ร้านขายของชำวันสิ้นโลก: แค่มาม่าก็แลกทองได้แล้ว - บทที่ 76 - เอาทั้งหมด

บทที่ 76 – เอาทั้งหมด

เมกะ

ในหัวของหลินโม่, คำนี้ทำให้เกิดระลอกคลื่น

สูงหกเมตร, ขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้าทั้งหมด, ทำงานที่มีความเข้มข้นสูงได้เจ็ดสิบสองชั่วโมง

ของชิ้นนี้ถ้าปรากฏขึ้นในโลกของเขา, เพียงพอที่จะทำให้ฝ่ายทหารของประเทศไหนก็ต้องนอนไม่หลับทั้งคืน

มันถูกออกแบบมาเพื่อการก่อสร้าง, แต่หลินโม่ใช้เวลาเพียงวินาทีเดียว, ก็คิดวิธีที่จะเปลี่ยนมันเป็นเครื่องจักรสังหารได้สิบกว่าวิธี

ติดตั้งเกราะโลหะผสมหนา, เปลี่ยนแขนวิศวกรรมเป็นปืนกลวัลแคนความเร็วสูง, แล้วก็แขวนขีปนาวุธสองสามลูก

ของชิ้นนี้ถ้าขับเข้าสู่สนามรบ, ก็คือยมทูตเหล็กที่เดินได้

หลินโม่กระทั่งสงสัยว่า, ตอนที่บริษัทเทียนฉงเริ่มโครงการนี้, ก็คือมุ่งเป้าไปที่วงการทหาร

“ของอยู่ที่ไหน?”

เสียงของหลินโม่ฟังไม่ออกถึงอารมณ์ใดๆ

ความตื่นเต้นและความรำลึกบนใบหน้าของหวังฉงหมิงและโจวหยวนจางหายไปในทันที, สิ่งที่มาแทนที่คือความขมขื่น

“คุณหลิน, ฐานวิจัยและพัฒนาหลักของโครงการ ‘ผู้บุกเบิก’, ไม่ได้อยู่ในเมืองนี้” หวังฉงหมิงส่ายหน้า, น้ำเสียงหนักอึ้ง

“มันอยู่ที่เมืองไห่โจวข้างๆ, ที่นั่นมีฐานทดลองอิสระที่สร้างขึ้นมาเพื่อโครงการ ‘ผู้บุกเบิก’ โดยเฉพาะ ก่อนภัยพิบัติ, ที่นั่นเป็นหนึ่งในสถานที่ที่มีระดับความปลอดภัยสูงสุดของบริษัทเทียนฉง, เป็นห้องปฏิบัติการระดับเดียวกับธอร์-9”

“เมืองไห่โจว?” หลินโม่ทวนชื่อสถานที่นี้

“ใช่” โจวหยวนรับช่วงต่อ, เสริมรายละเอียดเพิ่มเติม “จากที่นี่ไปเมืองไห่โจว, ระยะทางตรงประมาณสองร้อยกิโลเมตร ก่อนภัยพิบัติขับรถแค่สองชั่วโมงกว่า แต่ตอนนี้, ทางหลวงเส้นนั้นถูกรถที่ถูกทิ้งและฝูงซอมบี้ที่เดินเตร่ไปมาปิดตายอย่างสิ้นเชิงแล้ว”

สองร้อยกิโลเมตร

ระยะทางนี้, สำหรับผู้รอดชีวิตในดินแดนรกร้างวันสิ้นโลก, แทบจะเท่ากับเหวลึก

มันหมายความว่าต้องเดินทางผ่านเมืองที่ถูกซอมบี้ครอบครองหลายสิบเมือง, หมายความว่าถนนที่เสียหายอย่างคาดไม่ถึง, หมายความว่าอาจจะเจอกับสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ที่น่ากลัวกว่าซอมบี้ธรรมดา, ยิ่งหมายความว่าสายส่งเสบียงจะถูกยืดออกไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด, อุบัติเหตุเพียงเล็กน้อยก็อาจจะทำให้ทั้งกองทัพถูกทำลาย

ต่อให้เดินไปตามทางหลวงที่เคยมี, ก็ยังเต็มไปด้วยอันตราย

“เราเคยลองแล้ว” เสียงของหวังฉงหมิงเจือความสิ้นหวัง “ตอนต้นของภัยพิบัติ, ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทเคยจัดขบวนรถ, อยากจะเปิดทางไปยังฐานไห่โจว, เพื่อเอาอุปกรณ์และข้อมูลเหล่านั้นกลับมา, เพื่อใช้ต่อสู้กับซอมบี้ ขบวนรถนั้นอุปกรณ์ครบครัน, บุคลากรล้วนเป็นทหารผ่านศึก แต่หลังจากพวกเขาออกไป, ก็ไม่มีข่าวอีกเลย”

“คุณหลิน, คิดให้ดี” ไป๋ลู่พูดเสริมอยู่ข้างๆ “สถานการณ์ตอนนี้อยากจะสำรวจออกไปข้างนอก, มันยากเกินไป”

เธอยิ่งกว่าใครๆ ที่รู้ดีว่าเส้นทางรกร้างสองร้อยกิโลเมตรหมายถึงอะไร หน่วยลาดตระเวนของฟางโจว, ครั้งที่ไกลที่สุดก็สำรวจออกไปแค่สามสิบกิโลเมตร, ครั้งนั้น, พวกเขาสูญเสียกำลังคนไปหนึ่งในสาม, หนีกลับมาอย่างน่าสมเพช

ไปไห่โจวที่อยู่ห่างออกไปสองร้อยกิโลเมตร, นั่นไม่ใช่บ้า, นั่นคือไปตาย!

หลินโม่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ถามคำถามหนึ่ง

“ในฐานไห่โจว, มี ‘ผู้บุกเบิก’ กี่เครื่อง?”

หวังฉงหมิงตะลึงไปชั่วครู่, ดูเหมือนไม่คิดว่าหลินโม่ยังคงพิจารณาเรื่องนี้อยู่

เขานึกอยู่ครู่หนึ่ง, ถึงได้พูดอย่างไม่แน่ใจ “ก่อนภัยพิบัติ, เครื่องต้นแบบชุดแรกสามเครื่องเพิ่งจะประกอบและทดสอบเสร็จ, กำลังจะทำการทดสอบสภาพแวดล้อมที่รุนแรงขั้นสุดท้าย, ก็ไม่รู้ว่าเสียหายรึเปล่า แต่ห้องปฏิบัติการยังมีชิ้นส่วนที่เพียงพอจะประกอบได้อีกสิบเครื่องและสายการผลิตที่สมบูรณ์หนึ่งเส้น, แค่ห้องปฏิบัติการไม่ถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง, ก็น่าจะประกอบออกมาได้สองสามเครื่อง”

สามเครื่องที่พร้อมใช้งาน

ชิ้นส่วนสำหรับสิบเครื่อง

สายการผลิตหนึ่งเส้น

หัวใจของหลินโม่, เต้นเร็วขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ในชั่วขณะหนึ่ง

ถ้าเอาของชิ้นนี้กลับไปโลกของเขา, ความฮือฮาที่จะเกิดขึ้นจะรุนแรงกว่าแบตเตอรี่ธอร์-7 เป็นร้อยเท่า!

ต้องเอาผู้บุกเบิกมาให้ได้!

ไม่ใช่แค่ผู้บุกเบิก, แบตเตอรี่ธอร์-8 และ 9 ก็ต้องเอา!

เด็กน้อยถึงจะเลือก, เขาหลินโม่เอาทั้งหมดแน่นอน

“เอาล่ะ, ฉันรู้แล้ว” เสียงของหลินโม่กลับมาสงบ, เขาโบกมือให้ไป๋ลู่ “พวกเธอกลับไปได้แล้ว”

“คุณหลิน…” ไป๋ลู่พูดแล้วหยุด, เธอจากความสงบนิ่งของหลินโม่, สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของพายุที่กำลังจะมาถึง

หลินโม่ไม่ได้สนใจเธออีก, หันหลังเดินกลับเข้าไปในเงาของร้านขายของชำ, ค่อยๆ ดึงประตูม้วนลง, กั้นทุกสิ่งจากภายนอกออกไป

เสียงเครื่องยนต์ของรถหุ้มเกราะดังขึ้นในลานกว้าง, แล้วก็ค่อยๆ ห่างไกลออกไป

บนรถออฟโรด, โจวหยวนกับหวังฉงหมิงนั่งไม่ติดที่, พวกเขาไม่รู้ว่าคำพูดเมื่อครู่ของตัวเอง, ตกลงนำโอกาสมาให้ตัวเอง, หรือนำปัญหามาให้

“คุณหลินเขา… เขาไม่คิดจะไปไห่โจวจริงๆ ใช่ไหม?” โจวหยวนเช็ดเหงื่อเย็นบนหน้าผาก, พูดเสียงเบากับไป๋ลู่

ไป๋ลู่กำหมัดแน่น, ไม่ได้ตอบ

เธอไม่รู้

แต่เธอมีลางสังหรณ์ที่รุนแรง

ชายที่สามารถเอาเสบียงที่กองเป็นภูเขาออกมาได้ง่ายๆ, จะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ แน่นอน

ถ้าอย่างนั้นคำถามก็คือ

ถ้าคุณหลินจะไปไห่โจวจริงๆ, ฟางโจวควรจะทำตัวยังไง?

…

ในร้านขายของชำ

หลินโม่นั่งอยู่ในเก้าอี้, เริ่มวางแผนในหัว

แค่ตัวเขาเอง, ทำได้ไหม?

ความสามารถในการวาบทำให้เขามีความคล่องตัวและความสามารถในการเอาชีวิตรอดที่สูงมาก, พลังจิตสามารถกำจัดอุปสรรคขนาดเล็กได้

แต่ระยะทางสองร้อยกิโลเมตร, การใช้พลังงานกายเป็นปัญหาใหญ่

เมื่อเจอกับฝูงซอมบี้ขนาดใหญ่, หรือถูกสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ที่แข็งแกร่งพันตัว, เขาก็จะตกอยู่ในอันตราย

ไปคนเดียว, ความเสี่ยงสูงเกินไป

จุดสำคัญที่สุดคือ, หลังจากออกจากร้านขายของชำแล้ว, เขาก็ไม่มีการป้องกันที่ปลอดภัยอย่างสมบูรณ์แล้ว

และต่อให้เขาไปถึงไห่โจว, หาผู้บุกเบิกเจอ, กลับมาก็อีกสองร้อยกิโลเมตร

ไปกลับแบบนี้, อัตราการรอดชีวิตเข้าใกล้ศูนย์อย่างไม่มีที่สิ้นสุด

ถ้าอย่างนั้น, อาศัยกองกำลังที่มีอยู่ล่ะ

คมมีดราตรี?

ล้วนเป็นผู้ปลุกพลัง, แต่จำนวนคนน้อยเกินไป

ให้พวกเขาปฏิบัติภารกิจสังหารหรือแทรกซึมได้, แต่การเดินทางไกลด้วยอาวุธสองร้อยกิโลเมตร, ไม่ต่างอะไรกับให้พวกเขาไปตาย

สี่กองกำลังหลัก?

หลินโม่ปฏิเสธความคิดนี้โดยตรง

ผาหิน, รังผึ้ง, ประภาคาร, ฟางโจว, พวกเขาไม่ได้แม้แต่จะเรียกว่าขุนศึก, ทำได้แค่เรียกว่าฐานที่มั่นผู้รอดชีวิตที่มีขนาดหน่อย

องค์ประกอบของบุคลากรซับซ้อน, อุปกรณ์ไม่เท่ากัน

ให้พวกเขาป้องกันดินแดนของตัวเองยังพอได้, แต่เมื่อดึงออกไปเดินทางไกล, ก็เหมือนซาลาเปาไส้เนื้อไปตีหมามีไปไม่มีกลับแน่นอน

นิ้วของหลินโม่เคาะเบาๆ บนโต๊ะ

เขาต้องการคน

ไม่ใช่หลายสิบ, ไม่ใช่หลายร้อย, แต่เป็นหลายพันกระทั่งหลายหมื่น

สิ่งที่เขาต้องการ, ไม่ใช่กลุ่มนักเก็บขยะที่ไร้ระเบียบ

แต่เป็นกองทัพที่แท้จริง, ที่มีคำสั่งเด็ดขาด, อุปกรณ์ครบครัน, และมีความมุ่งมั่นที่แข็งแกร่ง

อยากจะสนับสนุนกองทัพแบบนี้, ไม่เพียงแต่ต้องการเสบียงมหาศาล, ยังต้องมีฐานหลังที่มั่นคงด้วย

โครงสร้างพื้นฐาน!

ทำฟาร์ม!

ใช้ร้านขายของชำเป็นศูนย์กลางทำการก่อสร้างขนาดใหญ่, สร้างฐานที่มั่นที่มีการป้องกันที่สมบูรณ์, แล้วก็ค่อยๆ ขยายออกไปข้างนอก, สุดท้ายกลายเป็นฐานที่มั่นขนาดใหญ่, จัดตั้งกองทัพของตัวเอง, แล้วก็เอาของที่มีค่าทั้งหมดในโลกยุคหายนะนี้, ขุดออกมาจากซากปรักหักพัง!

กระบวนการนี้จะไม่เร็วเกินไป, แต่ก็จะไม่ช้าเกินไปแน่นอน!

เสบียงอยู่ในมือ, มีคนอยากจะช่วยเขาทำงานเยอะแยะ

ส่วนวัสดุก่อสร้าง, หลินโม่กลับไปแล้วไปหาตลาดวัสดุก่อสร้างก็ได้

อีกอย่างเช่นเครื่องจักรวิศวกรรมอย่างรถขุด, อยากจะซื้อก็แค่พูดประโยคเดียว

ปัญหาใหญ่ที่สุด, อยู่ที่ในกระบวนการสร้างฐานที่มั่น, ซอมบี้อาจจะถูกดึงดูดมา

แต่นี่ก็ไม่ถือว่าเป็นปัญหา

ยังไงทหารและผู้ปลุกพลังของสี่ฐานที่มั่นก็ว่างอยู่แล้ว, ให้พวกเขามาป้องกันการก่อสร้างฐานที่มั่นก็ได้

มีความคิดเบื้องต้นแล้ว, หลินโม่ก็หยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมาติดต่อ, เริ่มติดต่อเย่อิง