ศิษย์ข้าใครว่ากาก? ระบบศิษย์คืนกำไรหมื่นเท่า - บทที่ 5 กายาคืนกำไรยอดเซียน
ภาพเบื้องหน้าไหววูบ
เมื่อวิสัยทัศน์กลับมาแจ่มชัด จางอวิ๋นก็พบว่าตนเองได้กลับเข้ามาสู่โลกสีขาวโพลนอันเวิ้งว้างแห่งเดิมอีกครั้ง
“ต้องได้รับการยอมรับจากศิษย์ก่อนถึงจะเข้ามาได้งั้นรึ…”
จางอวิ๋นพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ พลางพยักหน้ากับตัวเอง
สายตาของเขาล็อกเป้าไปที่ลูกแก้วแสงจำนวนมหาศาลที่ลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศทันที
“รอบนี้… ข้าต้องหาของดีที่ช่วยกู้คืนพลังกลับมาให้ได้!”
คิดได้ดังนั้น เขาก็เงยหน้าตะโกนใส่ความว่างเปล่า
“เฮ้! เสียงเมื่อกี้นี้น่ะ… เจ้าเป็นพ่อบ้านของโลกใบนี้ใช่ไหม?”
ไร้เสียงตอบรับ… ความเงียบงันคือคำตอบเดียว
จางอวิ๋นไม่ย่อท้อ พูดต่อเองเออเองอย่างหน้าด้านๆ
“ข้ารู้นะว่าเจ้าได้ยินข้า! ในบรรดาลูกแก้วพวกนี้ มีอันไหนที่ทำให้ข้าเก่งขึ้นได้บ้าง? ขอแบบที่ช่วยซ่อมแซมและยกระดับร่างกายข้าก่อนเป็นดีที่สุด!”
ตอนนี้เขามีร่างกายที่จินตานแตกร้าว ระดับพลังถดถอยลงเรื่อยๆ ราวกับถังน้ำรั่ว หากคิดจะแข็งแกร่งขึ้น อันดับแรกต้องอุดรอยรั่วและซ่อมแซมร่างกายให้สมบูรณ์เสียก่อน
ยังคงไร้เสียงตอบรับ
จางอวิ๋นขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิด
หรือว่าข้าจะเดาผิด? เสียงสวรรค์นั่นเป็นแค่ระบบอัตโนมัติที่ไม่มีสติปัญญา?
วิ้ง! วิ้ง! วิ้ง!
ในขณะที่กำลังสงสัยอยู่นั้น จู่ๆ ลูกแก้วแสงบางลูกในความว่างเปล่าเบื้องหน้า ก็สั่นไหวเบาๆ และเปล่งประกายแสงสีพิเศษออกมา ราวกับกำลังตอบรับคำขอของเขา
จางอวิ๋นตาเป็นประกายวาววับ
“ฮ่าๆๆ! เจ้าได้ยินจริงๆ ด้วย!”
“แล้วในบรรดาพวกนี้… อันไหนเจ๋งที่สุดสำหรับข้า?”
เขามองลูกแก้วที่เปล่งแสงพวกนั้น แล้วอดไม่ได้ที่จะถามต่ออย่างโลภมาก
เงียบกริบ…
คราวนี้ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ตอบกลับมา ดูเหมือนระบบจะรำคาญความเรื่องมากของเขาเต็มที
“ก็ได้ๆ ข้าเลือกเองก็ได้!”
จางอวิ๋นยักไหล่ เล็งเป้าไปที่ลูกแก้วที่ส่องแสงสว่างเจิดจ้าที่สุด แล้วยื่นมือไปคว้าหมับทันที
โพละ!
ลูกแก้วแตกกระจายทันทีที่สัมผัส กลายเป็นมวลพลังงานสีทองอร่ามโอบล้อมรอบตัวเขา
【ได้รับ ‘กายาคืนกำไรยอดเซียน’】
【ต้องการปรับแต่งร่างกายหรือไม่?】
“กายาคืนกำไรยอดเซียน?”
จางอวิ๋นทวนคำด้วยความสงสัย
ทันใดนั้น ข้อความแสงชุดหนึ่งก็เด้งขึ้นมาตรงหน้า อธิบายสรรพคุณที่ทำให้เขาต้องตาค้าง
【กายาคืนกำไรยอดเซียน】
ผู้ครอบครองกายานี้ จะสร้างพันธะเชื่อมโยงกับศิษย์ที่ให้การยอมรับตน ทุกครั้งที่ศิษย์ฝึกฝนจนระดับเลื่อนหรือมีความก้าวหน้า โฮสต์จะได้รับพลังบำเพ็ญเพียร ‘คืนกำไร’ กลับมาหนึ่งร้อยเท่า!
และเมื่อโฮสต์อัปเกรดระดับขึ้นเรื่อยๆ อัตราการคืนกำไรนี้จะเพิ่มขึ้นตามลำดับ… สูงสุดสามารถคืนกำไรได้ถึงหนึ่งหมื่นเท่า!
“ศิษย์อัปเวล… ข้าได้พลังคืนร้อยเท่าหมื่นเท่า?”
จางอวิ๋นอ้าปากค้างจนแมลงวันแทบจะบินเข้าไปวางไข่
กายานี้มัน… โคตรพ่อโคตรแม่โกง!!
มีกายานี้ ขอแค่ศิษย์ขยันฝึกจนเวลอัป เขาแค่นอนกระดิกเท้าจิบชาอยู่เฉยๆ ก็กลายเป็นเทพได้ไม่ใช่รึไง?
นี่มันเกิดมาเพื่อคนขี้เกียจ… เอ้ย! เพื่ออาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่อย่างเขาชัดๆ!
จางอวิ๋นตะโกนลั่นทันทีด้วยความตื่นเต้น
“ปรับแต่ง! รีบปรับแต่งให้ไวเลย!!”
สิ้นเสียงคำสั่ง มวลพลังงานที่รายล้อมอยู่ก็พุ่งทะลวงเข้าสู่รูขุมขนทั่วร่างกายเขาทันที
ซูมมม!
วินาทีนั้น จางอวิ๋นรู้สึกราวกับกำลังแหวกว่ายอยู่ในมหาสมุทรแห่งพลังงานอันอบอุ่น ทุกเซลล์ในร่างกายถูกความอบอุ่นโอบอุ้มและฟื้นฟูอย่างอ่อนโยน
【ตรวจพบพิษร้ายตกค้างในร่างกายโฮสต์… เริ่มทำการชำระล้าง!】
แต่ยังไม่ทันได้เสพสุขเกินสามลมหายใจ ความอบอุ่นนั้นก็หยุดชะงัก พร้อมกับข้อมูลชุดใหม่ที่ปรากฏขึ้นสีแดงฉาน
พิษร้ายตกค้าง?
จางอวิ๋นชะงักกึก
ยังไม่ทันได้คิดวิเคราะห์อะไร ร่างกายก็เย็นวาบขึ้นมาเฉียบพลัน พลังงานมหาศาลเปลี่ยนจากความอบอุ่นเป็นกระแสน้ำเชี่ยวกราก ไหลบ่าชะล้างสิ่งสกปรกไปทั่วร่างอย่างรุนแรง
“อึก... แหวะ!”
ไม่นานนัก เขาก็รู้สึกถึงของเหลวตีตื้นขึ้นมาที่คอ ความขมปร่าแผ่ซ่านไปทั่วปาก ก่อนจะอ้าปากอาเจียนเลือดสีดำคล้ำกองใหญ่ออกมา
อ้วก!
เลือดดำตกลงพื้น ส่งเสียง ฉ่า… ฉ่า… กัดกร่อนพื้นมิติสีขาวจนเกิดควันโขมง ส่งกลิ่นเหม็นไหม้ชวนคลื่นเหียน
จางอวิ๋นมองกองเลือดพิษตรงหน้าด้วยรูม่านตาที่หดเกร็ง
ในตัวข้า… มีพิษร้ายแรงขนาดนี้ฝังอยู่ด้วยเหรอ?
ในความทรงจำที่หลอมรวมมา ร่างเดิมไม่น่าจะเคยสัมผัสกับของมีพิษอะไร ทำไมถึง…
หรือว่า… มีคนวางยาเขา?
“เดี๋ยวนะ… ที่ร่างเดิมฝึกวิชาจนธาตุไฟเข้าแทรก หรือจะเป็นเพราะไอ้พิษบ้านี่?”
เมื่อตระหนักถึงความเป็นไปได้บางอย่าง จางอวิ๋นก็หรี่ตาลง แววตาฉายประกายอำมหิต
เรื่องนี้… มีเงื่อนงำ! มันไม่ใช่แค่อุบัติเหตุ แต่เป็นการลอบสังหาร!
【ชำระล้างพิษเสร็จสิ้น… เริ่มการปรับแต่งร่างกาย!】
ตอนนั้นเอง เสียงระบบก็ดังขัดจังหวะความคิด ความรู้สึกอบอุ่นดุจแสงตะวันยามเช้าก็กลับมาโอบล้อมร่างอีกครั้ง
“อื้มมม!”
จางอวิ๋นเลิกคิดเรื่องเครียดชั่วคราว วินาทีนี้เขารู้สึกเหมือนทุกเซลล์ทั่วร่างกำลังเกิดใหม่ ความสบายตัวทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะครางออกมาอย่างสุขสม
ผ่านไปนานถึงครึ่งก้านธูป ความรู้สึกนี้ถึงได้จางหายไป ทิ้งไว้เพียงความสดชื่นกระปรี้กระเปร่า
“ตัวเบาหวิวเลย!”
เขาลองสำรวจร่างกาย รู้สึกได้ว่าจุดตันเถียนที่เคยขุ่นมัวและแตกร้าว บัดนี้กลับกระจ่างใสและสมานกันสนิท ร่างกายเบาสบายราวกับน้ำหนักหายไปหลายสิบชั่ง
ขวับ!
ลองปล่อยหมัดใส่ลมเบาๆ ก็เกิดคลื่นอากาศสั่นสะเทือนในความว่างเปล่า ตูม!
“พลังระดับนี้… สร้างรากฐานขั้นสูงสุดแล้วมั้ง?”
จางอวิ๋นประหลาดใจกับผลลัพธ์
หลังจากจินตานแตก ระดับพลังเขาร่วงลงมาเหลือแค่ ‘สร้างรากฐาน ขั้น 3’
แต่พลังกายและลมปราณที่เขาสัมผัสได้ในตอนนี้… มันทรงพลังไม่ด้อยไปกว่าช่วงพีคของระดับสร้างรากฐานเลย! แม้ระดับจริงๆ จะยังไม่เลื่อน แต่ศักยภาพพื้นฐานได้ถูกยกระดับขึ้นจนน่าตกใจ
“สะใจโว้ย!”
เขาลองกระโดดโลดเต้น ขยับแข้งขยับขา ความรู้สึกที่มีพลังเปี่ยมล้นทำให้เขาดีใจจนเนื้อเต้น
“เดี๋ยวนะ!”
แต่จู่ๆ ก็ฉุกคิดอะไรได้ จางอวิ๋นหยุดชะงัก มองไปรอบๆ โลกสีขาวโพลนด้วยความแปลกใจ
“ทำไมข้ายังอยู่ที่เดิม?”
ตอนเข้ามาครั้งแรก พอได้ ‘เนตรสวรรค์’ ปุ๊บ ก็โดนระบบดีดออกไปปั๊บ แต่นี่เขาได้ปรับแต่งกายาเสร็จแล้ว ทำไมยังไม่โดนส่งออกไป?
หรือว่า…
“ยังจับได้อีก?”
ความโลภเข้าครอบงำทันที สายตาของจางอวิ๋นล็อกเป้าไปที่ลูกแก้วแสงมากมายในความว่างเปล่าอีกครั้ง
ขวับ!
เขาไม่รอช้า ยื่นมือไปแตะลูกแก้วที่ลอยอยู่ใกล้จมูกที่สุดทันที
ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นไง… ของฟรีต้องรีบคว้าไว้ก่อน!
เพล้ง!
ลูกแก้วแตกกระจาย ข้อมูลชุดหนึ่งปรากฏขึ้น
【ได้รับ ‘หอคัมภีร์หมื่นภพ’】
ยังไม่ทันที่จางอวิ๋นจะได้คิดอะไร พื้นดินรอบกายก็สั่นสะเทือนเลื่อนลั่น
ครืนนน——!!
ราวกับแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ พื้นมิติสีขาวแยกออก หอคอยโบราณขนาดยักษ์ที่ส่องแสงเจิดจรัส ค่อยๆ ผุดขึ้นมาจากพื้นดินอย่างอลังการงานสร้าง!
“??”
จางอวิ๋นยืนอ้าปากค้าง
จับลูกแก้วมันต้องได้ไอเทมหรือสกิลไม่ใช่เหรอ? ไหงกลายเป็นตึกงอกออกมาได้ล่ะเฮ้ย!?
หอคัมภีร์หมื่นภพ!
มองดูตัวอักษรห้าตัวที่เขียนด้วยลายพู่กันทรงพลังบนป้ายหน้ายอดหอคอย จางอวิ๋นก็ใจเต้นตึกตัก
“คัมภีร์… หรือจะเป็นสูตรโกงที่แจกวิชา?”
คิดได้ดังนั้น ดวงตาเขาก็ลุกวาวดุจหมาป่าเห็นเนื้อ
วิชาและเคล็ดความรู้คือของดี! ยิ่งกว่าทองคำ!
ต้องรู้ก่อนว่า ต่อให้เป็นสำนักใหญ่อย่างสำนักหลิงเซียน วิชายุทธ์ในสำนักรวมกันทั้งหมดยังมีแค่ไม่ถึงร้อยชนิด แถมส่วนใหญ่ก็เป็นวิชาพื้นๆ
หอคอยนี้ใหญ่โตมโหฬารเสียดฟ้า แถมยังตั้งชื่อว่า ‘หมื่นภพ’ วิชาข้างในมันจะ… เทพขนาดไหน?
“อึก!”
แค่คิดก็น้ำลายสอ
แต่เขายังไม่รีบเข้าไป กลับหันไปมองข้างๆ ด้วยความงก
“ลูกแก้วล่ะ?”
พอมองไป ก็ต้องตะลึง…
ลูกแก้วแสงมากมายที่เคยลอยอยู่รอบตัว บัดนี้… หายเกลี้ยง! ราวกับกลัวโดนเขาปล้นจนหมดตัว
“อ้าว! เฮ้ย!”
ทันใดนั้น หลังมือขวาก็รู้สึกร้อนวูบ ตราประทับรูปป้ายคำสั่งโบราณปรากฏขึ้นบนผิวหนังอย่างน่าอัศจรรย์
“นี่มัน?”
จางอวิ๋นยกมือขึ้นดูด้วยความสงสัย
【ตราคำสั่งปรมาจารย์】 (ของเฉพาะตัวโฮสต์แห่งโลกปรมาจารย์เซียน)
ระดับโลกปรมาจารย์เซียน: เลเวล 2
สิทธิ์การใช้งานปัจจุบัน:
หนึ่ง: สามารถรับ ‘ลูกแก้วปรมาจารย์’ ได้ 3 ลูก (ความคืบหน้า 3/3)
สอง: สิทธิ์เข้าออกโลกอิสระ เพียงเพ่งจิตไปที่ตราคำสั่งแล้วนึกว่า ‘เข้า’ หรือ ‘ออก’ ก็สามารถเข้าออกได้ดั่งใจ
หมายเหตุ: ลูกแก้วปรมาจารย์หายไปชั่วคราว จะปรากฏขึ้นอีกครั้งเมื่อโลกเลเวลอัปเป็น ‘เลเวล 3’ และจะได้รับสิทธิ์เพิ่มเติม
【เงื่อนไขอัปเกรดโลกเป็นเลเวล 3】
1.รับศิษย์เพิ่มเป็น 2 คน (ความคืบหน้า: 1/2)
2.ปั้นศิษย์อย่างน้อยหนึ่งคนให้ถึงระดับ ‘สร้างรากฐาน ขั้นสูงสุด’ (ความคืบหน้า: 0/1)
……
ข้อมูลชุดใหญ่เด้งขึ้นมาจากตราประทับ
“ตราคำสั่งปรมาจารย์? เลเวล 2? สิทธิ์การใช้งาน?”
จางอวิ๋นเลิกคิ้วเล็กน้อย ทำความเข้าใจระบบอย่างรวดเร็ว
“อัปเลเวลแล้วจะได้จับลูกแก้วเพิ่ม ได้สิทธิ์เพิ่มงั้นสินะ? เข้าใจง่ายดีนี่”
“รับศิษย์เพิ่มอีกคน... ปั้นศิษย์ให้ถึงสร้างรากฐานขั้นสูงสุด…”
มองดูเงื่อนไขการอัปเกรดแล้วก็ได้แต่เกาหัว
หาศิษย์อีกคนไม่ยาก แต่ปั้นให้ถึงสร้างรากฐานขั้นสูงสุดนี่สิเรื่องใหญ่!
เพราะอย่าว่าแต่ศิษย์เลย ตอนนี้ตัวเขาเองยังอยู่แค่ ‘สร้างรากฐาน ขั้น 3’ เท่านั้น แม้หลังปรับแต่งเป็น ‘กายาคืนกำไรยอดเซียน’ พลังกายจะเทียบเท่าขั้นสูงสุดแล้ว แต่ระดับพลังบำเพ็ญเพียรจริงๆ ก็ยังเป็นแค่ขั้น 3 อยู่ดี
จะเอาปัญญาที่ไหนไปสอนศิษย์ให้เก่งกว่าอาจารย์?
“ช่างเถอะ… เรื่องอนาคตค่อยว่ากัน!”
จางอวิ๋นปัดความกังวลทิ้งไป หันไปมอง ‘หอคัมภีร์หมื่นภพ’ ตรงหน้าด้วยแววตาเป็นประกาย
“ไปดูคลังสมบัติของข้าก่อนดีกว่า!”
จางอวิ๋นเดินจ้ำอ้าวเข้าไป ผลักประตูบานใหญ่ของหอคอยให้เปิดออก...
YOU MAY ALSO LIKE
