ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 236 คนไม่ทำากมไม่รวย

“เอ่อ…”

หลีเหย่ที่ยังคงกล่าวเสียด้สีหยางหลิงเสียงแจ้วๆ พลัน หุบปากฉับ

เผยฉีฉีเองกมีใบหน้าตื่นตะลึง คล้ายนึกไม่ถึงว่าหยางหลิง จะอ่อนด้้อยถึงเพียงนี้ แม้แต่คาถาวิเศษที่เรียกใช้ครั้งสุด้ท้ายยังไม่ทัน ทำาสำาเรมจกมถูกเนี่ยเทียนต่อยจนกระดู้กแตกละเอียด้ไปแล้ว

“กระจอกเกินไปหน่อยไหม?”

ครู่หนึ่งหลังจากนั้นหลีเหย่ถึงได้้มีปฏิกิริยาตอบสนองกลับ มา รู้สึกว่าการต่อสู้ที่ดุ้เด้ือด้และอันตรายนี้ยุติลงเรมวเกินไปและ กะทันหันเกินไปหน่อย

“เจ้าหมอนี่…” เผยฉีฉีขมวด้คิ้วน้อยๆ ตอนที่มองมายังเนี่ย เทียนอีกครั้ง นางกมรู้สึกว่าบนร่างของเนี่ยเทียนคล้ายจะมีหมอกบางๆ กางกั้นอยู่ชั้นหนึ่ง

เด้ิมทีหากไม่มีการแสด้งออกที่โด้ด้เด้่นของเนี่ยเทียน นาง เองกมั่นใจว่าสามารถสังหารหยางหลิงได้้

ทว่าต่อให้เป็นนางเองกมคงไม่สามารถสังหารหยางหลิงและ คนอีกสามคนได้้อย่างง่ายด้ายและรวด้เรมวเช่นเนี่ยเทียน

“เอ่อ…ทุกอย่างที่อยู่บนร่างของเขาล้วนตกเป็นของข้าใช่ ไหม?”

เนี่ยเทียนที่ต่อยศีระษะของหยางหลิงจนกระดู้กแตก ละเอียด้หัวเราะอย่างเขินอาย มองมายังเผยฉีฉีด้้วยสีหน้ารอคอย

“ข้าพูด้คำาไหนคำานั้น” เผยฉีฉีกล่าว

ด้วงตาเนี่ยเทียนเป็นประกาย หัวเราะฮ่าๆ เสียงด้ังแล้วพุ่ง เข้าไปหยุด้อยู่ข้างกายหยางหลิง ค้นหาวัตถุวิเศษบนร่างของเขา อย่างละเอียด้

หยางหลิงที่มีตบะต้นสวรรค์ช่วงต้นกมีแหวนเกมบของวง หนึ่งเช่นกัน เนี่ยเทียนถอด้มันออกมาอย่างไร้ซึ่งความลังเล และ เตรียมจะค้นดู้ของที่อยู่ด้้านใน

“ออกไปค่อยดู้” เผยฉีฉีเอ่ยเตือน

“เนี่ยเทียน สถานที่แห่งนี้ค่อนข้างจะแปลกประหลาด้ วัตถุ ทุกอย่างที่เกมบของได้้ล้วนหมด้ประสิทธิผล” หลีเหย่เองกมรีบเอ่ยเตือน “อีกอย่างเจ้ายังไม่สามารถใช้กระแสจิตได้้ มิฉะนั้นจะถูกพลังโจมตี กลับ”

เมื่อได้้ยินพวกเขาพูด้เช่นนี้เนี่ยเทียนจึงหยุด้ชะงักทันที แล้วเอาแหวนเกมบของที่เป็นของหยางหลิงเกมบไว้ในกระเป๋าคาด้เอว

เขาค้นอย่างละเอียด้อีกพักหนึ่งกมพบว่านอกจากแหวนเกมบ ของแล้ว บนร่างของหยางหลิงกมไม่มีอะไรเหลืออีก

หลังจากนั้นเขากมกวาด้เอากำาไกลเกมบของที่อยู่บนมือของผู้ แขมงแกร่งกลางสวรรค์ช่วงท้ายของเปลวอัคคีสามคนนั้นมาจนเกลี้ยง และเกมบเข้ามาไว้ในกระเป๋าของตัวเอง

“แหวนเกมบของจะมีกำาแพงแห่งมิติชั้นหนึ่งที่กั้นขวาง คนนอกเอาไว้ หลังออกไปจากที่แห่งนี้ข้าจะช่วยคลายให้เจ้าเอง” เผยฉีฉีกล่าวขึ้นมากะทันหัน

“ถ้าอย่างนั้นกมขอบคุณไว้ล่วงหน้าเลยแล้วกัน” เนี่ยเทียน พูด้ด้้วยรอยยิ้ม

เขาเองกมเคยได้้ยินมาว่ากำาไลเกมบของระด้ับต่ำาไม่มีผนึก อะไรทั้งนั้น เมื่อสังหารศัตรูได้้กมสามารถยึด้ครองสิ่งของในกำาไลเกมบ ของมาเป็นของตัวเอง

ทว่าแหวนเกมบของนั้นไม่เหมือนกัน แหวนเกมบของคือวัตถุ ระด้ับสูงกว่า ด้้านในจึงมีตราผนึกอยู่หนึ่งชั้น

ต้องทำาลายผนึกชั้นนั้นให้ได้้ถึงจะมองเหมนของที่ซ่อนอยู่ ด้้านใน และครอบครองสิ่งของทั้งหมด้ได้้อย่างแท้จริง

เผยฉีฉีเชี่ยวชาญเวทห้วงมิติ การที่นางจะช่วยเขาทำาลาย กำาแพงมิติที่อยู่ในแหวนเกมบของของหยางหลิงกมน่าจะเป็นเรื่องง่าย หากให้เขาทำาเองคงไม่สามารถแก้ไขปัญหานี้ได้้ง่ายด้ายเท่าไหร่นัก

“หัวเทียน เจ้ารวยแล้ว!” หลีเหย่เอ่ยด้้วยความตื่นเต้น “หยางหลิงที่มีตบะต้นสวรรค์ช่วงต้น บวกกับเจ้าสามคนนั้นที่มีตบะ กลางสวรรค์ช่วงท้าย หินวิเศษและวัตถุวิเศษที่อยู่ในกำาไลเกมบของ และแหวนเกมบของของพวกเขาสี่คนย่อมไม่ใช่จำานวนน้อยๆ แน่ ฮ่าๆ เจ้ามาที่เทือกเขาฮว้านคงกับข้าในวันนี้นับเป็นเรื่องที่ถูกต้องจริงๆ ผลเกมบเกี่ยวของเจ้าในวันนี้มากพอจะทำาให้เจ้าใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายอยู่ ในเมืองโพ่เมี่ยไปได้้ช่วงหนึ่งเลยทีเด้ียว”

“ขอบคุณมาก” เนี่ยเทียนยิ้มหยีตอบกลับ

จัด้การพวกหยางหลิงสี่คน หลังจากได้้ครอบครองสิ่งของ ของพวกเขา เขาเองกมอารมณ์ด้ีขึ้นมาไม่น้อย

นับตั้งแต่ที่เข้ามาอยู่ในเมืองโพ่เมี่ย รู้กฎระเบียบของที่นี่ เขากมปวด้หัวกับเรื่องที่หินวิเศษขาด้แคลนอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน และถึง แม้จะถูกบีบให้ต้องทำางานให้หลีเหย่กมยังไม่ทำาให้เขาได้้หินวิเศษมากี่ มากน้อย

การต่อสู้เมื่อครู่นี้เขาไม่ได้้เสียเรี่ยวแรงไปมากเท่าไหร่กมได้้ แหวนเกมบของมาหนึ่งวง และยังมีกำาไลเกมบของอีกสามวง

นี่ถือเป็นรายรับก้อนโตเลยทีเด้ียว!

“คนไม่ทำากมไม่รวยจริงๆ ด้้วย!” เขาพูด้กับตัวเอง

“เอาล่ะ มาทำาธุระจริงจังกันได้้แล้ว” เผยฉีฉีสีหน้าเรียบ เฉย “อย่าลืมวัตถุประสงค์หลักที่พวกเรามาที่นี่ ที่นี่คือเหมืองหยกคง หลิง ในเมื่อเปลวอัคคีและเด้ือนด้ับต่างกมรู้แล้ว คราวนี้ทางที่ด้ีที่สุด้ พวกเราควรจะขุด้หาหยกคงหลิงทั้งหมด้ไป มิฉะนั้นรอจนคราวหน้า กว่าพวกเราจะมาเกรงว่าคงขุด้หาอะไรไม่เจออีกแล้ว”

“อืม หยกคงหลิงต่างหากถึงจะเป็นเปอาหมายแรกที่พวกเรา มาเทือกเขาฮว้านคง” หลีเหย่กมพูด้ขึ้นเช่นกัน

“ลงมือเถอะ” เผยฉีฉีหยิบพลั่วขึ้นมาหนึ่งเล่ม จากนั้นจึงโยน ให้กับเนี่ยเทียน ส่วนตัวเองกมเริ่มลงมือเช่นกัน ทั้งยังกล่าวว่า “หัว เทียน เหมืองหยกคงหลิงแห่งนี้พวกเราเป็นคนค้นพบ เจ้าเองกมเป็น คนที่ข้าพามา ด้ังนั้นอีกครู่หากขุด้เสรมจแล้วเจ้าต้องมอบสองในสาม ส่วนให้กับพวกเรา”

“ไม่มีปัญหา” เนี่ยเทียนอารมณ์ด้ีอย่างมากจึงรับปาก อย่างง่ายด้าย

เขารู้ด้ีว่าหากไม่เป็นเพราะหลีเหย่พาเขามาด้้วย ลำาพัง เพียงแค่กำาลังของเขาคนเด้ียว อีกทั้งยังไม่รู้จักอาณาจักรเลี่ยคง เขา

ย่อมไม่มีทางหาเหมืองหยกคงหลิงเจอ และไม่มีทางมาอยู่ในเทือกเขา ฮว้านคงแห่งนี้ได้้

ด้้วยเหตุนี้เขาจึงรู้สึกว่าหากแบ่งหยกคงหลิงสองในสาม ส่วนให้กับหลีเหย่และเผยฉีฉีกมเป็นเรื่องที่สมควรแล้ว

“สวบ! สวบ!”

คนสามคนต่างฝ่ายต่างใช้พลั่วของตัวเองเริ่มขุด้หา หยกคงหลิงอยู่ในถ้ำาที่กว้างขวาง

จุด้กำาเนิด้แสงแวววาวมากมายบนผนังถ้ำาต่างกมาจาก หินด้ิบของหยกคงหลิง

หินด้ิบเหล่านั้นฝังอยู่ในหินของผนังถ้ำา เมื่อขุด้ออก มายังจำาเป็นต้องควักเอามาจากในก้อนหิน จากนั้นกมแกะเอาขอบหิน ที่ไม่มีประโยชน์ทิ้งไป ถึงจะเผยให้เหมนหยกคงหลิงที่แท้จริง

ทำาทั้งหมด้นี้ไม่สามารถใช้พลังวิญญาณใด้ๆ ได้้ ได้้แต่ อาศัยพละกำาลังกายอย่างเด้ียวเท่านั้น

แม้ว่าเผยฉีฉีจะแขมงแกร่ง ทว่าเนื่องจากถูกจำากัด้ทาง สภาพแวด้ล้อม ประโยชน์ของนางจึงสู้เนี่ยเทียนไม่ได้้

เมื่อนางขุด้เอาหยกคงหลิงก้อนหนึ่งออกมาได้้และแกะ เศษหินที่อยู่ริมขอบทิ้งไปเผยให้เหมนหยกคงหลิงที่แท้จริง เนี่ยเทียน กมได้้ไปแล้วสามก้อน

หลีเหย่เมื่อเทียบกับเผยฉีฉีแล้วอ่อนแอกว่ามาก เมื่อ เนี่ยเทียนได้้หยกคงหลิงหกก้อน เขาเพิ่งจะได้้ก้อนเด้ียว

หนึ่งชั่วยามให้หลัง

ตำาแหน่งที่เนี่ยเทียนอยู่กมีหินแร่หยกคงหลิงกองวางไว้ เป็นเนินเลมกๆ ซึ่งจำานวนมีประมาณสี่สิบก้อน

ข้างเท้าของเผยฉีฉีมีหยกคงหลิงแค่สิบกว่าก้อน ส่วน ทางฝ่ายของหลีเหย่นั้น มีแค่ห้าหกก้อนเท่านั้น

ตอนนี้เผยฉีฉีและหลีเหย่ต่างกมหยุด้พักพร้อมเหงื่อที่โชก ไปทั่วร่าง ทำาได้้เพียงมองเนี่ยเทียนที่ยังคงขุด้หาแร่ต่อไปด้้วยท่าทาง ที่ราวกับไม่รู้จักเหนมด้จัด้เหนื่อย

ไม่สามารถใช้พลังวิญญาณได้้ อาศัยเพียงแค่พลังเรือน กายมาขุด้หาหยกคงหลิง ทำาให้คนทั้งสองเริ่มทนไม่ไหว

แขนของพวกเขาเริ่มปวด้ร้าว รู้สึกหิวและกระหายไร้ที่ สิ้นสุด้ จนต้องหยุด้พัก ไม่สามารถขุด้ต่อไปได้้

“เจ้าหัวเทียนผู้นี้ช่างประหลาด้เสียจริง” หลีเหย่พึมพำาหนึ่ง ประโยค “ศิษย์พี่หญิง พวกเราออกไปพักข้างนอกก่อนด้ีไหม? หา อะไรกินและด้ื่มกันก่อน?”

อาหารที่พวกเขาเตรียมมาล้วนอยู่ในแหวนเกมบของ หากไม่ออกไปจากที่นี่กมไม่สามารถเปิด้ใช้แหวนเกมบของได้้

อีกอย่างตอนนี้หยกคงหลิงที่ขุด้ออกมาได้้กมจำาเป็นต้อง ส่งออกไปข้างนอก จากนั้นกมค่อยเกมบใส่ในแหวนเกมบของ

“อืม ยังไม่ต้องสนใจหัวเทียน พวกเราออกไปก่อนรอบ หนึ่ง พักสักครู่แล้วค่อยกลับมาใหม่” เผยฉีฉีเองกมรู้สึกจนใจเช่นกัน

นางกมอยากจะพยายามขุด้หาหยกคงหลิงที่เหลืออยู่ไม่ มากในถ้ำาออกมาให้หมด้เหมือนเนี่ยเทียน แต่นางกมไม่ได้้มีแรงกาย มากเท่าเนี่ยเทียน

“ช่วยข้าเอาหยกที่ขุด้ได้้ออกไปเกมบไว้ในแหวนเกมบของ ของพวกเจ้าก่อน” ได้้ยินว่าพวกเขาจะออกไป เนี่ยเทียนจึงหันมาบ อก

“พวกเราสองคนออกไป อีกเด้ี๋ยวเจ้าโยนตามไปกมได้้ แล้ว” หลีเหย่กล่าว

“กมได้้” เนี่ยเทียนตอบรับ

ไม่นานหลังจากนั้นเผยฉีฉีและหลีเหย่กมเด้ินออกไปจาก ทางเข้า ส่วนเนี่ยเทียนกมนับหยกคงหลิงที่เขาเกมบได้้พลางโยนออกไป ข้างนอกทีละก้อน

หลังจากที่หยกคงหลิงทั้งหมด้ถูกโยนออกไป เขากมตั้งใจ ทำางานของตัวเองต่อไป ต้องการขุด้หาหยกคงหลิงให้ได้้มากที่สุด้เพื่อ ชีวิตวันข้างหน้าของตัวเองในเมืองโพ่เมี่ย

อีกอย่างเขากมไม่รู้สึกว่าพละกำาลังหด้หาย เรี่ยวแรงยัง คงเตมเปี่ยมอยู่เช่นเคย

ผ่านไปอีกพักใหญ่ ขณะที่พลั่วของเขากระทบโด้นผนัง หินกมพลันมีเสียง “เคร้ง” ชัด้แจ๋วด้ังออกมา

“เอาะ?”

เนี่ยเทียนตะลึง จ้องเขมมงไปยังจุด้ที่มีเสียงกังวานด้ัง ออกมา

“หัวเทียน พวกเรากลับมาแล้ว เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง แล้ว?”

เวลานี้หลีเหย่และเผยฉีฉีกมกลับเข้ามาในถ้ำาอีกครั้ง ทั้ง ยังโหวกเหวกเสียงด้ัง

“พวกเจ้ามาดู้นี่สิว่ามันคืออะไร?” เนี่ยเทียนกวักมือ เรียก

เผยฉีฉีก้าวขึ้นมาหยุด้อยู่ข้างกายเขาก่อนหน้าหลีเหย่ ลมหายใจหอมกรุ่นของนางพลันลอยเข้ามาในจมูกของเนี่ยเทียน ทำาให้จิตวิญญาณของเนี่ยเทียนเคลิบเคลิ้มหลงใหล

“มีของแบบนี้อยู่ด้้วยหรือนี่!”

นาทีถัด้มาเขากมฟื้นคืนสติมาจากความลุ่มหลง และ ได้้ยินเสียงอุทานเบาๆ ที่พยายามสะกด้กลั้นความตื่นเต้นของเผยฉีฉี