ร้านค้าจากแดนสวรรค์ - บทที่ 358 การไล่ล่าของมนุษย์หมาป่า

บทที่ 358 การไล่ล่าของมนุษย์หมาป่า

ที่ตำหนักของเจ้าแม่ในเหยาฉี องค์เง็กเซียนนั้นกำลังเหงื่อออกท่วมตัวอยู่บนตัวของเจ้าแม่บนเตียงหงส์ไฟ เป็นเวลาหลายร้อยปีแล้วที่องค์เง็กเซียนนั้นไม่ได้มีอารมณ์ใคร่เช่นนี้กับเจ้าแม่

ส่วนเจ้าแม่ที่นอนอยู่ด้านล่างนั้นสายตาของเธอก็ได้พร่ามัวมองมาที่องค์เง็กเซียน “ท่านพี่ ทำไมท่านถึงได้รุนแรงขนาดนี้?”

“แน่นอน เจ้าก็รู้นี่นาว่าข้าเป็นใคร?” แล้วเสียงร้องครางของเจ้าแม่ก็ได้ดังขึ้นมาอีกครั้งจากตำหนักของเจ้าแม่!

ส่วนฉิงเทียนที่อยู่บนโลกนั้นก็ได้รับทราบข้อแม้ของเจ้าแม่แล้ว เป็นจินเซียนให้ได้ภายใน 1,000 ปี ถึงแม้ว่าจะยากแต่ฉิงเทียนก็เชื่อว่าด้วยความสามารถของเขากับถาวเป่าสวรรค์แล้วเขาน่าจะสามารถทำได้!

“จินเซียน ผมจะเป็นภายในพันปีให้ได้เลยคอยดู!” ฉิงเทียนกำหมัดแน่น

สายตาของฉิงเทียนนั้นเป็นประกายขึ้นมา และจ้องไปที่โทรศัพท์มือถือของเขา และรอคอยเหล่าเซียนที่จะมาเป็นลูกค้าของเขาในร้านถาวเป่าสวรรค์

แล้วฉิงเทียนก็ได้ขับรถกลับบ้านอย่างไว แต่เรื่องต่างๆมักไม่ได้เป็นไปตามที่เขาคิดเสมอ ระหว่างทางนั้นมีก้อนหินก้อนใหญ่มาขวางเอาไว้ตรงหน้าเขา

มันจะต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ จู่ๆจะมีก้อนหินขนาดใหญ่เช่นนี้ตกลงมาจากฟ้ามาอยู่กลางถนนได้อย่างไร? ถ้าไม่ใช่ว่าฉิงเทียนนั้นไม่ได้ขับรถเร็ว เขาก็คงขับชนก้อนหินก้อนนี้ไปแล้ว

“เยี่ยมมาก เป้าหมายราคา 100 ล้านดอลลาร์น่าสนใจดีจริงๆ ถ้าอย่างนั้นให้ข้าเฮนรีจัดการกับเจ้าก็แล้วกัน โฮก!” มีชาวต่างชาติพูดขึ้นมา แล้วทันใดนั้นตัวของเขาก็ได้ใหญ่มากขึ้นเรื่อยๆ และมีขนสีดำงอกออกมาจากทั้งตัวของเขา แล้วหัวของเขาก็ได้เปลี่ยนรูปร่างไปเป็นหัวหมาป่าที่ดุดัน และมือของเขาก็ได้กลายเป็นกรงเล็บที่แหลมคม และยังยาวถึง 20 ซม.อย่างกับมีดเหล็กกล้า

“มนุษย์หมาป่า?” ฉิงเทียนมองไปที่มนุษย์หมาป่าที่อยู่ตรงหน้าเขา นี่เป็นครั้งแรกของเขาที่ได้เห็นมนุษย์หมาป่าของจริงเช่นนี้

“พวกแกมาจากองค์กรไหนกัน?” ฉิงเทียนถามอย่างเยือกเย็น

“ฮ่าๆ ไปลงนรกแล้วไปถามซาตานเอาก็แล้วกัน! หึ ข้าไม่เหมือนกับพวกหมูจีนไม่สนโลกหรอกนะ ข้าไม่พลาดท่าง่ายๆแน่ วันนี้ข้าจะทำให้เจ้าได้รู้ซึ้งถึงพลังของราชามนุษย์หมาป่าเฮนรี!” เฮนรีตอบกลับไป แล้วเงาของเขาก็ได้คืบคลานมาหาฉิงเทียนจากบนท้องฟ้า

“ฟิ้ว!”เฮนรีได้บุกเข้ามาพร้อมกับมีลมพัดที่รุนแรงตามเขามาด้วย

กรงเล็บหมาป่าที่แหลมคมก็ได้เฉือนไปที่ท้องของฉิงเทียน

“ฟุ่บ” ฉิงเทียนก็ได้หลบกรงเล็บที่แหลมคมของหมาป่าได้อย่างทันท่วงที ส่วนกรงเล็บของเฮนรีที่ฟันพลาดไปก็ได้ข่วนเข้ากับพื้นถนน จนเป็นรอยลึกไปถึง 10 เซนติเมตรทิ้งเอาไว้บนพื้นถนน

ซึ่งทำเอาฉิงเทียนตกตะลึงทันที พลังโจมตีของมนุษย์หมาป่าตัวนี้ดูถูกไม่ได้เลยจริงๆ

“ฮึ่ม! แกหลบไปได้ครั้งหนึ่ง แต่ครั้งที่สอง ตาย!” เฮนรีตะโกนออกมาอย่างโกรธแค้น ด้วยภาษาจีนที่แย่ของเขา

แล้วก็บุกเข้ามาฆ่าฉิงเทียนอีกครั้ง

“หลบเหรอ? ทำไมฉันจะต้องหลบด้วย?” ฉิงเทียนพูดอย่างดูถูก เจ้ามนุษย์หมาป่าเฮนรีนั้นแข็งแกร่งมากก็จริง แต่ก็ไม่แรงพอที่จะจำเป็นจะต้องหลบ

ในตอนนั้นฉิงเทียนก็ได้บุกเข้าไปแล้วต่อยเฮนรีด้วยมือเปล่า

“ตุบ!” “ตับ!” “อ๊าก!” ทันใดนั้นก็มีเสียงร้องดังขึ้นมา เฮนรีถูกฉิงเทียนต่อยจนลอยไปกลางอากาศ หากทั้งสองคนต้องมาสู้กันแบบตัวต่อตัวแล้ว ความแข็งแกร่งของเฮนรีที่อยู่แค่ในระดับหยวนยิงขั้นปลาย ก็ไม่ใช่คู่มือของฉิงเทียนเลยแม้แต่น้อย หลังจากที่ปะทะกันสองถึงสามครั้ง เฮนรีก็ถูกฉิงเทียนซัดจนลอยไปกลางอากาศและตกลงพื้นอย่างรุนแรง และกระแทกเข้ากับพื้นจนเป็นหลุมขนาดใหญ่

“ชิ!” แล้วเฮนรีก็ได้ดีดตัวลุกขึ้นมายืน ราวกับว่าเขาไม่รู้สึกเจ็บปวดและพุ่งเข้าหาฉิงเทียนเพื่อจู่โจมอีกรอบ แล้วกรงเล็บของเขาก็ได้ฟาดฟันใส่ฉิงเทียนอย่างรวดเร็วราวกับเครื่องจักร จนเกิดเสียงขึ้นมาในอากาศ

แต่ฉิงเทียนเองก็ทำท่าสบายๆ แล้วเขาก็ยิ้มที่มุมปาก และหายตัวไปต่อหน้าต่อตาของเฮนรีทันที แล้วการจู่โจมของเฮนรีก็ต้องหยุดชะงักลง และมองหาฉิงเทียน

“ผมอยู่ที่นี่ ไอ้โง่!” แล้วเสียงของฉิงเทียนก็ได้ดังมาจากข้างหลังของเฮนรี เฮนรีตกใจและรีบหมุนตัวกลับไปเพื่อโจมตีใส่ฉิงเทียนที่อยู่ข้างหลังเขา แต่ก็สายเกินไป “แกนั่นแหละไปลงนรกซะเถอะ เจ้าสัตว์ป่าตัวจ้อย!” เสียงพูดดูถูกของฉิงเทียนดังขึ้นมา และในชั่วขณะนั้นเองฉิงเทียนก็ได้ปล่อยหมัดที่แฝงด้วยพลังวิญญาณที่น่ากลัว เข้าไปที่หลังของเฮนรี

ในชั่วขณะนั้น เฮนรีก็รู้สึกเหมือนกับมีมะเขือเทศมาระเบิดอยู่ข้างหลังเขา

ด้วยเสียงดัง “ตุบ” กระดูกสันหลังก็ได้หักทันที และความเจ็บปวดก็ได้แผ่ขึ้นมาไปทั่วทั้งร่างกาย และกระอักเลือดออกมาคำโต แล้วหน้าก็ทิ่มลงไปที่พื้น

“ตุ๊บ!” เกิดเป็นเสียงกระแทกอย่างรุนแรงอีกครั้ง และเฮนรี่ก็ได้ไปกระแทกเข้ากับกำแพง หมัดในครั้งนี้ของฉิงเทียนนั้นรุนแรงยิ่งกว่าคราวที่แล้วเสียอีก

เฮนรีนั้นไม่ลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็วอีก ร่างกายของเขานั้นสั่นขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง เขานั้นบาดเจ็บสาหัสเกินกว่าที่จะลุกขึ้นมาได้

“อะไรกันแค่นี้เองเหรอ? มันจะกระจอกไปหน่อยไหม? การวอร์มอัพน่ะเพิ่งจะผ่านไปเองนะ คราวนี้ผมจะเอาจริงแล้วล่ะนะ หวังว่าคงจะยังไม่จบก่อนที่ผมจะได้สนุกนะ!” ฉิงเทียนมองดูเฮนรีที่กองอยู่ที่พื้นและพูดอย่างดูถูก

“เจ้า….เจ้าเก่งมากจริงๆ ข้าประมาทเจ้าไปหน่อย ดูเหมือนว่าเจ้าคงจะอยู่ในระดับเฟิงเฉินแล้วสินะ แต่เจ้าก็ยังไม่ใช่คู่มือของข้าหรอก!” เฮนรีได้ลุกขึ้นมาจากพื้น จากนั้นก็หันหน้าไปมองฉิงเทียนอย่างดุดัน ซึ่งดูเหี้ยมโหดและกระหายเลือดมาก

“โอ้ ดูเหมือนว่าแกจะยังมีลูกไม้เหลืออีกสินะ? ก็ได้งัดออกมาเลย ขอฉันดูหน่อยสิว่าลูกไม้ของแกนั้นจะทรงพลังพอที่จะช่วยให้รอดพ้นจากการตายได้หรือไม่?” ฉิงเทียนมองไปที่เฮนรีอย่างช้าๆและพูดอย่างไม่ใส่ใจ ราวกับว่าเขานั้นไม่ได้เห็นเฮนรีอยู่ในสายตาของเขาเลย

“ฮึ่ม! เจ้าชาวจีนโง่ ข้าจะแสดงให้เจ้าได้เห็นความสามารถเฉพาะตัวของข้ามนุษย์หมาป่าเฮนรี เทพหมาป่าผู้ยิ่งใหญ่ ได้โปรดมอบความแข็งแกร่งให้ข้าด้วย!” เฮนรีตะโกนออกมาอย่างดุดัน และพื้นดินก็ได้สั่นไหวขึ้นมาทันที ท้องฟ้าก็ได้มืดลงทันใด โชคยังดีที่ถนนเส้นนี้นั้นเป็นถนนที่วิ่งเข้าชานเมืองจึงมีรถราน้อยมาก และเป็นเวลากลางคืนแล้วด้วย จึงไม่มีใครที่เห็นฉิงเทียนกำลังสู้กับมนุษย์หมาป่า

และในเวลาต่อมา ก็เกิดหลุมดำปรากฏขึ้นมาอยู่ด้านหลังของเฮนรี แล้วหลุมดำนั้นก็ได้เข้าห่อหุ้มฉิงเทียน และในขณะเดียวกันก็ได้มีบรรยากาศกระหายเลือด ชั่วร้ายและมืดมากเข้าครอบคลุมฉิงเทียนด้วย ฉิงเทียนจึงได้รีบใช้จิตศักดิ์สิทธิ์เพื่อมองดูรอบๆแล้วพบว่าเขานั้นไม่ได้อยู่ที่ถนนแล้ว

“ใครกันที่เรียกข้าให้ตื่นมาจากการหลับใหล?” มีเสียงที่ดูน่ากลัวดังมาจากด้านหลังของเฮนรี และในชั่วขณะต่อมาก็ได้มีหมาป่าโครงกระดูกที่มีถึง 9 หัวก็ได้ออกมาจากหลุมดำนั้น มันมีร่างกายที่ใหญ่โตมาก แต่ทั้งตัวนั้นมีแต่กระดูกสีขาวๆ และมีความสูงถึง 3-4 เมตร แล้วหลังจากที่มันออกมา เจ้าหมาป่าตัวนั้นก็ได้กลับมามีเนื้อหนังและกลายเป็นหมาป่ายักษ์สีดำที่มีเก้าหัว

แต่ทว่ารูปร่างของมันนั้นดูน่าเกลียดมาก และมีของเหลวอะไรก็ไม่รู้สีดำติดอยู่ตามร่างกายของมันเต็มไปหมด และยังมีแมลงมากมายคืบคลานไปมาอยู่ที่ตัวมันด้วย เกิดเป็นเสียงดังหึ่งๆขึ้นมาซึ่งทำให้ดูน่าขยะแขยงแบบสุดๆ

“ท่านเทพหมาป่า ข้าเฮนรีเป็นผู้ที่เรียกท่านมา ข้าขอให้ท่านได้โปรดมอบพลังให้กับข้าเพื่อจัดการกับชายผู้นี้ด้วยเถิด!” เฮนรีคุกเข่าลงต่อหน้าหมาป่าและพูดอย่างศรัทธา

“ข้ายินดีจะช่วย แต่เจ้าก็ต้องเสียสละตัวเองด้วย!” แล้วหัวทั้งเก้าหัวของหมาป่ายักษ์ตัวนี้ก็ได้พูดออกมาพร้อมกัน “ทำไมกัน? ไม่เห็นมีเรื่องแบบนี้อยู่ในตำนานเลย!” เฮนรีพูดอย่างตกใจ

“ก็เพราะว่าเจ้าปลุกข้าให้ตื่นจากการหลับใหลน่ะสิ และนี่ก็เป็นการลงโทษของเจ้า!” หมาป่ายักษ์เก้าหัวก็ได้ตอบกลับ แล้วในชั่วขณะต่อมาเจ้าหมาป่ายักษ์เก้าหัวก็ได้พุ่งเข้าไปงับร่างของเฮนรี และทั้งเก้าหัวของมันก็ได้รุมทึ้งและฉีกกระชากร่างของเฮนรีทันที

“อ๊าก! ไม่!” เฮนรีกรีดร้องออกมาทันที แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้ ในชั่วขณะต่อมา เฮนรีก็ได้ถูกเทพหมาป่าน่าเกลียดตัวนั้นที่เขาเรียกออกมากลืนลงไป และร่างของเขาก็ได้ถูกฉีกออกจากกันเป็นชิ้นๆ ทำเอาฉิงเทียนรู้สึกอยากอาเจียน

ฉิงเทียนนั้นอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียใจให้กับเฮนรี เขานั้นเรียกออกมาเพื่อให้ช่วยฆ่าเขา แต่กลับไม่คาดคิดว่าจะถูกกินทั้งเป็นโดยสิ่งที่เขาเรียกออกมาเอง

“ในเมื่อข้าได้กินเจ้าไปแล้ว ข้าก็จะทำตามความปรารถนาของเจ้าอย่างแน่นอน เจ้าจะต้องกลายมาเป็นอาหารให้ข้าเทพหมาป่าเก้าหัวตนนี้!” หมาป่ายักษ์เก้าหัวก็ได้ชี้มาที่ฉิงเทียนด้วยขาหน้าที่น่าเกลียดของมัน และพูดพร้อมกับยิ้ม เสียงของมันก็ฟังดูเหมือนคนชั่วร้ายมาก แต่เมื่อดูสภาพของมันที่เป็นหมาป่าน่าขยะแขยงแล้ว ทำให้มันดูน่าขยะแขยงมากขึ้นไปอีก

“หึ! เจ้าสัตว์ป่า แกคิดว่าแกเป็นใครกัน? ที่คิดอยากจะกินตามใจอยากน่ะ ฉันจะตัดหัวของแกออกมาทำเป็นลูกบอลเสีย เจ้าหมาน่าขยะแขยง!” ฉิงเทียนมองไปที่หมาป่ายักษ์เก้าหัวและพูดอย่างดูถูก

แต่ถึงเขาจะพูดอย่างดูถูก แต่ฉิงเทียนก็ยังระวังตัวอย่างมากในใจ เพราะพลังวิญญาณชั่วร้ายที่แผ่ออกมาจากอีกฝ่ายนั้นมันช่างมหาศาลมากและแข็งแกร่งกว่าเฮนรีมาก ดังนั้นฉิงเทียนจึงได้ไม่กล้าที่จะผลีผลาม

“โฮก! เจ้ามนุษย์โง่เขลา เจ้าบังอาจมาพูดดูถูกเทพหมาป่าตนนี้เป็นแค่หมาอย่างนั้นรึ วันนี้ข้าจะต้องฉีกเจ้าให้ขาดจากกันทั้งเป็น!” หมาป่ายักษ์เก้าหัวก็ได้คำรามออกมาด้วยปากที่ดุดันของมัน แล้วเจ้าของเหลวสีดำๆเหนียวหนืดก็ได้พุ่งเข้าหาฉิงเทียนทันที ซึ่งในนั้นมีหนอนไชอยู่ยัวะเยี้ยเต็มไปหมด

ฉิงเทียนตกใจขึ้นมาทันที เขาไม่คิดว่าเจ้าหมาป่าเก้าหัวนั้นจะเคลื่อนที่เร็วขนาดนี้ ราวกับมันรู้ว่าเขากำลังจะเคลื่อนที่ไปที่ไหน ดังนั้นฉิงเทียนจึงได้หายตัวเพื่อหลบอีกครั้ง แล้วถอยห่างออกจากหมาป่ายักษ์เก้าหัว “หืม เจ้ามนุษย์หน้าโง่ เจ้าคิดว่าความสามารถหายตัวของเจ้าจะได้ผลกับข้างั้นเหรอ? เจ้าน่ะอยู่ในอาณาเขตของข้าแล้ว ไม่มาเจ้าจะหลบยังไงข้าก็จะไปดักรอเจ้าได้ก่อนเสมอ เจ้ารอคอยความตายเลย!” หมาป่ายักษ์เก้าหัวพูดอย่างภูมิใจแล้วก็จู่โจมสังหารฉิงเทียนอีกครั้ง

ฉิงเทียนนั้นไม่คาดคิดว่าจะเป็นเช่นนี้ ดูเหมือนไม่ว่าเขาจะรวดเร็วเพียงใดก็ตามมันก็ไม่ต่างกันเลย ถ้าเป็นแบบนี้แล้วก็ดูเหมือนเขาจะต้องลุยกันซึ่งๆหน้าแล้ว

“หึ เจ้าหมา ก็ขึ้นอยู่ว่าแกจะมีความสามารถมากพอจะทำได้หรือไม่ล่ะนะ?” หลังจากที่ฉิงเทียนพูดจบ มือของเขาก็ได้เปล่งแสงสีเงินออกมาอย่างรวดเร็ว และต่อยซัดเข้าไปที่หมาป่าเก้าหัวอย่างรุนแรง “ตูม!” “เอ๋ง!”

ในชั่วขณะนั้นเองที่หมาป่ายักษ์เก้าหัวที่กำลังพุ่งเข้าหาฉิงเทียนก็ได้ถูกกระแทกจนลอยกลางอากาศด้วยการโจมตีของฉิงเทียน ทำให้หมาป่ายักษ์ตะโกนร้องออกมาเสียงดัง และของเหลวสีดำของมันก็ได้หายออกไปอย่างมาก ซึ่งจะเห็นได้ว่าเจ้าของเหลวสีดำนั้นกำลังถูกเผาด้วยไฟสีเงินอย่างช้าๆ

ซึ่งในตอนที่ฉิงเทียนได้ต่อยไปนั้น เขาได้ใส่พลังสายฟ้าอัคคีลงไปที่หมัดของเขาด้วย

“โฮก! เจ้ามนุษย์ เจ้ารนหาที่ตายเองนะ!” เจ้าหมาป่าเก้าหัวคำรามออกมาและสะบัดหัวที่ไหม้ของมัน ทั้งเก้าหัวของมันได้สะบัดเอาของเหลวสีดำที่ไหม้ไฟออกจากตัวของมัน