ร้านขายของชำวันสิ้นโลก: แค่มาม่าก็แลกทองได้แล้ว - บทที่ 121 - เอาเงินห้าพันล้านมาลองเชิงก่อน

บทที่ 121 – เอาเงินห้าพันล้านมาลองเชิงก่อน

“บริษัทนอกอาณาเขตแห่งนี้ จดทะเบียนในเขตปลอดภาษี” เสียงของซิ่นเกอส่งผ่านสายเข้ารหัส ฟังไม่ออกถึงอารมณ์ใดๆ

“ข้อมูลผู้ถือหุ้นทั้งหมดเป็นตัวแทน ถือครองแทน เงินผ่านการโอนย้ายสิบกว่าครั้ง ขั้นตอนสุดท้ายทำที่ธนาคารสวิสแห่งหนึ่งที่เก็บข้อมูลลูกค้าเป็นความลับอย่างยิ่ง”

“อยากจะสืบหาคนเบื้องหลังตามเส้นทางนี้ แทบจะเป็นไปไม่ได้”

หลินโม่พิงชั้นวางของ ในมือถือโค้กกระป๋องหนึ่งที่ยังไม่ได้เปิด

“ดังนั้น เบาะแสก็ขาดตอน”

“เบาะแสเรื่องเงินขาดตอน แต่แรงจูงใจยังอยู่” ซิ่นเกอเปลี่ยนเรื่อง “พวกเราคาดว่า เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับหย่วนซิง เทคโนโลยี”

หลินโม่ไม่ได้พูดอะไร ฟังอย่างเงียบๆ

“การปรากฏตัวของหย่วนซิง 1 ทำลายความสมดุลของตลาดพลังงานในปัจจุบัน สำหรับกลุ่มบริษัทข้ามชาติบางกลุ่มที่พึ่งพาพลังงานแบบดั้งเดิมและกำแพงสิทธิบัตรในการทำกำไร การมีอยู่ของคุณ คือภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุด”

“พวกเขาไม่สามารถหยุดยั้งการเปิดตัวของหย่วนซิง 1 ได้ แต่พวกเขาสามารถหาวิธี หยุดยั้งการปรากฏตัวของหย่วนซิง 2, 3 ได้”

“หวังฮ่าว ก็เป็นแค่หมากตัวหนึ่งที่ถูกความโกรธและความสิ้นหวังครอบงำ ไม่ต้องใช้เงินด้วยซ้ำ แค่พูดไม่กี่คำก็ปลุกปั่นได้ง่ายๆ ความแค้นส่วนตัวระหว่างเขากับคุณ คือการอำพรางที่ดีที่สุด”

เสียงของซิ่นเกอหยุดไปครู่หนึ่ง

“ยังมีเงินอีกสิบล้าน ที่ซื้อชีวิตคนขับสองคนนั้น เป้าหมายที่แท้จริงของพวกเขา คือคุณ”

หลินโม่ดึงห่วงเปิดกระป๋องโค้ก ฟองอากาศเกิดเสียง “ฉ่า” เบาๆ

ที่แท้หัวของตัวเอง ตอนนี้มีค่าหนึ่งสิบล้าน

“เรื่องแบบนี้ ไม่ใช่ครั้งแรกที่เกิดขึ้น” ซิ่นเกอพูดต่อ “หลายสิบปีที่ผ่านมา ในวงการเซมิคอนดักเตอร์, การบินอวกาศ, และเทคโนโลยีชีวภาพ ผู้เชี่ยวชาญและนักวิชาการชั้นนำของเราบางคน ก็เคยเจอกับ ‘อุบัติเหตุ’ ที่คล้ายกันนี้”

“วิธีการของอีกฝ่ายเป็นมืออาชีพมาก หน่วยงานความมั่นคงไม่สามารถป้องกันได้อย่างสมบูรณ์ คุณหลิน ตอนนี้คุณได้เดินเข้าสู่สนามรบที่ไม่มีควันปืนแล้ว”

“ต้องการให้จัดหาบอดี้การ์ดส่วนตัวให้ไหมครับ?” ซิ่นเกอเสนอเอง “ระดับสูงสุด คุ้มครองตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง”

“ไม่ต้อง” หลินโม่ดื่มโค้กหนึ่งคำ ของเหลวเย็นๆ ไหลผ่านลำคอ

“ผมชินกับการอยู่คนเดียว มีคนตาม ไม่สะดวก”

ความลับของเขามากเกินไป เผลอเปิดเผยออกมานิดเดียว ปัญหาที่จะตามมาจะยิ่งมากขึ้น

ปลายสายเงียบลง

ซิ่นเกอดูเหมือนก็ไม่คิดว่า เกิดเรื่องแบบนี้แล้ว หลินโม่จะปฏิเสธการรักษาความปลอดภัย

แต่เขาก็ฟังออกถึงความเด็ดขาดในน้ำเสียงของหลินโม่

“เข้าใจแล้วครับ” ซิ่นเกอไม่ได้ยืนกรานต่อ “พวกเราจะเพิ่มการเฝ้าระวังสภาพแวดล้อมรอบตัวคุณ คุณเองก็ต้องระวังให้มาก พวกเขาล้มเหลวครั้งหนึ่ง ก็จะมีครั้งที่สองในไม่ช้า”

“รู้แล้ว”

หลินโม่วางสาย โยนโทรศัพท์พิเศษเครื่องนั้นกลับเข้าไปในคลังมิติ

ในร้านขายของชำกลับสู่ความเงียบ

เขาเดินมาที่ประตู ดึงประตูม้วนขึ้นมามุมหนึ่ง มองดูผู้คนที่ไปมาบนถนนข้างนอก

ทุกคนกำลังเร่งรีบเพื่อหาเลี้ยงชีพ สงบและวุ่นวาย

คนธรรมดาคงไม่คิดว่า ภายใต้ความสงบนี้ มีกระแสน้ำมืดมากมายกำลังไหลเชี่ยว

อารมณ์ของหลินโม่ไม่มีความเปลี่ยนแปลงอะไรมากนัก ความโกรธหรือความกลัว อารมณ์เหล่านี้สำหรับเขาล้วนแต่เกินความจำเป็น

สืบหาว่าเป็นใคร แล้วส่งคนไปจัดการ?

วิธีนี้ประสิทธิภาพต่ำเกินไป แถมยังแก้ปัญหาที่ต้นเหตุไม่ได้

สิ่งที่เขาเผชิญหน้า ไม่ใช่คน ไม่ใช่บริษัทหนึ่งสองแห่ง แต่เป็นกลุ่มผลประโยชน์

เกมของทุน ก็ต้องใช้วิธีของทุนตอบโต้

การเปิดตัวของหย่วนซิง 1 สร้างความเสียหายอย่างรุนแรงต่ออุตสาหกรรมแบตเตอรี่เดิม หุ้นนับไม่ถ้วนดิ่งลงเหว

ความสูญเสียนี้ไม่ใช่ตัวเลขน้อยๆ แต่เป็นหลายหมื่นล้านหรือแม้กระทั่งหลายแสนล้าน ก็ไม่แปลกที่จะมีคนจนตรอก อยากจะฆ่าหลินโม่โดยตรง

ตอนนี้ศัตรูลงมือก่อนแล้ว หลินโม่ก็ต้องแสดงท่าทีบ้าง

ในคลังมิติของเขา มีของดีอยู่เป็นกอง

ตอนแรกที่ค้นพบแบตเตอรี่ธอร์-7 หลินโม่ใช้อาหารเป็นค่าตอบแทน ให้ผู้รอดชีวิตในโลกยุคสุดท้ายไปหาของมีค่าต่างๆ ในซากปรักหักพัง

มีหลายประเภท ครอบคลุมหลายอุตสาหกรรม เช่น ผลิตภัณฑ์อิเล็กทรอนิกส์, ยา, และเทคโนโลยีชีวภาพ

มีทั้งของสำเร็จรูป, ชิ้นส่วนที่เสียแล้ว, และวารสารนิตยสาร

แม้ส่วนใหญ่จะเป็นของกระจัดกระจาย แต่พอจัดระเบียบแล้ว ก็ยังสามารถพบของมีค่าได้มากมาย

ความคิดไหววูบ จิตสำนึกของหลินโม่ก็จมลงไปในคลังมิติ

เขาหาเจอวารสารวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่เต็มไปด้วยฝุ่นสองสามเล่มจากกองของจิปาถะ

สิ่งเหล่านี้ล้วนแต่หามาจากซากปรักหักพังของห้องสมุดมหาวิทยาลัยหรือสถาบันวิจัยในโลกยุคสุดท้าย

บทความและข้อมูลบนนั้น ส่วนใหญ่เขาดูไม่เข้าใจ

แต่ไม่เป็นไร มีคนดูเข้าใจก็พอ

ยักษ์ใหญ่ด้านพลังงานไม่ได้จนตรอกเหรอ งั้นก็เพิ่มยาแรงให้พวกเขาอีกหน่อย!

และครั้งนี้ หลินโม่จะลงมือเก็บเกี่ยวเอง

เปิดวารสารเล่มหนึ่งที่ชื่อว่า “Frontiers in Materials Science” กระดาษข้างในเหลืองแล้ว แต่ตัวอักษรและแผนภูมิที่พิมพ์ยังคงชัดเจน

หลินโม่พลิกอ่านอย่างรวดเร็ว สุดท้ายก็หยุดอยู่ที่บทความหนึ่ง

“การศึกษาวิจัยปัญหาความล้มเหลวของขอบเกรนของอิเล็กโทรไลต์โซลิดสเตตซัลไฟด์ภายใต้การหมุนเวียนแรงดันสูง”

หัวข้อยาวมาก และก็เข้าใจยากมาก

หลินโม่ดูไม่เข้าใจสูตรเคมีและแบบจำลองข้อมูลที่ซับซ้อนเหล่านั้น แต่เขาดูเข้าใจบทสรุป

บทความนี้ใช้ข้อมูลจากการทดลองจำนวนมากพิสูจน์ว่า เทคโนโลยีแบตเตอรี่โซลิดสเตตในปัจจุบันมีข้อบกพร่องร้ายแรงที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้

เป็นทางตัน

ยักษ์ใหญ่ของตลาดพลังงานทั่วโลก ส่วนที่เดิมพันกับแบตเตอรี่ลิเธียม ถูกหย่วนซิง 1 ถล่มไปแล้ว

แต่ยังมีบริษัทอีกจำนวนไม่น้อยที่ราคาหุ้น ถูกค้ำจุนโดยการเก็งกำไรและความคาดหวังในเทคโนโลยีแบตเตอรี่โซลิดสเตต

ตอนนี้ ถึงตาพวกเขาแล้ว

หลินโม่ถ่ายรูปบทความสองสามหน้านี้ด้วยโทรศัพท์มือถือ แล้วโทรหาเจียงอี้

“ท่านประธานหลิน” เสียงของเจียงอี้ดังมา

“สองเรื่อง”

“เชิญท่านว่ามา”

“เรื่องแรก บดขยี้บริษัทของหวังเต๋อฟาให้สิ้นซาก!”

หลินโม่น้ำเสียงสงบนิ่ง แต่เจียงอี้กลับฟังออกถึงกลิ่นอายของพายุเลือด อดไม่ได้ที่จะถามว่า “ท่านประธานหลิน เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ?”

“เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น” เสียงของหลินโม่สงบนิ่ง

“เรื่องที่สอง ผมจะส่งบทความทางเทคนิคให้คุณ”

“คุณไปเปิดบัญชีนอกอาณาเขตสักสองสามบัญชี คัดเลือกบริษัทที่ทำแบตเตอรี่โซลิดสเตตในตลาดหุ้นอเมริกา เตรียมชอร์ตเซลล์”

ในโทรศัพท์เงียบไปสองสามวินาที

เจียงอี้เข้าใจความเสี่ยงและความหมายที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ในทันที

นี่คือการประกาศสงครามกับยักษ์ใหญ่ของวอลล์สตรีทโดยตรง

“ท่านประธานหลิน ปริมาณเงินทุนที่ใช้?” เธอไม่ได้ถามว่าทำไม แต่ถามรายละเอียดการปฏิบัติงานโดยตรง

“เอาสักห้าพันล้านมาลองเชิงก่อน เลเวอเรจไม่ต้องสูงมาก ครั้งนี้แค่เป็นอาหารเรียกน้ำย่อย” หลินโม่พูดเรียบๆ “ขาดทุนผมรับผิดชอบ กำไรก็เอาเงินเข้าหย่วนซิง เทคโนโลยี”

“เข้าใจแล้วค่ะ” เสียงของเจียงอี้ยังคงสงบนิ่ง ขณะพูด ในหัวก็ได้ร่างยุทธวิธีที่เกี่ยวข้องไว้แล้ว

“ฉันจะวิเคราะห์เนื้อหาบทความของคุณให้เร็วที่สุด แล้วหาโอกาสเผยแพร่ไปยังฟอรัมวิชาการและสื่อการเงินระหว่างประเทศที่มีอิทธิพลหลายแห่ง”

“ด้านความคิดเห็นของประชาชน ฉันก็จะให้ทีมประชาสัมพันธ์ติดตาม เพื่อให้แน่ใจว่าเรื่องจะร้อนแรง รับประกันว่าจะถล่มราคาหุ้นของอีกฝ่ายลงมาให้ได้”

วางระเบิดก่อน แล้วค่อยจุดชนวนความคิดเห็นของประชาชน

นี่คือหมัดชุด ที่ต้องทำให้อีกฝ่ายตั้งตัวไม่ติด

“ไปจัดการเถอะ”

หลินโม่วางสาย โยนเรื่องนี้ไปไว้ข้างหลัง

อย่างที่เขาพูดกับเจียงอี้ เรื่องนี้แค่เป็นอาหารเรียกน้ำย่อย ไม่คุ้มค่าให้เขาใส่ใจมากนัก

ดูเวลาแล้ว ของที่ถังเข่อชิงกับซิ่นเกอส่งมาน่าจะถึงโกดังแล้ว หลินโม่จึงสตาร์ตรถไป

ระหว่างทางจงใจขับวนหลายรอบ พบว่าไม่มีใครตาม

“แค่ลอบฆ่ารอบเดียวเหรอ”

หลินโม่เบะปาก

นี่ก็ไม่ไหวนะ เขายังไม่ได้ใช้ความสามารถด้านมิติเลย