ร้านขายของชำวันสิ้นโลก: แค่มาม่าก็แลกทองได้แล้ว - บทที่ 83 - คุณหลินจะลงมือแล้วเหรอ?

บทที่ 83 – คุณหลินจะลงมือแล้วเหรอ?

วินาทีก่อนหน้าที่ยังโห่ร้องยินดีกับเสบียง วินาทีต่อมารอยยิ้มบนใบหน้าของเหล่าทหารก็แข็งค้าง

ผู้รอดชีวิตที่กำลังทำงานเหงื่อท่วมในไซต์ก่อสร้างก็หยุดชะงัก สีหน้าปรากฏความหวาดกลัว

“จะตื่นตูมอะไรกัน!”

ซาโซริคว้าวิทยุสื่อสารมาตะโกนใส่เหล่าทหารในแนวป้องกัน

“นึกถึงเนื้อกระป๋องที่เพิ่งได้รับกันสิวะ! ถ้าไม่อยากอดอยากในวันพรุ่งนี้ ก็จับปืนให้มั่น!”

“พลปืนกล! เตรียมยิง!”

“ผู้ปลุกพลังทุกคน! เคลื่อนพลไปแนวป้องกันแรก!”

ในเวลาไล่เลี่ยกัน ผู้บัญชาการของฟางโจว, รังผึ้ง, และที่หลบภัยประภาคาร ก็ออกคำสั่งเดียวกัน

เสบียงที่เพิ่งได้มา กลายเป็นยากระตุ้นชั้นเยี่ยม

ขวัญกำลังใจของเหล่าทหารพุ่งสูงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน พวกเขารีบเข้าประจำตำแหน่งรบ, ดึงคันรั้ง, ปากกระบอกปืนสีดำทมิฬเล็งไปยังสุดปลายถนนที่มืดมิด

ในไซต์ก่อสร้าง ความโกลาหลเริ่มแผ่ขยาย

“ซอมบี้มาแล้ว! รีบหนีเร็ว!”

“ซอมบี้นับไม่ถ้วน เราตายแน่!”

ผู้รอดชีวิตทิ้งเครื่องมือในมือ สัญชาตญาณสั่งให้พวกเขาอยากจะวิ่งหนีเอาตัวรอด

“หยุดอยู่ตรงนั้น!”

เสียงของเย่อิงดังขึ้น ด้านหลังเธอ สมาชิกหน่วยคมมีดราตรียกปืนขึ้น

“ใครกล้าวิ่งมั่วซั่ว ตายเดี๋ยวนี้”

น้ำเสียงของเย่อิงไร้ซึ่งความรู้สึก “คุณหลินกำลังมองอยู่ข้างหลัง ไซต์ก่อสร้างคือที่ที่ปลอดภัยที่สุด ใครอยากมีชีวิตรอด ก็หยิบเครื่องมือของพวกแกขึ้นมา แล้วทำงานต่อ!”

คำพูดของเธอ ทำให้ฝูงชนที่กำลังแตกตื่นสงบลงเล็กน้อย

แต่ความกลัวยังคงคืบคลาน

ในขณะนั้น แรงสั่นสะเทือนของพื้นดินก็ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

สุดปลายถนน คลื่นสีดำทะมึนถาโถมเข้ามา

มันคือซอมบี้นับไม่ถ้วน พวกมันเบียดเสียดกัน ส่งเสียงคำรามแหบพร่า พุ่งตรงมายังแหล่งกำเนิดแสงและเสียงของจัตุรัสอย่างบ้าคลั่ง

“ยิง!”

ตามคำสั่งของซาโซริ ปืนกลหลายสิบกระบอกบนแนวป้องกันวงแหวนก็พ่นไฟออกมาพร้อมกัน

ดะๆๆๆๆ—

ห่ากระสุนที่หนาแน่น ฉีกกระชากฝูงซอมบี้เป็นช่องๆ

ซอมบี้ที่วิ่งนำหน้าล้มลงเป็นแถบ แต่ซอมบี้ข้างหลังก็เหยียบย่ำซากศพของพวกเดียวกัน พุ่งเข้ามาอย่างไม่กลัวตาย

เสียงปืน, เสียงระเบิด, เสียงคำราม ดังก้องไปทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืน

ทหารของสี่ขั้วอำนาจแสดงศักยภาพการต่อสู้ที่น่าทึ่ง แนวป้องกันของพวกเขามั่นคง, อำนาจการยิงรุนแรง สกัดกั้นฝูงซอมบี้ไว้ที่ระยะสองร้อยเมตรได้อย่างเหนียวแน่น

แต่จำนวนของฝูงซอมบี้นั้นมีมากเกินไป มากันอย่างไม่ขาดสาย

ในขณะที่สถานการณ์กำลังตึงเครียด ด้านหลังของฝูงซอมบี้ก็มีเสียงดังสนั่นขึ้น

กำแพงริมถนนพังทลายลงมา ร่างมหึมาตัวหนึ่งพุ่งออกมา

มันคือซอมบี้กลายพันธุ์ขนาดเท่ารถบรรทุก ทั่วทั้งร่างปกคลุมด้วยเปลือกแข็งคล้ายเขา เหมือนแรดหุ้มเกราะหนัก

มันไม่สนใจกระสุนลูกหลง ใช้ขาทั้งสี่พุ่งเข้าใส่แนวป้องกันของฐานที่มั่นผาหิน

“ผู้ปลุกพลังลงมือ! สกัดมันไว้!”

ซาโซริแทบถลึงตาออกมา

ยังไม่ทันที่คำสั่งของซาโซริจะถูกส่งไป ลำแสงไฟก็สว่างวาบขึ้น

คือเย่อิง

กระแสไฟอันร้อนระอุพุ่งออกจากปลายนิ้วของเธอ ทะลวงกะโหลกของซอมบี้หุ้มเกราะหนักตัวนั้นในทันที

เปลวไฟลามเข้าไปตามบาดแผล ร่างมหึมานั้นแข็งทื่อไปชั่วขณะ จากนั้นก็พลิกคว่ำด้วยแรงเฉื่อย กระแทกเข้ากับแนวป้องกันดังสนั่น

กระสอบทรายและเครื่องกีดขวางกระจัดกระจายไปทั่ว แต่สัตว์ประหลาดตัวนั้นก็ไม่สามารถลุกขึ้นมาได้อีก

แรงกดดันที่แนวป้องกันลดลงฮวบฮาบ ซาโซริถอนหายใจอย่างโล่งอก แล้วตะโกนทันที “ตั้งหลักให้มั่น! อย่าเสียกระบวน! ยิงต่อไป!”

การลงมือของเย่อิงช่วยรักษาแนวป้องกันของฐานที่มั่นผาหินไว้ได้ชั่วคราว

ผู้ปลุกพลังจากทิศทางอื่นก็เริ่มลงมือเช่นกัน แท่งน้ำแข็ง, คมมีดวายุ, กำแพงดิน พลังต่างๆ ระเบิดขึ้นกลางฝูงซอมบี้ สกัดกั้นการบุกของซอมบี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

แต่จำนวนซอมบี้ธรรมดานั้นมีมากเกินไปจริงๆ

ครั้งนี้แตกต่างจากการปิดล้อมอุทยานวิทยาศาสตร์เทียนฉง

ครั้งนั้น พวกเขาป้องกันช่องแคบๆ ช่องเดียว ทำให้ปืนกลสามารถยิงขวางและสร้างความเสียหายสูงสุดแก่ศัตรูได้

แต่ตอนนี้ พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับคลื่นสีดำที่หลั่งไหลมาจากถนนกว้าง แนวป้องกันถูกยืดออกไปยาวมาก ความหนาแน่นของอำนาจการยิงจึงลดลงอย่างมาก

“เปลี่ยนแม็กกาซีน!”

“เขตตะวันออกสาม! เขตตะวันออกสามมีซอมบี้บุกขึ้นมาแล้ว!”

ในช่องสัญญาณสื่อสาร เสียงตะโกนและเสียงร้องขอความช่วยเหลือปะปนกันไป สถานการณ์เริ่มเลวร้ายลงเรื่อยๆ

แม้ว่าเหล่าทหารจะต่อสู้อย่างกล้าหาญ แต่แนวป้องกันก็เริ่มมีช่องโหว่อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ซอมบี้หลายสิบตัวฝ่าแนวป้องกันเข้ามาได้ พวกมันคำรามพลางกระโจนเข้าใส่ที่กำบังที่ใกล้ที่สุด เปิดฉากการต่อสู้ระยะประชิดอันนองเลือด

ทหารของฟางโจวคนหนึ่งถูกซอมบี้กระโจนทับ เพื่อนทหารข้างๆ รีบใช้พานท้ายปืนทุบกะโหลกซอมบี้ตัวนั้นจนแหลก แต่ซอมบี้จำนวนมากขึ้นก็ถาโถมเข้ามาแล้ว

แนวป้องกันวงแหวนทั้งหมด เหมือนเรือลำเล็กที่พร้อมจะอับปางกลางพายุได้ทุกเมื่อ

ในไซต์ก่อสร้าง ผู้รอดชีวิตเบียดเสียดกันเป็นกลุ่ม ตัวสั่นเทา

พวกเขามองดูแสงไฟและเลือดเนื้อที่สาดกระเซ็นบนแนวป้องกันที่ไม่ไกลนัก ความหวังบนใบหน้าค่อยๆ ถูกความกลัวกลืนกิน

เย่อิงยืนอยู่ข้างหน้าพวกเขา สีหน้าเคร่งขรึม

ในขณะนั้นเอง หลังประตูม้วนของร้านขายของชำ หลินโม่ก็เดินออกมา

วินาทีต่อมา ร่างของเขาก็หายวับ ไปปรากฏตัวอยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตร

เพียงไม่กี่ครั้งที่ร่างหายวับไป หลินโม่ก็มายืนอยู่บนที่สูง มองลงไปยังฝูงซอมบี้ที่ถาโถมเข้ามา

การเคลื่อนไหวของทุกคนดูเหมือนจะช้าลง

ซาโซริกำลังจะนำคนไปอุดช่องโหว่ หางตาก็เหลือบไปเห็นร่างของหลินโม่ การเคลื่อนไหวจึงชะงักไป

คุณหลิน… เขาออกมาจากร้านขายของชำ?!

หรือว่าเขาจะลงมือเอง?

เย่อิงก็เห็นหลินโม่ออกจากร้านขายของชำเช่นกัน อดไม่ได้ที่จะนิ่งอึ้งไป

“เป็นคุณหลิน!”

“คุณหลินจะลงมือแล้ว”

เสียงซุบซิบดังขึ้นทั่วฐานที่มั่น

ร่างของหลินโม่หายวับ ไปปรากฏตัวอยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตรในพริบตา จากนั้นอีกสองครั้ง เขาก็มาถึงที่สูงแห่งหนึ่ง

ตรงหน้าเขา กล่องไม้ที่เต็มไปด้วยลูกเหล็กก็แตกออกเอง

ลูกเหล็กขนาดเท่าเล็บนิ้วหลายสิบลูก ถูกพลังที่มองไม่เห็นพยุงไว้ ค่อยๆ ลอยขึ้นไปในอากาศ

เสียงคำรามของเครื่องจักรในจัตุรัส, เสียงปืนที่ดุเดือดบนแนวป้องกัน ในวินาทีนี้ ราวกับสูญเสียความหมายไปจนหมดสิ้น

สายตาของทุกคน ถูกดึงดูดโดยเมฆโลหะที่ลอยอยู่นั้น

หลินโม่โบกมือเบาๆ ไปทางฝูงซอมบี้

วี้ด—

เสียงแหลมความถี่สูงที่แสบแก้วหู ดังกลบทุกเสียงในสนามรบทันที

กระแสโลหะที่เกิดจากลูกเหล็กหลายสิบลูก พุ่งออกไปเป็นเส้นตรงด้วยความเร็วที่ตาเปล่ามองไม่ทัน

ซอมบี้สิบกว่าตัวที่วิ่งนำหน้าสุด ถูกลูกเหล็กที่หมุนด้วยความเร็วสูงทะลวงและฉีกกระชากในทันที

เลือดเนื้อ, กระดูก, อวัยวะภายใน ทั้งหมดถูกบดขยี้กลายเป็นเศษสีแดงที่ปลิวว่อนไปทั่วฟ้าในเวลาไม่ถึงวินาที

หลังจากลูกเหล็กชุดแรก ลูกเหล็กชุดที่สองก็พุ่งออกไปอีกครั้ง

ตามมาด้วยชุดที่สาม, ชุดที่สี่…

กระแสโลหะเคลื่อนที่จากซ้ายสุดของแนวป้องกันไปยังขวาสุดด้วยความเร็วคงที่

ทุกที่ที่มันผ่านไป คือการทำลายล้างทุกสิ่งที่ขวางหน้า

หลินโม่กลายร่างเป็นปืนกลแกตลิงมนุษย์ ใช้พลังของคนคนเดียวสร้างอำนาจการยิงเทียบเท่าทหารหนึ่งหมวด

ไม่ว่าจะเป็นซอมบี้ธรรมดา หรือพวกกลายพันธุ์ไม่กี่ตัวที่ปะปนอยู่ เมื่ออยู่ต่อหน้าพายุโลหะนี้ ก็ไม่มีความแตกต่างใดๆ

ภายในระยะห้าสิบเมตรหน้าแนวป้องกัน กลายเป็นเขตมรณะโดยสมบูรณ์ ไม่มีซอมบี้ตัวไหนที่รอดชีวิตในสภาพครบสมบูรณ์ได้เลย ทุกตัวถูกยิงจนพรุน