ร้านขายของชำวันสิ้นโลก: แค่มาม่าก็แลกทองได้แล้ว - บทที่ 172 - ขอยานเกราะกับปืนใหญ่อีกหน่อย

บทที่ 172 – ขอยานเกราะกับปืนใหญ่อีกหน่อย

จ้าวเจิ้นกั๋วที่ปลายสาย เสียงหัวเราะฟังดูค่อนข้างซับซ้อน

“คุณหลิน ความอยากของคุณ ใหญ่กว่าที่ผมคิดไว้มาก”

“ในเมื่อเป็นการพิสูจน์แนวคิดทางยุทธวิธี ผมก็ต้องมีของที่ดูดีหน่อย” น้ำเสียงของหลินโม่ฟังดูเป็นเรื่องปกติ

จ้าวเจิ้นกั๋วไม่ได้ตอบตกลงทันที และก็ไม่ได้ปฏิเสธ

เขากำลังประเมินอย่างรวดเร็ว

คนที่สามารถนำแผนการรักษามะเร็งให้หายขาดออกมาได้ คนที่เชี่ยวชาญแนวคิดหลักของกลยุทธ์ฝูงผึ้ง

คำขอของคนแบบนี้ ก็ไม่สามารถใช้เหตุผลปกติมาวัดได้

“เรื่องโดรน ผมต้องเห็นผลงาน ถ้าพิสูจน์ได้สำเร็จ เทคโนโลยีนี้ พวกเราเอา” เสียงของจ้าวเจิ้นกั๋วจริงจังขึ้น

“ได้” หลินโม่ตอบอย่างเด็ดขาด

เทคโนโลยีของดินแดนรกร้าง นำมายังโลกปัจจุบันเพื่อแลกกับทรัพยากร นี่คือเป้าหมายของเขาอยู่แล้ว

“นอกจากระเบิดแล้ว ผมยังต้องการของอย่างอื่นอีกหน่อย” หลินโม่ถือโอกาสเสนอความต้องการใหม่

“ว่ามา” จ้าวเจิ้นกั๋วดูเหมือนจะคาดการณ์ไว้แล้ว

“ทางฝั่งพวกคุณต้องมียุทโธปกรณ์ที่ปลดประจำการแล้วใช่ไหม ผมขอไม่สูง ขอแค่ยานเกราะกับปืนใหญ่อะไรแบบนี้ก็พอ”

ในโทรศัพท์ เสียงลมหายใจของจ้าวเจิ้นกั๋วหายไป

ถ้าจะบอกว่าระเบิดหนึ่งร้อยตันแค่ทำให้เขาระวังตัว ยานเกราะกับปืนใหญ่ ก็เป็นคนละเรื่องโดยสิ้นเชิง

นี่มันคือการจัดกำลังรบของกองพันทหารราบยานเกราะเบาแล้ว

“คุณหลิน ‘แนวคิดทางยุทธวิธี’ ของคุณนี้ เตรียมจะไปพิสูจน์ที่ไหน? แอฟริกาหรือตะวันออกกลาง?” น้ำเสียงของจ้าวเจิ้นกั๋ว เจือไปด้วยการหยั่งเชิงเล็กน้อย

“มีโครงการในต่างประเทศ ความกดดันด้านความปลอดภัยค่อนข้างสูง” หลินโม่ให้คำอธิบายที่คลุมเครือแต่ก็สมเหตุสมผล

“ผมไม่สนว่าคุณมีโครงการอะไร” จ้าวเจิ้นกั๋วเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจ

“ของผมหาทางให้คุณได้ ล้วนเป็นของที่ปลดประจำการแล้วเก็บไว้ แต่บำรุงรักษาดีมาก ถึงมือก็ใช้ได้เลย”

“แต่ว่า หมายเลขของยุทโธปกรณ์ทั้งหมดจะถูกลบออก ผมจะให้พิกัดคุณ คุณไปรับของเอง รับผิดชอบการขนส่งเอง ออกจากโกดังนั้น ของพวกนี้ก็ไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับพวกเราอีก”

“ตกลง” หลินโม่บรรลุเป้าหมาย

“ภายในหนึ่งสัปดาห์ ของจะเตรียมพร้อม ถึงตอนนั้นไปที่สถานที่ที่กำหนดเพื่อรับของ”

จ้าวเจิ้นกั๋วพูดจบ ก็วางสายโดยตรง

หลินโม่วางโทรศัพท์มือถือลง ในร้านสะดวกซื้อกลับสู่ความเงียบ

เขาเอนหลังพิงเก้าอี้ นิ้วเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ

เมื่อมียุทโธปกรณ์หนักล็อตนี้ บวกกับโดรนฝูงผึ้ง ความสามารถในการรบของหน่วยองครักษ์เมืองใหม่ก็จะยกระดับขึ้นไปอีกขั้น

รอให้รวมกำลังรบของสี่ขั้วอำนาจเสร็จสิ้น ก็สามารถไปเอาแบตเตอรี่ธอร์-8 กลับมาได้ แล้วหาทางไปที่เมืองไห่โจวเพื่อรับเมกะวิศวกรรมอเนกประสงค์

…

ในขณะเดียวกัน ที่ชานเมืองหลวง ห้องทดลองชีวภาพผู้บุกเบิก

บรรยากาศตึงเครียดถึงขีดสุด

ในห้องประชุม นั่งอยู่ด้วยชายชราผมขาวสิบกว่าคน

พวกเขาแต่ละคน ล้วนเป็นผู้ทรงคุณวุฒิระดับแนวหน้าของสาขาวิศวกรรมชีวภาพ, พันธุศาสตร์, การผลิตที่มีความแม่นยำสูงของประเทศจีน

ในขณะนี้ นักวิชาการที่ปกติจะได้รับการเคารพยกย่องเหล่านี้ ทุกคนต่างจ้องเขม็งไปที่กระแสข้อมูลบนโฮโลแกรมโปรเจกเตอร์กลางห้อง

นั่นคือข้อมูลที่ถอดรหัสออกมาจากฮาร์ดไดรฟ์ที่เข้ารหัส

ช่างเทคนิคที่รับผิดชอบการดำเนินการ หน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อ

บนหน้าจอตรงหน้าเขา โค้ดและโครงสร้างโมเลกุลนับไม่ถ้วนแวบผ่านไปอย่างรวดเร็ว ปริมาณข้อมูลมหาศาลทำให้ไฟแสดงสถานะของศูนย์ซูเปอร์คอมพิวเตอร์กะพริบอย่างบ้าคลั่ง

“ท่านหลิง แบบจำลองเวกเตอร์ไวรัสย้อนกลับของแผนการซ่อมแซมยีน ทำการทดสอบในสภาพแวดล้อมเสมือนจริงเสร็จสิ้นแล้วสามหมื่นครั้ง”

นักวิจัยหนุ่มคนหนึ่งเสียงสั่น เขามองดูผลลัพธ์บนหน้าจอ เหมือนกำลังดูสิ่งมหัศจรรย์

“ในการทดสอบทั้งหมด จำนวนครั้งที่เกิดผลข้างเคียงคือ… ศูนย์!”

“ศูนย์?”

ชายชราที่นั่งอยู่หัวโต๊ะ สวมแว่นสายตายาว ผมและหนวดขาวโพลน เงยหน้าขึ้นทันที

เขาคือหลิงเจี้ยนกั๋ว นักวิชาการของสถาบันวิศวกรรม ผู้บุกเบิกสาขาการตัดต่อยีนของประเทศ

“แม้แต่ครั้งเดียวก็ไม่มีเหรอ?” หลิงเจี้ยนกั๋วถามต่อ เสียงเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

“แม้แต่ครั้งเดียวก็ไม่มีครับ!” คำตอบของนักวิจัยหนุ่มเด็ดขาด “ความแม่นยำในการระบุเป้าหมายของมัน เกินกว่าแบบจำลองทางทฤษฎีทั้งหมดที่เรามีอยู่ มันเหมือนกับมีสติปัญญาของตัวเอง สามารถหาและตัดส่วนยีนที่ผิดปกติได้อย่างแม่นยำ และไม่ส่งผลกระทบต่อยีนปกติโดยรอบแม้แต่น้อย”

ในห้องประชุม มีเสียงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ดังขึ้น

อีกด้านหนึ่ง ทีมผู้เชี่ยวชาญด้านการผลิตที่มีความแม่นยำสูงที่รับผิดชอบวิเคราะห์แบบแปลน “เครื่องพิมพ์ลำดับเซลล์” สถานการณ์ก็น่าตกใจไม่แพ้กัน

“เหล่าหลิง คุณมาดูนี่สิ!” นักวิชาการที่รับผิดชอบด้านวัสดุศาสตร์ ชี้ไปที่แผนผังโครงสร้างชิ้นส่วนที่ซับซ้อนบนโปรเจกเตอร์ ตะโกนอย่างตื่นเต้น

“โครงสร้างขับเคลื่อนของหัววัดโมเลกุลนี้ มันถึงกับใช้แนวคิดของแม่เหล็กขั้วเดียวที่ควบคุมได้! พระเจ้า คนที่ออกแบบสิ่งนี้เป็นคนบ้า! ไม่สิ เป็นอัจฉริยะ!”

“ยังมีระบบลำเลียงหมึกชีวภาพนี้อีก ความแม่นยำถึงระดับพิโกเมตร! สูงกว่าเครื่องผลิตแผงวงจรความแม่นยำสูงที่ทันสมัยที่สุดของเราถึงสองหลัก! นี่ไม่ใช่เครื่องพิมพ์เลย นี่มันคือเครื่องจักรสร้างสรรค์ระดับโมเลกุล!”

หลิงเจี้ยนกั๋วเดินเข้าไปอย่างรวดเร็ว เขามองดูทฤษฎีการออกแบบที่เขาไม่เคยได้สัมผัสมาตลอดชีวิต สองมือเริ่มสั่นเล็กน้อย

นี่ไม่ใช่ความตื่นเต้น แต่คือความเกรงขาม

“สร้างได้ไหม?”

โจวไห่ที่เงียบมาตลอด ในที่สุดก็เอ่ยปาก

เสียงของเขา ดึงนักวิชาการทุกคนที่กำลังดื่มด่ำกับความตกใจทางเทคโนโลยีกลับสู่ความเป็นจริง

ห้องประชุมเงียบลงในทันที

สายตาทั้งหมด จับจ้องไปที่หลิงเจี้ยนกั๋ว

หลิงเจี้ยนกั๋วถอดแว่นออกมา ขยี้ตาอย่างแรง เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ

“ยาก”

เขาพูดเพียงคำเดียว

หัวใจของโจวไห่จมดิ่งลง

“ในทางทฤษฎี เป็นไปได้” หลิงเจี้ยนกั๋วเปลี่ยนเรื่อง ในแววตาของเขากลับมาลุกโชนอีกครั้ง

“แบบแปลนสมบูรณ์มาก ตั้งแต่สูตรวัสดุไปจนถึงกระบวนการผลิต แม้แต่คู่มือการใช้งานก็มี สิ่งที่เราขาด ไม่ใช่ทฤษฎี แต่คือความสามารถทางอุตสาหกรรมและเวลาที่เพียงพอที่จะเปลี่ยนทฤษฎีให้กลายเป็นความจริง”

เขามองไปที่โจวไห่ สีหน้าจริงจังอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

“ผู้อำนวยการโจว ผมต้องการอำนาจ ระดมห้องทดลองชั้นนำและโรงงานที่ดีที่สุดในทุกสาขาที่เกี่ยวข้องทั่วประเทศ พวกเราต้องแก้ปัญหาด้านวัสดุศาสตร์และการแปรรูปที่มีความแม่นยำสูงนับร้อยอย่าง นี่คือศึกหนัก ศึกที่ต้องชนะให้ได้!”

“ถ้าเงื่อนไขทั้งหมดครบถ้วน ต้องใช้เวลานานแค่ไหน?” โจวไห่ถามต่อ

หลิงเจี้ยนกั๋วชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว

“เร็วที่สุด หนึ่งปี”

“หนึ่งปี?” โจวไห่ขมวดคิ้วแน่น เวลานี้นานเกินไป

“นี่มันคือสิ่งมหัศจรรย์แล้ว!” อารมณ์ของหลิงเจี้ยนกั๋วค่อนข้างตื่นเต้น “ถ้าให้พวกเราเริ่มวิจัยจากศูนย์ หนึ่งร้อยปีก็อาจจะยังไม่ถึงไหน! ตอนนี้เรามีแบบแปลนที่สมบูรณ์ เท่ากับมีคนวาดแผนที่ยอดเขาสูงที่สุดในโลกให้พวกเราแล้ว พวกเราแค่ต้องปีนขึ้นไปทีละก้าว!”

โจวไห่เงียบไป

เขาเข้าใจความหมายของหลิงเจี้ยนกั๋ว

หนึ่งปี แลกกับเทคโนโลยีที่เพียงพอจะเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของชาติ การค้านี้ ไม่ว่าจะคำนวณยังไงก็คุ้ม

เขาหยิบโทรศัพท์สายตรงสีแดงบนโต๊ะขึ้นมา กดเบอร์หนึ่ง

“ผมเอง โจวไห่”

“ผมขอเปิดใช้แผนการจู๋หลงทันที”

“เป้าหมาย: ไม่เกี่ยงค่าใช้จ่ายใดๆ ในเวลาที่สั้นที่สุด ทำซ้ำ ‘เครื่องพิมพ์ลำดับเซลล์'”

“เป้าหมายระยะที่หนึ่ง” เสียงของโจวไห่สงบนิ่งและทรงพลัง ดังก้องไปทั่วห้องประชุมที่เงียบสงัด “ภายในหกเดือน นำเครื่องต้นแบบทางวิศวกรรมที่ทำงานได้เครื่องแรกออกมา!”