโกนอยางบุมบาม ทําเพียงซักถาม โดยมีเหงื่อเม็ดใหญผุดขึ้นกลางใบหนา “แกเปนใคร ตองการอะไร” “นักลา” ไคลนตอบเสียงเรียบ “ไดยินวาแกมีเสนสายกับ กลุมโจรสลัด ฉันอยากฟงสถานการณลาสุดของพวกมัน” “ฉันไมได…” ฉลามขาวรีบปฏิเสธตามจิตใตสํานึก แตทันใดนั้น บรรยากาศรอบตัวคูสนทนาคลายกับมีดวงตา ของอสุรกายหิวโหยจองมองกลับมาอีกครั้ง ราวกับดวงตาของ ชายผมทองกําลังสองแสงสีแดงเขม ไคลนกลาวตอไปอยางเย็นชาตามลักษณะนิสัยของเกอรมัน· สแปรโรวในอุดมคติ “แกมีสองตัวเลือก หนึ่ง พูดความจริง สอง ถูกเชือดและพูด ความจริง” ฆาทิ้งและสื่อวิญญาณ…? แฮมิลตันยอมเคยไดยินขาวลือของพลังสื่อวิญญาณคนตาย มาบาง จึงกลืนน้ําลายคําโต “ก…แกจะอยากรูไปทําไม” ไคลนยิ้มสุภาพ “ฉันคือนักลา… ปรารถนาคาหัวพวกมัน” แฮมิลตันเริ่มสัมผัสไดวา รอยยิ้มออนโยนของชายตรงหนา กําลังเปยมไปดวยความวิกลจริต จึงอุทานอยางหวาดผวา “ก…แกเสียสติไปแลวรึไง! ฉันเคยเห็นนักผจญภัยโงเขลา มาแลวนับไมถวน! ทุกคนถูกสงลงไปนอนจมกนทะเลอยางนา สมเพช! จริงอยู การฆาโจรสลัดสักคนไมใชเรื่องยากเย็นอะไรนัก แตแกรับมือกับการลางแคนอยางไมมีวันจบสิ้นไดหรือ… โสเภณี ในผับอาจดูไมมีพิษภัย แตสวนใหญเปนสายขาวใหโจรสลัด ทั้งสิ้น! พวกพองของแก วันดีคืนดีจะถูกติดสินบนและหันมา แทงขางหลัง! โจรสลัดจะสืบหาตําแหนงของแกจนพบและลอม เรือแกไวทุกทิศทาง ในสถานการณเชนนั้น แกจะชวยเหลือ ผูโดยสารคนอื่นไดอยางไร แกจะรอดจากการระดมยิงปนใหญ ไดดวยวิธีไหน ใจกลางทะเลอันเวิ้งวางและไมมีชองทางให หลบหนี แกจะเอาชีวิตรอดออกมายังไง!” หลังจากพรั่งพรูทุกสิ่งภายในหนึ่งลมหายใจ ตรงขามกับ ความหวาดกลัว ฉลามขาวกลับเห็นชายผูเรียกตัวเองวานักลา กําลังฉีกยิ้มกวางยิ่งกวาเกา “ฆาทิ้งใหหมดก็สิ้นเรื่อง” ชายคนนี้เสียสติไปแลว… ฉลามขาวสูดลมหายใจยาว “จริงอยู ฉันอาจเคยติดตอกับโจรสลัดหลายกลุม แต ทั้งหมดเปนเพียงการกระทําฝายเดียว พวกมันจะแวะมาขาย เครื่องเพชร แลกเปลี่ยนเงินตรา และขาวของอื่นๆ กับเหลา เบียร ไวน อาหาร น้ําสะอาด อาวุธ และโสเภณีจากผับของฉัน แตพวกมันจะเปนฝายเริ่มติดตอมาหากอนทุกครั้ง ฉันไมทราบ วาเรือแตละลํากําลังแลนอยูแถวไหน ทําไดแครอในเมืองทาดา เมียรแหงนี้…” “เลาตอ” ไคลนทําเสียงเยือกเย็น แตเพียงคําเดียวก็มากพอจะทําใหฉลามขาวสั่นกลัวจากกน บึ้ง ขณะเดียวกัน ชายหนุมมิไดเกรงกลัวการตามลาหรือแกแคน จากโจรสลัด ในฐานะผูไรหนา หากตนปลอยใหถูกสะกดรอยจน อีกฝายทราบความเคลื่อนไหว ก็ควรไปกระโดดน้ําตายในความ ไรฝมือ เลาตอ…? ลูกกระเดือกฉลามขาวขยับขึ้นลงโดยไมมีเสียงใดเล็ดลอด มันเอาแตนั่งจองสุภาพบุรุษผูมีรอยยิ้มออนโยนแตดวงตา แฝงความบาบิ่นคุกรุนอยูภายใน บรรยากาศเงียบงันภายในหองเปรียบดังลมสงบกอนพายุ เริ่มกอตัว สายลมกําลังหมุนเอื่อยอยางออนโยนและบรรจงทวี ความเกรี้ยวกราดขึ้นทีละนิด “…เขาใจแลว ฉันแอบรวบรวมขอมูลสงใหโจรสลัดบางกลุม และถามีเหตุการณฉุกเฉินเกิดขึ้น ฉันจะตองรีบแจงขอมูลผาน เครื่องรับสงวิทยุซึ่งพวกมันทิ้งไวให” ฉลามขาวไมกลาโกหก มันเคยไดยินวามีผูวิเศษบางเสนทาง ชํานาญการจับโกหก “เครื่องรับสงวิทยุ?” ขณะนั่งจองปลางับเหยื่อลอ ไคลนทวนคําสําคัญจาก ประโยคอีกฝาย “พวกมันเรียกวาแบบนั้น เปนอุปกรณคลายกับโทรเลข แต ไมตองใชสาย” เมื่อกลาวจบ แฮมิลตันลุกเดินไปทางตูนิรภัยสีเทาและนั่ง ยอง โทรเลขไรสาย…? โจรสลัดครอบครองเทคโนโลยีล้ําสมัย แบบนี้ดวยหรือ… ไคลนพอจะจินตนาการหลักการทํางานของเครื่องรับสงวิทยุ ออก ชายหนุมเคยคิดจะประดิษฐอะไรทํานองนี้มากอน แต หลังจากอานหนังสือพิมพและนิตยสารจํานวนมาก ไคลนได ทราบวาเคยมีคนประดิษฐไวนานแลว แตมิอาจผลักดันใหเกิด ความแพรหลายได สาเหตุหลักมาจากทะเลคลั่งซึ่งกั้นแบง ระหวางทวีปเหนือและใต รอบทะเลดังกลาวมีความผันผวนของ พลังงานและสภาพอากาศอยางรุนแรง ตอใหพกเครื่องสงโทร เลขไรสายไปก็เปลาประโยชน สถานการณยังคลายคลึงกันในทะเลโซเนียและทะเลหมอก สภาพอากาศทั้งสองหวงสมุทรไดรับอิทธิพลมาจากทะเลคลั่ง กึ่งกลาง สงผลใหคลื่นแมเหล็กไฟฟามีความแปรปรวน ระยะ ทางการใชงานโทรเลขไรสายจึงคอนขางจํากัด …กําลังจะบอกวา โจรสลัดครอบครองวิทยุรุนพัฒนาซึ่ง แกไขปญหาดังกลาวไดแลว? ไคลนนั่งจองฉลามขาวงัดแผนกระดานเพื่อหาปุมกลไก สําหรับเปดประตูลับบนผนัง ดานหลังประตูลับเปนตูเก็บของสามชั้น ชองบนสุดเก็บ เอกสาร ธนบัตร ลูกโมดัดแปลง ปนรุนใหม และอาวุธอื่น สวน ชั้นลางสุดมีเครื่องจักรสีดํากลไกซับซอนวางจนเต็มชอง เพียงชําเลือง ผนวกกับขอมูลจากโลกเกาและขอมูลจาก การศึกษาของโลกใบนี้เบื้องตน ไคลนเดาไดทันทีวานี่คือ เครื่องรับสงวิทยุ “พวกเขาเรียกกันวาเครื่องรับสงวิทยุ หากฉันสงขอมูลไป คนจากฝงเกาะรอสตสามารถรับขอความไดดวยอุปกรณแบบ เดียวกัน แตถาตองการสงขอความไกลกวานั้นก็ตองพึ่งพาโชค สักหนอย มันมีขีดจํากัดคอนขางมาก” แฮมิลตันเองก็ไมทราบรายละเอียดของอุปกรณชิ้นนี้มากนัก เพียงเลาไปตามจริงจากประสบการณใชงาน ประสิทธิภาพสูงกวาเครื่องรับสงวิทยุรุนลาสุดในนิตยสาร… ใครเปนคนผลิตกันนะ… ไคลนซักถามหลังจากครุนคิดอยางเงียบงัน “แลวพวกมันเปนใคร” ชายหนุมแสรงทําเปนนักลาหัวโบราณผูเขาไมถึงเทคโนโลยี สมัยใหม ฉลามขาว·แฮมิลตันปาดเหงื่อเม็ดใหญกลางหนาผากพรอม กับรีบขานตอบ “คนหนึ่งอางตัววาทํางานรับใชกัปตันเรือรุงอรุณ โอเดล· อสรพิษเหรียญเงิน สวนอีกคนอางตัววาทํางานเปนสายขาว ใหกับพลเรือเอกโลหิต เฒาควินน พลเรือเอกโลหิตมักปรากฏตัว พรอมกับเฒาควินนเสมอ แตก็ไมมีสิ่งใดรับประกันวาพวกเขา ทํางานดวยกัน ในกรณีของโอเดล รายนั้นกลาวอางลอย ๆ ฝาย เดียว” กัปตันเรือรุงอรุณ? หมายถึงราชินีเงื่อนงํา? ไคลนเบือนหนาไปทางอื่น บนมือขวาปรากฏเหรียญทอง เหรียญถูกควงรอบนิ้วกอนจะดีดขึ้นไปในอากาศและตกลง ลงฝามือ ฉากตรงหนายิ่งเพิ่มความกลัวและหวาดระแวงให ฉลามขาว ไคลนชําเลืองดวยหางตาจนทราบผลลัพธ ตามดวยการลุก ขึ้นยืน “ใครเปนคนมอบโอสถใหแก” “ท…เฒาควินน” แฮมิลตันลังเลสักพัก กอนจะเลือกตอบไป ตามความจริง ไคลนพยักหนาโดยไมถามตอ และหันหลังเดินออกจากหอง ไปอยางเงียบงัน ตึง! ประตูไมถูกเปดและปด เพียงไมนาน ชายสวมโคทดํากระ ดุมสองแถวก็หายไปจากการมองเห็นของฉลามขาวอยาง สมบูรณ แฮมิลตันถอนหายใจยาว รอจนกระทั่งผานไปราวสิบวินาที จึงคอยทําสีหนาโลงอกอยางแทจริง จากนั้น ฉลามขาวรีบปาดเหงื่อและวางเครื่องรับสงวิทยุลง บนโตะทํางาน พลิกอานขอความบนสมุดบันทึก ปดทายดวย การสงโทรเลขทางไกล “ฉันถูกหมายหัว! โดยชายนิรนาม!” ดานขางแฮมิลตันผูกําลังจดจอ ไคลนยืนลวงกระเปาพลาง จองมองเหตุการณทั้งหมดอยางเงียบงัน สมองบันทึกขอมูล เกี่ยวกับคลื่นความถี่วิทยุและหลักการเขารหัสจนขึ้นใจ ภาพการเดินออกจากหองในจังหวะกอนหนาเปนเพียงมายา กลเด็กเลน แตก็มากพอจะตบตาผูวิเศษลําดับ 9 เสนทางลูกเรือ สําหรับเนื้อหาการสอบปากคําฉลามขาวกอนหนานี้ ไคลน ไมกังวลวาจะลืม เพราะมันสามารถใชพลังทํานายเรียกคืนความ ทรงจําไดทุกเมื่อ พลเรือเอกโลหิตกับคนของมันรักการฆาฟนและหลั่งเลือด พวกมันหลงใหลการขืนใจหญิงสาวขณะปลนเรือเดินสมุทรของ ผูบริสุทธิ์ และมักกอโศกนาฏกรรมบอยครั้ง… สาธารณชนตางทราบเรื่องนี้ดี และพวกมันก็ชอบประกาศ ศักดาความโฉดของตัวเองอยางภาคภูมิใจบอยครั้ง… ไดเปาหมายในการลาแลว ถึงจะมีความเสี่ยงสักหนอย แต เราก็จะจัดลําดับพวกมันไวอันดับตน ๆ … ไคลนครุนคิดพลางเดินออกจากหองขณะฉลามขาวกําลังนํา เครื่องรับสงวิทยุเก็บกลับใสตูนิรภัยสามชั้น ชายหนุมไมมีแผนจัดการกับฉลามขาวในตอนนี้ เพราะเกรง วาจะทําใหเหยื่อตัวจริงตื่นตูมและระมัดระวังตัวจนเกินเหตุ เหนือสิ่งอื่นใด ในสายตาไคลน คนประจําทองถิ่นอยาง ฉลามขาวสามารถเชือดทิ้งตอนไหนก็ได ไคลนเดินออกจากหองทํางานของแฮมิลตันโดยปราศจาก สุมเสียง ประตูไมถูกเปดและปดสนิทอยางเงียบงัน มีเพียงสาย ลมแผวเบาพัดผานเจือจาง