ร้านขายของชำวันสิ้นโลก: แค่มาม่าก็แลกทองได้แล้ว - บทที่ 220 - ปรับโครงสร้างหน่วยองครักษ์ แบ่งประเภททหาร

บทที่ 220 – ปรับโครงสร้างหน่วยองครักษ์ แบ่งประเภททหาร

หน้าประตูคลังสินค้า ทหารหน่วยองครักษ์กว่าสี่ร้อยนาย ราวกับถูกร่ายมนตร์ให้หยุดนิ่ง แข็งทื่ออยู่กับที่
ในดวงตาของพวกเขา สะท้อนภาพภูเขาเหล็กที่สร้างขึ้นจากกล่องอาวุธสีเขียวเข้ม
ในอากาศ เหลือเพียงเสียงหายใจที่หนักหน่วง และเสียงกลืนน้ำลายอย่างยากลำบากของบางคนที่ลูกกระเดือกขยับ
ก่อนหน้านี้บนกำแพงเมือง พวกเขาเคยเห็นบอสเสกเสบียงออกมา
แต่นั่นคือสนามรบที่วุ่นวาย สถานการณ์ฉุกเฉิน ไม่มีเวลามาคิดอะไรมาก
และตอนนี้ ในคลังสินค้าที่ปิดและเงียบสงบเช่นนี้ การได้เห็นพื้นที่ว่างเปล่าถูกเติมเต็มในพริบตาด้วยตาตัวเอง ภาพที่น่าตกใจนี้ ทำให้ความเคารพที่พวกเขามีต่อหลินโม่ยิ่งคลั่งไคล้มากขึ้น
“เถี่ยซาน”
เสียงของหลินโม่ทำลายความเงียบลง
เถี่ยซานสะดุ้งสุดตัว ได้สติกลับมาทันที
เขายืดตัวตรงโดยไม่รู้ตัว ใช้แรงทั้งหมดตะโกนออกมา ราวกับจะตะโกนความตกตะลึงในใจออกมาทั้งหมด
“ครับ!”
“แจกจ่ายอาวุธ” คำสั่งของหลินโม่ยังคงสั้นและกระชับเช่นเคย
“ครับ!”
เถี่ยซานหันกลับมาทันที เผชิญหน้ากับใบหน้าที่ยังคงตะลึงงันกว่าสี่ร้อยใบข้างหลัง
“มัวยืนบื้ออะไรกัน! ไม่เคยเห็นอาวุธรึไง!”
“หัวหน้าแต่ละหน่วย นำคนขึ้นมา! เปิดกล่องให้หมด!”
“เร็วๆ หน่อย! อย่าให้บอสต้องมาเห็นเรื่องตลก!”
เสียงคำรามของเถี่ยซานดังก้องอยู่ในคลังสินค้า ในที่สุดก็ปลุกทหารที่ยังคงอยู่ในอาการเหม่อลอย ให้ตื่นขึ้น
ทุกคนมองหน้ากันไปมา สีหน้าเปลี่ยนจากตะลึงงัน กลายเป็นความคลั่งไคล้ที่ยากจะควบคุม
ต่างจากครั้งที่แล้วบนกำแพงเมืองที่ต้องรีบแย่งชิงเพื่อเอาชีวิตรอด ครั้งนี้ ไม่มีใครลงมือโดยพลการ
“หน่วยหนึ่ง รับผิดชอบสามแถวหน้าด้านซ้าย!”
“หน่วยสอง พื้นที่ตรงกลาง!”
“หน่วยสาม ด้านขวา!”
ภายใต้การบัญชาของหัวหน้าหน่วยแต่ละคน ทหารก็แบ่งเป็นกลุ่มๆ วิ่งไปยังกล่องอาวุธเหล่านั้นอย่างเป็นระเบียบ
“เอี๊ยด—”
ชะแลงโลหะเสียดสีกับฝากล่อง เกิดเป็นเสียงที่แสบแก้วหู
ปัง!
กล่องแรกถูกงัดเปิด ข้างในเรียงรายไปด้วยปืนไรเฟิลอัตโนมัติ Type 95 ใหม่เอี่ยม บนตัวปืนมีความมันวาวของน้ำมันบำรุงรักษา
“ปืนไรเฟิล! Type 95! กล่องละยี่สิบกระบอก!” ทหารที่รับผิดชอบการเปิดกล่องรายงานเสียงดัง
ตามมาด้วยกล่องที่สอง และกล่องที่สามที่ถูกเปิดอย่างต่อเนื่อง
“เป็นปืนกลหนัก! แถวนี้ทั้งหมดเลย!”
“ทางนี้เป็นเครื่องยิงจรวดแบบพกพา พร้อมจรวดที่เข้าชุดกัน!”
“กับระเบิดเคลย์มอร์! ระเบิดมือสังหารบุคคล! ระเบิดแสงเสียง! ระเบิดควัน!”
เสียงรายงานดังขึ้นเป็นระลอก แต่ทั้งฉากกลับยังคงความเป็นระเบียบอย่างน่าประหลาด
ทหารนำอาวุธที่เปิดแล้วออกมาแบ่งประเภท วางเรียงอย่างเป็นระเบียบบนพื้นที่ว่าง รอคำสั่งต่อไป
วินัย แสดงออกอย่างเงียบๆ
ทหารผ่านศึกที่เคยสร้างผลงานโดดเด่นที่ฐานปืนครก ในตอนนี้กำลังพาทหารหนุ่มไม่กี่คน เปิดกล่องไม้กระดานยาวสองเมตรอย่างระมัดระวัง
เมื่อฝากล่องเปิดออก ลำกล้องปืนครกและฐานที่แข็งแรงก็นอนอยู่อย่างเงียบๆ ข้างใน
“ปืนครก Type 86 120 มม….”
ทหารผ่านศึกพึมพำเบาๆ ยื่นมือออกไป ปลายนิ้วลูบไล้เบาๆ บนลำกล้องปืนที่เย็นเฉียบ แววตาเต็มไปด้วยความหลงใหล
ต่างจากปืนครก 82 มม. ก่อนหน้านี้ ปืนครก 120 มม. นี้ถือเป็นอาวุธหนักโดยสิ้นเชิง
แต่เขาไม่ได้ตะโกนโห่ร้องอย่างตื่นเต้นเหมือนครั้งที่แล้ว เพียงแค่หันไปอธิบายชื่อและหน้าที่ของแต่ละส่วนประกอบให้ทหารหนุ่มข้างหลังฟังด้วยเสียงเบาและรวดเร็ว
อีกมุมหนึ่ง ทหารผ่านศึกที่เคยใช้เครื่องพ่นไฟ ก็เจอ “ของรัก” ของตัวเองแล้ว
เขาอุ้มเครื่องพ่นไฟ M2 ใหม่เอี่ยม ตรวจสอบวาล์วและท่อเชื่อมต่อของถังเชื้อเพลิงอย่างละเอียด สีหน้าจดจ่อและจริงจัง
หลินโม่มองดูทั้งหมดนี้ ใบหน้าไม่มีอารมณ์ใดๆ
เขาเดินไปข้างๆ เถี่ยซาน
“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป หน่วยองครักษ์ปรับโครงสร้าง”
เถี่ยซานยืนตรงทันที ตั้งใจฟัง
“ใช้หมู่เป็นพื้นฐาน จัดตั้งชุดปืนกล, ชุดยิงจรวด, ชุดขว้างระเบิด”
“ใช้หมวดเป็นหน่วย จัดตั้งหมวดปืนครกอิสระและหน่วยย่อย เครื่องพ่นไฟ”
“จากหน่วยองครักษ์ คัดเลือกคนที่เคยใช้อาวุธเหล่านี้ในการต่อสู้ครั้งที่แล้ว และมีผลงานโดดเด่น ให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าชุดและผู้ฝึกสอนของแต่ละชุดพิเศษ”
ความเร็วในการพูดของหลินโม่ไม่เร็ว แต่ทุกคำกลับส่งเข้าหูของเถี่ยซานอย่างชัดเจน
เถี่ยซานยิ่งฟัง ตาก็ยิ่งเป็นประกาย
นี่คือการจัดทำเหล่าทหารเฉพาะทาง!
ไม่ใช่รูปแบบดั้งเดิมที่ทุกคนถือปืนไรเฟิล ใครแรงเยอะก็ไปโยนระเบิดมือ แต่เป็นการแบ่งเหล่าทหารที่ชัดเจน
นี่คือการจัดกำลังแบบกองทัพประจำการ!
“สามกองร้อยเดิมของหน่วยองครักษ์ยังคงเดิม ทุกกองร้อยจะมีชุดรบทุกประเภทอยู่ใต้บังคับบัญชา เพื่อให้แน่ใจว่าทุกกองร้อยสามารถปฏิบัติภารกิจที่หลากหลายได้อย่างอิสระ”
“ฉันต้องการกองกำลัง ที่สามารถสู้ได้ในทุกสภาพแวดล้อม และต้องสู้ชนะด้วย”
“เข้าใจไหม?” หลินโม่มองเถี่ยซาน
“เข้าใจครับ!” เถี่ยซานทำความเคารพ เสียงดัง “รับประกันว่าจะปฏิบัติภารกิจให้สำเร็จครับ!”
เขาหันหน้าไปทางกองกำลังที่จัดประเภทอาวุธส่วนใหญ่วางเรียบร้อยแล้ว ตะโกนคำรามอีกครั้ง
“ทั้งหมดฟัง!”
“ตอนนี้ จัดแถวใหม่!”
“ศึกป้องกันเมืองครั้งที่แล้ว ใครที่เคยใช้ปืนกลหนัก ออกมา! มารวมกันทางนี้!”
“ใครที่เคยใช้ RPG ทางนี้!”
“ไอ้คนนั้น ใช่ นายแหละ ไอ้หนูที่โยนระเบิดมือเหมือนโยนหิน นาย! แล้วก็พวกแกอีกไม่กี่คน! ชุดขว้างระเบิด ทางนี้!”
“เหล่าหม่า อย่ามัวแต่กอดลำกล้องปืน รีบมาเลือกคน หมวดปืนใหญ่ให้แกดูแล!”
นิ้วของเถี่ยซานชี้ไปในฝูงชนไม่หยุด ทหารแต่ละคนเดินออกจากแถว ใบหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจและความภูมิใจที่ถูกเรียกชื่อ
ไม่นานนัก บนพื้นที่ว่างเปล่า ก็ปรากฏกองกำลังหลายกลุ่มอย่างชัดเจน
ชายฉกรรจ์ที่แบกปืนกลหนักมารวมตัวกัน ตบไหล่ที่แข็งแรงของกันและกัน
ทหารที่อุ้มเครื่องยิง RPG ก็เริ่มตรวจสอบรุ่นของกระสุนที่เข้าชุดกัน
และทหารผ่านศึกที่ชื่อหม่า ก็ได้เป็นผู้บังคับหมวดปืนใหญ่อย่างไม่ต้องสงสัย
เถี่ยซานเดินไปมาพลางตะโกนด้วยเสียงแหบแห้งเจือความตื่นเต้น
“ใครที่ได้รับอาวุธแล้ว ตรวจสอบทันที! ลำกล้องปืนมีปัญหาไหม การหล่อลื่นชิ้นส่วนพอไหม สลักแม็กกาซีนลื่นไหม!”
“นี่คือชีวิตที่สองของพวกแก!”
ไม่มีใครรู้สึกว่าเขาหนวกหู
ตรงกันข้าม เสียงคำรามที่คุ้นเคยนี้ ทำให้ทหารกลุ่มนี้ที่เพิ่งจะได้รับอาวุธใหม่เอี่ยม หัวใจเต้นรัว
ทั้งคลังสินค้า คือมหกรรมอาวุธ
ทหารรวมตัวกันสามห้าคน ล้อมรอบของรักของตัวเอง แลกเปลี่ยนกันอย่างตื่นเต้น
“เหล่าหม่า แกนี่เจ๋งจริง เป็นผู้บังคับหมวดปืนใหญ่เลย!”
ทหารไม่กี่คนล้อมรอบทหารผ่านศึกปืนครก คำพูดเต็มไปด้วยความอิจฉา
หม่าตง คือทหารผ่านศึกที่ชื่อหม่า ในตอนนี้เขากำลังนั่งยองๆ อยู่หน้าปืนครก 120 มม. ใหม่เอี่ยม สีหน้าจดจ่อ
ตรงหน้าเขา ยืนอยู่ทหารหนุ่มสิบกว่าคนที่เขาเลือกมาด้วยตัวเอง แต่ละคนต่างกลั้นหายใจ กลัวจะพลาดแม้แต่คำเดียว
“ดูให้ดี นี่เรียกว่าฐานปืน รับน้ำหนักและสร้างความมั่นคง”
นิ้วของหม่าตงชี้ไปที่ฐานวงกลมที่หนาหนัก เสียงสุขุม
“นี่คือขาทราย ใช้ปรับทิศทางและมุมยิง ด้านบนมีเครื่องปรับทิศทางและเครื่องปรับมุมสูง”
“ที่สำคัญที่สุด คือเจ้านี่” เขาชี้ไปที่กล่องเล็กๆ ที่มีหน้าจอ LCD ข้างลำกล้องปืน “ของชิ้นนี้ แพงนะ!”
“นี่เรียกว่าอะไรนะ…” หม่าตงเกาหัว นึกชื่อทางเทคนิคที่เรียกยากนั้นไม่ออกชั่วขณะ
“เครื่องคำนวณการยิงควบคุมด้วยระบบดิจิทัล”
เสียงที่สงบนิ่งดังขึ้นข้างหลังเขา