ร้านขายของชำวันสิ้นโลก: แค่มาม่าก็แลกทองได้แล้ว - บทที่ 231 - อเมริกาจะคว่ำบาตรหย่วนซิง เทคโนโลยีเหรอ?

บทที่ 231 – อเมริกาจะคว่ำบาตรหย่วนซิง เทคโนโลยีเหรอ?

“ประธานหลินคะ สถานการณ์ฉุกเฉิน…”
ปลายสายโทรศัพท์ เสียงของเจียงอี้เปลี่ยนไปกะทันหัน ความสงบนิ่งและคล่องแคล่วก่อนหน้านี้หายไป เหลือเพียงความรีบร้อนที่พยายามจะกดไว้
หลินโม่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
“มีเรื่องอะไร ค่อยๆ พูด”
“ช่องทางข่าวกรองในต่างประเทศของเราเพิ่งจะส่งข่าวกลับมา กระทรวงพาณิชย์ของอเมริกากำลังร่างบัญชีดำรายชื่อบริษัท และชื่อของหย่วนซิง เทคโนโลยี ก็อยู่ในนั้นด้วยค่ะ!” น้ำเสียงของเจียงอี้เร็วมาก ทุกคำพูดบ่งบอกถึงความร้ายแรงของสถานการณ์ “เร็วที่สุดอาจจะประกาศภายในสี่สิบแปดชั่วโมงนี้ค่ะ!”
คว่ำบาตร?
ในหัวของหลินโม่แวบผ่านคำนี้
เขาไม่คิดว่าปฏิกิริยาของอีกฝ่ายจะเร็วขนาดนี้ และตรงไปตรงมาขนาดนี้
“เหตุผลล่ะ?” น้ำเสียงของหลินโม่ยังคงสงบนิ่ง ราวกับกำลังถามเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องกับตัวเองเลย
ความสงบนิ่งนี้ของเขา ส่งผ่านกระแสไฟฟ้าไปถึงหูของเจียงอี้ ทำให้ความรู้สึกร้อนรนของเธอสงบลงเล็กน้อย
“เหตุผลมันไร้สาระมากค่ะ” ในน้ำเสียงของเจียงอี้เจือความโกรธอยู่บ้าง “พวกเขาหาว่าเทคโนโลยีแบตเตอรี่ของเรามี ‘ความเสี่ยงด้านความปลอดภัยที่อาจเกิดขึ้น’ และเห็นว่าหย่วนซิง เทคโนโลยี ร่วมมือกับกองทัพอย่างใกล้ชิดเกินไป คุกคามความมั่นคงของประเทศพวกเขา”
“ความเสี่ยงด้านความปลอดภัย? หมายถึงอุตสาหกรรมแบตเตอรี่โซลิดสเตตของพวกเขาไม่ปลอดภัยแล้วงั้นเหรอ?” หลินโม่หัวเราะเบาๆ
คำพูดแบบนี้ เขาคุ้นเคยเกินไปแล้ว
“ประธานหลินคะ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาล้อเล่นนะคะ” น้ำเสียงของเจียงอี้ร้อนรน “ทันทีที่มาตรการคว่ำบาตรมีผล อุปกรณ์, ซอฟต์แวร์ทั้งหมดที่ใช้เทคโนโลยีของพวกเขา อาจจะตัดการส่งมอบให้เรา! ถึงแม้ว่าสายการผลิตของเราอุปกรณ์ส่วนใหญ่จะเปลี่ยนมาใช้ของที่ผลิตในประเทศแล้ว แต่ชิปและซอฟต์แวร์อุตสาหกรรมที่ล้ำสมัยบางอย่าง ในระยะสั้นก็ยังหลีกเลี่ยงไม่ได้!”
“ที่สำคัญกว่าคือความเชื่อมั่นของตลาด! ทันทีที่ข่าวแพร่ออกไป พันธมิตรของเราอาจจะหวั่นไหว หุ้นที่เกี่ยวข้องในตลาดหุ้นจะร่วงลงทันที! ทางฝั่งบีวายดี…”
เจียงอี้พูดไม่จบ แต่ความหมายก็ชัดเจนอยู่แล้ว
บีวายดีและหย่วนซิงผูกกันอย่างลึกซึ้ง ซีรีส์หยางว่างยิ่งทุ่มชีวิตไว้กับแบตเตอรี่หย่วนซิง
ค้อนยักษ์แห่งการคว่ำบาตรทุบลงมา เรือยักษ์อย่างหย่วนซิง เทคโนโลยี ที่เพิ่งจะออกเดินทาง อาจจะยังไม่ทันออกจากท่า ก็ต้องถูกคลื่นยักษ์ซัดจนแตกละเอียด
หลินโม่ไม่ได้พูดอะไร เขากำลังคิด
การกระทำของอีกฝ่าย อยู่ในความคาดหมายของเขาทั้งหมด
อุตสาหกรรมแบตเตอรี่โซลิดสเตตถูกเขาทำลายจนย่อยยับด้วยบทความเดียว พวกนายทุนวอลล์สตรีทเสียหายอย่างหนัก
สำหรับอเมริกาที่เคยชินกับการทำตัวเป็นอันธพาลแล้ว เรื่องนี้ยอมไม่ได้แน่นอน
การแก้แค้น มาถึงแล้ว
“ประธานหลินคะ? ท่านยังฟังอยู่ไหมคะ?” เจียงอี้ไม่ได้ยินเสียงตอบกลับ ใจก็แขวนอยู่บนเส้นด้าย
“ฟังอยู่” เสียงของหลินโม่ดังมา “จะตื่นตระหนกอะไร”
“ฉัน…” เจียงอี้ถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
นี่คือมาตรการสายฟ้าฟาดที่เพียงพอจะทำให้บริษัทเทคโนโลยีระดับสูงแห่งไหนก็ได้ตายในทันที จะไม่ให้ตื่นตระหนกได้อย่างไร?
“แค่คว่ำบาตร ฟ้าไม่ถล่มหรอก” น้ำเสียงของหลินโม่สงบนิ่งจนไม่น่าเชื่อ
“พวกเขาอยากจะใช้วิธีนี้บีบให้เรามอบเทคโนโลยี หรือไม่ก็บดขยี้เราให้ตายตั้งแต่ยังอยู่ในเปล วิธีการเดิมๆ ไม่มีอะไรใหม่”
“แต่ประธานหลินคะ สายการผลิตของเรา…”
“สายการผลิตหยุดไม่ได้ ใจคนยิ่งห้ามวุ่นวาย” หลินโม่ขัดจังหวะเธอ “ตอนนี้สิ่งที่คุณต้องทำ ไม่ใช่การคิดว่าจะรับมือกับการคว่ำบาตรยังไง แต่คือการทำให้คนของเราสงบ”
“แจ้งลงไป ทุกโครงการดำเนินไปตามปกติ รอดูกระแสลมไปก่อน”
เจียงอี้เข้าใจว่าหลินโม่ต้องการจะใช้ความสงบสยบความเคลื่อนไหว
แต่ว่าอเมริกาจะยอมให้พวกเขาทำตามใจปรารถนาเหรอ
แต่ในเมื่อหลินโม่พูดแล้ว เจียงอี้ก็จะไม่คัดค้าน
“ได้ค่ะ ประธานหลิน ฉันจะรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้”
หลังจากวางสาย หลินโม่ก็โยนโทรศัพท์ไปข้างๆ ใบหน้าไม่มีความตึงเครียดแม้แต่น้อย
คว่ำบาตร?
การโจมตีระดับธุรกิจแบบนี้ แม้แต่ของเรียกน้ำย่อยก็ยังไม่นับ
ยังไม่น่ากลัวเท่ารถบรรทุกของหวังฮ่าวเลย
…
ในชั่วพริบตา สถานการณ์ก็เปลี่ยนแปลงไป
“ช็อก! อเมริกาวางแผนจะใส่ ‘หย่วนซิง เทคโนโลยี’ ดาวรุ่งดวงใหม่ของวงการเทคโนโลยีจีน เข้าไปในบัญชีดำ!”
“หัวเว่ยคนต่อไป? หย่วนซิง เทคโนโลยี เผชิญหน้ากับการทดสอบความเป็นความตาย!”
“ตำนานแบตเตอรี่โซลิดสเตตล่มสลาย? การโต้กลับของวอลล์สตรีทมาถึงแล้ว!”
พาดหัวข่าวของสื่อการเงินและเว็บไซต์ข่าวต่างๆ ถูกชื่อของหย่วนซิง เทคโนโลยี ยึดครอง
ทันทีที่ข่าวออกมา ทั้งวงการเทคโนโลยีและตลาดการเงินก็ระเบิด
หย่วนซิง เทคโนโลยี ที่เมื่อไม่กี่วันก่อนยังถูกยกย่องให้เป็นตำนาน ได้รับการไล่ตามจากนายทุนนับไม่ถ้วน ในทันทีก็กลายเป็นเผือกร้อน
หุ้นที่เกี่ยวข้องกับหย่วนซิง เทคโนโลยี ในตอนที่เปิดตลาด ก็ร่วงลงพร้อมกันทั้งหมด สีเขียวผืนใหญ่ๆ ทิ่มแทงสายตาของนักลงทุนทุกคน
นักวิจารณ์หุ้นนับไม่ถ้วนที่เมื่อวานยังยกย่องหย่วนซิง เทคโนโลยี อยู่ วันนี้ก็รีบเปลี่ยนทิศทางทันที พากันแสดงความเห็นว่า “คาดการณ์ไว้แล้วว่ามีความเสี่ยง”, “เทคโนโลยีก้าวร้าวเกินไป รากฐานไม่มั่นคง”
บนอินเทอร์เน็ต เสียงเยาะเย้ยดังขึ้นเป็นระลอก
“ฮ่าๆ เป่ามาตั้งนาน สุดท้ายก็โดนคนเขารัดคอทีเดียวจบเหรอ?”
“ให้แกบ้าดีนัก! ตอนนี้รู้ซึ้งแล้วสินะ? ไม่มีชิป ไม่มีซอฟต์แวร์ แบตเตอรี่ก็เป็นแค่ก้อนอิฐ!”
“สมน้ำหน้า! ใครใช้ให้พวกเขาไปแย่งชามข้าวของคนอื่น!”
ท่ามกลางเสียงดูแคลน การปรากฏตัวของคนคนหนึ่ง ก็ทำให้บรรยากาศเยาะเย้ยนี้พุ่งสู่จุดสูงสุด
อดีตประธานบริษัท เทียนเหิง เอเนอร์จี้, โจวเจิ้น
ตั้งแต่ที่บริษัท เทียนเหิง เอเนอร์จี้ ล้มละลาย โจวเจิ้นก็หายไปจากสายตาของสาธารณชน
แต่วันนี้ เขากลับเป็นฝ่าย ให้สัมภาษณ์สดกับสื่อการเงินอิสระแห่งหนึ่ง
หน้ากล้อง โจวเจิ้นสวมสูทอย่างดี ผมหวีเรียบเป็นมัน ใบหน้ามีความตื่นเต้นที่ดูป่วยๆ
“ผมเคยบอกแล้วว่า หย่วนซิง เทคโนโลยี ก็เป็นแค่ฟองสบู่!” โจวเจิ้นหันหน้าไปทางกล้อง โบกแขน น้ำลายกระเด็น
“เทคโนโลยีที่พลิกยุคสมัยอะไรนั่น ก็แค่เป่าลมทั้งนั้น! พอออกจากซัพพลายเชนทั่วโลกแล้ว เขาหลินโม่จะนับเป็นอะไรได้? เขาแม้แต่สกรูพื้นฐานที่สุดก็ยังสร้างไม่ได้!”
“ผมยอมรับว่าตอนนั้นผมประเมินเขาต่ำไป ถูกเขาฉวยโอกาส แต่ผมไม่เคยคิดว่าเขาจะสำเร็จ เพราะเขาหยิ่งเกินไป! เขาคิดว่าแค่ตัวคนเดียว จะท้าทายกำแพงเทคโนโลยีที่ตะวันตกสร้างขึ้นมาทั้งหมดได้เหรอ? ฝันกลางวัน!”
“ตอนนี้เป็นไงล่ะ? กรรมตามสนองแล้วสินะ!” สีหน้าของโจวเจิ้นเกือบจะบิดเบี้ยว “คำสั่งคว่ำบาตรออกมา เขาก็มีแต่ทางตัน! ทุกคนที่ร่วมมือกับเขา ก็ต้องซวยไปด้วย! บีวายดี? รอร้องไห้ได้เลย!”
คำพูดของเขาแหลมคมและชั่วร้าย เต็มไปด้วยความสุขที่ได้แก้แค้น
คลิปสัมภาษณ์นี้ ราวกับไวรัสแพร่กระจายไปทั่วอินเทอร์เน็ต ถูกคนที่รอดูหย่วนซิง เทคโนโลยีออกหน้าขายหน้า นับไม่ถ้วนยกย่องให้เป็น ‘ความเห็นที่เฉียบแหลม”
…
สำนักงานใหญ่บีวายดี ห้องทำงานประธาน
นอกหน้าต่างกระจกบานใหญ่ เมืองยังคงเจริญรุ่งเรือง
แต่บรรยากาศในห้องทำงาน กลับกดดันจนคนหายใจไม่ออก
ประธานวังยืนอยู่หน้าหน้าต่าง มองดูใบหน้าที่น่าเกลียดของโจวเจิ้นในโทรศัพท์ คิ้วขมวดเป็นปม
“ประธานวังครับ ทางฝั่งคณะกรรมการบริษัททะเลาะกันใหญ่แล้วครับ” เลขานุการยืนอยู่ข้างๆ เสียงเจือความร้อนรน “กรรมการหลายท่านเสนอให้ยุติความร่วมมือกับหย่วนซิง เทคโนโลยี ทันที เพื่อตัดขาดทุนให้ทันเวลา”
“พวกเขาเห็นว่า ทันทีที่มาตรการคว่ำบาตรมีผล เราก็จะถูกลากเข้าไปด้วย ถึงตอนนั้นไม่ต้องพูดถึงการเปิดตัวรถใหม่ ธุรกิจในต่างประเทศของทั้งกลุ่มอาจจะเสียหายอย่างหนัก”
ประธานวังไม่ได้หันกลับมา เพียงแค่ถามอย่างเย็นชา
“ฝ่ายเทคนิคว่ายังไง?”
“ความเห็นของฝ่ายเทคนิคคือ… ไม่ว่าจะยังไงก็ต้องรักษาความร่วมมือกับหย่วนซิงไว้ครับ” น้ำเสียงของเลขานุการค่อนข้างลังเล “พวกเขาบอกว่า ประสิทธิภาพของแบตเตอรี่หย่วนซิง 1 ไม่มีอะไรมาทดแทนได้ ถ้ายอมแพ้ หยางว่างก็จะหยุดอยู่แค่นี้ ไม่สามารถสร้างความได้เปรียบเชิงรุ่นกับผลิตภัณฑ์ของบริษัทอื่นได้”
ประธานวังเงียบไป
ข้างหนึ่งคือหายนะที่อาจจะมาถึง อีกข้างหนึ่งคืออนาคตที่ได้ทุ่มเทแรงกายแรงใจไปนับไม่ถ้วน และแบกรับความหวังในการยกระดับแบรนด์
โจทย์ข้อนี้ มันยากเกินไป
ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของประธานวังก็สั่นขึ้นมากะทันหัน พอเห็นเบอร์ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที รีบให้เลขานุการออกไป แล้วก็รับสาย
“ผมเอง… ได้ยินแล้วครับ ทางผมจะวุ่นวายกันใหญ่แล้ว”
“หืม? สนับสนุนหย่วนซิงอย่างเต็มที่? มีข่าวอะไรเหรอครับ…”
“เข้าใจแล้วครับ ผมจะจัดงานแถลงข่าวเดี๋ยวนี้”