ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 257 แฝงตัวลอบฆ่า

และเวลานี้เอง เนี่ยเทียนกมอาศัยทิพย์จักษุข้างหนึ่งจน ทำาให้มองเหมนคนทั้งสอง และได้้ยินคำาพูด้ของพวกเขา

ทั้งสองคนนั้นอยู่ห่างไปประมาณพันเมตรและกำาลังเด้ิน ด้้วยความระมัด้ระวัง ทั้งยังคอยมองประเมินไปรอบด้้านอยู่ตลอด้ เวลาราวกับกลัวว่าจะเจอกับพวกหม่าจิ่วแห่งเด้ือนด้ับ

“บังเอิญจัง เป็นพวกเขาเองหรือนี่”

อาศัยทิพย์จักษุข้างนั้น คนสองคนที่เนี่ยเทียนเหมนกมคือคนที่ เขาเพิ่งเคยเจอที่ห้องฝึกตนของกองบัญชาการกะโหลกเลือด้เมื่อไม่ นานมานี้

ตอนที่เขาเด้ินออกมาจากในห้องฝึกตนสำาหรับท้ายสวรรค์ และถูกสือชิงกับไฉ่เยว่กล่าวโทษ คนทั้งสองนี้เพิ่งจะเด้ินเข้ามาจ่าย หินวิเศษให้แก่สือชิง ซึ่งดู้เหมือนว่าพวกเขาเองกมเตรียมจะยืมใช้ห้อง ฝึกตนเช่นกัน

คนทั้งสองต่างกมีตบะกลางสวรรค์ช่วงต้น ตอนนั้นพวก เขายังใช้สายตาแปลกๆ มองมายังเขาคล้ายคิด้จะทำาอะไรบางอย่าง กับเขา

การปรากฏตัวของคนทั้งสองแม้จะทำาให้เขารู้สึกแปลกใจ เลมกน้อย ทว่ากลับไม่ได้้ใส่ใจเท่าไหร่นัก

ที่เขาสนใจอย่างแท้จริงกมคือบทสนทนาของคนทั้งสองนั่น ต่างหาก

“เด้ือนด้ับกำาลังล้อมโจมตีเผยฉีฉี! แม้แต่ไฉ่โยวกมยังโด้น มองเป็นเปอาหมายไปด้้วย?” เนี่ยเทียนขมวด้คิ้วน้อยๆ รีบเพิ่ม ความเรมวเพื่อเข้าไปใกล้คนทั้งสอง

ไม่นานเขากมาโผล่พรวด้อยู่เบื้องหน้าคนทั้งสอง และขวาง ทางของพวกเขาเอาไว้

“เจ้ารู้ได้้อย่างไรว่าหม่าจิ่วแห่งเด้ือนด้ับกำาลังไล่ล่าเผยฉีฉี? พื้นที่เคลื่อนไหวล่าสุด้ของพวกเขาอยู่ตรงไหน? แล้วอีกอย่างไฉ่โยว ถูกเด้ือนด้ับมองเป็นเปอาหมายได้้อย่างไร? แล้วพวกเขาถูกเล่นงานทั้ง คู่เลยรึ?” เพิ่งจะปรากฏตัวเนี่ยเทียนกมโยนคำาถามที่เป็นความแคลงใจ ทั้งหมด้ของเขาออกไปรวด้เด้ียว

“เจ้าเองรึ?”

คนทั้งสองพอเหมนว่าเนี่ยเทียนที่โผล่ออกมากะทันหันกมคือ เด้มกร่ำารวยที่พวกเขาพบเจอโด้ยบังเอิญในกองบัญชาการกะโหลก เลือด้ด้วงตาของพวกเขากมเป็นประกาย

“ฮ่าๆ!”

คนทั้งสองมองตากันหนึ่งครั้ง ไม่ได้้สนใจคำาถามของเนี่ย เทียน แต่กลับหัวเราะขึ้นมาเสียงด้ัง

ดู้จากท่าทางของพวกเขาแล้ว การเจอกับเนี่ยเทียนอย่าง กะทันหันในเทือกเขาฮว้านคงคล้ายเกมบสมบัติได้้โด้ยไม่คาด้คิด้ คล้าย ได้้เจอขนมเปี๊ยะก้อนใหญ่ที่ร่วงลงมาจากฟอา

สายตาแบบนั้นของพวกเขาเนี่ยเทียนคุ้นเคยเป็นอย่างด้ี

ตรงพื้นที่ที่เขาเพิ่งจากมา ตอนที่พี่น้องชิวซาน ชิวสือพบ เจอเขาโด้ยบังเอิญก่อนหน้านี้ พวกเขากมีสายตาเช่นนี้เหมือนกัน

ตอนนี้ชิวซานและชิวสือถูกเขาสังหารได้้อย่างง่ายด้าย และตายไปอย่างไม่เหลือซากนานแล้ว

“มักจะมีพวกรนหาที่ตายแบบนี้เสมอ”

เนี่ยเทียนส่ายหัวและหัวเราะพรืด้ออกมา แล้วอยู่ๆ กมยื่น มือข้างหนึ่งมาชักนำาปราณวิญญาณสกปรกในเทือกเขาฮว้านคง

“อู้ๆๆ!”

เมื่อเขาใช้เวทลับกระตุ้น ปราณวิญญาณหนาแน่นที่อยู่ใน บริเวณใกล้เคียงกมไหลทะลักมาอยู่ที่มือข้างนั้นของเขาอย่างบ้าคลั่ง

ใช้เวลาเพียงแค่ไม่กี่วินาที ลูกปราณวิญญาณที่เป็นสีเทา ขมุกขมัวกมก่อตัวขึ้นมากลางฝ่ามือของเขา

คราวนี้เวลาที่เขาใช้สร้างลูกปราณวิญญาณขึ้นมารวด้เรมว ยิ่งกว่าตอนที่เขาช่วยไฉ่โยวต่อสู้อยู่มาก

การฝ่าทะลุขอบเขตกลางสวรรค์ช่วยเพิ่มพลังในการสู้รบ ของเขาให้สูงขึ้น น้ำาวนพลังงานหลายลูกที่แขมงแกร่งขึ้นทำาให้ ความเรมวในการชักนำาปราณวิญญาณของเขาเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งระด้ับ ใหญ่

เด้ิมทีเขายังรู้สึกว่าวิธีการสร้างลูกปราณวิญญาณเช่นนี้ ถือว่ามีข้อเสียใหญ่หลวงเพราะจำาเป็นต้องใช้เวลาในการก่อตัว

ทว่าตอนนี้เมื่อรวบรวมลูกปราณวิญญาณได้้เรมวขึ้น เขากม รู้สึกว่าข้อเสียใหญ่ที่สุด้ของมันได้้ถูกชด้เชยไปแล้วเกินครึ่ง

ในลูกปราณวิญญาณสีเทาขมุกขมัวมีสิ่งสกปรกมากมาย จากนอกอาณาจักรเจือปน สิ่งเจือปนเหล่านั้นเด้ิมทีกระจายตัวแยก กันอยู่ แต่ตอนนี้กลับถูกบีบให้มารวมกันในลูกปราณวิญญาณเลมกๆ จึงทำาให้เกิด้การปะทะกันอย่างรุนแรงทันที

แม้แต่เนี่ยเทียนที่เป็นผู้ร่ายเวทเองกมยังไม่สามารถใช้ พลังจิตของเขาไปทำาให้ความพลุ่งพล่านในลูกปราณวิญญาณสงบลง มาได้้

เขายังสัมผัสได้้ด้้วยว่าถ้าเขาเกมบลูกปราณวิญญาณนี้ไว้ นิ่งๆ เป็นเวลานาน เกรงว่าลูกปราณวิญญาณนี้กมคงระเบิด้กลาง ฝ่ามือเขาอย่างแน่นอน

“ไปเลย”

เมื่อความคิด้เคลื่อนไหว ลูกปราณวิญญาณสีเทากมบินพุ่ง เข้าไปหาคนหนึ่งในนั้น

รอยยิ้มบนใบหน้าของคนผู้นั้นยังคงเริงร่า ทั้งยังกล่าวว่า “โชคด้ีจริงๆ ไม่นึกเลยว่าจะเจอเนื้อแกะชิ้นใหญ่ในเทือกเขาฮว้านคง หึ เจ้านี่กมใจกล้าไม่เบา ไม่รู้ว่าใช้วิธีการใด้ถึงมาโผล่ที่นี่ได้้ แต่กมถือว่า มาให้พวกข้าพี่น้องเชือด้ถึงที่”

“ปัง!”

ลูกปราณวิญญาณที่อยู่ห่างจากเขาไปประมาณห้าเมตร พลันระเบิด้ออกโด้ยไม่มีลางบอกเหตุ

หลังจากที่ลูกปราณวิญญาณนั้นระเบิด้ออกมา สะเกมด้แสง หลากสีไม่ว่าจะเป็นสีเทา สีเขียวอ่อน สีม่วงเข้ม หรือสีแด้งเข้มต่างกม โปรยปรายลงมาราวกับฝนเมมด้เลมกละเอียด้

พอสัมผัสโด้นสิ่งสกปรกจากนอกอาณาจักรที่ถูกเนี่ยเทียน ชุบหลอมให้เข้มข้นและหด้เลมกลงอยู่ในลูกปราณวิญญาณ ม่านแสง พลังวิญญาณที่คุ้มกันกายคนผู้นั้นกมพลันแตกกระจาย

สะเกมด้แสงมากมายร่วงไปโด้นร่างของเขาทันที เขาพลัน ร้องโหยหวนด้้วยความเจมบปวด้ถึงขีด้สุด้ เรือนกายที่ยืนตรงกมค่อยๆ อ่อนยวบลงไปกับพื้นราวลูกหนังที่ถูกปล่อยลมจนฟีบแบน

เลือด้สด้ไหลนองออกมาจากในกายของเขา อาบย้อมให้ พื้นด้ินส่วนนั้นเป็นสีแด้งฉาน

การตายในชั่วพริบตาของคนผู้นั้นทำาให้อีกคนสีหน้าโศก เศร้าราวกับสูญเสียบิด้ามารด้า เขาจ้องเขมมงมาที่เนี่ยเทียนโด้ยที่ยัง ไม่หายตะลึง แล้วอยู่ๆ กมพลันตระหนักได้้ถึงอะไรบางอย่าง “เจ้ากมฝ่า ทะลุถึงขั้นกลางสวรรค์แล้วรึ?”

เนี่ยเทียนไม่ตอบทั้งยังถามกลับ “คำาถามเมื่อครู่นี้ของข้า เจ้าจะตอบข้ามาได้้หรือยัง?”

“ต่อให้เจ้าฝ่าทะลุสู่ขั้นกลางสวรรค์ เจ้ากมอย่าได้้หวังว่าจะ อยู่รอด้ในเทือกเขาฮว้านคงแห่งนี้! ในเทือกเขาฮว้านคง นอกจาก เด้ือนด้ับ เปลวอัคคีและกะโหลกเลือด้แล้ว พวกเรากมไม่เคยหวาด้กลัว ผู้ใด้!” คนผู้นั้นมีสีหน้าดุ้ด้ัน แล้วกมหมุนตัวขวับห้อทะยานจากไป ทันที “ฝากไว้ก่อนเถอะ เจ้าฆ่าคนของพวกเรากมอย่าได้้หวังว่าจะเด้ิน ออกไปจากเทือกเขาฮว้านคง!”

ดู้จากท่าทางของเขาแล้วแสด้งว่าน่าจะมีคนของเขาอยู่ใน บริเวณใกล้เคียงอีก

“ยุ่งยากจริงๆ” เนี่ยเทียนขมวด้คิ้วมุ่น

“ฟิ้ว!”

มีตบะกลางสวรรค์ช่วงต้นเช่นเด้ียวกัน เนื่องจากเนี่ยเทียน มีเรือนกายที่แขมงแกร่ง ปราณเลือด้เนื้อเตมเปี่ยม บวกกับที่ใน มหาสมุทรวิญญาณมีน้ำาวนพลังงานต่างธาตุอย่างเปลวเพลิง พืช หญ้าและด้วงด้าว จึงทำาให้ความเรมวของเขาเหนือกว่าคนผู้นี้

สิบกว่าวินาทีให้หลัง เนี่ยเทียนกมตามคนผู้นั้นไปทัน

ลูกปราณวิญญาณที่ถูกสร้างขึ้นมาจำาเป็นต้องหยุด้อยู่กับที่ จำาเป็นต้องใช้เวลาในการก่อตัว ด้ังนั้นจึงเอามาใช้ได้้ไม่ทัน

เขาจึงควงหมัด้แล้วกระตุ้นความเด้ือด้ด้าล ใช้เพียง พลังงานหนึ่งส่วนห้าของมหาสมุทรวิญญาณผสานรวมกับพลังของ เปลวเพลิง พืชหญ้า ด้วงด้าวอีกเลมกน้อย แล้วกมบวกกับปราณเลือด้ เนื้อและพลังจิตอีกไม่กี่เสี้ยว ก่อตัวขึ้นมาเป็นหมัด้พิโรธ แล้วต่อย โครมลงไปที่หัวใจทางด้้านหลังของคนผู้นั้น

“ตูม!”

พลังของหมัด้รุนแรงดุ้จซัด้ให้ภูเขาถล่ม

หนึ่งหมัด้กระแทกลงไป ม่านแสงปองกันกายของคนผู้นั้นกม แตกกระจายออกตามเสียง

และที่แตกสลายไปพร้อมกันยังมีเรือนกายของคนผู้นั้น ด้้วย!

คนผู้นั้นที่กำาลังเผ่นหนีสุด้ชีวิตพอโด้นหมัด้นั้นของเขาเข้า จังๆ เรือนกายกมระเบิด้ทลายออกเป็นเสี่ยงๆ เนี่ยเทียนหยุด้ ชะงัก สภาพศพที่หัวกับตัวขาด้ออกจากกันของผู้นั้นเอนจอนาถเสีย ยิ่งกว่าคนที่โด้นลูกปราณวิญญาณฆ่าตายเสียอีก

“ที่แท้ใช้พลังแค่หนึ่งในห้าส่วนกมากพอที่จะสังหารคนผู้ หนึ่งที่สูญเสียปณิธานในการต่อสู้ได้้อย่างง่ายด้าย”

เนี่ยเทียนยิ้มเบิกบาน เกมบเอากำาไลเกมบของที่อยู่บนร่างของ คนทั้งสองมา ทว่าไม่ได้้ตรวจสอบ แต่แยกทิพย์จักษุทั้งเจมด้ข้างออก ไปตามหาเผยฉีฉีและไฉ่โยว

ทิพย์จักษุเจมด้ข้างคล้ายโคมไฟเจมด้ด้วงที่มองไม่เหมนซึ่งลอย อยู่กลางนภาและกระจายตัวกันไปช้าๆ

ไม่นานเขากมองเหมนผู้ฝึกลมปราณขอบเขตกลางสวรรค์ที่ สวมอาภรณ์ของเด้ือนด้ับสองคนจากทิพย์จักษุข้างหนึ่ง สองคนนั้น ล้วนมีตบะกลางสวรรค์ช่วงต้น อยู่ห่างกันประมาณสิบเมตร กำาลังใช้ หินวิเศษจัด้วางค่ายกลคล้ายกำาลังปองกันอะไรบางอย่าง

ทิพย์จักษุเจมด้ด้วง นับตั้งแต่ที่มองไปเหมนสองคนนั้นกมทยอย กันมองเหมนผู้ฝึกลมปราณเด้ือนด้ับจำานวนมากขึ้นเรื่อยๆ

ผ่านไปอีกพักหนึ่ง เขากมองเหมนเผยฉีฉีและไฉ่โยวผ่าน ทิพย์จักษุข้างหนึ่งในที่สุด้

เผยฉีฉีและไฉ่โยวอยู่ตรงกลางหุบเขาแห่งหนึ่ง

ในหุบเขานั้นแน่นขนัด้ไปด้้วยรอยแยกห้วงมิติ รอยแยก ห้วงมิติแต่ละเส้นแคบยาวเปล่งประกายแสงพร่างพราวตัด้สลับกันไป มา อีกทั้งยังเคลื่อนไหวช้าๆ อยู่ตลอด้เวลา

เผยฉีฉีและไฉ่โยวอยู่ตรงจุด้ที่มีรอยแยกห้วงมิติรวมตัวกัน หนาแน่นที่สุด้ อาศัยรอยแยกห้วงมิติที่น่าหวาด้กลัวเหล่านั้นต่อสู้กับ ผู้ฝึกลมปราณขอบเขตต้นสวรรค์สามคนของเด้ือนด้ับ

ผู้ฝึกลมปราณหนึ่งในนั้นมีตาเด้ียว ซึ่งกมคือหม่าจิ่วผู้รับผิด้ ชอบเทือกเขาฮว้านคงของเด้ือนด้ับ เขากำาลังตะโกนเสียงด้ังสั่งความ ผู้แขมงแกร่งคนอื่นๆ ของเด้ือนด้ับที่โอบล้อมอยู่ภายนอก

ทิพย์จักษุเจมด้ข้างนั้นเคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า สะท้อนภาพ ทิวทัศน์ที่อยู่รอบรัศมีสามลี้เข้ามาในสมองของเนี่ยเทียน

เมื่อใช้ทิพย์จักษุทั้งเจมด้ข้าง เนี่ยเทียนจึงเหมนสถานการณ์ได้้ อย่างรวด้เรมว

เขามองออกแล้วว่าพวกหม่าจิ่วสามคนจากเด้ือนด้ับได้้แต่ โรมรันพันตูอยู่กับเผยฉีฉีและไฉ่โยว ทว่ายังไม่ได้้ออกแรงเตมที่ ท่าทางกมดู้ระแวด้ระวังอย่างเหมนได้้ชัด้

สามคนนั้นต่างกมีตบะต้นสวรรค์ ทว่ากลับหวาด้เกรงรอย แยกห้วงมิติมากมายที่อยู่รอบกายเผยฉีฉี ไม่กล้าเข้าไปใกล้เกินไปนัก

เผยฉีฉีและไฉ่โยวกมอาศัยรอยแยกห้วงมิติเหล่านั้นถึงทำาให้ ต่อสู้ยืด้เยื้อกับหม่าจิ่วมาได้้ถึงตอนนี้

เผยฉีฉีที่เชี่ยวชาญเวทลับห้วงมิติเคลื่อนไหวไปตามรอย แยกห้วงมิติที่เลมกบางถี่ยิบ ไม่ได้้ย่างก้าวออกมาจากพื้นที่นั้นแม้แต่ ก้าวเด้ียว

นางและไฉ่โยวมีขอบเขตเท่ากัน ต่างกมคือกลางสวรรค์ช่วง ท้าย หากสูญเสียการปกปองโด้ยธรรมชาติจากรอยแยกห้วงมิติเหล่า นั้น พวกเขากมย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกหม่าจิ่วสามคนแน่นอน

บริเวณโด้ยรอบหุบเขามีผู้ฝึกลมปราณของเด้ือนด้ับยี่สิบ กว่าคนซึ่งต่างกมีตบะกลางสวรรค์

คนเหล่านั้นกระจายตัวกันโอบล้อมเผยฉีฉีและไฉ่โยวเป็น วงกลม ขอแค่นางและไฉ่โยวกล้าออกมาจากบริเวณที่มีรอยแยกห้วง มิติหนาแน่น ผู้แขมงแกร่งของเด้ือนด้ับที่มีตบะกลางสวรรค์เหล่านั้นกม จะล้อมเข้ามาสังหารพวกเขาทันที

หากออกมาจากการปองกันของรอยแยกห้วงมิติ เผยฉีฉี และไฉ่โยวที่มีตบะกลางสวรรค์ช่วงท้ายกมจะถูกต้านทานจากพวกเขา

แต่ที่พวกเขาสกัด้ขวางกมเพื่อไม่ให้เผยฉีฉีและไฉ่โยวหลุด้ พ้นไปจากขอบเขตนี้ ไม่ให้พวกเขาเด้ินออกไปจากหุบเขาเพื่อไปยัง จุด้ที่มีรอยแยกห้วงมิติหนาแน่นยิ่งกว่า พื้นที่กว้างขวางยิ่งกว่า

พวกเขาต้องการเผาผลาญพลังของเผยฉีฉีและไฉ่โยวให้ หมด้สิ้นอยู่ในหุบเขา ให้พวกเขาตายอยู่ในนี้

เนี่ยเทียนที่อาศัยทิพย์จักษุเจมด้ข้างจนเหมนสถานการณ์ได้้ อย่างชัด้เจนครุ่นคิด้อยู่ครู่หนึ่งกมตัด้สินใจได้้

หุบเขานี้กว้างมาก พื้นที่ปองกันที่เด้ือนด้ับจัด้วางไว้กมห่าง ไกลกันอย่างถึงที่สุด้

ขอแค่เขาระวังตัวให้มากหน่อย ไม่ไปมีเรื่องกับพวกหม่าจิ่ วสามคนที่อยู่ตรงกลาง เขากมสามารถลงมือกับพวกผู้แขมงแกร่งของ เด้ือนด้ับที่ล้อมอยู่ภายนอกก่อน แล้วทำาลายแนวปองกันที่เด้ือนด้ับ วางไว้ไปทีละนิด้

ไม่นานเขากมหาเปอาหมายที่เหมาะสมเจอ และค่อยๆ เข้าไป ใกล้โด้ยใช้การนำาทางจากทิพย์จักษุ นั่นคือผู้ฝึก ลมปราณตบะกลางสวรรค์ช่วงต้นคนหนึ่งของเด้ือนด้ับ เขานั่งยองๆ อยู่กับพื้น มองไกลๆ ไปยังรอยแยกห้วงมิติที่รวมตัวกันอยู่ตรงกลาง หุบเขา ใช้หินวิเศษที่มีธาตุต่างๆ มากมายมาสร้างค่ายกลง่ายๆ ให้

กลายเป็นฉากกำาบังชั้นหนึ่ง เพื่อสร้างความยุ่งยากให้แก่เผยฉีฉีและ ไฉ่โยวหากพวกเขาคิด้จะฝ่าวงล้อมออกมา

“อู้!”

เรือนกายของเนี่ยเทียนพลันปรากฏพรวด้ขึ้นที่ด้้านหลัง ก้อนหินก้อนหนึ่ง

เขาพกพาเอาสนามแม่เหลมกเข้าไปใกล้คนผู้นั้นในพริบตา คนผู้นั้นที่ถูกสนามแม่เหลมกปกคลุมร่างกมพลันสูญเสียการควบคุม อ้า ปากหมายจะตะโกนแจ้งข่าว

“กราอบ!”

ไม่รอให้เขาออกเสียง เนี่ยเทียนฉวยโอกาสที่พลังงานของ คนผู้นั้นถูกบิด้เบือนและมหาสมุทรจิตวิญญาณยุ่งเหยิงไม่เป็น ระเบียบบีบไปที่ลำาคอของเขา

จากนั้นเนี่ยเทียนกมก้มตัวลงหยิบเอาหินวิเศษต่างๆ ที่คนผู้ นั้นจัด้วางเป็นค่ายกลขึ้นมา แล้วกมอำาพรางร่างต่อไป

เนี่ยเทียนเคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบอยู่ในวงล้อมนอกสุด้ ของหุบเขาราวกับวิญญาณตนหนึ่ง

เขาพุ่งเปอาเล่นงานผู้ฝึกลมปราณของเด้ือนด้ับที่มีตบะกลาง สวรรค์ช่วงต้นโด้ยเฉพาะ ใช้ทิพย์จักษุเลมงตัวเปอาหมาย แล้วกมซ่อนตัว

อยู่ตามหินธรรมด้าที่พบเหมนได้้ทั่วไป จากนั้นค่อยลงมือสังหารอย่าง ฉับพลัน

ขณะที่หม่าจิ่วแห่งเด้ือนด้ับยังคงอยู่กลางหุบเขาเพื่อเผา ผลาญพละกำาลังของเผยฉีฉีและไฉ่โยว เนี่ยเทียนกมใช้วิธีเด้ิมสังหาร คนของเด้ือนด้ับไปได้้แล้วถึงเก้าคน

หลังจากคนเก้าคนที่มีตบะกลางสวรรค์ช่วงต้นถูกเขาปลิด้ ชีพไปได้้อย่างราบรื่น ในที่สุด้เปอาหมายของเขากมเลื่อนมาเป็นผู้ที่อยู่ ช่วงกลางซึ่งฝีมือสูงกว่าเขาขั้นหนึ่ง