ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 218 ปีศาจสาวจื่อเหลียน

ร่างของโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ที่สังหารภูตผีปีศาจชั้นต่ำา อยู่ตลอด้เวลาพลันร่วงลงสู่พื้น ด้วงตากลวงโบ๋ของมันที่คล้ายจะไม่มี จุด้สายตากมหันไปมองยังเด้มกหญิงที่พุ่งเข้ามาหาเช่นกัน

ปฏิกิริยาตอบสนองผิด้ปกติของโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ทำา ให้เนี่ยเทียนยิ่งตกใจ สีหน้ากมเริ่มเคร่งเครียด้

เขารู้ว่าโครงกระดู้กปีศาจเลือด้มีวิญญาณหลงเหลืออยู่ โครงกระดู้กปีศาจเลือด้ไม่ใช่วัตถุที่ตายไปแล้ว นี่หมายความว่าอันที่ จริงโครงกระดู้กปีศาจเลือด้กมสามารถวิเคราะห์ได้้เองว่าศัตรูแขมงแกร่ง หรืออ่อนแอ

เมื่อเด้มกหญิงที่ถูกบุปผาปีศาจสีม่วงห่อหุ้มเข้ามาใกล้กม ทำาให้โครงกระดู้กปีศาจเลือด้เกิด้ปฏิกิริยาแปลกประหลาด้เช่นนี้ทันที นี่ต้องมีความลึกลับซ่อนอยู่แน่นอน

เขาจึงมองไปยังเด้มกหญิงด้้วยความกระวนกระวายใจที่มา กกว่าเด้ิม

สิ่งที่ต่างไปจากภูตผีปีศาจชั้นสูงหลายตนกมคือเด้มกหญิงคน นั้นน่าจะมีอายุแค่ประมาณสิบขวบเท่านั้น ใบหน้าของนางงามพิลาส ผิวพรรณของใสแวววาวราวหยกเนื้อด้ี คล้ายว่าแค่ด้ีด้กมแตกสลาย

บุปผาปีศาจสีม่วงหลายด้อกหากมองอย่างละเอียด้จะเหมน ได้้ว่ามันคือเกราะปีศาจที่มหัศจรรย์อย่างหนึ่งซึ่งคล้ายฝังอยู่ในเลือด้ เนื้อของนาง เป็นส่วนเด้ียวกับร่างกายนาง

ร่างปีศาจที่เลมกกระจิด้ริด้ของนางส่วนใหญ่ล้วนถูกบุปผาสี ม่วงห้อหุ่มไว้ แสงสีม่วงหลายเส้นที่มองเหมนได้้ด้้วยตาเปล่าถูกปลด้ ปล่อยออกมาจากในเกราะปีศาจของนางอยู่เป็นระยะ

“สำานักโลหิต ปีศาจเลือด้ที่แขมงแกร่งตนหนึ่ง…”

เด้มกสาวล่องลอยอยู่กลางอากาศ พริบตาเด้ียวกมเข้ามาใกล้ เนี่ยเทียนแล้วพูด้ภาษาของเผ่ามนุษย์ที่ชัด้เจนอย่างยิ่ง นางมองมายัง เนี่ยเทียนแล้วกล่าวต่อด้้วยรอยยิ้ม “เจ้ามาจากสำานักโลหิต ได้้เจอกับ เจ้าโง่เก๋อหลู่เท่อหรือไม่?”

คำาพูด้นี้ด้ังออกมา เนี่ยเทียนกมอึ้งตะลึงไปทันที กล่าวว่า “เจ้าเป็นใคร?”

“ข้ามีนามว่าจื่อเหลียน” เด้มกหญิงบอกชื่อของตัวเอง พูด้ ด้้วยสีหน้าที่เป็นธรรมชาติ “เจ้าโง่เก๋อหลู่เท่อนั่นคือน้องชายข้าเอง พวกเจ้ามาแล้ว ทว่าเขากับซาลายังไม่กลับมา หรือว่าเขาถูกพวกเจ้า ฆ่าไปแล้ว? เฮอๆ หากเก๋อหลู่เท่อตายไปได้้ข้าคงต้องขอบคุณพวก เจ้าแล้วล่ะ”

“น้องชาย?” เนี่ยเทียนตะลึงพรึงเพริด้

ภูตผีปีศาจชั้นสูงนามว่าจื่อเหลียนผู้นี้ไม่ว่าจะมองอย่างไรกม อายุน้อยกว่าเก๋อหลู่เท่อเยอะมาก ไม่นึกว่านางจะพูด้ว่าตัวเองคือพี่ สาวของเก๋อหลู่เท่อ

อีกทั้งดู้จากสีหน้าของนางกมไม่ได้้สนใจจริงๆ ว่าเก๋อหลู่เท่อ จะเป็นหรือตาย ราวกับว่าหากเก๋อหลู่เท่อตายไปจริงๆ กลับยิ่งถูกใจ นางมากกว่า

“เจ้าคนที่อ่อนแอจนน่าสงสารกลับเป็นผู้ควบคุมปีศาจ เลือด้ตัวนี้ได้้ แปลกจัง…”

ขณะที่เนี่ยเทียนยังอึ้งงัน จื่อเหลียนผู้นั้นกลับหัวเราะคิก แล้วอยู่ๆ กมชี้มาที่ผู้แขมงแกร่งขอบเขตต้นสวรรค์คนหนึ่งของสำานัก โลหิต ทวนยาวสีด้ำาหนึ่งเล่มถูกเหวี่ยงออกมาจากมือของนางในฉับ พลัน

ทวนยาวสีด้ำากลายร่างเป็นสายฟอาที่แทงทะลุร่างของผู้ แขมงแกร่งขอบเขตต้นสวรรค์สำานักโลหิตคนนั้นในชั่วพริบตาเด้ียว

“ฟิ้ว!”

เมื่อทวนยาวสีด้ำาปลิด้ชีพคนไปได้้หนึ่งคนกมบินกลับมาอยู่ ในมือนางอีกครั้ง

นางเอียงศีรษะ มุมปากยกยิ้ม มองเนี่ยเทียนด้้วยสายตา ดู้แคลน

เนี่ยเทียนพลันเยมนวาบไปทั้งร่าง

“คุ้มครองเนี่ยเทียน!”

หงฉานและโจวอี้เด้ิมทียังคงต่อสู้อยู่กับภูตผีปีศาจชั้นต่ำาใน บริเวณใกล้เคียง รอจนมองเหมนจื่อเหลียนผู้นั้นเข้ามาใกล้เนี่ยเทียน และสังหารผู้แขมงแกร่งสำานักโลหิตคนหนึ่งไปอย่างง่ายด้าย หน้าของ พวกเขากมพลันเผือด้สี

พวกเขาล้วนรู้ด้ีว่าเนี่ยเทียนที่สามารถควบคุมโครงกระดู้ก ปีศาจเลือด้ได้้คือตัวแปรสำาคัญในการพลิกผันสถานการณ์ จึงกังวล ว่าเนี่ยเทียนจะถูกฆ่า

“ฟิ้ว!”

รอยยิ้มมุมปากของจื่อเหลียนยังคงไม่จางหายไป ทวนยาว สีด้ำาที่กำาอยู่ในมือเลมกๆ ของนางพลันบินออกไปอีกครั้ง

ผู้แขมงแกร่งขอบเขตต้นสวรรค์อีกคนหนึ่งของสำานักโลหิตที่ อยู่ใกล้กับเนี่ยเทียนถูกทวนแทงสมองตายคาที่ทันที

“อ่อนด้้อยยิ่งนัก”

มือเรียวใสราวกับหยกของจื่อเหลียนกวักหนึ่งครั้ง ทวน ยาวสีด้ำาเล่มนั้นกมาปรากฏอยู่กลางมือของนางอีกครั้ง

ด้วงตาเป็นประกายสีม่วงของนางเลมงไปเลมงมาตามร่างของ ผู้แขมงแกร่งขอบเขตต้นสวรรค์ที่อยู่รอบกายเนี่ยเทียนด้้วยสีหน้า สนุกสนาน

ผู้แขมงแกร่งขอบเขตต้นสวรรค์ทุกคนที่ถูกนางมองมาล้วน รู้สึกเยมนเยียบเหมือนตกไปอยู่ในอุโมงค์น้ำาแขมง ในใจบังเกิด้ความ หวาด้กลัวอย่างลึกล้ำา

“ฆ่านางซะ!”

เนี่ยเทียนออกคำาสั่งกับโครงกระดู้กปีศาจเลือด้อย่างไม่ ลังเล ทนมองจื่อเหลียนฆ่าคนตามอำาเภอใจไม่ไหวอีก

“ฟิ้วๆ!”

ปราณเลือด้เข้มข้นหลายเส้นพุ่งออกมาจากในกระดู้กทุก ท่อนทั่วร่างโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ แล้วบินเข้าใส่จื่อเหลียนทั้งหมด้

จื่อเหลียนหัวเราะเบาๆ หนึ่งครั้ง เรือนกายเลมกๆ ของนาง พลันพร่าเลือน ความว่างเปล่าตรงจุด้ที่นางยืนอยู่กมคล้ายจะบิด้เบือน เลมกน้อย

นาทีถัด้มาจื่อเหลียนผู้นั้นกมเปลี่ยนจากยืนอยู่ด้้านหน้าโครง กระดู้กปีศาจเลือด้มาอยู่ด้้านหลังของมันอย่างน่าแปลกใจ ทวนยาวสี ด้ำาที่อยู่ในมือของนางแทงออกไปเบาๆ

ม่านแสงพลังวิญญาณของผู้ฝึกลมปราณขอบเขตต้น สวรรค์อีกคนของสำานักโลหิตระเบิด้กระจาย ที่ระเบิด้กระจายไป พร้อมกันกมคือเรือนกายที่มีเลือด้เนื้อของเขา

โครงกระดู้กปีศาจเลือด้หันขวับกลับมา ปราณเลือด้เข้มข้น ที่เสียเปอาหมายไปก่อนหน้านี้เลมงไปที่จื่อเหลียนใหม่อีกครั้ง

“คิกคิก”

จื่อเหลียนหัวเราะเบาๆ ร่างพร่าเลือนอีกครั้ง เมื่อปรากฏ ตัวกมออกห่างจากจุด้เด้ิมไปไกล

ทวนยาวสีด้ำาที่นางถือกลายมาเป็นมังกรคะนองน้ำาตัวหนึ่ง ที่ฉกกัด้ไปยังผู้แขมงแกร่งสำานักโลหิตคนใหม่

ปราณปีศาจไหลเชี่ยวที่อยู่ด้้านหลังนางไหลรินเข้าไปใน มังกรคะนองน้ำาซึ่งแปลงมาจากทวนยาวสีด้ำาอย่างบ้าคลั่ง สังหารผู้ แขมงแกร่งสำานักโลหิตได้้ในชั่วพริบตา

เวลาสั้นแสนสั้นผู้แขมงแกร่งขอบเขตต้นสวรรค์จำานวนนับ ไม่ถ้วนกลับตายไปด้้วยน้ำามือนางโด้ยที่มิอาจต้านทานได้้แม้แต่น้อย

ไม่เพียงแต่เนี่ยเทียนเท่านั้น แม้แต่หงฉานและโจวอี้กมยังมี สีหน้าน่าเกลียด้ถึงขีด้สุด้

จื่อเหลียนที่บอกว่าเป็นพี่สาวเก๋อหลู่เท่อมีความสามารถที่ แขมงแกร่งจนน่าสะพรึงกลัว

“ล้อมโจมตีนาง!”

โจวอี้แผด้ร้องเสียงหลง พลันร่ายเวทลับพลังจิตของสำานัก ภูตผีออกมา แปลงให้พลังจิตกลายมาเป็นผีร้ายหลายตัวที่พยายาม กัด้กินจิตวิญญาณของจื่อเหลียน

เนี่ยเทียนรับสัมผัสเลมกน้อยกมพบว่ามีคลื่นพลังจิตชั้นหนึ่ง ปกคลุมไปทั่วร่างของจื่อเหลียนทันที

“รนหาที่ตาย”

จื่อเหลียนหัวเราะ ในด้วงตามีกลุ่มแสงสีม่วงสาด้ส่องออก มา คล้ายว่ากำาลังใช้เวทพลังจิตวิญญาณที่มีเพียงภูตผีปีศาจระด้ับสูง เท่านั้นถึงจะควบคุมได้้

“อาก!”

โจวอี้พลันเอามือกุมหัว เปล่งเสียงร้องเจมบปวด้น่าเวทนา เลือด้สด้เป็นลิ่มๆ ไหลทะลักออกมาจากรูจมูก ด้วงตาและใบหูของ เขา

เพียงแค่พริบตาเด้ียว โจวอี้แห่งสำานักภูตผีกมคล้ายจะถูก โจมตีจนบาด้เจมบสาหัส

สำานักภูตผีมีชื่อเสียงด้้านเวทลับพลังจิตที่แขมงแกร่งเป็น อันด้ับหนึ่งของอาณาจักรหลีเทียน โจวอี้เองกมเป็นผู้แขมงแกร่ง ขอบเขตต้นสวรรค์ช่วงกลาง ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีทางจิต วิญญาณเพียงครั้งเด้ียวจากจื่อเหลียนกมเกือบเอาชีวิตไม่รอด้

“ไม่สนุกเลย ไม่เล่นกับพวกเจ้าแล้ว” จื่อเหลียน แสยะปากยิ้มด้้วยใบหน้าเบื่อหน่าย

“ครืด้ๆ!”

และเวลานี้เอง บนพื้นด้ินที่ทุกคนยืนอยู่กมพลันมีพืช พรรณที่ลักษณะดุ้ร้ายงอกขึ้นมา พืชพรรณเหล่านั้นล้วนเป็นสีด้ำาและ

สีม่วง คล้ายว่าด้ำารงอยู่มานานแล้ว เพียงแค่ถูกจื่อเหลียนชักนำาให้ โผล่ขึ้นมาจากด้ินเท่านั้น

“พืชปีศาจ!” หงฉานหน้าเปลี่ยนสีทันใด้

พืชพรรณเหล่านั้นเติบโตอย่างบ้าคลั่ง พริบตาเด้ียวกม สูงสิบกว่าเมตร

เบื้องใต้พืชพรรณเหล่านั้น เมื่อเนี่ยเทียนหันไปมอง อย่างตั้งใจกมพบว่ามีปราณปีศาจเชี่ยวกรากเหนียวข้นคล้ายน้ำาเป็น สารบำารุงให้แก่พวกมัน เร่งให้พวกมันเติบโต ทำาให้พวกมันงอกงาม ขึ้นมาด้้วยความเรมวที่ยากจะจินตนาการได้้

หลังจากที่พืชพรรณประหลาด้เติบโตอย่างบ้าคลั่งอยู่ พักหนึ่งกมผลิด้อกเป็นบุปผาสีม่วงมากมาย

ด้อกไม้ปีศาจสีม่วงที่มีขนาด้ประมาณครึ่งพัด้ใบลาน คล้ายคลึงกับเกราะปีศาจที่จื่อเหลียนสวมอย่างมาก

“ไปจากที่นี่!” หงฉานแผด้เสียงด้ังลั่น

เนี่ยเทียนเองกมออกคำาสั่งแก่โครงกระดู้กปีศาจเลือด้ ทว่า พอก้มหน้ามองกลับพบว่าพืชพรรณเหล่านั้นเลื้อยพันอยู่บนขาทั้ง สองข้างของโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ไม่ต่างไปจากเส้นเชือกเรียบร้อย แล้ว

บุปผาปีศาจสีม่วงมากมายที่ผลิบานอยู่บนพืชปีศาจ เวลา นี้กมหลุด้ออกมาจากต้นพืชเหล่านั้นแล้วหมุนคว้างคล้ายใบมีด้ที่หมาย ปลิด้ทุกชีวิตในบริเวณใกล้เคียง