ร้านขายของชำวันสิ้นโลก: แค่มาม่าก็แลกทองได้แล้ว - บทที่ 86 - บนกำแพงเมืองต้องมีช่องยิง!
- Home
- ร้านขายของชำวันสิ้นโลก: แค่มาม่าก็แลกทองได้แล้ว
- บทที่ 86 - บนกำแพงเมืองต้องมีช่องยิง!
บทที่ 86 – บนกำแพงเมืองต้องมีช่องยิง!
เวลาตีหนึ่ง กองกำลังสับเปลี่ยนเดินทางมาถึงรอบนอกจัตุรัสภายใต้ความมืดมิด
เครื่องยนต์รถบรรทุกดับลง เหล่าทหารกระโดดลงจากรถ ก็เห็นเพื่อนทหารที่กำลังเตรียมตัวจะถอนกำลังทันที
ทหารที่ปฏิบัติหน้าที่รอบแรก แต่ละคนพุงกาง คาบบุหรี่ในปาก ใบหน้าเต็มไปด้วยความเกียจคร้านอย่างพึงพอใจ
ในอากาศยังคงมีกลิ่นเนื้อและกลิ่นยาสูบที่ยังไม่จางหาย กระตุ้นต่อมรับรสของกองกำลังที่มาใหม่ได้อย่างรุนแรง
“ให้ตายสิ ดูท่าทางพวกมันสิ กินดีอยู่ดีน่าดู”
ทหารคนหนึ่งที่เพิ่งลงจากรถ อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย
“ไม่ใช่แค่ดีธรรมดา”
ทหารจากฐานที่มั่นผาหินคนหนึ่งที่เพิ่งส่งมอบตำแหน่งเสร็จและกำลังจะขึ้นรถกลับไปนอนได้ยินเข้าพอดี เขาหัวเราะพลางตบไหล่ทหารคนนั้น
“กับข้าวแปดอย่างซุปหนึ่งอย่างเลยนะ! อาหารของหัวหน้าราชาหินก็คงไม่ขนาดนี้มั้ง! แต่ไม่ต้องห่วงเพื่อน คุณหลินไม่เอาเปรียบพวกนายแน่”
พูดจบ เขาก็ฮัมเพลงไม่เป็นเพลง ปีนขึ้นรถบรรทุกที่กำลังจะกลับฐานที่มั่นไป
ผู้บัญชาการที่มาใหม่ทั้งสี่คนรวมพลแล้ว กำลังจะจัดเวรยาม เย่อิงก็เดินเข้ามาพร้อมกับสมาชิกหน่วยคมมีดราตรีไม่กี่คน
เธอไม่ได้พูดอะไร แค่ให้ลูกน้องนำกล่องกระดาษที่เปิดอยู่หลายใบไปวางไว้หน้าฐานที่มั่นของแต่ละขั้วอำนาจ
ในกล่อง คือบุหรี่ซองใหม่เอี่ยม
“ของขวัญจากคุณหลินสำหรับพี่น้องกะดึก คนละซองจะได้ตาสว่าง สูบหมดแล้วมาเอาใหม่ได้ ไม่อั้น!”
เสียงของเย่อิงไม่ดังมาก แต่ก็ชัดเจนจนทหารทุกคนได้ยิน
ฐานที่มั่นเงียบไปชั่วครู่
จากนั้น ก็เกิดความวุ่นวายที่เก็บไว้ไม่อยู่
“เชี่ยเอ๊ย มาถึงก็ได้บุหรี่เลย สมกับเป็นคุณหลิน ใจป้ำจริงๆ!”
ผู้บัญชาการทั้งสี่รีบแจกจ่ายบุหรี่ทันที
“ได้ยินกันแล้วนะ! คุณหลินให้รางวัล!”
“คนละซอง ใครห้ามเอาเกินเด็ดขาด!”
บนแนวป้องกัน เหล่าทหารที่เมื่อครู่นี้ยังอารมณ์เสียและง่วงเหงาหาวนอน หลังจากได้รับบุหรี่ซองใหม่เอี่ยมแล้ว ก็กลับมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที
ฉีกซอง, จุดไฟ, สูดควันเข้าลึกๆ
ควันสีขาวอมฟ้าลอยขึ้นเป็นสาย ใบหน้าของพวกเขาเผยให้เห็นถึงความรู้สึกเคลิบเคลิ้ม
“สบายจริงๆ…”
ในไม่ช้า แนวป้องกันวงแหวนก็สว่างไสวไปด้วยแสงไฟที่วูบวาบเป็นจุดๆ
เหล่าทหารพิงกระสอบทราย สูบบุหรี่ คุยกัน ความไม่พอใจเล็กน้อยที่เกิดจากการพลาดมื้อใหญ่เมื่อครู่ ก็สลายไปในพริบตา
พวกเขามองไปยังร้านขายของชำที่สว่างไสวใจกลางไซต์ก่อสร้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความเลื่อมใส
“อยู่กับคุณหลิน ชีวิตนี้มีความหวังจริงๆ”
“ใช่แล้ว ฆ่าซอมบี้ได้กินเนื้อ ได้สูบบุหรี่ สวัสดิการแบบนี้จะไปหาที่ไหนได้”
ขวัญกำลังใจพุ่งสูงขึ้นไปอีกระดับท่ามกลางควันบุหรี่
…
เวลาตีสาม
เสียงอึกทึกในไซต์ก่อสร้างไม่เพียงแต่ไม่ลดลง แต่กลับดังขึ้นเรื่อยๆ
ผู้รอดชีวิตราวกับถูกฉีดสารกระตุ้น ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
พลังงานจากอาหาร แปรเปลี่ยนเป็นพลังขับเคลื่อนพื้นฐานที่สุดในร่างกายของพวกเขา
“เร็วเข้า! เร็วเข้า! เที่ยวสุดท้ายแล้ว!”
“เครื่องผสมคอนกรีตเตรียมพร้อม! บ่อฐานรากหมายเลขหนึ่งเตรียมเท!”
ผู้ควบคุมการก่อสร้างอาวุโสยืนอยู่บนที่สูง เสียงแหบแห้งไปบ้างแล้ว แต่จิตใจกลับตื่นตัวอย่างยิ่ง
เขามองดูคนงานนำเหล็กตะแกรงที่ผูกเสร็จแล้ว ค่อยๆ วางลงในร่องที่ขุดไว้ มองดูรถผสมคอนกรีตขนาดใหญ่หลายคันที่อยู่ไกลออกไปคำรามเสียงดัง ค่อยๆ ขับเข้ามา
ความรู้สึกของการสร้างสรรค์นี้ ทำให้เลือดที่เคยนิ่งสงบของเขากลับมาเดือดพล่านอีกครั้ง
วื้ดๆๆ—
พร้อมกับเสียงคำรามของเครื่องยนต์ดีเซล รถผสมคอนกรีตคันแรกเริ่มทำงาน
ปูนคอนกรีตสีเทา ไหลไปตามท่อยาว ถูกเทลงไปในหลุมฐานรากที่วางเหล็กเส้นไว้อย่างแม่นยำ
คนงานที่มีประสบการณ์หลายคน ใช้เครื่องจี้คอนกรีตจุ่มลงไปในปูน เพื่อไล่ฟองอากาศออก และทำให้มั่นใจว่าฐานรากจะแน่นและแข็งแรง
การเทปูนเริ่มขึ้นแล้ว
นั่นหมายความว่า หัวใจของเมืองแห่งความหวังแห่งนี้ ได้เริ่มเต้นอย่างแท้จริงแล้ว
ทุกคนหยุดงานในมือ จ้องมองช่วงเวลาแห่งประวัติศาสตร์นี้
ของเหลวสีเทาเติมเต็มร่องลึก ปิดรอยแผลเป็นของดินแดนรกร้าง และยังเติมเต็มความว่างเปล่าในใจของพวกเขาด้วย
จุดเริ่มต้นใหม่ กำลังถูกหล่อหลอมขึ้นด้วยมือของพวกเขา
“มัวมองอะไรกัน! ทำงานต่อ!”
ผู้ควบคุมการก่อสร้างอาวุโสตะโกนขึ้น ปลุกทุกคนให้ตื่นจากภวังค์
“บ่อหนึ่งเทเสร็จแล้ว ยังมีบ่อสอง, บ่อสาม! ก่อนฟ้าสาง ต้องทำฐานรากให้เสร็จทั้งหมดให้ได้!”
“ได้!”
ผู้รอดชีวิตตอบรับพร้อมกัน แล้วหันกลับไปทำงานใหม่ของตน
ไม่มีใครบ่น ไม่มีใครบอกว่าเหนื่อย
เมื่อท้องอิ่ม ได้เห็นความหวัง พละกำลังก็ราวกับเกิดขึ้นมาเอง ใช้เท่าไหร่ก็ไม่หมด
ในขณะนั้นเอง สมาชิกหน่วยคมมีดราตรีคนหนึ่งเดินมาข้างๆ ผู้ควบคุมการก่อสร้างอาวุโส
“คุณหลินเรียกพบ”
ผู้ควบคุมการก่อสร้างอาวุโสชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็จัดเสื้อผ้าที่เต็มไปด้วยฝุ่นของตัวเอง แล้วรีบเดินไปยังร้านขายของชำ
ในใจเขารู้สึกประหม่าเล็กน้อย ไม่รู้ว่าคุณหลินผู้ลึกลับคนนี้ เรียกพบเขาด้วยเรื่องอะไร
หรือจะเป็นเพราะความคืบหน้าของโครงการช้าไป เขาไม่พอใจ?
หรือว่าคุณภาพงานก่อสร้างมีปัญหา?
ประตูม้วนเปิดอยู่ หลินโม่นั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าประตู เย่อิงยืนอยู่ข้างๆ เขา
ผู้ควบคุมการก่อสร้างอาวุโสเดินเข้าไปใกล้ แล้วหยุดยืนอย่างนอบน้อม
“คุณหลิน เรียกพบผมเหรอครับ”
หลินโม่พยักหน้า ไม่พูดพร่ำทำเพลง ยื่นแบบแปลนแผ่นใหม่ให้เขาโดยตรง
“เทฐานรากได้ดีมาก”
“แต่ส่วนของกำแพง ต้องแก้ไขหน่อย”
ผู้ควบคุมการก่อสร้างอาวุโสรีบรับแบบแปลนมา อาศัยแสงไฟ เขามองเพียงแวบเดียว รูม่านตาก็หดเล็กลงทันที
แบบแปลนแผ่นนี้ซับซ้อนและละเอียดกว่าแผ่นก่อนมาก
กำแพงยังคงสูงสิบเมตร หนาสามเมตร อันนี้ไม่เปลี่ยนแปลง
แต่ที่ความสูงห้าเมตรจากพื้นดิน บนแบบแปลนกลับมีรูพรุนเรียงรายอยู่อย่างหนาแน่น
โครงสร้างของแต่ละรูถูกวาดไว้อย่างชัดเจน ด้านในแคบด้านนอกกว้าง ก่อตัวเป็นช่องยิงมาตรฐาน
“นี่… นี่มัน…”
นิ้วของผู้ควบคุมการก่อสร้างอาวุโสลูบไล้ไปตามเส้นบนแบบแปลน เสียงสั่นเทาเล็กน้อย
นี่ไม่ใช่กำแพงธรรมดา
นี่คือต้นแบบของป้อมปราการสงคราม
“ภายในกำแพง ต้องเว้นช่องยิงกับทางเดินภายในพวกนี้ไว้”
“ด้านบนสร้างใบเสมากับหอสังเกตการณ์ เว้นท่อร้อยสายไฟไว้ เพื่อสะดวกต่อการติดตั้งกล้องวงจรปิดกับสปอตไลท์”
น้ำเสียงของหลินโม่เรียบเฉย
“ฉันต้องการให้กำแพงนี้ ไม่เพียงแต่จะกันซอมบี้ได้ แต่ยังต้องสังหารพวกมันได้ด้วย”
ลมหายใจของผู้ควบคุมการก่อสร้างอาวุโสหนักขึ้น
เขาทำงานกับเหล็กเส้นและปูนซีเมนต์มาทั้งชีวิต รู้ดีว่าแบบแปลนนี้มีความหมายอย่างไร
นี่ไม่ใช่อาคารพลเรือนธรรมดาอีกต่อไป แต่เป็นป้อมปราการทางการทหารมาตรฐาน
“คุณหลินครับ ระดับความยากในการก่อสร้าง…”
ผู้ควบคุมการก่อสร้างอาวุโสลังเลเล็กน้อย
“คนงานกับวัสดุ คุณไม่ต้องห่วง”
หลินโม่ขัดจังหวะเขา
“ฉันต้องการแค่ผลลัพธ์”
ผู้ควบคุมการก่อสร้างอาวุโสเงียบไป
เขาก้มลงมองแบบแปลนอีกครั้ง ชั่วครู่ต่อมาก็เงยหน้าขึ้น ในแววตาเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว
“คุณหลินวางใจได้เลยครับ ผมจะทำภารกิจให้สำเร็จแน่นอน!”
พูดจบ เขาก็ถือแบบแปลน หันหลังวิ่งกลับไปที่ไซต์ก่อสร้าง ราวกับว่าหากช้าไปแม้วินาทีเดียวก็เป็นความผิด
ในช่วงเวลาต่อมา ผู้ควบคุมการก่อสร้างอาวุโสก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน
เขาเรียกแกนหลักทางเทคนิคทั้งหมดมารวมตัวกัน เทียบกับแบบแปลนใหม่ แล้วอธิบายจุดสำคัญในการก่อสร้างซ้ำแล้วซ้ำเล่า
การเว้นช่องยิงและทางเดินภายใน หมายความว่าโครงสร้างเหล็กเส้นของกำแพงต้องมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
เพื่อให้แน่ใจว่าทางเดินภายในจะไม่ส่งผลกระทบต่อความแข็งแรงของโครงสร้างโดยรวม หลายจุดจึงต้องมีการเสริมความแข็งแรงของโครงสร้าง
การทำและยึดแบบหล่อ ก็ซับซ้อนกว่าเดิมสิบเท่า
แต่ไม่มีใครคัดค้าน
ยิ่งกำแพงนี้สร้างได้ดีเท่าไหร่ พวกเขาก็จะยิ่งปลอดภัยมากขึ้นเท่านั้น
เพราะคุณหลินบอกแล้วว่า ผู้ที่เข้าร่วมการก่อสร้าง จะมีที่ยืนในเมืองใหม่แห่งนี้!