ร้านขายของชำวันสิ้นโลก: แค่มาม่าก็แลกทองได้แล้ว - บทที่ 179 - หน่วยเฟยโส่ว, ออกเมืองลาดตระเวน

บทที่ 179 – หน่วยเฟยโส่ว, ออกเมืองลาดตระเวน

ซอมบี้ห้าหมื่นตัว

ปะทะกันในสามชั่วโมง

ตัวเลขที่เย็นชา ทำให้หัวใจของชายหนุ่มที่อยู่ในที่นั้นสั่นสะท้าน

ศัตรูที่พวกเขาต้องเผชิญ ไม่ใช่บล็อกสีแดงที่สามารถเริ่มใหม่ได้ไม่จำกัดบนหน้าจอ แต่เป็นสัตว์ประหลาดห้าหมื่นตัวที่สามารถฉีกคนเป็นชิ้นๆ ได้

“คำสั่งของเจ้านาย หน่วยเฟยโส่วเข้าร่วมการรบทันที” น้ำเสียงของเย่อิงไม่มีอารมณ์ใดๆ “แต่พวกแกเป็นทหารใหม่ เข้าสู่สนามรบโดยตรงเท่ากับไปตาย”

เธอหยุดไปครู่หนึ่ง สายตากวาดผ่านใบหน้าของหลี่เหว่ย, ชายหนุ่มที่เล่นโดรน FPV, และเด็กผู้หญิงเงียบๆ คนนั้นทีละคน

“คนที่ได้คะแนนทดสอบห้าอันดับแรก ออกมา”

หลี่เหว่ยเป็นคนแรกที่ลุกขึ้นยืน จากนั้นก็ตามด้วยอีกสี่คน

พวกเขาทั้งห้ายืนเป็นแถว ร่างกายตึงเครียด หายใจเบาลง

“พวกแกห้าคน จัดตั้งเป็นหน่วยลาดตระเวนที่หนึ่ง” เย่อิงประกาศ “รับยุทโธปกรณ์ทันที ออกเมืองปฏิบัติภารกิจลาดตระเวนติดอาวุธ”

ออกเมือง?

สองคำนี้ทำให้ใบหน้าของสองคนในห้าคนซีดเผือดในทันที

“ท่านผู้บัญชาการเย่อิง…” หลี่เหว่ยรวบรวมความกล้า เอ่ยปากถาม “ภารกิจของพวกเรา โดยเฉพาะคืออะไรครับ?”

“หาฝูงซอมบี้ ยืนยันจำนวนที่แน่นอน, ส่วนประกอบ โดยเฉพาะชนิดและจำนวนของสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์พิเศษ” เย่อิงมองเขา “ที่สำคัญที่สุด คือสังเกตรูปแบบการเคลื่อนที่ของพวกมัน หาหน่วยบัญชาการที่อาจจะซ่อนอยู่”

คำพูดของเธอชัดเจน มีตรรกะ

“พวกแกไม่ใช่ไปสู้รบ พวกแกคือตาของเมืองใหม่ ทีมคมมีดราตรีจะส่งหน่วยรบไปคุ้มกันความปลอดภัยของพวกแก”

“คนที่เหลือฝึกซ้อมการควบคุมส่วนบุคคลต่อไป” เย่อิงหันไปหาอีกสิบสามคน “โรงงานสรรพาวุธกำลังเร่งผลิตอาวุธระเบิด จะติดตั้งบนโดรนเพื่อทำการโจมตี พวกแกต้องเชี่ยวชาญในเวลาที่สั้นที่สุด ไม่ต้องการให้พวกแกบินได้ดีแค่ไหน ขอแค่บินเข้าไปในกองซอมบี้ได้”

พูดจบ เธอมองกลับไปที่หลี่เหว่ยห้าคน

“มีปัญหาไหม?”

หลี่เหว่ยสูดหายใจเข้าลึกๆ ความกดดันมหาศาลทำให้หัวใจของเขาเต้นรัว แต่ความรู้สึกรับผิดชอบที่ไม่เคยมีมาก่อน ก็ผุดขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ

เขาไม่ใช่ขยะที่แบกอิฐได้อย่างเดียวอีกต่อไป เขามีความสามารถที่จะทำอะไรบางอย่างเพื่อเมืองที่ปกป้องทุกคนแห่งนี้ได้

“ไม่มีปัญหาครับ!” เขาตอบเสียงดัง

“ดีมาก” เย่อิงพยักหน้า “หลี่เหว่ย คุณเป็นหัวหน้าหน่วยลาดตระเวนที่หนึ่งชั่วคราว”

เธอชี้ไปที่กล่องยุทโธปกรณ์ที่มุมกำแพง

“โดรนลาดตระเวนคนละสองลำ แบตเตอรี่สำรองสี่ก้อน จอแสดงผลส่วนบุคคลความละเอียดสูงหนึ่งชุด อุปกรณ์สื่อสารหนึ่งชุด สิบนาทีต่อมา รวมพลที่ประตูตะวันตก”

เย่อิงหันหลัง พูดอะไรบางอย่างเสียงเบาใส่เครื่องสื่อสาร

หลี่เหว่ยนำอีกสี่คน เดินไปยังกล่องยุทโธปกรณ์อย่างรวดเร็ว

ชายหนุ่มที่เล่นโดรน FPV ชื่อโจวอี้ เขาพลางเก็บโดรนและอุปกรณ์เสริมใส่กระเป๋ายุทธวิธี พลางพูดเสียงเบากับหลี่เหว่ย “พี่เหว่ย เอาจริงเหรอ? ผมบินได้แค่โดรน FPV แต่ไม่เคยสู้กับซอมบี้นะ”

เสียงของเขาเจือไปด้วยความประหม่าที่เก็บไว้ไม่อยู่

“ภารกิจของพวกเราคือลาดตระเวน” การเคลื่อนไหวของหลี่เหว่มั่นคงมาก เขาตรวจสอบแบตเตอรี่แต่ละก้อนอย่างละเอียด “บอกสิ่งที่เราเห็นให้ศูนย์บัญชาการ ก็พอแล้ว”

“เชื่อทีมคมมีดราตรี พวกเขาเป็นผู้ปลุกพลัง เป็นคนสนิทของคุณหลิน ไม่มีปัญหาแน่นอน”

เขาพูดประโยคนี้ ทั้งปลอบใจโจวอี้ และให้กำลังใจตัวเอง

สิบนาทีต่อมา

ห้าคนแบกเป้หนักๆ ปรากฏตัวขึ้นที่ประตูเมืองฝั่งตะวันตกของเมืองใหม่

บนกำแพง ทหารหน่วยองครักษ์เข้าประจำที่หมดแล้ว กระสุนลังแล้วลังเล่าถูกขนขึ้นมาบนกำแพง ปากกระบอกปืนสีดำสนิทหันออกไปข้างนอกทั้งหมด บรรยากาศตึงเครียดถึงขีดสุด

ชายหนุ่มห้าคนที่สวมชุดธรรมดา แบกเป้โดรน ในกลุ่มทหารที่ติดอาวุธครบมือ ดูแปลกแยก

ทหารหลายคนต่างมองมาที่พวกเขาด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็น

ทหารทีมคมมีดราตรีสิบนายที่สวมชุดรบสีดำ รออยู่ที่นั่นแล้ว ข้างๆ คือรถออฟโรดห้าคัน

พวกเขาไม่พูดอะไร เพียงแค่ทำสัญญาณมือให้หลี่เหว่ยห้าคนตามไป

ประตูเหล็กที่หนักอึ้ง ในเสียงเสียดสีที่แสบแก้วหู ค่อยๆ เปิดออกเป็นช่องหนึ่ง

รถออฟโรดห้าคันขับออกไปทีละคัน เสียงคำรามต่ำๆ ของเครื่องยนต์คือเสียงเดียวในซากปรักหักพังแห่งนี้

ประตูรถปิดลง ประตูเหล็กค่อยๆ ปิดลงข้างหลังพวกเขา เสียงกระแทกที่หนักอึ้ง กระทบเข้ากับหัวใจของหลี่เหว่ยห้าคน

ในรถ ไม่มีใครพูดอะไร

หลี่เหว่ยนั่งอยู่เบาะหลังของรถคันกลาง ร่างกายแข็งทื่อ สองมือจับกระเป๋ายุทธวิธีบนขาแน่น

เขามองดูซากปรักหักพังที่ถอยหลังอย่างรวดเร็วผ่านกระจกกันกระสุน หัวใจเต้นเร็วมาก

เมื่อออกจากเมืองใหม่ ถึงได้รู้ว่ากำแพงเมืองสูงใหญ่นั้นให้ความรู้สึกปลอดภัยมากแค่ไหน

ขบวนรถเดินทางในซากปรักหักพังประมาณยี่สิบนาที หยุดลงในพื้นที่ตึกสูงแห่งหนึ่ง

“ลงรถ ระวังตัว” หัวหน้าทีมคมมีดราตรีลงจากรถ สั่งการผ่านวิทยุสื่อสาร

ทหารทีมคมมีดราตรีสิบนายกระจายตัวอย่างรวดเร็ว สร้างวงล้อมเฝ้าระวังบนที่สูงและทางแยกสำคัญรอบๆ การเคลื่อนไหวคล่องแคล่ว ไม่มีการสิ้นเปลืองแม้แต่น้อย

หลี่เหว่ยและอีกสี่คนแบกเป้ลงจากรถ

ลมเย็นพัดผ่าน พัดเอาฝุ่นบนพื้นขึ้นมา มีกลิ่นเหม็นเน่าและกลิ่นสนิมผสมกัน

“หลี่เหว่ย คุณรับผิดชอบเขต A โจวอี้เขต B คนอื่นๆ เขต C, D, E” หัวหน้าทีมคมมีดราตรีกางแผนที่ง่ายๆ ออกมา บนนั้นวาดพื้นที่รูปพัดห้าแห่ง “มีพวกเราเป็นศูนย์กลาง ลาดตระเวนออกไปห้ากิโลเมตร โดรนอย่าบินสูงเกินไป ระวังการซ่อนตัว”

“เข้าใจแล้ว” หลี่เหว่ยพยักหน้า

เขาหยิบโดรนออกจากกระเป๋า กางแขนเครื่องอย่างชำนาญ ใส่แบตเตอรี่

เมื่อมือของเขากำรีโมตคอนโทรลนั้น ความวุ่นวายภายนอกและความประหม่าในใจ ก็เริ่มจางหายไป

โลกของเขา ย่อส่วนลงมาเหลือเพียงอุปกรณ์ในมือและโดรนที่กำลังจะขึ้นบิน

“หน่วยลาดตระเวนที่หนึ่ง โดรนขึ้นบิน” หลี่เหว่ยสั่งในช่องสัญญาณของทีม

โดรนสี่ใบพัดสีดำห้าลำ เกือบจะพร้อมกัน ขึ้นบินในแนวดิ่งอย่างเงียบเชียบ จากนั้นก็กลายเป็นจุดดำเล็กๆ ห้าจุด บินไปยังพื้นที่ที่ตัวเองรับผิดชอบ

หลี่เหว่ยสวมจอแสดงผลส่วนบุคคล ภาพตรงหน้าเปลี่ยนเป็นมุมมองกล้องความละเอียดสูงของโดรนทันที

พื้นดินใต้เท้าเล็กลง เมืองที่พังทลายกางออกตรงหน้าเขา

เขาดันจอยสติ๊ก โดรนลดระดับความสูง บินแนบไปกับถนนร้าง หลบหลีกสิ่งกีดขวางต่างๆ อย่างคล่องแคล่ว

ตอนนี้เขาคือโดรนลำนี้

“ทุกหน่วยรายงานสถานการณ์” เสียงของหลี่เหว่ยดังขึ้นในช่องสัญญาณ

“เขต B ปกติ ไม่พบเป้าหมาย” เสียงของโจวอี้ดังมา ฟังดูสงบลงไม่น้อย

“เขต C ปกติ”

“เขต D พบซอมบี้ประปราย สามตัว ชนิดธรรมดา”

หลี่เหว่ยควบคุมโดรน บินผ่านย่านการค้าที่พังทลายแห่งหนึ่งอย่างรวดเร็ว

ทันใดนั้น การเคลื่อนไหวของเขาก็หยุดลง

ในเลนส์ของโดรน ข้างหน้าประมาณสองกิโลเมตร ที่ขอบฟ้าปรากฏเงาที่เคลื่อนไหวอยู่

เงานั้นกำลังเคลื่อนที่มาทางเมืองใหม่อย่างช้าๆ แต่แน่วแน่ เหมือนคราบสกปรกขนาดใหญ่ที่กำลังแพร่กระจาย

“เขต A พบเป้าหมาย ทั้งหมดเข้ามาใกล้ผม” เสียงของหลี่เหว่ยกดต่ำมาก แต่ชัดเจนอย่างผิดปกติ “รักษาวิทยุเงียบ เปลี่ยนเป็นโหมดสังเกตการณ์”

โดรนอีกสี่ลำเปลี่ยนเส้นทางทันที บินไปยังเป้าหมายที่หลี่เหว่ยพบจากมุมที่แตกต่างกัน

ภาพแยกห้าจอ ปรากฏขึ้นพร้อมกันบนแท็บเล็ตยุทธวิธีของหัวหน้าทีมคมมีดราตรี

เมื่อโดรนบินไปถึงเหนือฝูงซอมบี้ ในรถบัญชาการมีเสียงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ดังขึ้นหลายครั้ง

นั่นไม่ใช่เงาเลย แต่เป็นซอมบี้ที่ไม่มีที่สิ้นสุด

หนาแน่นจนเต็มไปหมด รวมตัวกันเป็นกระแสธารสีดำ เติมเต็มทุกถนน ทุกจัตุรัส