วิวาห์หวาน นายซาตานที่รักของฉัน - บทที่ 207

หลังจากนั่งอยู่สักพักและเห็นว่าเวลาใกล ้จะถึงเต็มทีแล ้ว อีกทั้งสอง คนก็แต่งหน้าจวนเสร็จแล ้ว มู่ยั่นเจ๋อจึงได ้ลุกขึ้นแล ้วพูดว่า “สาย แล ้ว ผมต ้องกลับบริษัทแล ้วนะ”

จิ่งเสี่ยวหย่าขมวดคิ้วขึ้นด ้วยความเสียดาย

“จะไปแล ้วเหรอคะ？ อยู่เป็นเพื่อนฉันอีกสักหน่อยไม่ได ้เหรอ”

มู่ยั่นเจ๋อปลอบโยนเธออย่างอดทนว่า “ที่บริษัทมีเรื่องที่ต ้องจัดการ อีกอย่างเดี๋ยวคุณไปถ่ายละครก็ไม่สนใจผมแล ้ว ผมไม่อยู่รบกวน แล ้วดีกว่า”

เมื่อเห็นเขาพูดแบบนี้จิ่งเสี่ยวหย่าจึงได ้พยักหน้า

“ก็ได ้ค่ะ เดี๋ยวฉันไปส่งคุณนะคะ พรุ่งนี้ต ้องมาหาฉันอีกนะ”

มู่ยั่นเจ๋อพยักหน้าตอบรับ

ทั้งสองคนเดินหันหลังจากไปยังไม่ทันได ้สองก ้าวก็ได ้ยินเสียงดังฟัง ชัดไล่หลังว่า

“รอเดี๋ยว！ ”

เมื่อหันกลับไปก็พบจิ่งหนิงนั่งอยู่บนเก้าอี้ ขมวดคิ้วขึ้นแล้วมองมา ทางพวกเขา

“ฉันมีเรื่องจะถามคุณ”

จิ่งเสี่ยวหย่ามองดูเธอด้วยท่าทางหวาดระแวง “พี่เจ๋อจะต้องรีบ กลับไปทํางาน พี่มีเรื่องอะไรค่อยถามทีหลังไม่ได้เหรอ？ ”

ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเมื่อเธอเห็นดวงตาของจิ่งหนิงคู่นั้น ก็รู้สึกว่ามีเรื่อง ไม่ดีเกิดขึ้นแน่

ดังนั้นการที่ไม่ให ้ทั้งสองคนพูดคุยกันเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

แต่ไม่ว่าจะเป็นจิ่งหนิงหรือมู่ยั่นเจ๋อมีใครจะฟังเธอกันเล่า

มู่ยั่นเจ๋อหยุดชะงักลงแล ้วเอ่ยถามว่า “เรื่องอะไรถามมาเถอะครับ”

จิ่งหนิงยิ้มเบาๆแล ้วลุกขึ้นยืน

“เรื่องเมื่อคืนที่คุณคุยกับฉัน เป็นความจริงใช่ไหม？ ”

มู่ยั่นเจ๋อตกตะลึง！

จิ่งหนิงถอนหายใจแล้วทําท่าทางเหมือนเสียเสียใจพูดว่า “ถ้าเป็น เรื่องจริงละก็ ที่ผ่านมาฉันคงจะเข้าใจคุณผิดไป ฉันก็ขอโทษไว้ตรง นี้ด้วย ขอบคุณที่เตือนฉันนะคะฉันจะคอยระวัง”

มู่ยั่นเจ๋อคิดไม่ถึงว่าเธอจะถามสิ่งนี้ขึ้น

ในสมองของเขามีคําถามมากมาย อีกทั้งอารมณ์ที่บอกไม่ได้

ดีใจ ตื่นเต้น มีความสุข รู้สึกแย่ ผิดหวัง……ทุกอย่างมากองรวมกัน

จิ่งเสี่ยวหย่าไม่รู้ว่าเขาทั้งสองคนพูดอะไรกันอยู่ เพียงสัมผัสได้ว่า ไม่ใช่เรื่องดีแน่ สายตาอันสงสัยนั้นมองไปยังทั้งสองคน

“พี่เจ๋อคะ เมื่อคืน……พี่ออกจากห ้องรับรองของฉันแล ้วก็จากไปเลย ไม่ใช่เหรอ ทําไมถึงได ้……？ ”

มู่ยั่นเจ๋อตกตะลึง เขาดึงสติกลับมาแล้วรีบอธิบายว่า “อ๋อ ตอนนั้นคิด เรื่องบางอย่างได้ก็เลยเดินไปคุยกับเธอน่ะ”

สีหน้าของจิ่งเสี่ยวหย่าเปลี่ยนไปทันที

“ทําไมฉันไม่รู้？ ”

“ก็ไม่ใช่เรื่องสําคัญอะไรเลยไม่ได้บอก”

“แต่ว่า……”

“มู่ยั่นเจ๋อ” จิ่งหนิงพูดขึ้นขัดจังหวะพวกเขาแล้วยิ้มให้กับมู่ยั่นเจ๋อ บอกว่า “วางใจได้เลยนะคะ ฉันจะไม่เดินไปถึงจุดที่คุณเป็นห่วงแน่ เพื่อเป็นการตอบแทน ฉันจะขอเตือนคุณเรื่องหนึ่งเหมือนกัน”

มู่ยั่นเจ๋อรู้สึกได้ว่าเธอพูดจากใจจริง ดังนั้นจึงได้ทําท่าทางจริงจัง พยักหน้าพูดว่า “ครับ เชิญพูด”

จิ่งหนิงมองดูจิ่งเสี่ยวหย่าที่ทําตัวไม่ถูกอยู่ตอนนี้

จากนั้นใบหน้าเธอก็ปรากฏรอยยิ้มแล้วพูดว่า “มู่ซื่อกรุ๊ปแม้ว่าจะ ก่อตั้งขึ้นในเมืองจิ้นหลายปีมาแล้ว และหยั่งรากลึกลงสู่ดิน แต่ใน

วันนี้การแข่งขันเป็นไปค่อนข ้างดุเดือด หากเกิดอะไรผิดพลาดขึ้น แม ้แต่น้อยละก็ เกรงว่าหมากกระดานนี้จะแพ้หมด！

ในฐานะที่คุณเป็นทายาทของตระกูลมู่ การจะคบหากับใครก็เป็น เรื่องที่สําคัญมาก ฉันหวังว่าคุณจะคิดให้ดีเสียก่อน และดูแลคนของ คุณให้ดีอย่าให้ไปเป็นภาระของคนในอนาคต”

มู่ยั่นเจ๋อตกตะลึง

แล ้วมองเธออย่างเหลือเชื่อ

แต่จิ่งเสี่ยวหย่ากลับกรีดร้องขึ้นมาราวกับถูกใครเหยียบหาง

“จิ่งหนิง คําพูดนี้หมายความว่ายังไง ใครเป็นภาระของพี่เจ๋อกัน？ ”

จิ่งหนิงชายตาไปมองเธอ

กึ่งยิ้มกึ่งหัวเราะแล ้วตอบว่า “จะเดือดร้อนทําไมกัน ฉันไม่ได ้ว่าเธอ สักหน่อย หรือเธอไม่มีความมั่นใจในตัวเองเลย ฉันก็แค่พูดลอยๆ เธอทําไมต ้องเก็บไปคิดว่าเป็นตัวเองล่ะ？ ”

จิ่งเสี่ยวหย่า “……”

มู่ยั่นเจ๋อทําสีหน้าเคร่งขรึมมองไปทางเธอแล ้วรู้สึกเอือมระอา

“ผมรู้แล ้ว คุณวางใจได ้ผมจะคอยระวัง”

จิ่งหนิงพยักหน้าแล ้วไม่ได ้พูดอะไรอีก เธอพาโม่หนานเดินออกจาก ไป

เมื่อเธอเดินจากไปแล ้ว ช่างแต่งหน้าอีกสองคนรู้สึกได ้ถึงความ ผิดปกติจึงได ้รีบออกไปเช่นกัน

ในห ้องแต่งตัวตอนนี้เหลือเพียงแค่จิ่งเสี่ยวหย่าและมู่ยั่นเจ๋อเท่านั้น

จิ่งเสี่ยวหย่าโอบไปที่แขนของเขา เงยหน้าขึ้นมองเขาแล ้วรีบพูดว่า “พี่เจ๋อคะ คุณจะต ้องเชื่อฉันนะ ฉันจะต ้องเชิดหน้าชูตาให ้ได ้ จะไม่ ทําให ้ผิดหวังอย่างแน่นอน คุณอย่าไปเชื่อคําพูดไร้สาระของเธอ”

มู่ยั่นเจ๋อก ้มลงมามองเธอ ใบหน้าอันหล่อเหลาของเขานั้นไม่ หลงเหลือความอ่อนโยนเมื่อสักครู่

เขาพูดขึ้นอย่างเยือกเย็นว่า “ผมเชื่อคุณ แล ้วอีกอย่างที่จิ่งหนิงพูด มาเมื่อสักครู่อาจจะไม่ใช่คุณก็ได ้ จะเป็นเดือดร้อนทําไมกัน？ ”

จิ่งเสี่ยวหย่าพูดไม่ออก

จะไม่ให้เธอเดือดร้อนได้ยังไงกัน！

ตัวเธอเพิ่งจะเซ็นสัญญากับบันเทิงเฟิงหัวได ้ไม่นาน ก็มีข่าวคราว อื้อฉาวที่โรงเรียนนั่น เดิมทีสัญญาเรื่องพรีเซนเตอร์ที่เคยคุยกันไว ้ก็ ถูกยกเลิกอีกทั้งยังต ้องชดเชยเงินจํานวนไม่น้อย

ตอนนี้กว่าเธอจะทําให ้เรื่องราวสงบลงได ้ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยทีเดียว เธอได ้รับบทในการแสดงและหวังว่าจะคืนสู่ตําแหน่งเดิมได ้ แต่ กลับมาพบเข ้ากับคนอย่างจิ่งหนิง และเธอได ้ถูกนําไปถูก เปรียบเทียบนับครั้งไม่ถ้วน

ถ้าเธอกลับเข ้าสู่วงการไม่สําเร็จ ถ้าเธอสร้างผลงานในเรื่องนี้ออกมา ได ้ไม่ดีเท่าที่ควร เธอไม่กล ้าคิดจริงๆว่าสภาพของเธอจะจบลง อย่างไร

วงการนี้เดิมทีก็ค่อนข ้างจะยากเย็น แต่ละวันมีนักแสดงหน้าใหม่ เกิดขึ้นตลอดเวลา ตัวเองไม่ได ้มีผลงานมากกว่าครึ่งปีแล ้ว เวลาครึ่ง ปีเพียงพอที่จะทําให ้ผู้คนลืมเธอ

ถ้าเธอไม่มีผลงานมาลบล ้าง และแสดงให ้เห็นถึงความสามารถของ เธอ เกรงว่าจะมีคนลืมเธอมากกว่านี้

เมื่อถึงเวลานั้น บันเทิงเฟิงหัวที่ลงทุนกับเธอมามากมายคงต ้อง ขาดทุน

ก่อนหน้านี้ได ้ชดเชยค่าเสียหายไปก ้อนหนึ่งแล ้ว ท่านประธาน กรรมการก็ได ้ออกมาแสดงความคิดเห็น หากตอนนี้ทําให ้พวกเขา ขาดทุนอีก แม ้แต่มู่ยั่นเจ๋อที่เป็นแฟนของเธอก็เกรงว่าอาจจะถูก ประธานกรรมการจัดการด ้วย

มู่ซื่อกรุ๊ปเป็นธุรกิจของครอบครัว แต่กว่าจะพัฒนามาได ้ขนาดนี้ หลายต่อหลายครั้งที่พวกเขาเผชิญปัญหาด ้านการเงินจึงไม่ได ้เป็น เพียงธุรกิจครอบครัวธรรมดาเท่านั้น

แม่ว่ามู่โหงจะเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท อีกทั้งกุมอํานาจใน การตัดสินใจใหญ่สุด แต่หากประธานกรรมการแสดงความคิดเห็นใน ด ้านลบต่อมู่ยั่นเจ๋อละก็ แม ้จะเป็นพ่อแท ้ๆก็ไม่อาจปกป้องเขาได ้

คําพูดของจิ่งหนิงเมื่อสักครู่ชัดเจนแล ้วว่า แม ้มู่ซื่อกรุ๊ปจะไม่ได ้มี เพียงบันเทิงเฟิงหัวแค่บริษัทเดียว แต่บันเทิงเฟิงหัวก็สร้างรายได ้ มากที่สุดอย่างไม่ต ้องสงสัย อีกทั้งพัฒนาได ้ดีที่สุดในตอนนี้

หากเกิดปัญหาใหญ่ขึ้นละก็ เกรงว่ามู่ยั่นเจ๋อก็อาจจะยากที่จะอยู่ ต่อไปในบริษัทได ้

ในฐานะคู่หมั้นของมู่ยั่นเจ๋อ จิ่งเสี่ยวหย่าจะไม่เข ้าใจได ้อย่างไร？

ดังนั้นเธอจึงเริ่มกังวล

มู่ยั่นเจ๋อก้มหน้าลงมองดูเธอแล้วยิ้มขึ้น

“เสี่ยวหย่า คุณเป็นคู่หมั้นของผมนะ คุณควรที่จะเลือกเชื่อใจผมและ ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ไม่ต ้องเอาคําพูดของเธอเมื่อสักครู่หยิบมา ใส่ใจ ผมเชื่อในตัวคุณเสมือนกับเชื่อตัวเองเข ้าใจไหม？ ”

เมื่อได้ยินคําพูดของเขา จิ่งเสี่ยวหย่าก็เริ่มวางใจลง

เธอฝืนยิ้มออกมาแล้วพูดว่า “ขอแค่พี่เจ๋อเชื่อใจฉันก็พอค่ะ”

เธอชะงักลงชั่วครู่ นึกถึงคําพูดที่จิ่งหนิงเอ่ยก่อนจะจากไป จากนั้น จึงถามขึ้นว่า “พี่เจ๋อคะ……เมื่อคืนพี่พูดอะไรกับเธอเหรอ？ ”