ร้านขายของชำวันสิ้นโลก: แค่มาม่าก็แลกทองได้แล้ว - บทที่ 109 - เธอเห็นอนาคต
บทที่ 109 – เธอเห็นอนาคต
อากาศในร้านขายของชำ หลังจากหลินโม่พูดประโยคสุดท้ายจบ ก็แข็งตัว
ไป๋ลูยืนอยู่ข้างหลังกัปตัน ประหม่าจนไม่รู้จะวางมือไว้ที่ไหน
เงื่อนไขของหลินโม่ เข้มงวดยิ่งกว่าสถานการณ์ใดๆ ที่เธอจะจินตนาการได้
นี่ไม่ใช่การรวม แต่เป็นการกลืนกินอย่างสิ้นเชิง!
ไป๋ลู่มองดูสีหน้าของกัปตันอย่างระมัดระวัง กลัวว่าเธอจะไม่พอใจแล้วลงมือ
ทว่า ปฏิกิริยาของกัปตัน กลับเกินความคาดหมายของทุกคน
เธอไม่โกรธ บนใบหน้าไม่มีแม้แต่ร่องรอยของความรู้สึกที่ถูกดูหมิ่น
เพียงแค่ยกแก้วน้ำบนโต๊ะขึ้นมา จิบเบาๆ แล้ววางแก้วกลับที่เดิม เกิดเสียงใสดังกังวาน
“คุณหลิน เงื่อนไขของคุณฉันเข้าใจแล้ว”
กัปตันเอนหลังพิงเก้าอี้ ท่าทางผ่อนคลาย ราวกับว่าสิ่งที่เพิ่งได้ยิน ไม่ใช่เงื่อนไขที่ตัดสินชะตากรรมของคนนับพัน แต่เป็นเพียงข้อเสนอทางธุรกิจธรรมดาฉบับหนึ่ง
“แยกส่วนโครงสร้าง, บังคับบัญชาเป็นหนึ่งเดียว, ข้อนี้ฉันเข้าใจได้”
“พลเรือนปฏิบัติเหมือนกัน, แบ่งงานตามความสามารถ, ข้อนี้ยิ่งไม่มีปัญหา, กฎของฟางโจวก็เป็นเช่นนี้”
เธอหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วเงยหน้ามองหลินโม่
“แต่นายทหารใต้บังคับบัญชาของฉัน พวกเขาล้วนเป็นคนที่คลานออกมาจากกองซากศพพร้อมกับฉัน ทุกคนมีประสบการณ์การต่อสู้และการบังคับบัญชาที่โชกโชน”
“ปลดพวกเขาลงมาทั้งหมด, ให้เริ่มใหม่จากการเป็นทหารธรรมดา, นี่เป็นการสิ้นเปลืองบุคลากร”
หลินโม่ไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่มองเธอ รอให้เธอพูดต่อ
“ประโยคที่คุณพูดว่า ‘คนเก่งขึ้น, คนอ่อนลง’, ฉันเห็นด้วยอย่างยิ่ง”
สีหน้าของกัปตันจริงจังมาก
“คนของฉัน สามารถยอมรับการประเมินทุกรูปแบบ”
“ทักษะทางทหาร, ความสามารถในการบังคับบัญชา, ประเมินได้หมด”
“คนที่ผ่านการประเมิน, ฉันหวังว่าพวกเขาจะได้รับตำแหน่งที่ควรได้รับ คนที่ไม่ผ่าน, ต่อให้จะให้พวกเขาไปล้างห้องน้ำ, ฉันก็ไม่มีความเห็น”
“นี่ไม่ถือว่าเป็นการต่อรองราคา, นี่เพื่อให้ฟางโจวสามารถรวมเข้ากับระบบของคุณได้เร็วยิ่งขึ้น, และแสดงบทบาทที่ยิ่งใหญ่ที่สุดออกมา”
ความเร็วในการพูดของกัปตันไม่เร็ว, ท่าทีก็ไม่ถ่อมตนเกินไปและไม่เย่อหยิ่ง
เธอไม่ได้โต้เถียงกับหลินโม่ในหลักการพื้นฐาน, ไม่ได้เสนอเงื่อนไขที่สูงขึ้น, แต่กลับให้ความสำคัญกับรายละเอียดในการปฏิบัติ
คำพูดเหล่านี้, ทำให้ไป๋ลู่ที่อยู่ข้างๆ ถึงกับงง
เธอไม่คิดว่า, กัปตันจะใช้วิธีนี้ในการรับมือ
บนใบหน้าของหลินโม่, ในที่สุดก็ปรากฏร่องรอยของความสนใจเล็กน้อย
“ฉันสงสัยมาก”
เขาเปลี่ยนไปนั่งในท่าที่สบายขึ้น
“ด้วยกำลังของฟางโจว, บวกกับเสบียงที่ฉันให้, พวกคุณอย่างน้อยก็ยังอยู่ได้อีกครึ่งปี ทำไมถึงรีบร้อนมาคุยเรื่องรวมกับฉันขนาดนี้?”
กัปตันได้ยินคำถามนี้, มุมปากกลับปรากฏรอยยิ้มที่แท้จริง, ไม่ใช่การเกรงใจ, แต่มาจากใจจริง
“คุณหลิน, คุณคิดว่า, พวกเรากำลังดิ้นรนเอาชีวิตรอดในดินแดนรกร้างเหรอ?”
คำถามนี้ทำให้คิ้วของหลินโม่เลิกขึ้นเล็กน้อย
“ไม่ใช่เหรอ?”
“เมื่อก่อนใช่”
กัปตันตอบ
“ก่อนที่คุณจะปรากฏตัว, พวกเราทุกคน, รวมถึงราชาหิน, ราชินีผึ้ง, ทุกอย่างที่พวกเราทำ, ล้วนแต่เป็นการดิ้นรนเอาชีวิตรอด รวบรวมเสบียง, เสริมความแข็งแกร่งของฐานที่มั่น, ประทังชีวิตไปวันๆ, รอคอยฝูงซอมบี้ครั้งต่อไป, หรือการขาดแคลนอาหารครั้งต่อไป”
“แต่ว่า, คุณปรากฏตัวขึ้น”
สายตาของเธอมองข้ามไหล่ของหลินโม่, ไปยังไซต์ก่อสร้างที่คึกคักอยู่ข้างนอก
“คุณไม่ได้กำลังดิ้นรนเอาชีวิตรอด, คุณกำลังก่อสร้าง คุณผลิตกระสุน, สร้างระเบียบ, สร้างกำแพงเมือง”
“สิ่งที่คุณกำลังทำ, กับพวกเรา, ไม่ใช่เรื่องในระดับเดียวกันเลย”
กัปตันละสายตากลับมา, กลับมาหยุดอยู่ที่ใบหน้าของหลินโม่
“อยู่ได้ครึ่งปี? อาจจะทำได้ แต่ครึ่งปีหลังจากนั้นล่ะ? พวกเราก็ยังคงย่ำอยู่กับที่, หรือสถานการณ์อาจจะเลวร้ายลงไปอีก”
“ส่วนคุณ, อาจจะมีเมืองที่แท้จริง, กองทัพที่ติดอาวุธครบครันแล้วก็ได้”
“ถึงตอนนั้น, ช่องว่างระหว่างพวกเรากับคุณ, จะยิ่งใหญ่กว่าตอนนี้”
“ทหารของฉัน, เห็นสมาชิกหน่วยองครักษ์ของคุณ, กระสุนสามารถรับเป็นลังได้, พวกเขาจะคิดอย่างไร?”
“พลเรือนของฟางโจว, เห็นคนงานของคุณกินเนื้อทุกมื้อ, พวกเขาจะคิดอย่างไร?”
“ต่อให้ฉันไม่มาหาคุณ, พวกเขาก็จะหาวิธีวิ่งมาเอง”
“แทนที่จะรอจนใจคนแตก, ทีมคุมไม่อยู่แล้วค่อยมา, สู้ตอนนี้, พกไพ่ในมือที่สมบูรณ์ที่สุดของฉันมา, มาทำงานให้คุณ, และยังเป็นการต่อสู้เพื่ออนาคตที่ดีที่สุดให้คนของฉันด้วย”
คำพูดของเธอ, ทำให้ในร้านขายของชำกลับมาเงียบอีกครั้ง
ไป๋ลูจ้องมองกัปตันของตัวเองอย่างเหม่อลอย, เธอเพิ่งจะพบว่า, ที่แท้กัปตันกำลังคิด, เรื่องที่ยาวไกลขนาดนี้
หลินโม่มองผู้หญิงตรงหน้า, ในใจประเมินค่าเธอสูงขึ้นไปอีกระดับ
ผู้หญิงคนนี้, เห็นอนาคต
ความคิดละเอียดอ่อน, การกระทำเด็ดขาด, ก็ไม่แปลกที่เธอสามารถเป็นผู้นำของฟางโจวได้
“เงื่อนไขของคุณ, ฉันตกลง”
ในที่สุดหลินโม่ก็เอ่ยปาก
“ฉันจะจัดตั้งทีมประเมินพิเศษ, ให้เย่อิงรับผิดชอบ นายทหารทั้งหมดของคุณ, ต้องผ่านการประเมิน, ถึงจะสามารถแต่งตั้งยศใหม่ได้”
“ส่วนเรื่องตำแหน่ง, ฉันจะจัดให้ตามความสามารถและผลการประเมินของพวกเขา, ไปยังหน่วยองครักษ์, หรือกองกำลังป้องกันเมืองในอนาคต”
ใบหน้าของกัปตันปรากฏสีหน้าที่พึงพอใจ
“ได้ค่ะ”
เธอลุกขึ้นยืน, ยื่นมือออกไป
“งั้นก็, ยินดีที่ได้ร่วมมือค่ะ”
หลินโม่ก็ลุกขึ้นยืน, จับมือกับเธอ
“ยินดีที่ได้ร่วมมือครับ”
มือที่จับกันคลายออก
บรรยากาศในร้านขายของชำ, จากความตึงเครียดเมื่อครู่, เปลี่ยนเป็นความสงบที่ละเอียดอ่อน
ไป๋ลูถอนหายใจยาว, รู้สึกว่าเสื้อที่แผ่นหลังเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นแล้ว
หลินโม่นั่งกลับลงบนเก้าอี้, ดึงบุหรี่ออกมาจากซองอีกหนึ่งมวน
“เรื่องรวมฉันตกลงแล้ว”
“แต่ตอนนี้ให้คนของฟางโจวนับพันคนย้ายมาทั้งหมด, ไม่ใช่เรื่องดีสำหรับทั้งสองฝ่าย”
กัปตันมองหลินโม่ไม่ได้ขัดจังหวะ, รอให้เขาพูดจบ
“ฐานที่มั่นฟางโจวของคุณ, เป้าหมายใหญ่เกินไป” หลินโม่จุดบุหรี่, สูบหนึ่งคำ “คนนับพันคนเคลื่อนไหวพร้อมกัน, ยังไม่พูดถึงว่าจะเจอปัญหาอะไรระหว่างทางบ้าง ต่อให้มาถึงอย่างปลอดภัย, ที่ของฉันก็ยังไม่สามารถรองรับคนได้มากขนาดนี้”
“ที่สำคัญกว่านั้น,” ปลายนิ้วของหลินโม่เคาะเบาๆ บนโต๊ะ “อีกสามขั้วอำนาจ, ยังคงมองอยู่”
กัปตันเข้าใจความกังวลของหลินโม่
ฟางโจวเป็นคนแรกที่สวามิภักดิ์, ถ้าย้ายคนทั้งหมดมาทันที, ราชาหินพวกเขาจะคิดอย่างไร?
บีบพวกเขาจนเกินไป, ใครก็ไม่สามารถคาดเดาได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
“ที่คุณหมายถึง, พวกเราต้องการช่วงเวลาเปลี่ยนผ่าน?” กัปตันถาม
“ถูกต้อง” หลินโม่พยักหน้า “ช่วงเวลาที่ให้ฟางโจวเปลี่ยนผ่านอย่างราบรื่น, และให้คนอื่นค่อยๆ ยอมรับความจริง”
เขาเขี่ยขี้บุหรี่, เสนอแผนของตัวเอง
“ข้อเสนอของฉันคือ, ดำเนินการเป็นขั้นตอน”
“ขั้นตอนแรก, ย้ายพลเรือนของฟางโจวมาก่อน, เป็นชุดๆ โดยเฉพาะคนแก่, เด็ก, และผู้หญิงที่ไม่มีความสามารถในการต่อสู้”
ไป๋ลู่ที่อยู่ข้างๆ ฟังอยู่, ในใจไหววูบ
นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดจริงๆ
ในฐานที่มั่นฟางโจว, คนที่ไม่ใช่ทหารมีจำนวนมากที่สุด, พวกเขาเป็นภาระที่ใหญ่ที่สุดของฐานที่มั่น, และยังเป็นส่วนที่เปราะบางที่สุดอีกด้วย
การย้ายพวกเขาไปยังเมืองใหม่ของหลินโม่, ไม่เพียงแต่จะลดแรงกดดันในการป้องกันของฟางโจวได้อย่างมาก, แต่ยังทำให้พวกเขาได้รับการดูแลที่ดีขึ้นอีกด้วย
“ย้ายพวกเขามา, หนึ่งคือสามารถลดเป้าหมายของพวกคุณ, เผื่อมีเหตุไม่คาดฝัน, จะได้ไม่ถูกกวาดล้างจนหมด”
“สองคือ, ที่ของฉันกำลังก่อสร้างใหญ่โต, ขาดแคลนคนงานพอดี พวกเขามา, มีงานทำ, มีข้าวกิน, สามารถปรับตัวเข้ากับชีวิตใหม่ได้เร็วยิ่งขึ้น”
“ในขณะเดียวกัน, นี่ก็เป็นการแสดงให้ราชาหินพวกเขาดู ให้พวกเขาเข้าใจว่า, ตามฉัน, แม้แต่คนแก่คนอ่อนแอที่ไร้ประโยชน์ที่สุดก็สามารถอยู่ได้อย่างดี”
YOU MAY ALSO LIKE
