ร้านค้าจากแดนสวรรค์ - บทที่ 59 หลี่ฉิงที่หมดหนทาง

บทที่ 59 หลี่ฉิงที่หมดหนทาง

ชายขี้เมาเคาะประตูอย่างรุนแรงและปากก็พูดด่าไป “ยัยนี่ ฉันจะบอกให้นะฉันจะไม่มีวันหย่ากับเธอหรอก ฉันจะตามเธอไปตลอดชีวิต!” เขาพูดแล้วก็เตะประตูพร้อมๆกัน

มองดูการกระทำของเขาแล้ว ฉิงเทียนจึงได้จับเขาเหวี่ยงลงไปกองกับพื้น

“แกกำลังมองอะไรอยู่ห๊ะไอ้หนุ่มหน้าใส จะไปไหนก็ไปไป๊” ชายขี้เมาที่ถูกเหวี่ยงลงไปกองกับพื้นโดยฉิงเทียนนั้น ทำให้เขามีสีหน้าโกรธและพูดด่าฉิงเทียน

ฉิงเทียนจึงได้ต่อยเข้าไปที่หน้าของชายคนนั้น แล้วชายคนนั้นก็พูดกลับมา “แกต่อยคน แกกล้าต่อยฉัน!”

ภายใต้สีหน้าที่ตกตะลึงของฉิงเทียน เขาก็เห็นชายขี้เมาที่นอนอยู่ที่พื้นและร้องห่มร้องไห้ “ฉันถูกต่อย เจ้าหน้าใสนี่มันต่อยฉัน โลกนี้ไม่ยุติธรรมเลย!” ราวกับผู้หญิงอารมณ์ร้าย ดูแล้วไม่มีความเป็นลูกผู้ชายเลย!

เขากุมขมับ ฉิงเทียนถึงพูดอะไรไม่ออกไปสักพัก “คนคนนี้เป็นผู้ชายจริงๆเหรอเนี่ย? ร้องไห้เมื่อสู้ไม่ได้ ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมผู้หญิงสวยอย่างหลี่ฉิงถึงได้แต่งงานกับเขาได้นะ!”

ซึ่งเรียกได้ว่าไม่มีความเป็นลูกผู้ชายเลยสักนิด และฉิงเทียนเองก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อ เขาไม่สามารถที่จะทำร้ายผู้ชายที่ร้องไห้เช่นนี้ได้ และได้แต่ยืนมองอย่างพูดอะไรไม่ออก

จะเคาะประตูเรียกเธอดีหรือไม่นะ? ฉิงเทียนคิดอย่างลังเล

ในขณะที่ฉิงเทียนกำลังลังเลว่าจะเคาะประตูดีหรือไม่อยู่นั้น ประตูก็ได้เปิดออกมาดัง “ปัง” และหลี่ฉิงที่ตาแดงก็ได้ตะโกนใส่ชายขี้เมา “หลี่เห่า คุณมันไม่ใช่ผู้ชาย คุณกวนฉันตลอดทั้งวัน ฉันจะฟ้องศาล! คุณรอหมายเรียกจากศาลได้เลย”

ฉิงเทียนที่กำลังเก้ๆกังๆยืนมองดูจากข้างๆ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉิงเทียนรู้สึกยืนแบบเก้ๆกังๆเช่นนี้ที่นี่

และชายที่ชื่อหลี่เห่าเมื่อเขาพบว่าหลี่ฉิงออกมาข้างนอกแล้ว เขาที่ยังร้องไห้อยู่เมื่อครู่ก็ได้เช็ดน้ำมูกแล้วลุกขึ้นจากพื้นมาจับหลี่ฉิงเอาไว้

ราวกับว่าเธอนั้นรู้ถึงการเคลื่อนไหวของชายคนนั้น หลี่ฉิงรีบถอยหลบทันที แต่ทว่าคราวนี้ชายคนนั้นเองก็ได้คิดไว้แล้วเช่นกัน และคว้าเสื้อผ้าของหลี่ฉิงเอาไว้!

“หลี่เห่า ฉันบอกไปแล้วไงว่าคุณไม่ได้เป็นสามีของฉันอีกแล้ว!”

“ฮ่าๆ หากว่าศาลยังไม่ได้ตัดสินให้หย่า เธอก็ยังเป็นภรรยาของฉันอยู่!” หลี่เห่าแสดงสีหน้าที่ต้องการจะทำร้ายขึ้นมา!

หลังจากที่สลัดมือของหลี่เห่าหลุดไปได้ หลี่ฉิงก็พูดขึ้นมาอย่างเย็นชา “แล้วคุณต้องการอะไร?”

หลี่เห่าจึงได้ยื่นมือคือมาแล้วทำท่าเหมือนขอเงินแล้วพูดขึ้น “เอาเงินมาให้ฉัน 1 ล้าน แล้วฉันจะหย่ากับเธอ!”

“1 ล้าน หลี่เห่า มันจะไม่มากไปหน่อยเหรอ จะให้ฉันเอาเงินจำนวนมากขนาดนั้นมาจากที่ไหนกัน?” หลี่ฉิงพูดด่าด้วยความโกรธ

หลี่เห่าก็พูดราวกับรู้อยู่แล้วว่าเธอต้องพูดแบบนี้ “เธอจะหามายังไงฉันไม่สนใจหรอก เธอจะขายบ้านหลังนี้ไปก็ได้นะ”

“บ้านหลังนี้ใช้เงินเก็บทั้งชีวิตของฉัน คุณอย่าฝันไปหน่อยเลย!”

“ฉันไม่ได้บังคับเธอนะ” หลี่เห่าพูดเหมือนช่วยไม่ได้

จากการกระทำของหลี่เห่า หลี่ฉิงก็ได้แต่ก้มหัวของเธอโดยไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ แต่สามารถรู้ได้ว่าเธอกำลังโกรธอยู่จากร่างกายที่สั่นเทาของเธอ

ฉิงเทียนที่ยืนดูอยู่ข้างๆก็เริ่มทนไม่ไหว “อะแฮ่ม ผมขอแทรกหน่อยได้ไหม” ฉิงเทียนพูดขึ้น

“แกเป็นใคร? แล้วแกอยากจะพูดอะไรกับเรื่องในครอบครัวของพวกเรา?” หลี่เห่าพูดขึ้นด้วยสีหน้าแบบว่าคุณเป็นใคร ส่วนหลี่ฉิงเองก็มองมาที่ฉิงเทียนด้วยสีหน้าขยะแขยงแล้วพูดขึ้น “คุณไปซะเถอะ ฉันไม่ต้องการให้คุณมายุ่งอะไรกับเรื่องของฉัน!”

สีหน้าที่รังเกียจของหลี่ฉิงทำให้ฉิงเทียนรู้สึกอายขึ้นมา แต่มันก็พูดได้ว่าเรื่องทั้งหมดในตอนนี้เขาเป็นคนนำมาให้หลี่ฉิงทั้งนั้น ฉิงเทียนผู้หน้าหนาจึงได้พูดกับหลี่เห่าราวกับว่าเขาไม่ได้ยินที่หลี่ฉิงพูด “ความเป็นลูกผู้ชายของคุณมันหายไปไหนหมดแล้ว? ถึงได้มาขอเงินผู้หญิงแบบนี้!”

แต่หลี่เห่าเองก็ได้ตอบกลับมาแบบตรงๆ “ขอแค่ฉันได้กินข้าวนุ่มๆก็พอแล้ว แล้วแกมาเสือกอะไรด้วย! แกต้องการอะไรกันแน่?”

“ผมไม่ต้องการอะไรจากคุณหรอก” ฉิงเทียนพูดด้วยรอยยิ้มแล้วเดินไปหาเขา “แต่ผมสามารถต่อยคุณได้!” จากนั้นฉิงเทียนก็ได้เค้นหมัดของเขาและต่อยเข้าไปที่ท้องของหลี่เห่า

“อ๊าก” เขาร้องเต็มเสียง หลี่เห่าลงไปกุมท้องของเขาด้วยความเจ็บปวดและกลิ้งไปมาอยู่ที่พื้น คนที่ยืนดูอยู่ใกล้ๆเขาก็ได้มองไปที่หลี่เห่าที่อยู่บนพื้นด้วยสีหน้าที่หวาดกลัว “ฉิงเทียน คุณทำอะไรกับเขาน่ะ!” เธอนั้นรู้ดีว่าวรยุทธ์ของฉิงเทียนนั้นดีมากขนาดไหน เขาสามารถจัดการกับบอดี้การ์ดตั้งมากมายและยังสามารถล้มซามูไรได้ด้วย! เธอจึงได้กลัวว่าฉิงเทียนนั้นจะทำร้ายหลี่เห่าจนตาย

“ไม่ต้องกังวลไปหรอก เขาไม่เป็นไร ผมแค่ต้องการจะสอนบทเรียนเขาเท่านั้นแหละ!” ฉิงเทียนหันหัวไปและยิ้มให้กับหลี่ฉิง จากนั้นก็หันหัวไปและคุกเข่าลงมองดูหลี่เห่า ผู้ซึ่งกำลังกลิ้งไปมาอยู่ที่พื้นแล้วพูดขึ้น “เป็นอย่างไรบ้างล่ะ?”

“หลี่ฉิง เธอไปหาเจ้าหนุ่มหน้าใสนี่ให้มาทำร้ายฉันอย่างนั้นเรอะ!” หลี่เห่าที่ยังเอามือกุมท้อง และพูดออกมาแบบไม่เข้าใจอะไร “อย่างแกน่ะจะทำอะไรได้ นอกจากต่อยคนอื่นเท่านั้น!”

“ถ้าแกอยากได้เธอไปเป็นนางบำเรอล่ะก็ เอางี้สิถ้าแกให้เงินฉันหนึ่งล้าน ฉันจะขายให้แกไปเลย!” เขามองไปที่ฉิงเทียนแบบประจบสอพลอ

“คุณกำลังพูดอะไรอยู่น่ะ! หลี่เห่า” หลี่ฉินได้ยินที่หลี่เห่าพูด จึงได้เดินมาและเตะเข้าที่ขาของหลี่เห่า

แต่หลี่เห่านั้นไม่ได้รู้สึกเจ็บอะไรที่หลี่ฉิงเตะเขา เขานั้นยิ้มอย่างเลวๆและพูดกับฉิงเทียนต่อ “ดูสัดส่วนของเธอนั่นสิ ไหนจะขานั่นอีกจะต้องทำให้แกรู้สึกดีอย่างแน่นอน” พูดจบเขาก็หัวเราะแบบลามกออกมา!

“คุณ….คุณนี่มันช่างน่าหมดหวังจริงๆ” สีหน้าของหลี่ฉิงถึงกับซีดออกมา!

หลี่เห่าจ้องมาที่ฉิงเทียนและเฝ้ารอคำตอบของเขา ฉิงเทียนไปไม่ได้พูดอะไรอยู่นานมาเอาจ้องมองเขา จึงได้พูดขึ้น “ครึ่งล้านก็ได้ เอ้า!”

ฉิงเทียนได้ฟังก็คิด ช่างเป็นคนที่สติแตกจริงๆ! เขาจึงได้ยิ้มและส่ายหัว “คุณนี่มันเป็นไอ้ชาติชั่วขนานแท้เลยนะ!”

“เป็นไอ้ชาติชั่วแล้วผิดตรงไหนล่ะ ขอแค่ฉันมีเงินใช้ก็พอ!” หลี่เห่าพูดเย้ยหยันฉิงเทียนโดยปราศจากซึ่งยางอาย

“ออกไปจากที่นี่ซะ แล้วอย่ามาให้ผมเห็นหน้าอีก!” สีหน้าของฉิงเทียนเปลี่ยนไป และปล่อยพลังกดดันวิญญาณก็ได้แผ่ออกมายังหลี่เห่าทันที ด้วยความแข็งแกรงของฉิงเทียนแล้ว ทำให้หลี่เห่ารู้สึกว่าหัวใจของเขาเต้นช้าลงเรื่อยๆ และร่างกายของเขาก็ดูเหมือนถูกจับยึดเอาไว้เช่นกัน!

หลี่เห่ามีสีหน้าซีดเผือด และมองไปที่ฉิงเทียนด้วยสีหน้าที่หวาดกลัว และเป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกอยู่ในห้วงของความเป็นกับความตาย

“ไม่ว่าแกจะอยากหรือไม่ แต่อย่ามายุ่งกับหลี่ฉิงอีกเป็นครั้งที่สอง! ไม่อย่างนั้นคราวนี้ผมจะไม่ปล่อยคุณไปง่ายๆแบบคราวนี้แน่!” แล้วฉิงเทียนก็ต่อยหลี่เห่าเข้าไปที่หน้าของเขา

“ไปแล้ว ฉันไปแล้ว แล้วฉันจะไม่กลับมาให้เห็นอีก!” หลี่เห่าพูดออกมาอย่างยากลำบาก

“ดี ผมจะจำคำที่คุณพูดเอาไว้” ฉิงเทียนยิ้มให้เขาและเลิกปล่อยพลังกดดันวิญญาณ

“แฮ่ก แฮ่ก!” หลี่เห่าพยายามหายใจ! แล้วฉิงเทียนที่นั่งยองๆอยู่กับพื้นก็ได้หันมายิ้มให้เขา สำหรับฉิงเทียนในเวลานี้ หลี่เห่าคิดว่าเขานั้นเป็นเหมือนกับปีศาจยังไงอย่างงั้น

เขาจึงได้รีบคลานไปที่ลิฟต์โดยไม่หันหัวกลับมา เมื่อมองไปที่ท่าทีของหลี่เห่าแล้ว หลี่ฉิงก็ได้พูดขึ้นมาด้วยสีหน้าที่เสียใจ “เฮ้อ ทำไมถึงเป็นอย่างนี้ไปได้นะ!”

จากนั้นเธอก็หันหัวไปหาฉิงเทียนแล้วพูดขึ้น “ขอบคุณมากนะฉิงเทียน สำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่!”

เมื่อเห็นว่าหลี่ฉิงขอบคุณเขาอย่างจริงจังกับสิ่งที่เกิดขึ้น ฉิงเทียนจึงได้พูดกลับไป “เอาเป็นว่าพวกเราก็หายกันแล้วนะ วันนี้ผมหลอกใช้คุณในตอนกลางวัน และผมก็ช่วยคุณในตอนกลางคืน!”

“และมันก็เป็นผมเองที่มาทะเลาะกับสาวงามอย่างคุณในตอนกลางวันด้วยใช่ไหมล่ะ?”

“นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันไม่คิดว่าคุณน่ารังเกียจนะเนี่ย!” หลี่ฉิงปิดปากของเธอและมองมาที่ฉิงเทียนด้วยรอยยิ้ม

มองไปที่การแต่งตัวของฉิงเทียนที่กำลังจะออกไปข้างนอก เธอจึงได้ถาม “แล้วนั่นคุณกำลังจะไปไหนเหรอ?”

เมื่อได้ยินที่หลี่ฉิงถาม ฉิงเทียนก็พลันนึกได้ว่าสาวใหญ่อย่างหลี่ฉิงนั้นน่าจะรู้จักที่ๆขายชุดชั้นในสุดยั่วยวนแน่ๆ!

แต่เขาควรจะถามเธอดีหรือไม่นะ? ฉิงเทียนจึงได้ลังเล! เธอมองไปที่ท่าทีของฉิงเทียนที่เหมือนคิดว่าจะพูดดีหรือไม่พูดดีอยู่นั้น หลี่ฉิงก็ได้พูดขึ้นมา “พูดมาเลย คุณอยากที่จะถามอะไร?”