วิถียุทธเหนือโลก: ข้ามีระบบสังเคราะห์ไร้พ่าย - บทที่ 124 ซูอวี่ผู้บ้าคลั่ง กายาทองคำไร้มลทิน!
ณ สระพลังวิญญาณ มวลพลังวิญญาณมหาศาลราวกับมังกรวารีนับไม่ถ้วนแหวกว่ายหมุนวนอยู่รอบกายซูอวี่
วังวนพลังวิญญาณทั้งยี่สิบวงหมุนคว้างอย่างบ้าคลั่ง ปลดปล่อยแรงดูดกลืนไร้ที่สิ้นสุด กระชากพลังวิญญาณบริสุทธิ์ให้ทะลักเข้าสู่ร่างกายของเขาประดุจเขื่อนแตก
ปริมาณพลังมหาศาลนี้ มากพอจะดันยอดฝีมือขอบเขตหลอมโลหิตขั้นสูงสุดให้ทะลวงสู่ขอบเขตหลอมภายในได้อย่างสบายๆ
ทว่า… เมื่อมันไหลทะลักเข้าสู่ร่างของซูอวี่ กลับไม่อาจสร้างแรงกระเพื่อมได้แม้แต่นิดเดียว!
ราวกับมีหลุมดำไร้ก้นบึ้งฝังลึกอยู่ในร่าง สูบกลืนพลังวิญญาณทุกหยาดหยดจนเหือดหายไปอย่างไร้ร่องรอย
ซูอวี่ขมวดคิ้วมุ่น เขาอัดพลังวิญญาณทั้งหมดไปกับการหล่อหลอมกายาทองคำแล้ว ทว่าผลลัพธ์ที่ได้… กลับน่าผิดหวัง
ต้องรู้ว่าต่อให้เป็นการอัปเกรดจากกายาทองคำธรรมดาสู่ระดับสุดยอด พลังวิญญาณปริมาณเท่านี้ก็มากพอจะหล่อหลอมได้เกินครึ่งทางแล้ว!
แต่สำหรับการก้าวข้ามขีดจำกัดไปสู่ ‘กายาทองคำไร้มลทิน’… กลับไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ ทั้งสิ้น!
ชายหนุ่มลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกัดฟันกรอด!
เขาล้วงเอาแก่นกลางขอบเขตเหินเวหาสองเม็ดสุดท้ายออกมาจากแหวนมิติ เรียกหน้าต่าง [**ระบบช่องสังเคราะห์**] ออกมา แล้วโยนพวกมันเข้าไปเพื่อสังเคราะห์เป็น ‘แก่นกลางระดับปรมาจารย์ดารา’ หนึ่งเม็ดถ้วน!
พลังแห่งปรมาจารย์อันแผ่วเบาหมุนวนอยู่ภายในแก่นกลางอย่างต่อเนื่อง กลิ่นอายเฉพาะตัวของมันไปกระตุ้นสัมผัสของเจียงซ่างและชายวัยกลางคนที่กำลังนั่งสมาธิอยู่ให้สะดุ้งตื่นทันที
ทั้งสองเบิกตากว้าง หันขวับไปมองทางซูอวี่เป็นตาเดียว สายตาของพวกเขาจับจ้องไปที่ของในมือชายหนุ่ม
“นี่มัน… แก่นกลางระดับปรมาจารย์!”
นัยน์ตาของเจียงซ่างทอประกายวาววับ อุทานเสียงหลง
“เห้ย! ถึงกับมีแก่นกลางระดับปรมาจารย์! ถึงจะเป็นแค่ระดับดารา แต่ทั่วทั้งเจียงหนานก็มีนับเม็ดได้! ทรัพยากรของไอ้หนูนี่ มันหนาชั้นยิ่งกว่ายอดฝีมือขอบเขตเหินเวหาซะอีก!”
ชายวัยกลางคนลอบมองด้วยสายตาอิจฉา พลางแลบลิ้นเลียริมฝีปากที่แห้งผาก
เจียงซ่างหัวเราะขมขื่น “สมแล้วที่เป็นศิษย์ของราชันพิฆาตมังกร มีของพรรค์นี้ติดตัวก็ไม่ใช่เรื่องแปลกหรอก”
ชายวัยกลางคนพยักหน้าเห็นด้วย
ราชันพิฆาตมังกรคือใคร? เขาคืออันดับหนึ่งแห่งขอบเขตราชัน ตัวตนไร้เทียมทานที่ยืนอยู่ใต้เพดานสูงสุดของโลก! สำหรับบุคคลระดับนั้น การโยนแก่นกลางระดับปรมาจารย์ให้ศิษย์สักเม็ดคงง่ายดายเหมือนหยิบขนมให้เด็ก
“แต่ว่า… เขาควักแก่นกลางระดับปรมาจารย์ออกมาทำไมกัน?” ชายวัยกลางคนเลิกคิ้วสงสัย
ใบหน้าของเจียงซ่างกระตุกวูบ ลางสังหรณ์มรณะแล่นปรี๊ดขึ้นสมอง!
“ฉิบหายแล้ว! หรือว่าหมอนั่นคิดจะดูดซับพลังจากแก่นกลางระดับปรมาจารย์!”
เขาคำรามลั่น สีหน้าตื่นตระหนกสุดขีดในพริบตา!
เขาเพิ่งจะอ้าปากตะโกนห้าม ทว่า… สายเกินไป! ซูอวี่ยัดแก่นกลางระดับปรมาจารย์เม็ดนั้นเข้าปากไปหน้าตาเฉย!
“บัดซบเอ๊ย! ไอ้เด็กนี่มันวิปริตไปแล้วหรือไง กล้าทำเรื่องบ้าบิ่นขนาดนี้ได้ยังไง!”
เจียงซ่างสบถลั่น นัยน์ตาจ้องเขม็งไม่กะพริบ
พลังวิญญาณรอบกายเจียงซ่างปะทุขึ้นเตรียมพร้อม หากซูอวี่มีทีท่าว่าร่างจะระเบิด เขาพร้อมจะพุ่งเข้าไปแทรกแซงทันที!
ชายวัยกลางคนหน้าเครียดขึ้ง พลังวิญญาณในร่างพลุ่งพล่านไม่ต่างกัน
“แก่นกลางระดับปรมาจารย์… ต่อให้เป็นพวกเราก็ยังต้องค่อยๆ สกัดดูดซับทีละหยด ใครจะกล้ากลืนลงไปย่อยรวดเดียวแบบนี้! ไอ้เด็กซูอวี่นี่มัน… รนหาที่ตายชัดๆ!”
เขาถอนหายใจอย่างจนใจ
เขามีความคิดเดียวกับเจียงซ่าง หากเกิดความผิดพลาดขึ้นแม้แต่เส้นผม พวกเขาพร้อมจะลงมือสกัดกั้นการฝืนทะลวงระดับของซูอวี่อย่างรุนแรงทันที!
ต่อให้การแทรกแซงจะทำให้เด็กหนุ่มบาดเจ็บสาหัส… แต่มันก็ยังดีกว่าปล่อยให้ร่างแหลกเหลวเป็นจุลจนตายคาสระ!
ในเวลาเดียวกัน…
ซูอวี่ฝืนกลืนแก่นกลางระดับปรมาจารย์ลงคอ พลังงานทำลายล้างอันป่าเถื่อนและเชี่ยวกรากถึงขีดสุด ก็ระเบิดทะลักเข้าสู่ร่างกายในชั่วพริบตา!
พลังแห่งปรมาจารย์ที่แฝงอยู่ภายใน กวาดล้างและอัดแน่นไปทั่วทุกอณูขุมขนของเขาทันที!
นี่คือ ‘พลังแห่งปรมาจารย์’ เชียวนะ!
แก่นแท้พลังงานที่อยู่สูงกว่าพลังวิญญาณขึ้นไปอีกมิติหนึ่ง! ต่อให้เป็นยอดฝีมือขอบเขตเหินเวหาก็ยังไม่แน่ว่าจะแบกรับไหว!
ทว่า… แววตาของซูอวี่กลับสาดประกายบ้าคลั่งไร้ความหวาดกลัว!
นี่คือการเดิมพันครั้งใหญ่! ฉันจะขอเดิมพันว่ากายาทองคำไร้มลทิน จะสามารถแบกรับพลังนี้ได้!
ใช่แล้ว… นี่คือการเทหมดหน้าตัก!
พลังวิญญาณธรรมดาในสระ ไม่สามารถดันเขาให้ถึงฝั่งฝัน ‘กายาทองคำไร้มลทิน’ ได้ภายในหนึ่งวันอีกต่อไป!
และคนอย่างซูอวี่ ไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้กลางทางง่ายๆ!
หากพลาดโอกาสนี้ ก็ไม่รู้ว่าต้องรออีกกี่ปีถึงจะรวบรวมทรัพยากรมาหล่อหลอมมันได้อีกครั้ง! ความไม่ยินยอมลุกโชนอยู่ในอก!
เขาจึงตัดสินใจเล่นแร่แปรธาตุกับความเป็นความตาย กลืนกินแก่นกลางระดับปรมาจารย์ลงท้อง!
จริงอยู่ที่ปริมาณพลังในเม็ดยาอาจเทียบไม่ได้กับมหาสมุทรพลังวิญญาณทั้งสระ แต่อย่าลืมสิว่า…
เหตุผลที่ขอบเขตปรมาจารย์ถูกยกย่องไว้บนหิ้ง… ก็เพราะพวกเขาครอบครอง ‘พลังแห่งปรมาจารย์’!
พลังงานระดับสูงที่ทรงอานุภาพกว่าพลังวิญญาณแบบก้าวกระโดด! สิ่งที่ซูอวี่ต้องการจะทำก็คือ การใช้ ‘คุณภาพ’ ของพลังแห่งปรมาจารย์ มากะเทาะเปลือกหล่อหลอมกายาทองคำไร้มลทิน!
ตามปกติแล้ว อัจฉริยะในโลกภายนอกที่ทะลวงสู่กายาทองคำไร้มลทินได้สำเร็จ ล้วนต้องนอนแช่กองทรัพยากรล้ำค่าและของวิเศษระดับเทพ ป้อนเข้าปากทุกวี่ทุกวันอย่างยาวนาน! ทรัพยากรที่ต้องเผาผลาญไปนั้นมหาศาลสุดกู่ และเวลาที่ต้องเสียไปก็ยาวนานสุดหยั่งคาด
แต่ซูอวี่ต่างออกไป! เขาไม่มีเวลามานั่งบ่มเพาะสบายๆแบบเรือเกลือเพื่อรอให้กายาทองคำไร้มลทินค่อยๆ สุกงอม!
เขาไม่ใช่ลูกคุณหนูที่เกิดมาพร้อมขุมกำลังหนุนหลังแข็งแกร่งคอยประเคนของวิเศษให้!
ที่พึ่งเดียวที่เขามีคือป้ายชื่อ ‘ศิษย์ราชันพิฆาตมังกร’ ทว่าราชันพิฆาตมังกรก็มีภารกิจรัดตัว ไม่มีทางมานั่งเฝ้าคุ้มครองเขาตลอดเวลา สิ่งเดียวที่ตาแก่นั่นช่วยได้คือเป็นร่มโพธิ์ร่มไทรคอยกันพวกหน้าด้านให้
ส่วนเส้นทางการทะลวงระดับ… ซูอวี่ต้องใช้สองมือสองเท้าของตัวเองตะกุยขึ้นไป!
ความจริงแล้ว… ลึกๆ ในใจชายหนุ่มยังมีความคิดที่วิปลาสยิ่งกว่านั้นซ่อนอยู่!
หากการเดิมพันนี้พลาด… เขาเตรียมจะงัด ‘แก่นกลางระดับปรมาจารย์สุริยัน’ ที่ศิษย์พี่รองมอบให้ ยัดเข้าปากมันซะเลย!
หากมีใครล่วงรู้ความบ้าระห่ำนี้เข้าล่ะก็ ต่อให้เป็นยอดฝีมือเหินเวหาหรือกระทั่งปรมาจารย์ ก็คงช็อกจนวิญญาณหลุดออกจากร่าง!
ไอ้บ้าที่ไหนอยู่แค่ขอบเขตกายาทองคำ แต่คิดจะกลืนกินแก่นกลางระดับสุริยันเพียวๆ!?
นี่มันไม่ใช่ความกล้าหาญ แต่มันคือ… การขุดหลุมฝังศพตัวเองชัดๆ!
ในขณะเดียวกัน ทันทีที่พลังแห่งปรมาจารย์อันดุดันทะลวงเข้าสู่ร่างกายซูอวี่ มันก็เปิดฉากอาละวาดทำลายล้างทุกอย่างที่ขวางหน้า!
เลือดเนื้อและเส้นลมปราณราวกับถูกค้อนยักษ์กระหน่ำทุบ สั่นสะเทือนปริร้าวแทบแหลกเหลวในชั่วพริบตา!
ใบหน้าของซูอวี่บิดเบี้ยวเหยเกด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส ยิ่งไปกว่านั้น หยาดเลือดสีแดง เริ่มปริแตกและซึมทะลักออกจากรูขุมขนทั่วร่าง!
นั่นคือพลังแห่งปรมาจารย์เชียว!
หากโครงสร้างร่างกายไม่แข็งแกร่งพอ ก็อย่าหวังจะแบกรับมันได้ ต่อให้ซูอวี่จะไปถึงขั้นกายาทองคำระดับสุดยอดมาครองแล้ว แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าพลังแห่งปรมาจารย์ ร่างกายเขาก็ยังเปราะบางราวกับกระดาษ!
สำหรับระดับปรมาจารย์ พลังขุมนี้คือยาโด๊ปชั้นยอด… แต่สำหรับผู้ที่อยู่ต่ำชั้นกว่า มันคือยาพิษมรณะที่ร้ายแรงที่สุด!
และยาพิษชนิดนี้ ก็มอบความเจ็บปวดทรมานเหนือคณานับ!
เพียงแค่อึดใจเดียว อวัยวะภายในก็เริ่มถูกแผดเผาทำลายทีละนิด! เลือดสดๆ ถูกแรงดันมหาศาลบีบเค้นจนทะลักออกจากผิวหนัง!
เลวร้ายยิ่งกว่านั้น… กระทั่งบน ‘กายาทองคำระดับสุดยอด’ ก็ยังเริ่มปรากฏรอยปริร้าวแตกแขนง!
ราวกับรูปปั้นเซรามิกที่พร้อมจะแตกสลายกลายเป็นผุยผงได้ทุกเมื่อ!
นัยน์ตาของซูอวี่แดงก่ำเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยปูดโปน แววตาสาดประกายความบ้าคลั่งถึงขีดสุด!
ภายในร่าง <เคล็ดวิชาใจพิฆาตมาร> โคจรเร่งเครื่องทะลุปรอท! วังวนพลังวิญญาณทั้งยี่สิบวงหมุนคว้างด้วยความเร็วสูง กระชากพลังวิญญาณมหาศาลจากสระเข้ามาซ่อมแซมร่างกายที่แหลกเหลวอย่างบ้าเลือด สลับกับการถูกทำลายล้าง!
ท่ามกลางวงจรแห่งการทำลายและฟื้นฟู ค่อยเป็นค่อยไป… ซูอวี่ก็เริ่มยื้อแย่งอำนาจควบคุมพลังแห่งปรมาจารย์กลับมาได้ทีละเสี้ยว!
ทันใดนั้น ชายหนุ่มลากจูงขุมพลังมรณะเหล่านั้น กระแทกเข้าใส่กายาทองคำโดยตรง!
เพียงแค่พลังแห่งปรมาจารย์สายเล็กๆ ชนเข้ากับเป้าหมาย กายาทองคำก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรงราวกับโดนฟ้าผ่า!
ซูอวี่แผดเสียงคำรามต่ำดุจสัตว์ป่าคลุ้มคลั่ง!
“ควบแน่นสิวะ!!”
เขาฝืนบังคับขยี้พลังแห่งปรมาจารย์อัดกระแทกเข้าสู่กายาทองคำอย่างดุดัน!
ตูมม!
พริบตานั้น จุดหนึ่งของกายาทองคำถึงกับพังทลายปริแตก! เศษซากสีทองเข้มลอกคราบร่วงหล่นลงสู่ก้นสระพลังวิญญาณ!
ซูอวี่ราวกับถูกทุบด้วยค้อนเหล็ก เขาพ่นเลือดสดๆ ออกมาคำโต อาการบาดเจ็บสาหัสเอาการ!
เจียงซ่างและชายวัยกลางคนเห็นภาพนี้ ก็เตรียมตัวจะพุ่งเข้าไปแทรกแซงทันที!
ทว่า… เสียงคำรามแหบพร่าของเด็กหนุ่มกลับสกัดพวกเขาเอาไว้เสียก่อน
“หัวหน้าครูฝึก… ผมยังไหว!”
เมื่อได้ยินคำพูดของซูอวี่ เจียงซ่างก็ชะงักฝีเท้าลังเล แต่เมื่อสบเข้ากับแววตาเด็ดเดี่ยวไม่ยอมจำนนของลูกศิษย์ ในที่สุดเขาก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่
แต่สายตายังคงจ้องเขม็งไม่กะพริบ! หากเกิดสถานการณ์วิกฤติตัดสินความเป็นความตายขึ้นมา ถึงเวลานั้นต่อให้ซูอวี่จะตะโกนห้ามยังไง เขาก็จะต้องลงมือช่วยเหลือให้ได้!
ชายวัยกลางคนนิ่งอึ้งไปครู่ใหญ่
“สมแล้วที่เป็นศิษย์ของราชันพิฆาตมังกร… ความเด็ดเดี่ยวบ้าบิ่นระดับนี้ ต่อให้เป็นพวกยอดฝีมือขอบเขตปรมาจารย์แก่ๆพวกนั้น ก็ยังไม่แน่ว่าจะมีความกล้าพอ!”
เจียงซ่างพยักหน้ารับเงียบๆ นัยน์ตาแฝงความปวดใจและทึ่งจับใจ… ไอ้เด็กนี่มันเกินมนุษย์ไปแล้ว!
เวลานี้ กายาทองคำของซูอวี่ยังสั่นสะท้านอย่างต่อเนื่อง
แม้ขุมพลังแห่งปรมาจารย์จะทำให้มันปริร้าวหลุดลอก แต่หากเพ่งมองให้ดี จะพบว่า ณ จุดที่กายาทองคำแตกร้าวไปนั้น… มีแสง ‘สีทองหม่น’ เรืองรองกะพริบวิบวับแทรกซึมขึ้นมา!
สีทองหม่น… สัญลักษณ์แห่ง ‘กายาทองคำไร้มลทิน’!
เมื่อซูอวี่เห็นเช่นนั้น หัวใจก็เต้นระรัวด้วยความยินดีปรีดา!
ได้ผล! เมื่อเห็นช่องทางรอด ชายหนุ่มไม่รอช้า กระหน่ำดึงพลังแห่งปรมาจารย์ที่เหลือทั้งหมด ประสานเข้ากับพลังวิญญาณ อัดกระแทกเข้าสู่กายาทองคำอย่างไม่คิดชีวิต!
ครืนนนน!!!
เสียงระเบิดกัมปนาทดังก้องสะท้านอยู่ภายในโสตประสาท ร่างกายท่อนบนประดุจถูกแรงระเบิดอัดกระแทกอย่างจัง! เขาหน้ามืดตาลายวิงเวียนไปหมด ชั่วขณะนั้น ซูอวี่แทบจะวูบสลบไปแล้ว!
แต่วินาทีต่อมา ผลลัพธ์แห่งความบ้าคลั่งก็ปรากฏต่อสายตา…
บนกายาทองคำของซูอวี่… ประกายแสงสีทองหม่นลุกลามแผ่ขยายอาณาเขตอย่างรวดเร็ว! ไม่นานนัก มันก็ยึดครองพื้นที่ไปได้มากกว่าหนึ่งส่วนแล้ว!
ห่างออกไปบนฝั่ง รูม่านตาของยอดฝีมือทั้งสองสั่นไหวอย่างรุนแรง!
“แสงสีทองหม่น… คิดไม่ถึงเลยว่า ไอ้หนูนี่จะทำสำเร็จได้จริงๆ!” ชายวัยกลางคนสบถอุทานเสียงหลง
เมื่อเจียงซ่างเห็นภาพนั้น เขาก็ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก แม้นี่จะเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้น แต่เจียงซ่างรู้ดีว่า… ของแบบนี้มันยากที่สุดแค่ตอนเริ่ม! เมื่อเปิดทางสำเร็จได้ ที่เหลือก็แค่ไหลไปตามน้ำ!
และทุกอย่างก็เป็นไปตามคาด เมื่อพลังแห่งปรมาจารย์หลั่งไหลอัดฉีดเข้าสู่กายาทองคำอย่างต่อเนื่อง ประกายแสงสีทองหม่นก็ยิ่งทวีความเข้มขลังและลุกลามรวดเร็วขึ้น!
หนึ่งส่วน!
สองส่วน!
สามส่วน!
…
ห้าส่วน!
ใช้เวลาเพียงไม่นาน แสงสีทองหม่นก็ผลัดเปลี่ยนยึดครองกายาทองคำไปได้ถึงครึ่งร่าง!
และในวินาทีชี้เป็นชี้ตายนั้นเอง…
ซูอวี่ตวัดมือวูบ คว้าเอา ‘แก่นกลางระดับปรมาจารย์สุริยัน’ ที่ศิษย์พี่รองเคยมอบให้ออกมา แล้วยัดใส่ปากกลืนลงท้องรวดเดียวจบ!
ครืนนนน!!!
พลังแห่งปรมาจารย์ระดับสุริยันที่ดุดันเข้มข้นยิ่งกว่าเดิมนับสิบเท่า ระเบิดทะลักกวาดล้างทั่วทั้งร่างของซูอวี่ในชั่วพริบตา!
ทว่าครั้งนี้ซูอวี่มีประสบการณ์รับมือแล้ว เขาประสานพลังโคจร <เคล็ดวิชาใจพิฆาตมาร> รั้งดึงพลังมหาศาลนั้นให้พุ่งทะลวงเข้าสกัดจุดกายาทองคำอย่างแม่นยำไร้รอยรั่ว!
เข็มนาฬิกาค่อยๆ เดินหน้าไปเรื่อยๆ…
สิบชั่วโมงล่วงเลยผ่านไป…
ซูอวี่ยังคงนั่งขัดสมาธิเป็นเสาหินอยู่กลางสระพลังวิญญาณ กลิ่นอายพลังบ่มเพาะอันน่าสะพรึงกลัวและเหนือชั้นกำลังก่อตัวควบแน่นอยู่ภายในร่างอย่างเงียบงัน
ฉับพลันนั้น… เปลือกตาของชายหนุ่มก็เบิกโพลง!
วาบ!!
ทั่วทั้งเรือนร่างสาดซัดลำแสง ‘สีทองหม่น’ เจิดจรัสทะลวงชั้นฟ้า แสงบริสุทธิ์สว่างโรจน์อาบย้อมผืนถ้ำจนสว่างไสวประดุจแดนสวรรค์!
กายาทองคำไร้มลทิน… ลุล่วง!!
YOU MAY ALSO LIKE
![Myth Online ฮีลเลอร์สายบู๊ [网游之奶个锤子]](https://novel-lucky.com/wp-content/uploads/2022/08/novel_5522_cover-75x106.jpg)
