ร้านขายของชำวันสิ้นโลก: แค่มาม่าก็แลกทองได้แล้ว - บทที่ 191 - ติดตั้งเขตกับระเบิดระยะไกล

บทที่ 191 – ติดตั้งเขตกับระเบิดระยะไกล

บนกำแพง ทหารทุกคนยังคงอยู่ในความตกตะลึงอย่างมหาศาล
เมื่อสักครู่นี้ พวกเขารู้สึกว่ากำแพงทั้งช่วงกระโดดขึ้นมาทีหนึ่ง
ถ้าไม่ใช่เพราะกำแพงนี้ตอนที่เทคอนกรีต เหล็กเส้นผูกกันแน่นพอ และซีเมนต์ก็เป็นเกรดสูง ครั้งนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้เกิดรอยร้าวได้
แต่ตอนนี้ ไม่มีรอยขีดข่วนแม้แต่น้อย!
นอกกำแพงมีหลุมขนาดยักษ์ที่ยังคงมีควันสีเขียวลอยอยู่เพิ่มขึ้นมาหนึ่งหลุม รอบๆ ร้อยเมตร ไม่เห็นซอมบี้ที่ยังยืนอยู่ได้แม้แต่ตัวเดียว
การบุกของฝูงซอมบี้ เกิดการหยุดชะงักชั่วครู่
ทะเลซอมบี้ไกลออกไปดูเหมือนจะเพราะการระเบิดที่น่ากลัวนี้จึงเกิดความวุ่นวาย โมเมนตัมการบุกก็ชะลอลงอย่างเห็นได้ชัด
“เจ้านาย…” เย่อิงกำลังจะถามถึงแผนการขั้นต่อไป
หลินโม่ก็ได้ปรากฏตัวกลับมาจากบนกำแพงแล้ว
“เปิดลังกับระเบิดสังหารบุคคลทั้งหมด”
คำสั่งของเขากระชับและชัดเจน
ทหารเคลื่อนไหวทันที ใช้ชะแลงและมีดสั้นงัดลังไม้ที่มีเครื่องหมายพิเศษทีละลัง
ฝาลังเปิดออก เผยให้เห็นอุปกรณ์สังหารสีเขียวเข้มที่มีผิวโค้งอยู่ข้างใน
“ของพวกนี้จะใช้ยังไง?” ทหารคนหนึ่งมองดูของสิ่งนี้ ค่อนข้างลำบากใจ
กับระเบิดสังหารเป็นอาวุธป้องกันที่ดี แต่ต้องติดตั้งไว้หน้าแนวรบก่อน
ตอนนี้นอกเมืองมีแต่ซอมบี้ ใครจะกล้าลงไปวางกับระเบิด?
หลินโม่ไม่ได้ตอบ เขาเพียงแค่เดินเข้าไป วางมือเหนือลังที่เต็มไปด้วยกับระเบิดสังหาร
วินาทีต่อมา กับระเบิดสังหารสิบกว่าลูกในลังก็ลอยขึ้นมาในอากาศ
ทหารรอบข้างหยุดงานในมืออีกครั้ง ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง แต่กลับไม่สามารถส่งเสียงใดๆ ออกมาได้
พวกเขาเห็นว่า กับระเบิดสังหารสิบกว่าลูกนั้นปรับทิศทางในอากาศโดยอัตโนมัติ จากนั้นก็เหมือนถูกเชือกที่มองไม่เห็นดึงไว้ ลอยข้ามกำแพงไปอย่างเงียบเชียบ
พวกมันไม่ได้ลอยไปไกล แต่กลับเสียบลงไปในขอบของพื้นที่ว่างเปล่าที่ถูกระเบิดออกไปนอกกำแพงอย่างแม่นยำ ผิวโค้งหันไปยังทิศทางของฝูงซอมบี้ทั้งหมด
จากนั้น ลังที่สอง, ที่สาม
กับระเบิดสังหารบุคคลนับร้อยลูก ในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที ถูกหลินโม่ใช้พลังจิตควบคุม ติดตั้งเป็นแนวป้องกันรูปพัดยาวหลายร้อยเมตรนอกกำแพง
กระบวนการทั้งหมดเงียบจนน่าประหลาด มีเพียงเสียงขาตั้งโลหะเสียบลงไปในดินเบาๆ
ทำทุกอย่างเสร็จ การเคลื่อนไหวของหลินโม่ไม่ได้หยุดลง
“กับระเบิดต่อสู้รถถัง ก็เอาออกมาด้วย”
เย่อิงได้ยินชื่อนี้ หัวใจถึงกับหยุดเต้นไปจังหวะหนึ่ง
“เจ้านาย ของสิ่งนั้น…”
เธออยากจะบอกว่า นั่นคือของที่ใช้จัดการกับหน่วยยานเกราะหนัก แต่ละลูกมีระเบิดแรงสูงหลายกิโลกรัม ใช้ระเบิดซอมบี้ จะไม่เหมือนปืนใหญ่ยิงยุงไปหน่อยเหรอ
“มีปัญหาอะไรเหรอ?” หลินโม่หันกลับมามองเธอ
เย่อิงกลืนคำพูดข้างหลังกลับลงไป
“ไม่มีปัญหาค่ะ!”
ทหารสองสามคนร่วมมือกันยกกล่องโลหะที่หนักกว่าเดิมออกมา งัดเปิดออก ข้างในคือแผ่นเหล็กกลมขนาดใหญ่หกลูก
กับระเบิดต่อสู้รถถังรุ่น TM-57
อานุภาพเพียงพอที่จะทำลายสายพานและระบบกันสะเทือนของรถถังหลักได้อย่างสมบูรณ์
พลังจิตของหลินโม่ทำงานอีกครั้ง
กับระเบิดต่อสู้รถถังที่หนักอึ้งหกลูกลอยขึ้นมาเบาๆ ข้ามกำแพง ตกลงไปข้างหลังแนวป้องกันกับระเบิดสังหาร กระจายตัวอย่างไม่เป็นระเบียบ
จากนั้น ลังที่สอง, ที่สาม…
กับระเบิดต่อสู้รถถังเกือบร้อยลูก ถูกเขาเหมือนกำลังโปรยถั่ว โยนทิ้งไว้ในพื้นที่กว้างตั้งแต่ห้าสิบเมตรถึงหนึ่งร้อยห้าสิบเมตรหน้ากำแพงอย่างสบายๆ
พื้นที่นี้ เพิ่งจะถูกเคลียร์ว่าง ตอนนี้กลับกลายเป็นกับดักมรณะที่แท้จริง
“โฮก!”
การหยุดชะงักของฝูงซอมบี้สิ้นสุดลง
ข้างหลังมีเสียงกรีดร้องแหลมๆ ของสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ดังขึ้น ราวกับกำลังเร่ง
คลื่นสีดำเริ่มบุกเข้ามาอีกครั้ง
พวกมันเหยียบซากศพของเพื่อน พุ่งเข้ามาในพื้นที่ที่ถูกเคลียร์ว่าง
คนที่บุกเข้ามาแถวหน้าสุด ยังคงเป็นตัววิ่งและตัวคลานที่เร็วที่สุดเหล่านั้น
ความเร็วของพวกมันเร็วมาก ไม่กี่วินาทีก็ข้ามระยะทางห้าสิบเมตร เหยียบเข้าไปในพื้นที่ว่างที่ดูเหมือนจะปลอดภัยนั้น
หลินโม่หยิบเครื่องจุดระเบิดที่คล้ายกับเครื่องก่อนหน้านี้ออกมา แต่บนนั้นมีปุ่มมากกว่า
นิ้วของเขา กดลงบนปุ่มแรกเบาๆ
“ปุ ปุ ปุ ปุ!”
เสียงทึบที่หนาแน่นดังขึ้นต่อเนื่องกัน
นอกกำแพง กับระเบิดสังหารบุคคลนับร้อยลูกถูกจุดระเบิดพร้อมกัน
ไม่มีการระเบิดที่สะเทือนเลื่อนลั่น มีเพียงพายุลูกเหล็กที่หนาแน่น
กับระเบิดสังหารแต่ละลูก พ่นลูกเหล็กกว่าเจ็ดร้อยลูกไปยังพื้นที่รูปพัดหกสิบองศาข้างหน้า
นับร้อยลูกยิงพร้อมกัน ก็คือลูกเหล็กกว่าเจ็ดหมื่นลูก
พวกมันก่อตัวเป็นกำแพงมรณะโลหะที่ไม่อาจข้ามผ่านได้ กวาดล้างทุกสิ่งในระยะเกือบร้อยเมตรข้างหน้าในทันที
ซอมบี้นับพันตัวที่บุกเข้ามาแถวหน้าสุด เหมือนข้าวสาลีที่ถูกเคียวเกี่ยว ล้มลงพร้อมกัน
ร่างกายของพวกมันถูกยิงจนพรุนในพริบตา ไม่ทันได้ส่งเสียงคำรามแม้แต่ครั้งเดียว ก็กลายเป็นกองเนื้อเน่าที่กำลังเคลื่อนไหว
การโจมตีเพียงครั้งเดียว แนวหน้าของฝูงซอมบี้ก็ถูกกวาดล้างอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้ คนในห้องบัญชาการและบนกำแพง ไม่ได้โห่ร้อง
เพราะพวกเขารู้ว่า นี่ก็เป็นแค่อาหารเรียกน้ำย่อย
อาหารจานหลักที่แท้จริง คือกับระเบิดต่อสู้รถถังเหล่านั้น
ฝูงซอมบี้ไม่มีสติปัญญา พวกมันรู้แค่สัญชาตญาณการบุกที่ดั้งเดิมที่สุด
แนวหน้าถูกกำจัด ซอมบี้กลายพันธุ์แขนยักษ์และสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ประเภทเนื้อโล่ที่ร่างใหญ่บางตัว เริ่มเดินไปข้างหน้า
ฝีเท้าที่หนักอึ้งของพวกมัน เหยียบลงบนดินที่อ่อนนุ่ม ส่งเสียงดังตุ้บๆ
ซอมบี้กลายพันธุ์แขนยักษ์สูงเกินสี่เมตรตัวหนึ่ง เป็นตัวแรกที่บุกเข้าไปในเขตกับระเบิดต่อสู้รถถัง
แขนขวาที่กำยำของมัน หนาวกว่าผู้ใหญ่คนหนึ่ง เหวี่ยงไปมาก็สามารถทุบคอนกรีตให้แหลกได้อย่างง่ายดาย
อย่างไรก็ตาม เมื่อฝ่าเท้าขนาดใหญ่ของมัน เหยียบลงบนที่หนึ่งบนพื้น
บึ้ม!
เสียงระเบิดทึบที่หนักหน่วงยิ่งกว่าเสียงปืนใหญ่ใดๆ ก่อนหน้านี้
กับระเบิดต่อสู้รถถังที่มันเหยียบนั้น ปลดปล่อยพลังงานทั้งหมดในทันที
คลื่นกระแทกที่บ้าคลั่งไม่ได้กระจายออกไปรอบทิศทาง แต่กลับรวมตัวกันเป็นสายหนึ่ง พุ่งขึ้นไปตรงๆ
ร่างใหญ่ของซอมบี้กลายพันธุ์แขนยักษ์ตัวนั้น ก็ถูกกระแทกจากล่างขึ้นบนอย่างแรง
มันเริ่มจากฝ่าเท้า, น่อง, ต้นขา, ลำตัว… ในศูนย์จุดหนึ่งวินาที ถูกพลังที่น่ากลัวนั้นฉีกและสลายจากล่างขึ้นบนอย่างสมบูรณ์
ส่วนผสมของเลือดสีดำและเนื้อที่แหลกเหลว ระเบิดเป็นหมอกเลือดที่พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
เมื่อหมอกเลือดจางหายไป ที่เดิมเหลือเพียงหลุมลึก และขาสองข้างที่ยังคงติดอยู่กับกระดูกเชิงกรานครึ่งหนึ่ง
ซอมบี้กลายพันธุ์แขนยักษ์ที่หยิ่งผยองตัวนั้น ก็หายไปแบบนี้
จากนั้น
บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม!
เสียงระเบิดดังขึ้นต่อเนื่องกันในพื้นที่นั้น
ทุกเสียงระเบิด หมายถึงสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ที่แข็งแกร่งตัวหนึ่งถูกลบไปจากพื้นดินอย่างสมบูรณ์
เนื้อโล่และแขนยักษ์ที่เมื่อสักครู่สร้างแรงกดดันมหาศาลให้กับกำแพง ตอนนี้กลับเปราะบางเหมือนกระดาษ
หน้ากำแพง กลายเป็นงานแสดงพลุที่ยิ่งใหญ่
เพียงแต่ทุกครั้งที่พลุบานสะพรั่ง ก็หมายถึงการตายของสัตว์ประหลาดยักษ์ตัวหนึ่ง
“เชี่ย…”
ทหารผ่านศึกคนหนึ่งมองดูภาพนอกเมือง ปืนไรเฟิลในมือเกือบจะถือไม่มั่น ในปากพ่นออกมาสองคำโดยไม่รู้ตัว
นี่ไม่ใช่การต่อสู้แล้ว
นี่คือการสังหารหมู่ฝ่ายเดียว
เย่อิงยืนอยู่หลังหลินโม่ มองดูสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ที่แข็งแกร่งซึ่งเคยทำให้หน่วยผู้ปลุกพลังรอบนอกต้องเหนื่อยล้า ถูกกับระเบิดทีละลูกระเบิดขึ้นฟ้า อารมณ์ซับซ้อนถึงขีดสุด
แน่นอน คำพูดเก่าๆ พูดได้ดี ความกลัวทั้งหมดล้วนมาจากกำลังยิงไม่เพียงพอ
ในขณะที่ทุกคนกำลังดื่มด่ำกับงานเลี้ยงสังหารหมู่ที่นำโดยกับระเบิดนี้
ข้างหลังสุดของฝูงซอมบี้ ก็มีเสียงกรีดร้องที่แตกต่างจากเสียงคำรามของซอมบี้ทั้งหมดดังขึ้นกะทันหัน
เสียงนั้นแหลมสูงอย่างยิ่ง เหมือนเล็บขูดกระจก แล้วถูกขยายเสียงขึ้นหลายร้อยเท่า
เมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องนี้ ฝูงซอมบี้ที่ยังคงบุกเข้ามาในเขตกับระเบิดไม่หยุด การเคลื่อนไหวหยุดลงทันที
พวกมันเหมือนได้รับคำสั่งบางอย่าง ไม่ได้บุกไปข้างหน้าอย่างมืดบอด แต่กลับเริ่มแยกออกไปสองข้าง พยายามจะอ้อมพื้นที่มรณะนั้น