ร้านขายของชำวันสิ้นโลก: แค่มาม่าก็แลกทองได้แล้ว - บทที่ 284-1: ปฏิบัติตามคำสั่งของผู้มีอำนาจในกรณีฉุกเฉิน

บทที่ 284: ปฏิบัติตามคำสั่งของผู้มีอำนาจในกรณีฉุกเฉิน (1/2)

อุปกรณ์สื่อสารกำลังส่งสัญญาณรบกวน

ไม่กี่วินาทีต่อมา เสียงหึ่งๆ ของกระแสไฟฟ้าก็หยุดลง และเสียงผู้ชายที่สงบนิ่งไร้อารมณ์ก็ดังขึ้น

“ผมคือหลินโม”

ราชินีผึ้งกระแอมไอ พยายามทำเสียงให้ฟังดูเหมือนกำลังสนทนาปกติ

“คุณหลิน ระหว่างเดินทางกลับ ขบวนรถของเราประสบกับการระบาดของซอมบี้ครั้งใหญ่ มีจำนวนนับพันตัว”

“กัปตันไอรอนเมาน์เทนได้สั่งการเหล่าทหารยามและควบคุมสถานการณ์ไว้ได้แล้ว หน่วยของร็อคและอาร์คกำลังกำจัดซอมบี้ที่เหลืออยู่”

เธอหยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะเปิดเผยจุดประสงค์ของการเดินทางในที่สุด

“ลูกน้องของผมก็หวังว่าจะได้มีส่วนร่วมในการกำจัดฝูงซอมบี้และเคลียร์เส้นทางให้เร็วที่สุดเช่นกัน”

เธอปกปิดเป้าหมายของเธอในการ “ได้รับเกียรติทางทหาร” ด้วยการอ้างว่า “มีส่วนร่วมกับทีม”

ปลายสายสนทนาเกิดความเงียบไปชั่วขณะ

ความเงียบเพียงชั่วครู่นั้นกลับรู้สึกยาวนานอย่างเหลือเชื่อสำหรับราชินีผึ้ง

“ราชินีผึ้ง”

เสียงของหลินโมดังขึ้นอีกครั้ง ยังคงเป็นน้ำเสียงที่สงบและเยือกเย็นเช่นเดิม

“ฐานทัพรังผึ้งยังไม่ได้ถูกย้าย และกำลังพลของคุณยังไม่ได้ถูกลงทะเบียนอย่างเป็นทางการในระบบคุณธรรมทางทหาร”

“หากเราเปิดประตูบานนี้อย่างไม่ระมัดระวัง คนอื่นๆ อาจคัดค้านได้”

“เมืองใหม่นี้เป็นสถานที่ที่ให้ความสำคัญกับกฎระเบียบ และผมไม่สามารถตัดสินใจฝ่ายเดียวได้”

หัวใจของราชินีผึ้งแทบสลาย

แน่นอนว่าชายคนนั้นไม่ยอมแพ้ง่ายๆ

สมาชิกหลักของกลุ่ม ทั้งที่อยู่ภายในและภายนอกยาน ต่างก็ได้ยินเนื้อหาจากเครื่องสื่อสาร และสีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนเป็นบูดบึ้งในทันที

นี่เป็นการบอกพวกเขาอย่างชัดเจนว่าคุณยังไม่ใช่พวกเดียวกับเรา

ขณะที่ราชินีผึ้งกำลังจะพูดอะไรบางอย่างเพิ่มเติมเพื่อพยายามเอาชนะ หลินโมก็เปลี่ยนเรื่องอย่างกะทันหัน

“อย่างไรก็ตาม ในสถานการณ์ฉุกเฉิน จำเป็นต้องดำเนินการอย่างรวดเร็ว”

“ฉันสามารถอนุญาตให้คุณเข้าร่วมการรบเป็นการชั่วคราวได้ ความสำเร็จในการรบทั้งหมดของบุคลากรจากหน่วยไฮฟ์จะถูกบันทึกโดยนักบัญชีด้านคุณธรรมทางทหารที่ร่วมเดินทางมาด้วย”

“เมื่อท่านเดินทางถึงเมืองใหม่ได้อย่างปลอดภัยและดำเนินการลงทะเบียนเอกสารประจำตัวของบุคลากรทุกคนเสร็จเรียบร้อยแล้ว เงินรางวัลเกียรติยศทางทหารเหล่านี้จะถูกโอนเข้าบัญชีส่วนตัวของท่านโดยไม่มีการสูญหายใดๆ”

ทุกคนในรถได้ยินทุกคำพูดของหลินโมอย่างชัดเจน

ตอนแรกพวกเขาปฏิเสธ จากนั้นพวกเขาก็เสนอความช่วยเหลือ

เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่สงบที่สุด เสนอผลอินทผลัมหวานฉ่ำที่ยากจะต้านทานให้แก่รังผึ้ง

“ราชินีผึ้ง เธอเข้าใจที่ฉันพูดไหม?”

คำกล่าวนี้ที่พูดออกมาโดยปราศจากน้ำเสียงตั้งคำถามใดๆ ฟังดูเหมือนเป็นการประกาศครั้งสุดท้ายจากผู้บังคับบัญชามากกว่าจะเป็นการตัดสินใจขั้นสุดท้าย

นี่เป็นการแจ้งเตือน ไม่ใช่การสอบถาม

ราชินีผึ้งกำเครื่องสื่อสารแน่น ข้อนิ้วกำแน่น

เธอสามารถรับรู้ความหมายแฝงในคำพูดของหลินโมได้

คุณจะได้รับสิทธิประโยชน์ แต่คุณต้องยอมรับกฎของฉัน

“ชัดเจน.”

ราชินีผึ้งกัดฟันและตกลง

ในเมื่อเรื่องมาถึงจุดนี้แล้ว เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับ

“ดีมาก” หลินโมตอบ แล้ววางสาย

ราชินีผึ้งวางเครื่องสื่อสารลง เอนหลังพิงที่นั่ง และหลับตาลง

เสียงเชียร์ที่ดังมาจากนอกหน้าต่างรถนั้นฟังดูขัดกับบรรยากาศในขณะนั้นมาก

“ราชินีผึ้ง…” คนสนิทที่อยู่ข้างๆ เขาพูดอย่างระมัดระวัง

ราชินีผึ้งลืมตาขึ้นมาอย่างกะทันหัน พยายามระงับอารมณ์ด้านลบทั้งหมด และใบหน้าของเธอก็กลับคืนสู่ความสงบตามปกติ

เธอผลักประตูรถเปิดออกแล้วลงจากรถ

สมาชิกกลุ่มเดอะไฮฟ์ทุกคนที่ยังคงเฝ้ามองจากภายในรถต่างจับจ้องไปที่เธอ ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความวิตกกังวลและความคาดหวัง

“คุณหลินอนุมัติแล้ว!”

ราชินีผึ้งเปล่งเสียงร้องเพื่อกลบเสียงดังของสนามรบ

“ผลงานของทุกคนจะถูกบันทึกโดยเจ้าหน้าที่บัญชีด้านคุณความดีทางทหาร! เมื่อเดินทางถึงเมืองใหม่และลงทะเบียนเสร็จสิ้น ผลงานเหล่านั้นจะถูกแปลงเป็นคุณความดีทางทหารทันที!”

หลังจากช่วงเวลาสงบสั้นๆ