ร้านค้าจากแดนสวรรค์ - บทที่ 444 สามโลกซูเปอร์มาร์เก็ต

บทที่ 444 สามโลกซูเปอร์มาร์เก็ต

ณ อาคารสูงสามชั้นแห่งหนึ่ง ที่ชั้นบนสุดฉิงเทียนก้มลงมามองด้านล่างอย่างพึงพอใจ อาคารนี้ตั้งอยู่ใจกลางเมืองยมบาล และเป็นที่ที่มีคนพลุกพล่านเป็นจำนวนมาก ซึ่งฉิงเทียนต้องเสียไปเป็นจำนวน 3 ล้านหินเซียนเพื่อซื้ออาคารนี้

แต่ฉิงเทียนก็รู้สึกคุ้มค่ากับเงินที่เสียไปมาก ซึ่งถ้าไม่ใช่เพราะตุลาการลู่หรือเงิน 3 ล้านแล้ว พวกเขาคงไม่ยอมขายให้แน่! สถานที่ตั้งของอาคารนี้ก็สุดยอดมากด้วย ต่อให้ต้องเช่าเป็นรายปีก็ยังทำกำไรได้เป็นจำนวนมากแน่!

ซึ่งราชายมบาลเองก็ได้อุปกรณ์สำนักงานไป 20 ชุดตามที่เขาหวังเอาไว้ ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นสถานการณ์ Win-Win ทั้งสองฝ่าย

“นายท่านขอรับ สถานที่แห่งนี้เรียกได้ว่าดีที่สุดในเมืองยมบาลเลยก็ว่าได้” จูกัดเหลียงรู้สึกประหลาดใจมาก จูกัดเหลียงนั้นอาศัยอยู่ในยมโลกมานานหลายร้อยปีแล้ว แน่นอนว่าเขาเข้าใจดีว่าการที่จะได้พื้นที่ในบริเวณนี้ของเมืองยมบาลนั้นไม่ใช่แค่ว่ามีเงินแล้วจะซื้อได้

“นั่นแหละคือความสามารถของนายท่านล่ะ ซึ่งเจ้ารู้ไหมเสี่ยวเหลียงถ้าเจ้าตามพวกเรามาข้ามั่นใจได้เลยว่าเจ้าจะได้มีชื่อเสียงและได้ดื่มกินอาหารดีๆแน่นอน” ไป๋ฉี่ตบไหล่จูกัดเหลียงด้วยสีหน้าที่ภาคภูมิใจของเขา

แล้วก็มีเส้นสีดำพาดขึ้นมาที่หัวของจูกัดเหลียง แต่เขาก็เชื่อในคำพูดของไป๋ฉี่มากเช่นกัน เพราะแม้แต่วิชาหมื่นภูตผีก็ยังโยนมาให้เขาได้อย่างไม่คิดมากอะไร

“ผม, ฉิงเทียนต้องการที่จะเป็นพ่อค้าอันดับหนึ่งในทั้งสามโลก และอาคารนี้จะเป็นจุดเริ่มต้นนั้น” ฉิงเทียนผายมือออกมาและประกาศกร้าว

“นายท่าน ท่านสามารถทำได้แน่” ไป๋ฉี่พูดอย่างจริงใจ ในสายตาของเขาแล้วฉิงเทียนมีความสามารถที่จะทำได้อย่างแน่นอน

ฉิงเทียนยิ้มแล้วจากนั้นก็ได้หันหน้าไปหาพวกเขาแล้วพูดกับพวกเขาอย่างจริงจัง “จูกัดเหลียงจากวันนี้ไปคุณจะเป็นผู้จัดการร้านสามโลกซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งนี้คอยดูแลด้านการขาย ส่วนคุณไป๋ฉี่คุณเป็นรองผู้จัดการร้านและควบตำแหน่งรักษาความปลอดภัยเข้าไปด้วย”

“รับทราบ!”

“รับทราบ!”

“ผมเป็นคนที่ให้รางวัลและลงโทษชัดเจนมาโดยตลอด ผมจะตกรางวัลคุณถ้าพวกคุณทำงานดี และแน่นอนว่าจะมีการลงโทษหากพวกคุณทำงานไม่ดีเช่นกัน” ฉิงเทียนกล่าว “แน่นอนว่า ร้านซูเปอร์เพิ่งจะเริ่มทำการ ดังนั้นทุกอย่างยังอยู่ในขั้นตอนของการสำรวจ หากพวกคุณมีข้อเสนออะไรก็บอกมาได้เลย”

“รับทราบ!” จูกัดเหลียงกล่าวอย่างตื่นเต้น ฉิงเทียนนั้นได้ช่วยเหลือภรรยาของเขาแล้วยังมอบคัมภีร์หมื่นภูตผีให้อีก สามารถพูดได้ว่าจูกัดเหลียงนั้นตกหลุมรักฉิงเทียนเข้าให้แล้ว

“นายท่าน ทำไมร้านซูเปอร์มาร์เก็ตของเราถึงได้เรียกว่าสามโลกซูเปอร์มาร์เก็ตล่ะขอรับ?” จูกัดเหลียงก็อดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมาอย่างสงสัย

“หึ!” ฉิงเทียนก็ได้หัวเราะขึ้นมาแล้วพูดอย่างภาคภูมิใจ “ในเมื่อมันชื่อว่าสามโลกซูเปอร์มาร์เก็ต ก็ย่อมหมายความว่ามันจะขายของจากทั้งสามโลกน่ะสิ”

“อะไรนะครับ ขายของจากทั้งสามโลก?” จูกัดเหลียงพูดอย่างตกใจสุดๆ “นายท่านจะบอกว่าท่านสามารถหาสิ่งของจากทั้งสามโลกมาขายได้อย่างนั้นเหรอครับ?”

“แน่นอน และร้านสามโลกซูเปอร์มาร์เก็ตนี้ไม่เพียงแต่จะขายของทั้งสามโลกแล้ว แต่ยังมีแผนที่จะเปิดร้านสามโลกซูเปอร์มาร์เก็ตในทั้งสามโลกด้วย” ฉิงเทียนได้ทิ้งระเบิดลูกใหญ่อีกครั้ง

ในเวลานี้จูกัดเหลียงถึงกับพูดอะไรไม่ออก เขาคิดว่าเขารู้จักเจ้านายของเขาดีแล้ว แต่ดูเหมือนเขาจะยังรู้จักไม่ดีพอ นายท่านของเขามีเงินทุนมากขนาดไหนกันแน่?

เมื่อเห็นจูกัดเหลียงตกใจ ฉิงเทียนก็ไม่ได้คิดที่จะอธิบายอะไร และเริ่มลงมือเอาสิ่งของต่างๆออกมาจากโลกใบเล็กของเขา

ผลไม้เซียน, ยาเซียน, ของเซียน และอื่นๆ

จูกัดเหลียงก็ตกใจทุกครั้งที่เห็นเขาหยิบเอาของต่างๆออกมา ราคาโดยรวมของสิ่งของเหล่านี้มีมากเท่าไรแล้วก็ไม่รู้ เขาไม่เคยเห็นของมีค่ามากมายเช่นนี้มาก่อนเลยในชีวิตของเขา เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าวันหนึ่งจะมีของเหล่านี้ผ่านมาถึงมือเขา

สี่เหลี่ยมนี่มันคืออะไร? แล้วของแท่งยาวๆดำๆนี่อีก? สิ่งนี้คืออะไรทำไมมันถึงได้หอมนัก? ไหนจะเจ้าสี่ล้อนี่อีก?

จูกัดเหลียงมองสิ่งต่างๆเหล่านี้ด้วยความสงสัยและลองสัมผัสดู

เจ้าสิ่งนุ่มๆนี่มันคืออะไร? ที่แท้มันคือโลหะนี่เอง? แล้วเจ้าเป็ดนี่ทำขึ้นมาได้อย่างไร?

จูกัดเหลียงนั้นมีเป็นร้อยคำถามอยู่ในหัวของเขา สิ่งของที่อยู่ในโลกเซียนเหล่านี้ล้วนแล้วแต่มีค่าและทำให้เขารู้สึกทึ่ง ซึ่งสิ่งของต่างๆเหล่านี้ก็ได้ไปสะกิดความอยากรู้อยากเห็นในใจของเขาแล้ว

ฉิงเทียนเองก็รู้สึกสนุกกับการมองดูจูกัดเหลียงที่จับดูสิ่งของอย่างตั้งใจ จูกัดเหลียงในเวลานี้ช่างไม่เหมือนกับยอดกุนซือแห่งจ๊กก๊กที่สั่งการทหารนับพันในทีวีเลย กลับกลายเป็นเด็กที่ขี้สงสัยแทน

“ไม่ต้องสงสัยมากนักหรอก ของเหล่านี้น่ะเป็นของจากในโลกมนุษย์น่ะ แต่มันอยู่ในยุคอนาคตจากของคุณมากหน่อยน่ะ” ฉิงเทียนกล่าว

“อะไรนะ ท่านจะบอกว่าของเหล่านี้เป็นสิ่งของในโลกมนุษย์งั้นรึ?” ตาของจูกัดเหลียงแทบจะถลนออกมา แล้วจากเขาก็จับฉิงเทียนด้วยมือทั้งสองข้างแล้วพูดอย่างตื่นเต้น “นายท่าน แล้วสุดท้ายสงครามวุยก๊ก, จ๊กก๊กและง่อก๊กใครผู้ชนะขอรับ เป็นจ๊กก๊กใช่ไหมขอรับ?”

มองไปที่สายตาที่คาดหวังของจูกัดเหลียงแล้ว ฉิงเทียนก็ช่วยไม่ได้นอกจากจะต้องเล่าเรื่องสามก๊กหลังจากที่เขาเสียชีวิตไปแล้วให้ฟัง ทำไมจ๊กก๊กถึงได้ถูกทำลาย และง่อก๊กก็ยอมแพ้ สุดท้ายวุยก๊กก็ได้รวมประเทศเป็นหนึ่งได้ แต่ในท้ายที่สุดก็ถูกยึดครองเอาไปโดยตระกูลสุมา

เมื่อได้ยินเช่นนี้จูกัดเหลียงก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาแล้วกล่าว “ข้าไม่นึกเลยว่าสุดท้ายแล้วประเทศก็ได้ตกเป็นของตระกูลสุมา กาลเวลาช่างโหดร้ายนัก อย่างน้อยอาเต๊าก็ใช้ชีวิตอย่างปลอดภัย ข้าก็พอที่จะสู้หน้าพ่อของเขาได้แล้ว”

เมื่อเห็นจูกัดเหลียงมีสีหน้าเสียใจ ฉิงเทียนก็พอที่จะเข้าใจได้ จูกัดเหลียงนั้นได้อุทิศชีวิตของเขาให้กับตระกูลเล่าและจ๊กก๊ก แต่ในท้ายที่สุดจ๊กก๊กก็ถูกทำลาย และทุกคนต่างก็รู้สึกเสียใจ

แล้วไป๋ฉี่ที่อยู่ด้านหลังก็ได้ตบไหล่ของจูกัดเหลียงปลอบใจเขาแล้วกล่าว “โลกนี้มีการแบ่งแยกกันเองอยู่ตลอด และมีมาช้านานแล้ว และตอนนี้เจ้าก็เป็นเพียงแค่ผีแล้วด้วย ดังนั้นอย่าเสียใจมากนักเลย”

“อื้ม!” จูกัดเหลียงผงกหัว แล้วเขาก็ได้เก็บมันไว้ในส่วนลึกของจิตใจ จากการที่ได้ใช้ชีวิตในยมโลกมาเป็นเวลาหลายร้อยปี สามารถทำให้เขาสามารถลืมเรื่องที่อยู่ตรงหน้าของเขาได้

เมื่อสงบใจอย่างช้าๆได้แล้ว แน่นอนว่าจูกัดเหลียงเองก็รู้ได้ทันทีเลยว่าร้านซูเปอร์มาร์เก็ตนี้จะต้องเป็นที่นิยมอย่างแน่นอน อย่างไรเสียก็มีของเซียนอยู่ในยมโลกเพียงแค่ไม่กี่ชิ้น และยังมีสิ่งของบนโลกมนุษย์ที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนอีกด้วย

ทันทีที่ร้านซูเปอร์มาร์เก็ตนี้เปิด การค้าขายจะต้องรุ่งเรืองอย่างแน่นอน

แล้วจูกัดเหลียงก็ได้ถามขึ้นมา “นายท่าน แล้วราคาของพวกนี้ล่ะครับ?”

“อ๊ะ ราคา!” แล้วฉิงเทียนคิ้วขมวดขึ้นมา เขาลืมเรื่องของราคาไปเลย

“คุณพอจะมีความคิดอะไรดีๆไหม?” ฉิงเทียนถาม

ในเวลานี้จูกัดเหลียงก็สะบัดพัดขนนกแล้วลูบเคราของเขาอยู่สักพักหนึ่งก่อนที่จะเริ่มกล่าว “นายท่าน ข้าคิดว่าซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งนี้ควรที่จะแบ่งเป็นระดับต่างๆเสียก่อน ชั้นแรกเราจะวางสินค้าที่ราคาถูกๆก่อน แล้วชั้นที่สองเราจะวางสินค้าที่มีค่าสูงขึ้นมา และที่ชั้นที่สามนี้เราจะขายของที่มีค่ามากที่สุด”

“อื้ม!” ฉิงเทียนผงกหัวและเห็นด้วยกับความคิดของเขา มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้วที่จะวางสิ่งของราคาต่างๆกันไว้ที่ชั้นเดียวกัน นี่คือเหตุผลหนึ่งที่ฉิงเทียนซื้อตึก 3 ชั้น

จูกัดเหลียงนี่สมกับที่เป็นจูกัดเหลียงจริงๆ ฉลาดอย่างกับปีศาจแน่ะ จากที่เขาว่ามาเมื่อสักครู่หากว่าฉิงเทียนไม่รู้ว่าจูกัดเหลียงนั้นอยู่ที่ยมโลกแล้ว เขาก็คงจะคิดว่าเขายังอยู่ที่โลกมนุษย์

“เราทำการบันทึกจับจ่ายสินค้าของลูกค้าขึ้นมาและจำแนกลูกค้าออกเป็นสามระดับ คนธรรมดาทั่วไปจะสามารถเข้าออกได้แค่ชั้นแรก การที่จะขึ้นมายังชั้นที่สองได้นั้นจะต้องทำการซื้อสินค้าในชั้นแรกในระดับหนึ่งเสียก่อนถึงจะขึ้นไปได้”

“ยอดมาก” ฉิงเทียนปรบมือและพูดขึ้นมา นี่มันระบบสมาชิกในร้านหรือห้างใหญ่ๆไม่ใช่หรือไง?