ศิษย์ข้าใครว่ากาก? ระบบศิษย์คืนกำไรหมื่นเท่า - บทที่ 21 สัตว์อสูรระดับสร้างรากฐานและสมุนไพรชั้นสูง
ณ ส่วนลึกของป่าหนานเฟิง ภายในถ้ำหินอับชื้นแห่งหนึ่ง
เงาร่างห้าสายในชุดคลุมสีดำปิดมิดชิดกำลังนั่งล้อมวงรอบกองไฟที่ลุกโชน เปลวเพลิงเต้นระริกสะท้อนนัยน์ตาอำมหิตของพวกเขา
“งานประลองแลกเปลี่ยนสองสำนัก… เริ่มขึ้นแล้วสินะ”
“พวกเราจะลงมือเมื่อไหร่?”
“เรื่องนี้ช้าไม่ได้… ต้องรีบลงมือเดี๋ยวนี้!”
หลังจากปรึกษากันสั้นๆ หนึ่งในคนชุดดำก็หยิบกระจกคริสตัลบานหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ เขาถ่ายเทพลังปราณลงไป บนหน้ากระจกปรากฏภาพแผนที่จำลองของป่าหนานเฟิง พร้อมจุดสีแดงสามจุดที่กำลังเคลื่อนที่อยู่อย่างชัดเจน
“เป้าหมายอยู่ไม่ไกลจากพวกเรา… ออกเดินทาง!”
คนชุดดำที่เป็นผู้นำออกคำสั่งเสียงเข้ม
ฟุ่บ!
วินาทีต่อมา ร่างของคนชุดดำทั้งห้าก็เลือนหายไปจากถ้ำราวกับภูตพราย ทิ้งไว้เพียงกองไฟที่ถูกกระแสลมจากการเคลื่อนไหวพัดจนดับวูบลง เหลือเพียงควันจางๆ ลอยอ้อยอิ่ง
…
ตัดกลับมาที่ป่าหนานเฟิงเขตชั้นกลาง บริเวณพื้นที่โล่งกลางป่า
เอ๋งงง!!
เสียงร้องโหยหวนดังสะท้านป่า พร้อมกับร่างมหึมาของ ‘กระต่ายเขี้ยวทมิฬ’ สูงสองเมตรที่มีฟันแหลมคมเต็มปาก ล้มตึงลงกับพื้นสิ้นใจตาย เลือดสีคล้ำไหลนอง
【สำเร็จภารกิจ! ได้รับ 20 คะแนน】
จางอวิ๋นมองดูข้อความที่เด้งขึ้นมาบนกำไล แล้วหันไปพยักหน้าให้กำลังใจอู๋เสี่ยวพั่งที่กำลังยืนหอบหายใจแฮ่กๆ อยู่ข้างซากศพ
“ทำได้ดีมาก!”
อู๋เสี่ยวพั่งฉีกยิ้มกว้างด้วยความภูมิใจ
เจ้ากระต่ายเขี้ยวทมิฬตัวนี้มีระดับพลังถึงกลั่นลมปราณขั้น 8 แม้ตัวเขาจะอยู่ขั้นสูงสุดของระดับกลั่นลมปราณ แต่ด้วยประสบการณ์ต่อสู้ที่ยังน้อยนิด ทำให้ต้องออกแรงเหนื่อยเอาเรื่องกว่าจะล้มมันลงได้!
“106 คะแนนแล้ว… ไม่รู้อันดับตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง?”
จางอวิ๋นเหลือบมองตัวเลขบนกำไลด้วยความสงสัย
คำนวณเวลาดู ตอนนี้งานประลองน่าจะผ่านไปได้ประมาณหนึ่งชั่วยาม (2 ชั่วโมง) แล้ว
เขาไม่แน่ใจว่าจะติดอันดับที่เท่าไหร่ เพราะช่วงแรกเสียเวลาไปกับการสั่งสอนพวกชิวเลวี่ยอยู่พักใหญ่ แต่หลังจากได้ ‘ลายแทงสัตว์อสูร’ ของชิวเลวี่ยมาครอบครอง การตามล่าหาสัตว์อสูรก็สะดวกง่ายดายราวกับเดินตลาด
“ช่างเถิด ไม่ว่าตอนนี้จะอยู่ที่เท่าไหร่… แต่เมื่อจบสามวัน ข้าต้องได้ที่หนึ่ง!”
ดวงตาของจางอวิ๋นฉายแววมุ่งมั่นแรงกล้า
เป้าหมายของเขาในงานประลองครั้งนี้คืออันดับหนึ่งเท่านั้น!
ไม่ใช่แค่เพราะต้องการ ‘โอสถสร้างทารกวิญญาณ’ มาบำรุงศิษย์ แต่ผลงานในครั้งนี้ยังส่งผลต่อการประเมินอันดับผู้อาวุโสประจำปีของสำนักหลิงเซียนด้วย!
หากคว้าที่หนึ่งมาได้ คะแนนประเมินของเขาก็จะพุ่งกระฉูด และโอกาสที่จะรักษาเก้าอี้ผู้อาวุโสไว้ได้ก็จะมั่นคงดุจหินผา!
“ไปต่อ!”
เมื่อคิดถึงผลประโยชน์ที่จะได้รับ จางอวิ๋นก็ไฟแรงขึ้นมาทันที
พวกเขามุ่งหน้าตามลายแทงในมือไปยังจุดต่อไปอย่างไม่รีรอ
“หือ?”
เมื่อมาถึงจุดหมาย จางอวิ๋นก็เลิกคิ้วขึ้นด้วยความแปลกใจ
เบื้องหน้าคือทะเลสาบขนาดย่อม น้ำสีเขียวมรกตดูสงบนิ่ง แต่ทว่ากลางผิวน้ำกลับมีจระเข้ลำตัวยาวสองสามเมตรลอยคออยู่กว่าสิบตัว ดวงตาของพวกมันจ้องมองผู้มาเยือนอย่างหิวกระหาย
ก่อนหน้านี้เจอแต่มาเดี่ยวๆ หรือมาเป็นคู่ รอบนี้มากันเป็นฝูง!
“รอบนี้อาจารย์ขอ!”
เห็นสวีหมิงและอู๋เสี่ยวพั่งขยับตัวทำท่าจะพุ่งเข้าไป จางอวิ๋นรีบยกมือห้ามแล้วเดินก้าวออกไปเบื้องหน้าเพียงลำพัง
โฮก!
ทันใดนั้น เสียงคำรามต่ำก้องกังวานก็ดังขึ้นจากกลางทะเลสาบ ผิวน้ำแตกกระจายซัดสาดเป็นวงกว้าง เผยให้เห็นจระเข้ยักษ์ที่มีลำตัวยาวกว่าห้าเมตรโผล่ขึ้นมา! เกล็ดของมันแข็งแกร่งดุจเหล็กไหล
จางอวิ๋นชะงัก โคจร ‘เคล็ดวิชาเนตรเซียน’ ตรวจสอบทันที
[สัตว์อสูร: ราชันย์จระเข้วิญญาณ]
[ระดับพลัง: สร้างรากฐาน ขั้น 2]
[จุดอ่อน: จมูกและหน้าท้องเปราะบางมาก หากโจมตีสองจุดนี้จะสร้างความเสียหายรุนแรง]
…
“ระดับสร้างรากฐาน?”
จางอวิ๋นตาเป็นประกายวาวโรจน์
เข้าป่ามาค่อนวัน นี่เป็นครั้งแรกที่เจอสัตว์อสูรระดับสร้างรากฐาน!
“ช่างประจวบเหมาะ… ได้เวลากอบโกยคะแนนแล้ว!”
มุมปากของเขายกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเดินดุ่มๆ เข้าไปหาอย่างไม่เกรงกลัว
เมื่อเขาเข้าใกล้ทะเลสาบในระยะสิบเมตร ราชันย์จระเข้วิญญาณก็สัมผัสได้ถึงผู้บุกรุก ดวงตาอำมหิตจ้องเขม็ง
“โฮก!!”
มันคำรามลั่นด้วยความเกรี้ยวกราด ร่างมหึมาพุ่งขึ้นจากน้ำอย่างรวดเร็วผิดกับขนาดตัว อ้าปากกว้างที่เต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมคมราวกับใบมีด หมายจะขย้ำเหยื่อให้จมเขี้ยวในคำเดียว
ความเร็วนั้นน่าตื่นตะลึง พริบตาเดียวก็พุ่งมาถึงตัวจางอวิ๋น!
แต่จางอวิ๋นเตรียมพร้อมอยู่แล้ว เท้าขยับวูบด้วย ‘ย่างก้าวชิงหยวน’
ร่างของเขาพลิ้วไหวเบี่ยงหลบกรงเล็บและปากมรณะไปทางด้านข้างอย่างงดงาม ในขณะเดียวกันก็รวบรวมพลังปราณไว้ที่กำปั้นจนเรืองแสง เล็งเป้าไปที่หน้าท้องสีขาวนวลของมัน แล้วซัดหมัดเสยขึ้นไปเต็มแรง!
ตู้มมม——!!
พลังหมัดผสานพลังปราณระเบิดออก!
ร่างยักษ์หนักหลายตันของราชันย์จระเข้วิญญาณถูกแรงอัดมหาศาลส่งให้ลอยละลิ่วขึ้นไปบนฟ้า หมุนคว้างหลายตลบก่อนจะร่วงลงมากระแทกพื้นดังสนั่นหวั่นไหว
ตุ้บ!
มันนอนหงายท้อง ขาสี่ข้างชี้ฟ้ากระตุกเกร็งอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็นิ่งสนิท… สิ้นใจในหมัดเดียว!
“???”
เหล่าจระเข้ลูกสมุนที่ลอยคออยู่ในน้ำต่างพากันมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ราวกับไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง
ราชันย์สิ้นชีพแล้ว?
ราชาผู้ไร้เทียมทานของพวกข้า… โดนหมัดเดียวดับดิ้นเนี่ยนะ??
ขณะที่กำลังช็อก จู่ๆ พวกมันก็เห็นจางอวิ๋นหันมายิ้มแฉ่งให้ รอยยิ้มนั้นชวนให้ขนหัวลุกยิ่งนัก
เหล่าจระเข้สะดุ้งโหยง สัญชาตญาณร้องเตือนว่า ‘หายนะมาเยือน’ พวกมันรีบดำดิ่งหนีตายลงใต้น้ำทันที
แต่มีหรือจางอวิ๋นจะปล่อยเหยื่ออันโอชะให้หลุดมือ?
เขาใช้พลังปราณห่อหุ้มจมูกและปาก แล้วกระโดด ตูม! ลงไปในน้ำตามติดทันที
ทะเลสาบนี้ลึกแค่ประมาณหกเจ็ดเมตร แม้ความเร็วในน้ำจะลดลง แต่การไล่ล่าจระเข้ระดับกลั่นลมปราณพวกนี้ก็ถือว่าเป็นเรื่องง่ายดายสำหรับจางอวิ๋น
ไม่ถึงสองนาที ศพจระเข้นับสิบก็นอนเรียงรายเกลื่อนผิวน้ำ ย้อมสระมรกตให้กลายเป็นสีเลือด
“หืม?”
หลังจากจัดการสังหารหมู่เสร็จสิ้น ขณะที่กำลังจะว่ายกลับขึ้นฝั่ง สายตาของจางอวิ๋นก็เหลือบไปเห็นแสงประหลาดที่ก้นทะเลสาบ
ตรงจุดกึ่งกลาง มีดอกเห็ดที่มีลักษณะใสแวววาวราวกับแก้วคริสตัลขึ้นอยู่หลายดอก ส่องแสงระยิบระยับงดงามจับตา
[สมุนไพร: เห็ดหลินจือคริสตัล]
[ระดับ: สมุนไพรชั้นสูง]
[รายละเอียด: ก่อกำเนิดจากพลังงานธาตุน้ำบริสุทธิ์ เป็นสมุนไพรธรรมชาติที่เติบโตใต้แหล่งน้ำที่มีพลังวิญญาณหนาแน่น แต่ละดอกต้องใช้เวลาสะสมพลังงานถึงสิบปีจึงจะโตเต็มที่ อุดมไปด้วยพลังปราณธาตุน้ำมหาศาล มีประโยชน์อย่างยิ่งต่อผู้ฝึกตนและสัตว์อสูรสายธาตุน้ำ]
[วิธีเก็บเกี่ยว: ต้องใช้พลังปราณห่อหุ้ม แล้วเก็บใส่ภาชนะที่บรรจุน้ำเต็ม หากขาดน้ำ พลังงานจะสลายไปอย่างรวดเร็ว ข้อควรระวัง: เมื่อนำออกมาใช้ ต้องใช้ให้หมดภายในหนึ่งนาที]
…
ข้อมูลที่เด้งขึ้นมาตรงหน้าทำเอาจางอวิ๋นชะงัก
“หือ… สามารถตรวจสอบข้อมูลสมุนไพรได้ละเอียดถึงเพียงนี้เชียวรึ?”
จากที่เคยคิดว่า ‘เนตรเซียน’ ใช้ส่องได้แค่ข้อมูลลูกศิษย์ ตอนนี้ส่องได้ทั้งสัตว์อสูร ทั้งสมุนไพร
นี่มัน ‘คลังความรู้เคลื่อนที่’ ชัดๆ!
“สมุนไพรชั้นสูงอายุสิบปี… ลาภลอยแท้ๆ!”
จางอวิ๋นยิ้มแก้มปริจนตาหยี
ในทวีปวิถีเซียน สมุนไพรแบ่งออกเป็น ระดับต่ำ, กลาง, สูง, สุดยอด และระดับศักดิ์สิทธิ์ มูลค่าขึ้นอยู่กับสรรพคุณและอายุ
อย่างเจ้าเห็ดหลินจือคริสตัลนี่ เป็นสมุนไพรชั้นสูงธาตุน้ำอายุสิบปี ราคาขายในตลาดอย่างต่ำๆ ต้องมีดอกละหนึ่งพันหินวิญญาณ!
จางอวิ๋นรีบว่ายเข้าไปใกล้ หยิบเสียมไม้เล็กๆ กับกล่องแก้วออกมาจากแหวนมิติ กรอกน้ำใส่กล่องจนเต็ม แล้วค่อยๆ บรรจงขุดเห็ดหลินจือคริสตัลใส่ลงไปตามวิธีที่เนตรเซียนแนะนำอย่างระมัดระวัง
พอเก็บเกี่ยวเสร็จ เขาก็สังเกตเห็นร่องรอยสีฟ้าจางๆ บนพื้นดินข้างๆ ซึ่งเป็นรอยที่เคยมีเห็ดขึ้นอยู่และถูกกินไปแล้ว
“ดูท่าเจ้าราชันย์จระเข้เมื่อกี้ คงกินเจ้านี่เข้าไปสินะ ถึงได้ทะลวงระดับขึ้นเป็นสร้างรากฐานได้!”
จางอวิ๋นเห็นแล้วก็ส่ายหัวด้วยความเสียดาย
“เจ้าเดรัจฉานนั่น… กินของดีแบบนี้เข้าไปทั้งที่ยังปรุงไม่เป็น เป็นการผลาญสมบัติสวรรค์โดยแท้! รู้งี้เมื่อกี้ข้าน่าจะตบให้น่วมกว่านี้ก่อนค่อยส่งไปลงนรก!”
บ่นกระปอดกระแปดเสร็จ จางอวิ๋นก็เก็บกล่องแก้วเข้าแหวนมิติ แล้วดีดตัวว่ายกลับขึ้นฝั่ง
“ท่านอาจารย์!!”
สวีหมิงและอู๋เสี่ยวพั่งที่รออยู่ริมฝั่งเห็นอาจารย์โผล่ขึ้นมาก็รีบวิ่งเข้ามาหาด้วยความเป็นห่วง
“ไปเก็บกวาดซากจระเข้พวกนั้นซะ! อย่าให้เหลือ!”
จางอวิ๋นชี้มือไปรอบๆ ทะเลสาบ
ศิษย์ทั้งสองพยักหน้า รีบจัดการเก็บกวาดซากจระเข้ลงแหวนมิติอย่างขะมักเขม้น
จางอวิ๋นเดินขึ้นฝั่ง โคจรพลังปราณผ่านเสื้อผ้า เพียงพริบตาไอน้ำก็ระเหยออกไปจนเสื้อผ้าแห้งสนิท
“มีพลังปราณนี่มันสะดวกดีจริงๆ!”
เขายิ้มอย่างพอใจ หันหน้าเตรียมจะเรียกศิษย์ทั้งสองให้เดินทางต่อ
แต่ทว่า…
สีหน้าของเขาก็พลันเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน!
สายตาคมกริบตวัดขวับไปจ้องเขม็งที่พุ่มไม้ทึบในป่าด้านหนึ่ง จิตสังหารสายหนึ่งพุ่งวาบเข้ามาในสัมผัส
จางอวิ๋นตวาดเสียงเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง
“หนูสกปรกตัวไหนแอบซ่อนอยู่… ไสหัวออกมาเดี๋ยวนี้!!”
YOU MAY ALSO LIKE
