วิถียุทธเหนือโลก: ข้ามีระบบสังเคราะห์ไร้พ่าย - บทที่ 28 ร่างเงาแห่งโหว ทำลายสถิติ!
ชั้นที่สามสิบหก!
ทาบสถิติระดับตำนานของโหวหอกศักดิ์สิทธิ์!
ชั่วพริบตาเดียว ทั่วทั้งค่ายอัจฉริยะก็เดือดพล่านดั่งภูเขาไฟปะทุ!
ชายหัวโล้นเบิกตาโพลงจ้องหอคอยภาพลวงตาตาไม่กะพริบ แววตาสาดประกายความตื่นตะลึงออกมาอย่างปิดไม่มิด
“ชั้นที่สามสิบหก!”
เหล่าอัจฉริยะต่างอ้าปากค้าง จ้องมองภาพตรงหน้าจนลืมหายใจ
โดยเฉพาะหวังซี ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
เป็นไปไม่ได้! ไอ้สวะนั่นมันจะไปทาบสถิติของโหวหอกศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างไร! หวังซีแผดเสียงคำรามลั่นอยู่ในใจอย่างบ้าคลั่ง
ก่อนหน้านี้เขาเพิ่งจะพ่นคำดูถูกเหยียดหยาม ถากถางซูอวี่เอาไว้สารพัดสารพัน
ทว่าตอนนี้…
ซูอวี่กลับเอาสถิติระดับตำนานของโหวหอกศักดิ์สิทธิ์ มาตบหน้าเขาฉาดใหญ่!
ตบนี้… โคตรจะเจ็บปวดแสบสันจนหน้าชา!
และในวินาทีนั้นเอง!
‘ทำเนียบอัจฉริยะ’ ก็เริ่มสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน!
ครืนนน!!!
แรงสั่นสะเทือนของทำเนียบอัจฉริยะลุกลามจนพื้นดินใต้ฝ่าเท้าเริ่มสั่นไหวตาม
เหล่าอัจฉริยะต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่กด้วยความมึนงง
“เกิดบ้าอะไรขึ้นวะ? แผ่นดินไหวเหรอ?”
“มณฑลเจียงหนานไม่ได้อยู่ในแนวรอยเลื่อนแผ่นดินไหวนี่หว่า จะไหวได้ไง!”
“หรือว่ามียอดฝีมือบุกรุกค่าย?!”
ผู้คนต่างพากันแตกตื่นโวยวาย
มีเพียงชายหัวโล้นเท่านั้นที่ชะงักไป ราวกับนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขาดึงสายตาตวัดขวับกลับไปยังทำเนียบอัจฉริยะทันที
“นี่มัน…”
รูม่านตาของชายหัวโล้นหดเกร็งวูบ ใบหน้าฉายความตื่นตระหนกสุดขีด!
ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!
เสียงแหวกอากาศดังขึ้นไล่เลี่ยกันหลายสาย!
ปรากฏร่างของไป๋จ่านและครูฝึกอีกสามคน ทะยานร่างแหวกอากาศมาลอยตัวอยู่เหนือหอคอยภาพลวงตา
ชายวัยกลางคนผู้เป็นหัวหน้าซึ่งมีท่าทีเงียบขรึมราวกับบัณฑิตขมวดคิ้วแน่น เขามองหน้าชายหัวโล้นแล้วเอ่ยถามเสียงขรึม
“เฉินเจ๋อ เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”
เฉินเจ๋อ… ซึ่งก็คือชื่อของครูฝึกหัวโล้นนั่นเอง
เฉินเจ๋อยิ้มเจื่อนๆ พลางชี้มือไปยังทำเนียบอัจฉริยะ
“ลูกพี่ดูเอาเองเถอะ ไอ้เด็กนี่… มันโคตรไม่ธรรมดาเลยจริงๆ!”
ชายวัยกลางคนขมวดคิ้วมุ่น หันไปมองตามนิ้ว ทันใดนั้น ลำแสงสีทองอร่ามก็พุ่งทะลักพรวดออกมาจากทำเนียบอัจฉริยะ! มันพุ่งทะยานขึ้นไปราวกับเสาแสงที่แทงทะลุสรวงสวรรค์ กวนพายุเมฆาบนชั้นฟ้าทั้งเก้าจนปั่นป่วน!
“นี่มัน…”
สีหน้าของชายวัยกลางคนเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง
“พลังแห่งโหว!”
“ใครกันที่กระตุ้น ‘พลังแห่งโหว’ ที่โหวหอกศักดิ์สิทธิ์ทิ้งไว้ในทำเนียบอัจฉริยะขึ้นมาได้?!”
ชายวัยกลางคนโพล่งเสียงหลง ความตื่นตะลึงบนใบหน้าชัดเจนจนปิดไม่มิด
ไป๋จ่านกวาดสายตาสำรวจกลุ่มอัจฉริยะเบื้องล่าง แล้วก็สะดุดใจเมื่อพบว่า ร่างของซูอวี่ไม่ได้รวมอยู่ท่ามกลางฝูงชน
หรือว่า…
“หรือว่าจะเป็นฝีมือซูอวี่?” ไป๋จ่านพึมพำกับตัวเอง
ชายวัยกลางคนผู้เป็นหัวหน้าเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ส่งเสียงผ่านปราณถามกลับมา
“ไอ้เด็กอัจฉริยะพรสวรรค์สีทองคนนั้นน่ะเหรอ?”
ไป๋จ่านพยักหน้ารับคำ
พอได้รับคำยืนยัน รอยขมวดคิ้วบนใบหน้าของชายวัยกลางคนก็คลายลงในพริบตา
“โธ่เอ๊ย! ระดับอัจฉริยะสีทองกระตุ้นพลังแห่งโหวได้ มันก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่รึไง!”
ชายวัยกลางคนหัวเราะร่วนพลางโบกมือปัดๆ
“ดูพวกแกแต่ละคนทำหน้าตกใจเข้าสิ ตื่นตูมไปได้”
มุมปากของเฉินเจ๋อกระตุกยิกๆ
ให้ตายเถอะ! ยังมีหน้ามาด่าพวกเราตื่นตูมอีกนะ คนที่ร้องเสียงหลงเบอร์ใหญ่สุดเมื่อกี้มันก็คือลูกพี่ไม่ใช่หรือไงวะ!
เบื้องบนสรวงสวรรค์ เสาแสงสีทองสาดประกายเจิดจรัสตาบอด ราวกับกำลังมีตัวตนบางอย่างแหวกมิติพุ่งทะยานออกมา!
ชั่วพริบตา หอกยาวเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ! ปลายหอกชี้ตระหง่านราวกับจะแทงทะลุท้องฟ้า แฝงอานุภาพทำลายล้างอันบ้าคลั่งไร้ขอบเขต!
สุรเสียงอันยิ่งใหญ่ทรงพลัง ดังกึกก้องกัมปนาทไปทั่วทั้งเก้าชั้นฟ้าพร้อมกับการจุติของหอกยาว!
“ข้าคือ… โหวหอกศักดิ์สิทธิ์!”
ครืนนน!!!
เสียงตวาดระเบิดกึกก้อง ร่างเงาบุรุษกำยำล่ำสันร่างหนึ่ง ปรากฏกายขึ้นเหนือฟ้าดิน!
นั่นคือร่างเงาอันน่าสะพรึงกลัวอย่างแท้จริง เพียงแค่หยัดยืนอยู่บนชั้นฟ้า ก็แผ่ซ่านแรงกดดันมหาศาลกดทับลงมาจนแทบหายใจไม่ออก!
เหล่าอัจฉริยะเบื้องล่างนับไม่ถ้วนต่างแหงนคอตั้งบ่ามองขึ้นไป แววตาสั่นระริกไปด้วยความฮึกเหิมและเลื่อมใส!
นี่น่ะเหรอ... โหวหอกศักดิ์สิทธิ์ในตำนาน! ไม่นึกเลยว่าชาตินี้จะมีบุญตาได้เห็นตัวจริง! ตายไปก็คุ้มแล้วโว้ย!
“ใช่! โหวหอกศักดิ์สิทธิ์คือสุดยอดฝีมือที่ก้าวออกไปจากมณฑลเจียงหนานของเรา! ไม่คิดเลยว่าวันนี้จะได้เห็นท่านโหวจุติมาตัวเป็นๆ!”
ท่ามกลางฝูงชน หยางเสี่ยวจ้องเขม็งไปที่ร่างเงาของโหวหอกศักดิ์สิทธิ์ สองหมัดกำแน่นจนข้อต่อลั่นกรอบแกรบ เจตจำนงแห่งการต่อสู้อันเดือดพล่านปะทุขึ้นมาอย่างท่วมท้น!
“โหวหอกศักดิ์สิทธิ์งั้นเหรอ...”
ในขณะนี้ บนชั้นฟ้าทั้งเก้า ภายในดวงตาของโหวหอกศักดิ์สิทธิ์ค่อยๆ สาดประกายแสงแห่งจิตวิญญาณขึ้นมา
เขาก้มหน้ามองต่ำลงมาเบื้องล่าง… ล็อกเป้าหมายไปยังทิศทางของหอคอยภาพลวงตา
เวลานี้ แสงไฟของชั้นที่สามสิบเจ็ดบนหอคอย กำลังกะพริบวิบวับอย่างต่อเนื่อง!
เมื่อโหวหอกศักดิ์สิทธิ์เห็นภาพนั้น แววตาของเขาก็ฉายความประหลาดใจวูบหนึ่ง ก่อนจะแหงนหน้าหัวเราะลั่นฟ้า!
“ฮ่าฮ่าฮ่า! เปิ่นโหวคิดว่าอย่างน้อยในรอบหลายสิบปีนี้ คงไม่มีใครก้าวข้ามสถิติของเปิ่นโหวไปได้แล้วซะอีก! ไม่นึกเลยว่าผ่านไปแค่สิบกว่าปี มณฑลเจียงหนานจะให้กำเนิดสัตว์ประหลาดที่ก้าวข้ามเปิ่นโหวไปได้แล้ว!”
น้ำเสียงของโหวหอกศักดิ์สิทธิ์ดุดันกังวานและทรงพลัง สมกับความเกรียงไกรของรูปลักษณ์ภายนอก
เบื้องล่าง ชายวัยกลางคนและครูฝึกทั้งสี่ต่างพร้อมใจกันประสานมือ โค้งคำนับคารวะร่างเงาบนชั้นฟ้าอย่างนอบน้อมที่สุด
“พวกผู้น้อย… ขอคารวะโหวหอกศักดิ์สิทธิ์!”
น้ำเสียงของพวกเขาทั้งห้าเปี่ยมล้นไปด้วยความเคารพเทิดทูนอย่างสุดซึ้ง!
ต้องเข้าใจก่อนว่า สำหรับชาวมณฑลเจียงหนานในปัจจุบัน โหวหอกศักดิ์สิทธิ์คือ ‘เสาหลักแห่งความเชื่อมั่น’! เขาคือยอดฝีมือเพียงหนึ่งเดียวในรอบหลายร้อยปีที่สามารถก้าวข้ามระดับปรมาจารย์ และทะลวงขึ้นสู่ขอบเขตโหวได้สำเร็จ!
โหวหอกศักดิ์สิทธิ์พยักหน้ารับเบาๆ ก่อนจะตวัดสายตากลับไปจ้องหอคอยภาพลวงตาอีกครั้ง
ดวงตาคู่นั้นทรงอำนาจราวกับมองทะลุสัจธรรม! มันเจาะทะลวงกำแพงหอคอยเข้าไปจับจ้องอยู่ที่ร่างของซูอวี่โดยตรง!
เขามองดูซูอวี่… ยิ่งมองก็ยิ่งถูกใจ!
“ดี! ดีมาก! ไอ้หนูนี่มันมีพรสวรรค์ไร้ขีดจำกัด! เปิ่นโหวยินดีรับเด็กคนนี้เป็นศิษย์สายตรง!”
โหวหอกศักดิ์สิทธิ์ประกาศกร้าวพลางหัวเราะลั่นฟ้า
ร่างของครูฝึกทั้งห้าสั่นสะท้านเฮือก ใบหน้าฉายความตกตะลึงจนตาเหลือก
โหวหอกศักดิ์สิทธิ์ออกปากรับศิษย์ด้วยตัวเอง!!
อย่าลืมว่าท่านผู้นี้คือยอดฝีมือขอบเขตโหว! ยิ่งไปกว่านั้น ในหมู่ยอดฝีมือขอบเขตโหวด้วยกัน เขายังถูกจัดให้อยู่ในระดับท็อปเทียร์!
พูดให้ชัดคือ โหวหอกศักดิ์สิทธิ์ เป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่มีเปอร์เซ็นต์ทะลวงขึ้นสู่ ‘ระดับราชัน’ (ขอบเขตหวาง) ได้มากที่สุดในบรรดาขอบเขตโหวทั้งหมด!
การได้ถูกตัวตนระดับนี้อุปถัมภ์รับเป็นศิษย์ หนทางข้างหน้ามันไม่ใช่แค่โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่มันคือการติดปีกบินทะยานขึ้นสวรรค์ชัดๆ!
ต่อให้เป็นถึงครูฝึกทั้งห้า วินาทีนี้พวกเขายังอดอิจฉาตาร้อนผ่าวไม่ได้!
ท่ามกลางฝูงชน หวังซีเบิกตาถลนแทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง
เป็นไปไม่ได้! ไอ้สวะหน้าจืดอย่างมันเนี่ยนะ จะถูกท่านโหวหอกศักดิ์สิทธิ์รับเป็นศิษย์?! ไม่มีทาง!
หวังซีแผดเสียงคำรามก้องอยู่ในใจ ไฟริษยาอาฆาตที่มีต่อซูอวี่ยิ่งแผดเผาฝังรากลึกลงไปจนถึงกระดูก!
ทว่า! ในจังหวะบ้าคลั่งนั้นเอง หอคอยภาพลวงตาก็เกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงขึ้นอีกระลอก!
แสงไฟบนชั้นที่สามสิบเจ็ดดับวูบลงในชั่วพริบตา!
ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยแสงสว่างของ ‘ชั้นที่สามสิบแปด’ ที่สว่างวาบแทงตาขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง!
ชั้นที่สามสิบเจ็ด… ถูกบดขยี้แตกพ่ายแล้ว!!
วินาทีนั้น แม้แต่แววตาของโหวหอกศักดิ์สิทธิ์บนชั้นฟ้าก็ยังสั่นไหวอย่างรุนแรง!
ตัวเขาเองเคยผ่านนรกขุมนี้มาก่อน! ในอดีต ตอนที่เขายืนอยู่บนจุดสูงสุดของขอบเขตปราณโลหิต การลากสังขารฝ่ามาถึงชั้นที่สามสิบเจ็ดได้ ก็ถูกยกย่องว่าเป็นอัจฉริยะเหนือมนุษย์มนาแล้ว! จนปัจจุบันทะยานขึ้นเป็นถึงยอดฝีมือขอบเขตโหว!
มันเป็นเครื่องยืนยันชั้นดี ว่าการจะบุกทะลวงหอคอยมาถึงชั้นที่สามสิบหก ด้วยระดับแค่ขอบเขตปราณโลหิตกากๆ มันโคตรจะยากเย็นแสนเข็ญและเป็นไปไม่ได้ขนาดไหน!
แต่ตอนนี้… ซูอวี่ไม่เพียงแค่ทาบสถิติสูงสุดของเขาเท่านั้น! แต่ในวินาทีที่พลังแห่งโหวของเขาเพิ่งถูกกระตุ้นขึ้นมาหมาดๆ ไอ้เด็กนี่กลับก้าวล้ำ… บดขยี้ทำลายสถิติของเขาไปต่อหน้าต่อตา!
ชั่วขณะนั้น ต่อให้เป็นถึงโหวหอกศักดิ์สิทธิ์ก็ยังถึงกับอ้าปากค้างตกตะลึง!
โหวหอกศักดิ์สิทธิ์สูดลมหายใจเข้าลึกสุดปอด ก่อนจะเอ่ยปากประกาศกร้าวด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน...
“ไอ้เด็กคนนี้… มันมีคุณสมบัติแห่งราชัน!!”
YOU MAY ALSO LIKE
