วิวาห์หวาน นายซาตานที่รักของฉัน - บทที่ 201

แม ้ว่าจะเป็นเช่นนี้ แต่ก็ยังมองเห็นแสงจันทร์เลือนรางส่องสว่างไป ยังพื้นถนนที่เป็นหินอยู่ท่ามกลางเมืองโบราณที่ใช ้ถ่ายทํา

ตรงกลางนั้นมีคนจํานวนไม่น้อยล ้อมเอาไว ้ พวกเขาพากันมองดูด ้วย ความสงสัย จิ่งหนิงมองไปทางสายตาที่พวกเขาจับจ ้องแล ้วพบว่าจิ่ง เสี่ยวหย่านั่งพักผ่อนแล ้วมีมู่ยั่นเจ๋อนั่งอยู่ที่เก ้าอี้ข ้างๆกําลังคุยกับเธอ

สีหน้าของเธอปรากฏรอยยิ้มขึ้นจางๆ ในมือถือเครื่องดื่มอยู่แก ้วหนึ่ง มู่ยั่นเจ๋อมองดูเธอ ทั้งสองคนสบตากันไม่รู้ว่ากําลังพูดอะไรอยู่ แต่ ฟังจากนํ้าเสียงหัวเราะอันแสนหวาน ทําให ้แม ้แต่อากาศก็แทบจะ กลายเป็นนํ้าตาล

มีใครบางคนกระซิบกระซาบขึ้นว่า “สองคนนี้ช่างเหมาะสมกันจริงๆ แค่มองก็รู้ว่าคุณชายมู่ดีกับเสี่ยวหย่าและจริงใจกับเธอขนาดไหน ไม่ รู้ว่าจะแต่งงานกันเมื่อไหร่เนาะ”

“นั่นน่ะสิ ช่างเหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยก มู่ซื่อกรุ๊ปหยั่งราก ลึกลงในเมืองจิ้นขนาดไหน อีกทั้งยังมีบันเทิงเฟิงหัวอยู่ในมือ ต่อให ้ ภาพลักษณ์ของจิ่งเสี่ยวหย่าแย่ขนาดไหน ถ้าอยู่กับเขาก็คงไม่แย่ มากจนเกินไป”

“แม ้จะมีข่าวอื้อฉาวออกไป แต่ก็มีละครเรื่องใหม่ติดต่อมาทันที คงมี เธอเท่านั้นแหละที่ทําได ้”

“ข่าวลืออันนั้นไม่เป็นความจริงใช่ไหม จิ่งเสี่ยวหย่าแม ้จะอารมณ์ร้อน ไปหน่อยแต่เธอก็ระบายอารมณ์แบบนั้นกับผู้ช่วยอย่างเดียว จิ่งเสี่ยว หย่าดีกับคนอื่นมากนะ”

“ใครจะไปรู้ล่ะ แต่ว่าผู้ช่วยของเธอยังอายุน้อยเหลือเกิน การจะทํา ผิดพลาดไปบ ้างก็เป็นไปได ้ จะด่าทอสั่งสอนนิดหน่อยหน่อยก็ เป็นไรหรอก”

“เอาล่ะไม่ว่ายังไงเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องของครอบครัวคนอื่น พวกแกนี่จะ ไปยุ่งอะไร？ ”

“ไม่ได้ยุ่งสักหน่อย ก็แค่พูดเล่นเฉยๆ”

“เห้อ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ฉันจะมีโอกาสได้พบเข้ากับผู้ชายอย่าง คุณชายมู่บ้าง ที่มีทั้งเงินทองแล้วก็อบอุ่นแบบนี้ ถ้าได้มาเป็นแฟนก็ คงดี”

“คืนนี้กลับไปหลับตาแล้วนอนที่เตียงเดี๋ยวก็มีแล้ว”

“หมายความว่ายังไงกัน？ ”

“ฝันไง ในความฝันต้องการอะไรก็ได้！ ”

“เชอะ！ กล้าหัวเราะเยาะฉันอย่างนั้นเหรอ คอยดูฉันจะจัดการกับ เธอยังไง！ ”

พวกเขาพากันหัวเราะอย่างสนุกสนาน ไม่นานต่อมาเสียงเหล่านั้น ก็ ถูกขัดจังหวะขึ้นด้วยเสียงอุทานของใครบางคน

“โอ ้โหสร้อยเส ้นนั้นสวยจังเลย！ ”

พวกเขามองเห็นผู้ช่วยคนหนึ่งเดินมาทางข้างหลังทั้งสองคน ในมือ ของผู้ช่วยคนนั้นมีกล่องกํามะหยี่สีนํ้าเงินอยู่

มู่ยั่นเจ๋อเอื้อมไปรับกล่องนั้นมาเปิดออกพบว่ามีสร้อยเพชรนํ้างาม ประณีตวางอยู่ในนั้น

แน่นอนว่าจิ่งเสี่ยวหย่าดีใจตื่นเต้นมาก มือทั้งสองข้างของเธอ ประสานกันอยู่ตรงบริเวณหน้าอกด้วยใบหน้าประหลาดใจ “พี่เจ๋อคะ นี่ให้ฉันเหรอ？ ”

มู่ยั่นเจ๋อมองเธอด้วยสายตาอ่อนโยน พยักหน้าแล้วพูดว่า “ใช่ครับ ก่อนหน้านี้ที่เราเดินช ้อปปิ้งกัน คุณบอกว่าชอบไม่ใช่เหรอผมจึงได้ ซื้อมาให้คุณ”

จิ่งเสี่ยวหย่ากะพริบตาด้วยความรู้สึกประทับใจ

“แต่ว่าสร้อยเส ้นนี้มันแพงมาก คุณเสียเงินไปเยอะมากเลยใช่ไหม”

“ของที่มอบให้คุณไม่มีคําว่าแพงหรอกครับ”

มู่ยั่นเจ๋อพูดจบก็หยิบสร้อยเส ้นนั้นขึ้นมา

“ผมจะใส่ให้คุณนะ”

จิ่งเสี่ยวหย่าพยักหน้า

มู่ยั่นเจ๋อเดินอ ้อมมาข ้างหลังเธอจากนั้นสวมสร้อยให ้อย่างระมัดระวัง การกระทํานี้ทําให ้ใครหลายๆคนอดไม่ได ้ที่จะอิจฉา

“เสี่ยวหย่านี่ช่างโชคดีจริงๆ คุณชายมู่ไม่เพียงหล่อและรํ่ารวย ยังดี กับเธอขนาดนี้อีก พวกเราอิจฉาจะตายอยู่แล ้วเนี่ย”

“นั่นน่ะสิพวกเราเพิ่งจะเข ้ามากลุ่มนี้ไม่นานเอง ก็เห็นพวกเธอสอง คนแสดงความรักต่อกันหลายต่อหลายครั้ง ถ้าเป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆ พวกเราจะทนได ้อย่างไรกัน”

“เสี่ยวหย่า เธอจะทําตัวหวานซึ้งกันแบบนี้ทุกวันเลยหรือไง นี่ทั้ง สองคนรักกันขนาดนี้เมื่อไหร่จะแต่งงานไม่ทราบ？ ”

จิ่งเสี่ยวหย่ายินดังนั้นก็มองไปทางมู่ยั่นเจ๋อ

มู่ยั่นเจ๋อมองไปยังคนที่พูดจากนั้นยิ้มบางๆ

“ใกล้แล้วครับ ตอนนี้รอให้เสี่ยวหย่าถ่ายทําเรื่องนี้เสร็จ ก็ตั้งใจว่าจะ ยกขบวนขันหมากไปสู่ขอที่บ้านเธอแล้วก็แต่งงานกันเร็วๆนี้”

เมื่อบรรดาคนรอบข้างได้ยินดังนั้นก็พากันฮือฮา

ไฟแห่งความอยากรู้อยากเห็นลุกโชนขึ้นทันที และคําถามเกี่ยวกับ เรื่องงานแต่งก็ผุดขึ้นมากมาย

จิ่งหนิงมองไปยังฉากที่อยู่ตรงหน้าแล ้วก็มองลงไปที่พื้น

เธอครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ จากนั้นตรงมุมปากของเธอก็เผยอขึ้นเล็กน้อย และเดินกลับเข ้าไปในห ้อง

ไม่ไกลออกไป มู่ยั่นเจ๋อมองเห็นท่าทางของเธอตอนที่เธอหันหลัง กลับเข ้าไปในห ้อง หัวใจของเขารู้สึกเจ็บปวดอย่างแปลกๆ

ใครบางคนเข ้ามาถามเขาว่า “คุณชายมู่ คุณกับเสี่ยวหย่าก็ใกล ้จะ แต่งงานกันแล ้ว พวกเราและเสี่ยวหย่าก็ถือว่าเป็นเพื่อนที่เคยถ่ายทํา ภาพยนตร์มาด ้วยกัน ถึงเวลาแล ้วอย่าลืมเชิญพวกเรานะ”

มู่ยั่นเจ๋อดึงความสนใจกลับมาแล ้วยิ้มขึ้นพูดว่า “แน่นอนครับ”

ตัวเอกของละครเรื่องนี้ก็คือจิ่งเสี่ยวหย่าและจิ่งหนิง ที่เหลือก็เป็น พวกนักแสดงธรรมดาทั่วไปที่กําลังไต่เต ้าขึ้นมาในช่วงเศรษฐกิจ แบบนี้

โดยปกติแล ้วพวกเขาไม่เคยมีโอกาสได ้ใกล ้ชิดกับครอบครัวคนดัง และรํ่ารวยอย่างเช่นมู่ซื่อกรุ๊ป พวกเขารู้สึกสนใจและอยากรู้จักกับ วงการระดับสูงบ ้าง

คาดไม่ถึงว่าวันนี้แค่พูดออกไปส่งเดช แต่มู่ยั่นเจ๋อกลับตอบรับ ทํา ให ้ทุกคนดีใจอย่างมาก

พวกเขาพูดคุยกันหัวเราะอย่างสนุกสนานอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะแยกย ้าย กันไป

จิ่งเสี่ยวหย่าวางเครื่องดื่มที่อยู่ในมือลงและทําท่าทางเช็ดเหงื่อบน หน้าผากของเธอแล ้วพูดกับมู่ยั่นเจ๋อว่า “พี่เจ๋อคะ ข ้างนอกนี้อากาศ ร้อนมาก เราเข ้าไปพักผ่อนในห ้องกันไหม？ ”

มู่ยั่นเจ๋อพยักหน้า

ภายในห้องรับรองนั้นมีทั้งหมดสามห้องเล็ก มีห้องสําหรับตัวแสดง หลักอย่างจิ่งหนิงและจิ่งเสี่ยวหย่าอีกหนึ่งห้อง ส่วนอีกห้องหนึ่งเป็น ห้องที่ทุกคนใช ้ร่วมกัน

เนื่องจากนักแสดงในกองถ่ายมีไม่มากนัก ทั้งสามห้องจึงอยู่ติดกัน แต่ก็สามารถเก็บเสียงได้อย่างดี

เมื่อจิ่งเสี่ยวหย่าพามู่ยั่นเจ๋อมายังด้านใน คนอื่นๆเห็นดังนั้นก็เดินจาก ไปอย่างรู้หน้าที่ ในห้องจึงเหลือแค่พวกเขาทั้งสองคน

เมื่อคนเหล่านั้นไปแล้ว เดิมทีมู่ยั่นเจ๋อที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม สีหน้า ของเขาก็เปลี่ยนเป็นเยือกเย็นลงทันที

จิ่งเสี่ยวหย่าเห็นสีหน้าของเขาดังนั้นก็รู้สึกตกใจ และสีหน้าเธอก็ เปลี่ยนไปเช่นกัน

เธอรีบกุมมือมู่ยั่นเจ๋อจากนั้นเอ่ยถามด ้วยความระมัดระวังว่า “พี่เจ๋อ คะ เป็นอะไรไป？ ”

มู่ยั่นเจ๋อสีหน้าเคร่งขรึมเอ่ยถามเธอว่า “เกิดอะไรขึ้นกับวิดีโอที่ถูก เผยแพร่ออกไป？ ”

จิ่งเสี่ยวหย่าตัวแข็งทื่อ

เธอพยายามฝืนยิ้มแล้วพูดว่า “ผู้กํากับหลินค่อนข้างจะเข้มขรึม สอง สามวันมานี้ร่างกายฉันไม่ค่อยสบายเท่าไหร่ ดังนั้นจึงแสดงได้ไม่ดี อย่างที่เขาต้องการ แต่ว่าพี่เจ๋อคะ พี่ต้องเชื่อฉันนะว่าฉันมี ความสามารถพอและสามารถถ่ายทําละครเรื่องนี้ออกมาให้ดีได้ จะ ไม่ให้คุณขายหน้าเด็ดขาด！ ”

มู่ยั่นเจ๋อขมวดคิ้ว

“ตอนนี้โลกภายนอกกําลังวิพากษ์วิจารณ์คุณในทางไม่ดีเท่าไหร่นัก ทางบริษัทพยายามเป็นอย่างมากที่จะลบล้างคําครหา อีกทั้งยังเสี่ยง แย่งผลงานโฆษณาของคาร์รันจิให้คุณด้วย ช่วงเวลาที่สําคัญขนาด นี้คุณจะเป็นอะไรไปไม่ได้เด็ดขาด！ ”

จิ่งเสี่ยวหย่าได ้ยินดังนั้นก็เบิกตากว ้าง

“คะ？ อะไรนะ？ พรีเซนเตอร์ของคาร์รันจิเหรอคะ？ ”

มู่ยั่นเจ๋อพยักหน้า

“เนื่องจากเรื่องก่อนหน้านี้ของคุณ ทําให้งานถ่ายแบบแทบจะ ทั้งหมดถูกยกเลิก สถานการณ์เหล่านี้ไม่ดีกับคุณเท่าไหร่นัก ดังนั้น ทางบริษัทจึงพยายามเป็นอย่างมากเพื่อที่จะให้คุณได้ถ่ายงานนี้ เพื่องานโฆษณานี้ทางบริษัทได้ลงทุนจนแทบจะหมดตัว คุณห้ามทํา ให้ผมผิดหวังโดยเด็ดขาด”

จิ่งเสี่ยวหย่ารีบพยักหน้า

เธอแทบจะร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจ

“พี่เจ๋อวางใจได้เลยค่ะ ฉันจะต้องทําให้ดีที่สุดไม่ให้คุณรู้สึกผิดหวัง ได้เด็ดขาด”

มู่ยั่นเจ๋อพยักหน้าตอบรับแล้วเอื้อมมือไปลูบผมของเธอ

“ผมรู้ว่าเสี่ยวหย่าของผมเก่งที่สุดแล้ว เพราะว่าหากพลาดโอกาสใน การถ่ายแบบครั้งนี้ไป จะต้องชดเชยค่าเสียหายเป็นจํานวน สิบเท่า คุณคงไม่อยากเห็นตระกูลจิ่งต้องมาล้มละลายเพราะคุ ณใช่ไหม？ ”