สวรรค์บันดาล: ข้าพเจ้าสร้างวิถี - บทที่ 308 ไวส์เคานต์แห่งหลงซานที่ตื่น
เต้น
“กึ่งเทพ”
หลินหยวนนั่งขัดสมาธิบนเตียง
ในโลกนี้ ผู้แข็งแกร่งระดับ 7 เรียกอีกอย่างว่ากึ่งเทพ
ผู้วิวัฒนาการระดับ 7 ของโลกหลัก หากต้องการก้าวสู่ระดับ 8 ต้องเปิด
โลกภายในร่างกาย
ส่วนผู้แข็งแกร่งระดับ 7 ของโลกนี้ ต้องสร้างอาณาจักรเทพขึ้นมา จึงจะ
สามารถก้าวสู่ระดับเทพเจ้าได้
การสร้างอาณาจักรเทพต้องอาศัยพลังแห่งความศรัทธามหาศาล นี่คือ
เหตุผลที่กึ่งเทพเหล่านั้นยอมเสี่ยงที่จะถูกเทพเจ้าสูงสุดค้นพบ แต่ก็ยังแอบ
เผยแผ่ความศรัทธาในที่ราบสูงหมื่นอาณาจักร
หากไม่มีความศรัทธาเพียงพอ ก็ไม่สามารถเป็นเทพเจ้าอมตะได้ร่างกาย
และจิตวิญญาณจะเน่าเปื่อยอย่างรวดเร็ว
แน่นอนว่ามีกึ่งเทพระดับ 7 จำนวนไม่น้อยที่ยอมสวามิภักดิ์ต่อเทพเจ้า
สูงสุดองค์ใดองค์หนึ่ง กลายเป็นเทพเจ้าบริวาร
แต่กึ่งเทพระดับ 7 ส่วนใหญ่ก็ยังคงมีกระดูกสันหลัง หากตกเป็นเทพเจ้า
บริวารของเทพเจ้าสูงสุด ทุกสิ่งทุกอย่างของตนเองก็จะตกเป็นของเทพเจ้า
สูงสุด แม้แต่จิตสำนึกก็รวมอยู่ด้วย
กึ่งเทพหลายคนฝึกฝนจากอ่อนแอมาจนแข็งแกร่งทีละน้อย จึงไม่เต็มใจที่
จะจ่ายในราคาเช่นนี้
“ตอนนี้เราควรทำอะไรก่อน?”
หลินหยวนวิเคราะห์อย่างใจเย็น
การถูกศาสนจักรที่กึ่งเทพสร้างขึ้นจับตามองเป็นเรื่องที่ยุ่งยากมาก
ส่วนการรายงานต่อจักรวรรดิ รายงานต่อศาสนจักรแห่งแสงสว่าง?
แน่นอนว่าได้ผล แต่ก็ไม่สามารถรับประกันได้ว่ากึ่งเทพคนนั้นจะถูกฆ่าตาย
ตราบใดที่ยังไม่ตาย ก็มีความเป็นไปได้ที่จะแก้แค้นในภายหลังตอนนี้
อาณาจักรหลงซานไม่สามารถทนต่อการสังหารหมู่ของผู้แข็งแกร่งระดับกึ่งเทพ
ได้
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดของอาณาจักรหลงซานก็คือไวส์เคานต์แห่งหลงซานรุ่น
แรกที่มีระดับอัศวินใหญ่ ระดับ 5 อัศวินใหญ่ ระดับ 5… แข็งแกร่งพอที่จะท่อง
ไปทั่วจักรวรรดิได้ แต่เมื่อเทียบกับกึ่งเทพระดับ 7 แล้ว ก็ยังห่างไกลกันมาก
“กลับไปที่อาณาจักรหลงซาน”
หลินหยวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ตัดสินใจได้
แม้ว่าเมืองอันผูจะเจริญรุ่งเรือง แต่ก็มีทั้งคนดีและคนเลวแม้แต่ศาสนจักร
ของกึ่งเทพก็ยังปรากฏตัวขึ้น สถานที่เช่นนี้ หากไม่มีพลังที่แข็งแกร่งเพียงพอ
หลินหยวนก็ไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วย
ส่วนอาณาจักรหลงซานเป็นอาณาจักรของตนเอง ได้รับการแต่งตั้งอย่าง
เป็นทางการจากจักรวรรดิ ศาสนจักรของกึ่งเทพนั้นถูกตามล่าในที่ราบสูงหมื่น
อาณาจักรจึงไม่กล้าปรากฏตัวอย่างเปิดเผย
“ต้าซาน”
หลินหยวนเดินออกจากห้อง แสงแดดอ่อนๆ ส่องลงมาที่ร่างกายเรียกเบาๆ
“คุณชาย”
ชายร่างกำยำสูงกว่าสามเมตรเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว
“คุณชายมีอะไรให้ข้ารับใช้”
น้ำ
ชายร่างกำยำ “ต้าซาน” พูดเสียงดัง ในน้ำเสียงมีความหนักแน่นแฝงอยู่
“ข้าจะกลับไปที่อาณาจักรหลงซาน”
หลินหยวนมองไปที่ร่างกายที่ใหญ่โตเบื้องหน้า
ต้าซานเป็นองครักษ์ของหลินหยวน แม้แต่ในอาณาจักรหลงซานทั้งหมด
พลังของต้าซานก็ติดอันดับ 1 ใน 20 คนแรก ในร่างกายมีสายเลือดมังกรผสม
อยู่
แม้ว่าจะมีพลังเพียงระดับ 3 แต่เมื่อปลดปล่อยพลังทั้งหมดและกระตุ้น
สายเลือดแล้ว แม้แต่เมื่อเผชิญหน้ากับอัศวินระดับ 4 ก็สามารถต่อสู้ได้นานถึง
ครึ่งชั่วยาม
ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือสมองไม่ค่อยดีนัก แต่ในฐานะองครักษ์ตราบใดที่
มีพลังเพียงพอก็พอแล้ว
“กลับไปที่อาณาจักรหลงซาน?”
ต้าซานตกตะลึงเล็กน้อย ปกติคุณชายมาเล่นที่เมืองอันผูทีไรก็สามสี่เดือน
ทำไมคราวนี้ผ่านไปแค่เดือนเดียวก็จะกลับแล้ว?
“คุณชาย สาวน้อยเมื่อคืนนี้ไม่ได้รับใช้คุณชายอย่างดีหรือ?”
ต้าซานบ่นพึมพำ
“ข้าก็รู้อยู่แล้วว่าสาวน้อยคนนั้นไม่ได้เรื่อง ผอมแห้งเป็นไม้เสียบผี”
“คุณชาย คราวหน้าต้าซานจะแนะนำให้คุณชายรู้จักกับสาวๆสักสองสาม
คน แข็งแรงบึกบึน รับรองว่าจะรับใช้คุณชายอย่างดี…”
ต้าซานพูดทันที ในมุมมองของเขา ผู้หญิงยิ่งแข็งแรงยิ่งดี ยิ่งสูงเกินสาม
เมตร รอบเอวเกินหนึ่งเมตรยิ่งดี
แบบนี้ถึงจะกระตุ้นความต้องการเอาชนะของเขาได้
คุณชายหลงซานหยวนน่าสงสารจริงๆ วันๆ รู้จักแต่สาวผอมแห้งไม่รู้จัก
รสชาติของผู้หญิงที่แข็งแรงเลย… ต้าซานรู้สึกเห็นใจหลงซานหยวนอย่างมาก
“ท่านปู่ให้ข้ารีบกลับไป”
หลินหยวนพูดเหตุผลแบบส่งๆ ไม่ได้พูดถึงเรื่องสาวจิ้งจอกมากนัก
ต้าซานสมองไม่ค่อยดี อะไรๆ ก็พูดออกไป หากสาวจิ้งจอกคนนั้นเกี่ยวข้อง
กับศาสนจักรของกึ่งเทพจริงๆ แบบนี้จะทำให้อีกฝ่ายระแวง
ตอนนี้หลินหยวนแค่อยากกลับไปที่อาณาจักรหลงซานอย่างปลอดภัย จาก
นั้นก็ฝึกฝนอย่างมั่นคง เวลาอยู่ข้างเขา
ตราบใดที่หลินหยวนฟื้นฟูพลังทั้งหมดได้ ไม่ต้องพูดถึงศาสนจักรของกึ่ง
เทพ แม้แต่เทพเจ้าในมหาสมุทรแห่งแสงสว่างและหุบเหวแห่งความมืด เขาก็ไม่
กลัว
“ท่านไวส์เคานต์…”
สีหน้าของต้าซานเคร่งขรึมขึ้น
ในอาณาจักรหลงซานทั้งหมด คนที่เขาเคารพมีไม่มาก ไวส์เคานต์แห่งหลง
ซานเป็นหนึ่งในนั้นอย่างแน่นอน
“งั้นเราไปกันเถอะ”
ต้าซานพูดทันที
“ตกลง”
หลินหยวนพยักหน้า
เรื่องแบบนี้ไม่ใช่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ในอดีต ขณะที่หลงซานหยวนกำลัง
เพลิดเพลินอยู่นั้น ก็ได้รับคำสั่งจากอาณาจักรหลงซานอย่างกะทันหัน ต้องกลับ
ไปกลางคัน
นี้
สั่
ตอนนี้หลินหยวนใช้คำสั่งของไวส์เคานต์แห่งหลงซานเป็นข้ออ้างในการ
ออกจากเมืองอันผูและกลับไปที่อาณาจักรหลงซานเป็นเรื่องปกติและสมเหตุ
สมผลมาก
หลินหยวนนำองครักษ์ออกจากเมืองอันผู
รองผู้ครองเมืองของเมืองอันผูยังมาส่งด้วยตนเอง
“คุณชายหลงซาน รีบร้อนออกไปเช่นนี้ หรือว่าเมืองอันผูต้อนรับไม่ดี?”
รองผู้ครองเมืองของเมืองอันผูหัวล้านเล็กน้อย มองไปที่หลินหยวนพร้อม
กับยิ้ม
“เรื่องที่ตระกูล”
หลินหยวนไม่ได้อธิบายมากนัก ใบหน้าเต็มไปด้วยความหงุดหงิด
สอดคล้องกับพฤติกรรมปกติของหลงซานหยวน
“ในเมื่อเป็นเรื่องของตระกูลหลงซาน เช่นนั้นคุณชายหลงซานเชิญตาม
สบายเถิด ครั้งหน้าหากมาเยือนอีก เมืองอันผู่ของข้าจะเตรียมของขวัญไว้ให้
โดยเฉพาะ”
รองผู้ครองเมืองเมืองอันผูพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน แม้ว่าเขาจะดูถูกหลง
ซานหยวน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะอีกฝ่ายมีอาณาจักรหลงซานหนุนหลัง
เมืองอันผูเป็นจุดเชื่อมต่อของอาณาจักรของไวส์เคานต์หลายแห่ง หาก
ต้องการใช้ชีวิตอย่างสะดวกสบาย ก็ต้องดูสีหน้าของไวส์เคานต์เหล่านั้น
โครมคราม
ภายใต้สายตาของรองผู้ครองเมืองเมืองอันผู หลินหยวนนั่งอยู่ในรถม้า มี
องครักษ์เจ็ดแปดคนหามไปยังอาณาจักรหลงซานอย่างรวดเร็ว
ไม่ใช่แค่รองผู้ครองเมืองเมืองอันผูเท่านั้นที่มองหลินหยวนออกไป
ชั้
บนชั้นบนสุดของอาคาร หญิงสาวในชุดดำบางเบาก็เฝ้ามองหลินหยวน
เช่นกัน
“หลงซานหยวนคนนี้ ไม่กลับก็ไม่กลับ ตอนนี้กลับไปกะทันหันความ
พยายามก่อนหน้านี้สูญเปล่าทั้งหมด”
สาวจิ้งจอกที่มีเสน่ห์ถอนหายใจ
ตามแผน พวกเขาจะค่อยๆ ดูดพลังปราณของหลงซานหยวนภายในสาม
เดือน จนถึงวันสุดท้าย ให้หลงซานหยวนตายจากการหมกมุ่นในกามคุณ
จะไม่มีข้อสงสัยใดๆ แม้แต่ผู้แข็งแกร่งที่เฉียบแหลมก็ตรวจสอบไม่ออก
ตอนนี้พยายามมาหนึ่งเดือนแล้ว อีกสองเดือนก็จะสำเร็จแล้ว แต่หลงซาน
หยวนกลับไปแล้ว?
หลังจากกลับไปแล้ว ด้วยความโปรดปรานที่หลงซานหยวนได้รับในตระกูล
หลงซาน แน่นอนว่าจะได้กินยาบำรุงมากมาย เมื่อถึงเวลานั้น พลังปราณที่สูญ
เสียไปอาจจะได้รับการฟื้นฟู
“ไม่เป็นไร ด้วยนิสัยของหลงซานหยวน ไม่นานก็จะกลับมาทีเมืองอันผู
อีก”
หญิงสาวในชุดดำมีสีหน้าสงบนิ่ง
เธอไม่พบข้อสงสัยใดๆ เหตุผลที่หลงซานหยวนใช้ในการจากไปคือคำสั่ง
ของไวส์เคานต์แห่งหลงซาน สามารถพูดได้ว่าพวกเขาโชคร้าย
โชคร้ายแค่ครั้งเดียว ครั้งที่สองครั้งที่สามจะโชคร้ายอีกหรือ?
หญิงสาวเชื่อว่า ครั้งต่อไปที่หลงซานหยวนมาที่เมืองอันผูอีกครั้งจะเป็น
เวลาที่แผนการของพวกเขาสำเร็จ
ตราบใดที่หลงซานหยวนตาย จากนั้นก็รอให้ทายาทลำดับที่หนึ่งและสอง
ของอาณาจักรหลงซานตาย
ทั้
กึ่
อาณาจักรหลงซานทั้งหมดก็จะกลายเป็นแหล่งเพาะความศรัทธาของกึ่ง
เทพที่อยู่เบื้องหลังพวกเขา และยังสามารถใช้อาณาจักรหลงซานแผ่ขยายไปยัง
อาณาจักรอื่นๆ ได้อีกด้วย
อาณาจักรหลงซาน
เมืองหลงซาน
ไม่นานหลังจากที่หลินหยวนกลับมา เขาก็ได้พบกับพ่อแม่ของร่างเดิม
“อาหยวน ทำไมคราวนี้เจ้ากลับมาเร็วเช่นนี้?”
หลงซานฟางเป็นชายวัยกลางคน เขามองหลินหยวนด้วยความสงสัยเล็ก
น้อย
แม้ว่าเขาจะไม่คาดหวังกับลูกชายคนนี้แล้ว แต่เมื่อเห็นหลินหยวนยอม
ละทิ้งความสุขในเมืองอันผู ก็ยังรู้สึกประหลาดใจ
เขาไม่ได้ยินว่าไวส์เคานต์แห่งหลงซานสั่งให้หลงซานหยวนกลับมานี่?
หรือว่าหลงซานหยวนกลับมาด้วยความตั้งใจของตัวเอง?
“ลูกชายกลับมาก่อนกำหนดมีอะไรไม่ดี?”
หญิงสาวหน้าตาอ่อนหวานมองหลงซานฟางอย่างดุๆ
“ลูกชาย คราวนี้กลับมาเจ้าอยากเล่นอะไร? แม้ว่าเมืองหลงซานจะไม่
คึกคักเท่าเมืองอันผู แต่ก็ไม่เลว เจ้าลองเดินเล่นดู อาจจะมีเรื่องน่าประหลาดใจ
ก็ได้”
หญิงสาวมองลูกชายของเธอด้วยความเอ็นดู
หลินหยวนมองพ่อแม่ของเขา ไม่ได้พูดอะไร
ลำดับการสืบทอดตำแหน่งไวส์เคานต์แห่งตระกูลหลงซาน ไม่ได้ขึ้นอยู่กับ
การสืบทอดจากพ่อสู่ลูกเพียงอย่างเดียว
ขึ้
ที่
แต่ขึ้นอยู่กับความคิดของไวส์เคานต์รุ่นปัจจุบัน เช่น ตอนที่หลินหยวนเกิด
ไวส์เคานต์แห่งหลงซานเพิ่งก้าวเข้าสู่ระดับ 4 อารมณ์ดีมาก คิดว่านี่เป็นลางดี
การเกิดของหลงซานหยวน หมายความว่าพลังระดับ 4 ของตระกูลหลง
ซานจะสืบทอดต่อไป
ดังนั้นจึงข้ามพ่อของหลงซานหยวนไป เลื่อนหลงซานหยวนเป็นทายาท
ลำดับที่สามโดยตรง
ใครจะไปคิดว่าหลงซานหยวนจะไม่เอาไหนเช่นนี้ หมกมุ่นในกามคุณ ไม่
คิดจะสืบทอดตระกูลหลงซานเลย
“คราวนี้ข้ากลับมา เพราะอยากจะทำบางอย่าง”
หลินหยวนมองไปที่พ่อแม่ของเขา พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“เรื่องสำคัญ?”
หลงซานฟางครุ่นคิด
“อาหยวน เจ้าสนใจผู้หญิงคนไหนอีกแล้ว?”
“ลูกชาย อย่าฟังพ่อเจ้าพูดไร้สาระ อยากทำอะไรก็พูดออกมาแม่สนับสนุน
เจ้าเสมอ”
หญิงสาวหน้าตาอ่อนหวานยิ้มและพูด
“ข้าอยากฝึกฝน”
หลินหยวนพูด
ในฐานะทายาทลำดับที่สามของตระกูลหลงซาน ตราบใดที่หลินหยวน
เต็มใจฝึกฝน ทรัพยากรทั้งหมดที่ตระกูลหลงซานสะสมมาหลายปี จะถูกนำมา
ใช้เพื่อเขา
นี่คือเหตุผลที่หลินหยวนพูดเช่นนี้
ชื่
นั้
นื่
ส่วนการฝึกฝนอย่างลับๆ แล้วสร้างชื่อเสียงในภายหลัง? แบบนั้นเหนื่อย
เกินไป แค่รวบรวมทรัพยากรก็เสียเวลามากแล้ว
“ฝึกฝน?”
พ่อแม่ของหลงซานหยวนมองหน้ากัน
พวกเขาคิดว่าหลงซานหยวนจะพูดอะไรที่ไม่น่าเชื่อ แต่ไม่เคยคิดว่าจะเป็น
เรื่องนี้
ไม่ถูกต้อง คำว่า ‘ฝึกฝน’ สำหรับหลงซานหยวนนั้น ไม่น่าเชื่อยิ่งกว่า
“ทำไมจู่ๆ ถึงอยากฝึกฝน?”
หลงซานฟางมองหลินหยวนแล้วถาม
“เพราะข้ารู้สึกว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นตอนนี้… น่าเบื่อมากการหาความ
สุขจะหาได้นานแค่ไหน? หนึ่งร้อยปี? สองร้อยปีก็มากแล้ว”
“หลังจากนั้นก็รอความตาย?”
“แต่การฝึกฝนไม่เหมือนกัน ตราบใดที่สามารถเป็นอัศวินใหญ่ระดับ 5 ได้
อายุขัยก็จะยืนยาวขึ้น สาระสำคัญของชีวิตก็จะเปลี่ยนไปนี่คือสิ่งที่ข้าอยากจะ
ทำ”
หลินหยวนพูดเหตุผลที่เตรียมไว้
“ดี”
หลงซานฟางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้า
“ข้าจะบอกเรื่องที่เจ้าอยากฝึกฝนกับผู้นำ หวังว่าเจ้าจะมิใช่เพียงสนใจแค่
ชั่วครู่”
อารมณ์ของหลงซานฟางดีมาก
นี้
คำพูดเหล่านี้ของหลินหยวน อธิบายง่ายๆ ก็คือความหมายเดียว
กล่าวโดยย่อ
ก็คือ
เบื่อแล้ว
ส่วนเรื่องการยืดอายุขัย ใครๆ ก็อยากมีชีวิตยืนยาวขึ้น? ปัญหาคือไม่ใช่ว่า
ใครๆ ก็สามารถก้าวเข้าสู่ระดับอัศวินใหญ่ระดับ 5 ได้
แต่ไม่ว่าอย่างไร การที่ลูกชายเปลี่ยนความสนใจ จากการหาความสุขมา
เป็นการฝึกฝน เป็นเรื่องที่ดีอย่างแน่นอน
แม้ว่าหลงซานฟางจะไม่คาดหวังผลการฝึกฝนของหลินหยวนด้วยร่างกาย
ที่ถูกกามคุณกัดกร่อน จะสามารถเป็นอัศวินระดับ 1 ได้หรือไม่ก็ยังเป็นปัญหา
แต่โดยรวมแล้ว การเสริมสร้างร่างกายไม่ใช่ปัญหา
“ลูกชาย การฝึกฝนเป็นเรื่องลำบากนะ”
หญิงสาวหน้าตาอ่อนหวานรู้สึกสงสารเล็กน้อย
“ไม่เป็นไร ข้าอยากลองดู”
หลินหยวนยิ้มและพูด
บ่ายวันนั้น
ลานฝึกฝนใต้ดินของตระกูลหลงซาน
ที่นี่กว้างขวางหลายร้อยลี้ เป็นสถานที่ฝึกฝนและบำเพ็ญเพียรของสมาชิก
ตระกูลหลงซานมากมาย
หลินหยวนนั่งขัดสมาธิ ตรงหน้าเขามีชายชราผมขาวเคราขาวนั่งอยู่เช่น
กัน
นิ่
ที่
ชายชราดูอ่อนแอ แต่พลังปราณสงบนิ่ง มีพลังที่สามารถเขย่าภูเขาแฝงอยู่
ในร่างกายอย่างเลือนราง
“การที่อยากฝึกฝน อยากเป็นอัศวิน มิใช่เรื่องง่าย”
ชายชรามองหลินหยวนแล้วพูดอย่างใจเย็น
เขาเป็นหนึ่งในอัศวินระดับ 4 ไม่กี่คนของตระกูลหลงซานนับตั้งแต่สอง
พันปีก่อน ไวส์เคานต์แห่งหลงซานรุ่นแรกได้สร้างตระกูลหลงซานขึ้นมา
สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน ไม่ค่อยมีอัศวินใหญ่ระดับ 5 เกิดขึ้น
โดยพื้นฐานแล้ว พลังสูงสุดคืออัศวินระดับ 4 ด้วยวิธีการที่ไวส์เคานต์แห่ง
หลงซานรุ่นแรกทิ้งไว้ ทำให้ตระกูลหลงซานสืบทอดมาได้หลายปี
ในความเป็นจริง สำหรับไวส์เคานต์แล้ว พลังระดับ 4 ก็เพียงพอที่จะปราบ
ปรามแล้ว ส่วนอัศวินใหญ่ระดับ 5 ? เป็นสิ่งมีชีวิตที่อาจเกิดขึ้นได้เฉพาะในช่วง
ที่ไวส์เคานต์รุ่งเรืองที่สุดเท่านั้น
“ข้ารู้”
หลินหยวนพยักหน้า
“ดี”
ชายชราไม่พูดมาก หยิบของสองอย่างออกมา
อย่างหนึ่งคือหนังสือ อีกอย่างหนึ่งคือผลไม้สีส้ม
“นี่คือวิธีการฝึกฝนหลงซานฉบับสมบูรณ์ นี่คือผลหลงซานภายในมี
พลังงานมากมาย”
“สมาชิกตระกูลหลงซานทุกคน หากต้องการฝึกฝน ต้องเริ่มต้นด้วยตัว
เอง”
ชายชราพูด
นึ่
ริ่
“ภายในหนึ่งเดือน หากเจ้าสามารถเริ่มต้นวิธีการฝึกฝนหลงซานได้ ก็
ถือว่ามีคุณสมบัติที่จะฝึกฝนต่อไป”
“เริ่มต้นเยี่ยงไรถึงจะถือว่าผ่าน?”
หลินหยวนถาม
“สัมผัสได้ถึงพลังปราณ”
ชายชราตอบ
“สัมผัสได้ถึงพลังปราณ…”
ชายชราจะอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับการสัมผัสพลังปราณ
แม้ว่าสมาชิกตระกูลหลงซานทุกคนต้องเริ่มต้นด้วยตัวเอง แต่หลินหยวน
ในฐานะทายาทลำดับที่สามของตระกูล แน่นอนว่าแตกต่างจากสมาชิกตระกูล
คนอื่นๆ
เช่น รายละเอียดเกี่ยวกับการสัมผัสพลังปราณที่ชายชราจะอธิบาย
สมาชิกตระกูลหลงซานทั่วไปไม่มีคุณสมบัติที่จะฟัง
ต้องรู้ว่า… สมาชิกตระกูลหลงซานหลายคนไม่รู้จักแม้แต่แนวคิดของพลัง
ปราณ ในเวลานี้มีคนอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับการสัมผัสพลังปราณให้เขาฟัง
สำคัญแค่ไหน?
อย่างไรก็ตาม
ก่อนที่ชายชราจะพูด
หลินหยวนกวาดตามองวิธีการฝึกฝนหลงซานฉบับสมบูรณ์จากนั้นหลับตา
ลงแล้วลืมตาขึ้นอีกครั้ง
“ข้าสัมผัสได้ถึงพลังปราณแล้ว”
หลินหยวนตอบ
“…”
ชายชรามองหลินหยวน
ส่วนลึกของตระกูลหลงซาน
ไวส์เคานต์แห่งหลงซานรุ่นปัจจุบันนวดขมับ ในฐานะผู้ปกครองสูงสุดของ
อาณาจักรหลงซาน ไวส์เคานต์หลงซานต้องจัดการเรื่องต่างๆ มากมายในแต่ละ
วัน
ตั้งแต่การเจรจากับอาณาจักรของไวส์เคานต์คนอื่นๆ ไปจนถึงความคิด
เห็นของประชาชนจำนวนมากในอาณาจักร
“ไม่รู้ว่าอาหยวนฟังเป็นเยี่ยงไรบ้าง?”
ไวส์เคานต์แห่งหลงซานนึกถึงบางอย่าง ตอนเที่ยงหลงซานฟางบอกเขาว่า
หลงซานหยวนอยากฝึกฝน
ไวส์เคานต์แห่งหลงซานจึงให้อัศวินระดับ 4 คนหนึ่งของตระกูลไปอธิบาย
ให้หลงซานหยวนฟัง ตอนนี้ก็น่าจะอธิบายเสร็จแล้ว?
ในเวลานี้
ชายชราคนหนึ่งเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว
“ท่านผู้นำ ท่านผู้นำ”
ชายชราสีหน้าตกใจ จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่สงบลง
“โอ้? ข้ากำลังจะไปถามเจ้าพอดี”
ดวงตาของไวส์เคานต์แห่งหลงซานเป็นประกาย แต่เมื่อเห็นสีหน้าของชาย
ชรา ก็รู้สึกใจหายเล็กน้อย
หรือว่าหลงซานหยวนไม่มีพรสวรรค์ในการฝึกฝน ทำให้ชายชราที่อธิบาย
ให้โกรธจนกลับมา?