ร้านค้าจากแดนสวรรค์ - บทที่ 235 โลกความฝัน (9)

บทที่ 235 โลกความฝัน (9)

“เอ้า จะให้ตัดตรงจากตรงไหนก่อน?” คนตัดหินที่ไม่สนใจชายแว่นทอง แล้วหันไปถามฉิงเทียน

“ตัดจากมุมนี้ก่อนละกัน” ฉิงเทียนพูดแบบไม่คิดมาก จริงๆแล้วไม่ว่าจะตัดหินนี้ยังไง หยกที่อยู่ข้างในก็จะโผล่ให้ผู้คนได้เห็นอยู่ดี!

“ได้!” คนตัดหินขานรับ แล้วก็ก้มหน้าก้มตาเจียหินก้อนนั้น!

เฉียงเวยและเจ้าดำต่างก็มองไปที่การทำงานแต่ละขั้นต้อนของคนตัดหินด้วยสีหน้ากระวนกระวาย และจ้องไปที่หินก้อนนั้น! อย่างไรเสียหินก้อนนี้เป็นเหมือนชีวิตของฉิงเทียน!

“เขียว เขียว” จู่ๆเจ้าดำก็ได้ตะโกนขึ้นมา ในเวลานี้เฉียงเวยเองก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมานิดหน่อย!

ส่วนชายใส่แว่นทองเมื่อได้ยินคำว่าเขียว เขาก็ไม่อยากจะเชื่อและจ้องไปที่หินที่กำลังตัดอยู่ “ทำไมไอ้หนูนี่ถึงได้โชคดีแบบนี้? ทำไมพอเราพนันกับเขาแล้วก็แพ้ตลอด หรือว่าวันนี้ดวงเราจะไม่เหมาะที่จะพนัน”

“ยังจะตัดต่อไหมครับ? คนตัดหินพูดขึ้นมาอย่างตื่นเต้น อย่างไรเสีย นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เขาตัดได้หยกเช่นนี้ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเขานั้นโชคดีมาก

“ตัดสิ ทำไมจะไม่ตัดล่ะ! ลูกชายของผมยังเป็นหนี้ผมอยู่เลยนะ” ฉิงเทียนตะโกนออกมา

เฉียงเวยที่อยู่ใกล้ๆก็ได้ปิดปากของเธอแล้วหัวเราะออกมาเบาๆ ส่วนบางคนที่มุงดูอยู่ห่างๆที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ก็ได้หันมาถามคนที่อยู่ใกล้ๆ “นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”

ทันทีที่คนที่มุงดูอยู่ใกล้ๆอธิบาย ก็ได้เกิดเสียงหัวเราะขึ้นมาในฝูงชนทันที แล้วพวกเขาแต่ละคนก็ได้มองไปที่ชายแว่นทองด้วยสายตาแปลกๆ

ในตอนนี้ชายแว่นทองอยากที่จะได้กำแพงหรือขุดหลุมหนีมาก ทำไมปากของเขาถึงได้พล่อยเช่นนี้ แถมยังพลั้งปากพนันแบบนี้ไปอีก!

“ว้าว มีสีเขียวเข้มแล้วยังมีสีน้ำเงินเข้มอีกด้วย เดี๋ยวนะนี่มันแจสเปอร์ไม่ใช่รึไง?” ชายคนหนึ่งพูดขึ้นมาอย่างตื่นเต้น

“ข้าก็คิดเหมือนกันเลย สีออกน้ำเงินแบบนี้จะต้องเป็นแจสเปอร์แน่ๆ และถ้าเป็นสีน้ำเงินทั้งหมดแบบนี้ บางที่อาจจะได้สักอย่างต่ำ 50,000 ชั่วโมงก็ได้!” คนที่มุงดูอยู่ข้างๆพูดด้วยความอิจฉา

เมื่อได้ยินที่เหล่าคนที่มุงดูอยู่รอบๆคุยกัน เจ้าดำก็แทบจะเป็นลมด้วยความตื่นเต้น 50,000 ชั่วโมงนั่นคือเขาหามาหลายปีรวมกันเลยนะ ถ้าเกิดเขาได้เวลาขนาดนี้มา เขาก็ไม่จำเป็นต้องทำงานไปตลอดชีวิต

ในเวลานี้เจ้าดำก็ได้ดึงแขนของฉิงเทียนให้เข้ามาใกล้ๆแล้วกระซิบกระซาบ “แกจะขายไหม หยกเม็ดนี้ขายได้เวลาเป็นจำนวนมากเลยนะ”

เฉียงเวยที่อยู่ด้านหลังเองก็ได้มองดูอย่างตกใจ เธอไม่คิดว่าฉิงเทียนจะได้หยกที่ล้ำค่าเช่นนี้มา

ด้วยมีดเจียของคนตัดหินนั้น ส่วนที่เป็นหินทั้งหมดของก้อนนั้นก็ถูกตัดออกไป เหลือนทิ้งเอาไว้แต่หินหยกเขียวเข้มที่มีขนาดเท่ากับชามเล็กๆ

แล้วมือของคนตัดหินก็ได้สั่นขึ้นมาแล้วมอบมันให้กับฉิงเทียน และวางมันในมือของเขา

ทันใดนั้นเอง แต่ละคนก็ได้พากันเริ่มประมูลราคาขึ้นมาทันที

“นี่พ่อหนุ่ม ข้าขอซื้อหยกนี้ต่อในราคา 50,000 ชั่วโมง” มีคนคนหนึ่งพูดขึ้นมาอย่างตื่นเต้น “หินแจสเปอร์เช่นนี้ไม่ได้ปรากฏขึ้นมานานมากแล้ว!”

“ข้าให้ 60,000 เลย!” มีอีกคนพูดขึ้นมาอย่างไว

“70,000 ชั่วโมง”

“75,000 ชั่วโมง”

“80,000 ชั่วโมง”

พวกเขาไม่ได้สนใจเลยว่าเจ้าของหยกอย่างฉิงเทียนนั้นจะขายหรือไม่ พวกเขาพากันประมูลราคากันอย่างเมามัน

และสุดท้ายราคาของมันก็ไปหยุดอยู่ที่ 150,000 ชั่วโมง ซึ่งเป็นชายวัยกลางคนที่สวมชุดกังฟูยาวที่น่าจะสั่งตัดในราคาที่สูง

“เจ้าพอจะขายให้ข้าใช่ไหม?” ชายวัยกลางคนยิ้มให้กับฉิงเทียน เขาเชื่อว่าฉิงเทียนจะต้องยอมตกลงกับในราคานี้อย่างแน่นอน

ฉิงเทียนมองไปที่ชายสวมแว่นที่กำลังค่อยๆถอยออกไป จึงได้พูดกับชายวัยกลางคนในชุดกังฟูยาว “ผมจะขายหยกก้อนนี้ให้คุณแน่นอน แต่ผมขอเอาหยกก้อนนี้ไปจบพนันกับผู้ชายคนนั้นก่อนนะครับ” แล้วเขาก็เดินไปหยุดชายสวมแว่นกรอบทอง!

“ได้สิ แล้วข้าจะรอนะ” ชายวัยกลางคนที่สวมชุดกังฟูยาวก็ได้หัวเราะออกมา

“ขอบคุณมากครับ!” ฉิงเทียนทำท่าคารวะให้ แล้วจากนั้นก็ได้พูดกับชายแว่นทองด้วยน้ำเสียงที่ไม่ดี “คิดที่จะหนีไม่จ่ายงั้นเหรอ?”

“ใครจะหนีไม่จ่ายกัน? ก็แค่เวลานิดหน่อยไม่ใช่รึไง? ฉันมีพออยู่แล้ว” ชายสวมแว่นพูดราวกับไม่สนใจ

“ดี ในเมื่อคุณมีเยอะ แล้วตอนนี้คุณก็แพ้พนันแล้วด้วยคุณก็ต้องจ่ายตามที่พนันกันเอาไว้” ฉิงเทียนดึงแขนของเขาออกมา

ผู้คนรอบๆต่างก็มองมาที่ชายแว่นทองด้วยสายตาที่เหยียดหยาม ชายคนนี้ทำตัวเองชัดๆ

“แล้วค่าเช่าต่อปีเท่าไรล่ะ?” ชายสวมแว่นทองถามอย่างหดหู่

ฉิงเทียนจึงแกล้งทำเป็นไม่รู้แล้วหันไปมองเฉียงเวยแล้วถาม “ราคาเท่าไรครับ?”

“เฉียงเวยก็ได้ยิ้มขึ้นมาหน่อยๆแล้วพูด “10,000 ชั่วโมงค่ะ”

“ได้ยินแล้วสินะ จ่ายให้คนสวยคนนี้ 10,000 ชั่วโมงซะสิ” ฉิงเทียนพูดกับชายสวมแว่น

ชายสวมแว่นก็ได้ทำท่าลังเลแล้วหยิบเอาบางอย่างที่ขนาดเท่าโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วชี้ไปที่ของแบบเดียวกันของเฉียงเวย แล้ว 10,000 ชั่วโมงก็ได้ถูกโอนให้กับเฉียงเวย

“ขอบคุณมาก” เฉียงเวยก้มหัวให้กับฉิงเทียน ตาของเธอนั้นมีประกายออกมา ถ้าไม่ใช่เพราะฉิงเทียนล่ะก็ 10,000 ชั่วโมงเธอก็ไม่รู้ว่าจะหาได้หรือเปล่า เธอนั้นได้ใช้เวลาที่มีอยู่เพียงน้อยนิดซื้อหินหยกมา แต่ปรากฏว่าที่เธอได้กลับมานั้นไม่ได้เท่ากับต้นทุนเลยด้วยซ้ำ เรื่องอื่นไม่ต้องพูดถึงเลย!

“ไม่เป็นหรอกเงยหน้าขึ้นเถอะ!” ฉิงเทียนลูบจมูกของเขาแล้วหัวเราะ

ในเวลานี้ชายสวมแว่นได้เดินหนีออกจากห้องไปแล้วด่าด้วยเสียงเบาๆ “ไอ้หนูสารเลวเอ๊ย ฉันอยากจะได้ชีวิตของแก แกจะต้องไม่มีชีวิตเหลือ” จากนั้นเขาก็เดินไปหามุมหนึ่งแล้วหยิบเอาโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าแล้วโทรออก

ฉิงเทียนนั้นมีเหลืออยู่ 150,000 กว่าชั่วโมงอยู่ที่ข้อมือของเขา หลังจากที่ทำการซื้อขายกับชายคนนั้นเสร็จแล้ว และรู้สึกได้ถึงเจ้าดำที่กำลังอิจฉาเขาอยู่

ฉิงเทียนก็คิดว่าเขานั้นยังเหลือหินหยกอยู่อีก 4 ก้อน ถึงแม้ว่าพวกมันจะคุณภาพไม่ดีเท่าเมื่อกี้ก็เถอะ แต่ก็น่าจะได้อย่างต่ำก้อนละ 10,000 ชั่วโมงอยู่

จากนั้นเขาก็ได้แบ่งหินหยกออกเป็นสองกองแล้วพูดขึ้น “เจ้าดำ เลือกเอาส่วนที่คุณต้องการไปเลย!”

“อะไรนะให้ข้าเหรอ?” เจ้าดำพูดอย่างตกใจมาก ในความคิดของเขาฉิงเทียนนั้นได้ซื้อหินพวกนี้มาด้วยเวลาจำนวนมากนะ!

แล้วเขาก็ได้พูดออกไปอย่างไม่ใส่ใจ “เจ้าดำ ผมให้คุณเอาไปเถอะ!” สำหรับฉิงเทียนแล้ว การที่ได้มา 150,000 ชั่วโมงนั้นเพียงพอให้เขาใช้ได้อย่างสบายๆ

“ได้! งั้นข้าขอกองนี้!” เจ้าดำพูดอย่างตื่นเต้นแล้วเลือกกองทางซ้ายมือของฉิงเทียนไป จากนั้นเขาก็ไม่รีรอที่จะเอาหินหยกกองนั้นไปตัด

ส่วนฉิงเทียนก็ได้มองดูและพบว่ามีหินหยกเหลืออยู่เพียงก้อนเดียวในกองที่เจ้าดำเอาไป แต่นั่นก็เพียงพอสำหรับเขาแล้ว!

ฉิงเทียนจึงได้กวาดหินหยกกองที่เหลือให้กับเฉียงเวยแล้วบอก “กองนี้ผมให้คุณ”

“ให้ฉันงั้นเหรอ? ทำไมคุณถึงต้องให้ฉันด้วย?” เฉียงเวยถามอย่างสงสัย ทำไมชายคนนี้ถึงได้ช่วยเหลือเธออยู่ตลอด!

ฉิงเทียนยิ้มและไม่ตอบอะไร

“ถ้าคุณไม่ยอมบอก ฉันก็ไม่เอา!” เฉียงเวยพูดปฏิเสธด้วยใบหน้าที่น่ารัก

ฉิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าทำไมนิสัยของเธอถึงได้เหมือนกับเสวี่ยเอ๋อได้ขนาดนี้ แต่นี่ก็เป็นแค่โลกจินตนาการเท่านั้น และเขาก็เสียเวลาไปมากเพื่อเฉียงเวยแล้ว! ตอนนี้ปัญหาของเธอก็ได้รับการแก้ไขแล้ว และเขาเองก็ได้รับเวลามาอย่างเพียงพอแล้วด้วย ดูเหมือนว่าจะได้เวลาที่เขาจะต้องออกไปตามหาปีศาจจิตใจแล้ว!

“ถ้าคุณไม่อยากได้หินหยกพวกนี้ ก็เอาไปให้เจ้าดำนะ!” พอฉิงเทียนพูดจบ เขาก็ได้เดินออกไปจากบ่อนพนันไปอย่างไม่สนอะไร

ในตรอกเล็กๆด้านนอกบ่อนพนัน ก็มีชายที่สวมแว่นทองกับกลุ่มคนร่างโตและสูงกำลังยืนรอฉิงเทียนอยู่ด้านนอก!

“พี่ชาย คุณบอกว่าคุณโดนเจ้าเด็กนี่หลอกเอาเวลาไปถึง 11,000 ชั่วโมงเลยงั้นรึ แล้วยังโดนเขาทำให้ขายหน้าอีก! ไม่เป็นไรเดี๋ยวข้าจะล้างแค้นให้คุณเอง” ชายตาเดียวที่สูงถึง 1.8 เมตรพูดด้วยสีหน้าที่ดุดัน!