วิวาห์หวาน นายซาตานที่รักของฉัน - บทที่ 203

จิ่งหนิงตะลึงไปชั่วขณะแต่เธอประหลาดใจยิ่งกว่า

เดิมทีเธอจะปฏิเสธเขาไปตรงๆแต่เมื่อมองไปเห็นห ้องรับรองที่อยู่ไม่ ไกลเท่าไหร่ห ้องนั้น เธอก็กลอกตากลับมาแล ้วตอบตกลง

“ได ้ค่ะ เข ้ามาสิ！ ”

มู่ยั่นเจ๋อเดินตามเธอเข้าไปในห้อง

จิ่งหนิงไม่ได้เอ่ยทักทายเขาหรือถามสารทุกข์สุกดิบตามมารยาท เมื่อเข้ามาด้านในห้องเธอก็พิงไปที่ขอบโต๊ะ เอามือขึ้นกอดอกแล้ว ถามเขาอย่างตรงไปตรงมาว่า “มีเรื่องอะไรคะพูดมาเถอะ？ ”

เธอพูดอย่างตรงไปตรงมาแบบนี้ทําให้มู่ยั่นเจ๋อรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร คําพูดที่ทบทวนอยู่ในใจนับครั้งไม่ถ้วนนั้น เมื่อ มองเห็นสายตาอันเย็นชาของเธอก็ยากที่จะพูดออกมา

ผ่านไปสักพักเขาจึงได้ฝืนยิ้มออกมาแล้วพูดว่า “ไม่มีอะไรครับก็แค่ ไม่ได้พูดคุยกับคุณจริงจังนานแล้ว อยากคุยด้วยกับคุณเฉยๆ”

จิ่งหนิงเผยอมุมปากขึ้นแต่ไม่มีรอยยิ้มออกมาจากดวงตาของเธอ

“ถ้าอย่างนั้นฉันต้องขออภัยด้วย ฉันไม่ใช่จิ่งเสี่ยวหย่าฉันไม่สนใจ ผู้ชายที่มีภรรยาแล้ว ในเมื่อไม่มีธุระอะไรฉันขอตัวก่อน”

พูดจบก็ลุกขึ้นยืนและทําท่าเดินออกไปด้านนอก

มู่ยั่นเจ๋อตื่นตระหนกและรีบเอามือไปคว ้ามือเธอไว ้

“เดี๋ยวครับ！ ”

จิ่งหนิงขมวดคิ้ว

จิตใต้สํานึกของเธอสั่งให้เธอสะบัดมือเขาออกแล้วถอยหลังไปสอง ก้าวจากนั้นมองเขาอย่างเย็นชา

มือของมู่ยั่นเจ๋อชะงักลงท่ามกลางอากาศ

เขาตกตะลึงและมองไปทางจิ่งหนิง เมื่อพบว่าสีหน้าเธอไม่สู้ดีนัก จากนั้นหยิบผ้าไหมเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋ า เช็ดตรงบริเวณที่ถูก เขาสัมผัสเมื่อสักครู่แล้วโยนมันทิ้งลงในถังขยะข้างๆ

“มีเรื่องอะไรก็พูดมาตรงๆไม่ต้องแตะเนื้อต้องตัว”

มู่ยั่นเจ๋อพูดไม่ออก เขารู้สึกอึดอัดและปวดใจ

คล้ายกับถูกบางสิ่งบางอย่างกุมหัวใจเอาไว้ มันรู้สึกเจ็บปวดรู้สึกอึด อัด แต่ก็ไม่ได้รุนแรงมาก มันเป็นอะไรที่อธิบายไม่ถูก

เขาเม้มริมฝีปากผ่านไปหลายวินาทีก่อนจะพูดออกมาเบาๆว่า “ครับ งั้นผมจะพูดตรงๆนะ”

สีหน้าของจิ่งหนิงยังคงสงบนิ่งไม่แม้แต่จะชายตามองเขา

แม ้ว่ามู่ยั่นเจ๋อจะอัด แต่ก็รู้ดีว่าทุกสิ่งทุกอย่างนี้เขาเป็นคนทํามันเอง เขาไม่มีสิทธิ์ที่จะคัดค ้านหรือแสดงความคิดเห็นใด

ดังนั้นจึงได ้พูดออกมาตรงๆว่า”เมื่อสองสามวันก่อน ผมไปเมือง หลวงมา”

จิ่งหนิงเลิกคิ้วขึ้น “เกี่ยวอะไรกับฉัน？ ”

มู่ยั่นเจ๋อกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “คุณอย่าเพิ่งรีบร้อนไป เดาซิว่าผม เจอใคร？ ”

จิ่งหนิงไม่มีอารมณ์ที่จะมาเล่นเกมทายปัญหาที่เกี่ยวข้องกับเขา ดังนั้นจึงได้ตอบไปตรงๆว่า “ไม่รู้”

มู่ยั่นเจ๋อหยุดนิ่ง

ท่าทางของหญิงสาวปฏิเสธอย่างไม่อ้อมค้อมและไม่มีความอดทนที่ จะคุยกับเขา ทําให้เขารู้สึกเจ็บปวดใจมาก

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆและพูดขึ้นว่า “ผมเจอลู่จิ่งเซิน”

จิ่งหนิงตะลึงเล็กน้อย

“ผมเห็นกับตาตัวเองว่าเขาอยู่กับเด็กผู้หญิงอายุประมาณ 4-5 ขวบ เด็กผู้หญิงคนนั้นเรียกเขาว่าพ่อ ผมคิดว่าคุณคงจะรู้ดีว่านี่หมายความ ว่าอะไร？ ”

จิ่งหนิงตกใจที่ได้ยิน

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเธอ ในที่สุดมู่ยั่นเจ๋อก็โล่งใจขึ้นเล็กน้อยแล้ว พูดออกมาว่า “เดิมทีผมก็ไม่อยากบอกเรื่องนี้กับคุณหรอก แต่ผมไม่ อยากเห็นคนถูกหลอกจริงๆ ลู่จิ่งเซินมันไม่ใช่คนดีอะไร คุณอยู่กับ มันไม่มีอะไรดีขึ้นหรอก！

แม้แต่เรื่องที่เขามีลูกเขาก็ไม่บอกคุณ ไม่รู้ว่ายังมีอีกกี่เรื่องที่เขา โกหกคุณอยู่ หนิงหนิงคุณต้องคิดให้ดีนะ อย่าเอาชีวิตของตัวเองมา ล้อเล่น”

ผ่านไปหลายวิกว่าจิ่งหนิงจะตั้งสติได้

เธอมองไปยังมู่ยั่นเจ๋อด้วยความงงงวย “ใครบอกว่าเขาโกหกฉันกัน ？ ”

มู่ยั่นเจ๋อรู้สึกเจ็บปวดใจ “เรื่องมาจนถึงขั้นนี้แล้วคุณยังไม่เชื่อผมอีก เหรอเขามีลูก……”

“ฉันรู้ว่าเขามีลูก”

มู่ยั่นเจ๋อ “……”

จิ่งหนิงเหลือบมองไปยังเขาด ้วยท่าทางรังเกียจแล ้วเม ้มริมฝีปาก ด ้วยความไม่พอใจ

“ฉันคิดว่าคุณมีเรื่องอะไรสําคัญมากจะคุยกับฉันซะอีก เรื่องแค่นี้เอง เหรอ？ เหอะๆ มู่ยั่นเจ๋อคุณอาจไม่รู้สึกว่าเสียเวลา แต่ฉันรู้สึกว่ามัน เสียเวลา！ ”

มู่ยั่นเจ๋อ “？？？ “

“คุณไม่รังเกียจเหรอ？ ”

จิ่งหนิงราวกับได้ยินเรื่องตลกที่สุดในชีวิต เธอหัวเราะออกมาเสียง ดัง

“มู่ยั่นเจ๋อ คุณกระตือรือร้นที่จะมาที่นี่เพื่อพูดเรื่องพรรคนี้อย่างนั้น เหรอ คุณคิดว่าฉันจะโต้ตอบกลับอย่างไรกัน？ โมโห？ เสียใจ？ ผิดหวัง？

คุณหวังว่าเรื่องที่คุณรู้มานี้จะทําให้ฉันกับลู่จิ่งเซินแตกแยกกันได้ ทํา ให้ฉันเลิกรากับเขาชนิดที่ไม่มองหน้ากันอีกอย่างนั้นเหรอ？

ขอโทษทีนะ คุณคงต ้องผิดแล ้วละ ฉันไม่เพียงแค่ไม่รังเกียจอีกทั้ง ยังชอบอานอานมากด ้วย อานอานไม่ได ้เป็นเพียงลูกสาวของลู่จิ่ง เซิน แต่เธอเป็นลูกสาวของฉันด ้วย เข ้าใจหรือยัง？ ”

มู่ยั่นเจ๋อตกตะลึงมาก

ก่อนที่เขาจะเดินทางมาเขาคิดไปต่างๆนานาว่าจิ่งหนิงจะมีปฏิกิริยา อย่างไร

เขาไม่คิดมาก่อนว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นนี้

เขาส่ายหัวแล ้วพูดว่า “คุณให ้ความสําคัญและจงรักภักดีต่ออีกฝ่ าย มากไม่ใช่เหรอ？ เขาหลอกลวงคุณ คุณไม่โกรธเขาหรือไง？ ”

จิ่งหนิงก ้มลงมองที่พื้นแล ้วตอบว่า

“ไม่ทําไมต ้องโกรธกัน？ ”

“คนสองคนอยู่ด ้วยกันก็เพราะความรักไม่ใช่เหรอ？ ”

ในตอนนั้นมันเป็นไปไม่ได ้ที่จะบอกเรื่องราวทุกอย่างออกมา และ บางทีเธอก็อาจจะมีความลับปิดบังเขาอยู่ก็ได ้

มู่ยั่นเจ๋อบอกไม่ถูกกับปฏิกิริยาของเธอ

“ครับ ต่อให ้คุณไม่ได ้เกลียดเขา แต่เด็กคนนั้นก็ไม่ใช่ลูกของคุณ คุณเคยคิดมาก่อนไหมว่าต่อไปในอนาคตพวกคุณจะเข ้ากันได ้หรือ เปล่า คุณคิดว่าแม่เลี้ยงจะเป็นกันง่ายๆอย่างนั้นเหรอคุณไม่เข ้าใจ หรือไง？ ”

จิ่งหนิงหัวเราะอย่างเยือกเย็น

“ขอบคุณมากนะคะที่เป็นห่วงเป็นใยแทนฉัน แต่เรื่องนี้คุณวางใจได้ อานอานชอบฉันมากและฉันก็ชอบเธอเช่นกัน ฉันไม่รู้สึกว่าพวกเรา เข้ากันยากเลย”

มู่ยั่นเจ๋อ “……”

เขาโมโหจนแทบกระอักเลือด

“จิ่งหนิงคุณตั้งสติหน่อยได้ไหม ต่อให้ตอนนี้เธอชอบคุณแต่เธอก็มี แม่ผู้ให้กําเนิดที่แท้จริงของตัวเอง！

คุณเคยคิดหรือเปล่าว่าตอนนี้แม้ว่าคุณกับลู่จิ่งเซินจะรักกันมากก็จริง แต่เขาก็เคยรักผู้หญิงคนอื่นมาก่อนอีกทั้งยังมีลูกกับผู้หญิงคนนั้น

ตอนนี้ผู้หญิงคนนั้นไม่อยู่ข้างกายเขา คุณสองคนเป็นครอบครัวที่มี ความสุขและใช ้ชีวิตด้วยกัน แต่ถ้าวันหนึ่งเธอกลับมาล่ะ

คุณแน่ใจว่าผู้ชายอย่างมู่ยั่นเจ๋อ จะไม่ให ้ตําแหน่งกับผู้หญิงที่เคย คลอดลูกให ้กับเขาเหรอ？

แม้ว่าพวกเขาสองคนจะไม่มีความรักต่อกันแล้ว แต่ถ้าวันหนึ่งผู้หญิง คนนั้นกลับมา เด็กคนนั้นยังจะรักคุณเหมือนเดิมไหม？ คุณคิดว่า คุณจะสามารถเข้าแทนที่แม่ผู้ให้กําเนิดของเธอได้หรือ？ คุณคิดว่า คุณสามารถแทนที่ตําแหน่งผู้หญิงที่อยู่ในดวงใจของลู่จิ่งเซินได้ หรือเปล่า？ ”

ปลายนิ้วมือของจิ่งหนิงขยับ

ใบหน้าที่เมินเฉยมองไปทางเขา

มู่ยั่นเจ๋อมีอาการหอบเล็กน้อยหลังจากที่ได ้พูดออกไปยาวยืด เขา พูดเสริมขึ้นว่า “จิ่งหนิงคุณอย่าโง่ไปนักเลย เขาไม่เหมาะสมกับคุณ คุณอย่าทําตัวเหมือนแมลงเม่าบินเข ้ากองไฟที่สุดท ้ายคุณไม่ได ้ อะไรที่อยากได ้ แต่กลับต ้องเกือบตายและไม่เหลืออะไรเลย ถือว่านี่ เป็นคําแนะนําให ้ดีใจที่สุดสําหรับผมที่มอบให ้คุณ”

จิ่งหนิงเงียบไปชั่วขณะ

ก่อนที่เธอจะพูดออกมาเบาๆว่า “ค่ะ ฉันเข ้าใจแล ้ว！ ”

มู่ยั่นเจ๋อ “？？？ ”

คุณจําเป็นจะต ้องทําปฏิกิริยาเย็นชาแบบนี้เหรอ！

จิ่งหนิงพยายามเผยอริมฝีปากและหัวเราะออกมา

“มู่ยั่นเจ๋อ คุณนี่แปลกคนจริงๆ！ ”