สวรรค์บันดาล: ข้าพเจ้าสร้างวิถี - บทที่ 527 1 ปี

การมอบอาวุธ ศาตราวุธและสมบัติล้ำค่าทั้งหมดในระดับ 12 สำหรับผู้
แข็งแกร่งสูงสุดระดับ 12 มากมายแล้ว เป็นค่าตอบแทนทียากจะรับได้
โอกาสที่จะรอดพ้นจากการล่มสลายของจักรวาลในอนาคตก็จะลดลง
อย่างมาก
แต่หากไม่มอบ ก็ไม่มีโอกาสแม้แต่จะรอดพ้นจากการล่มสลาย
วิธีการเลือกนั้น ผู้แข็งแกร่งสูงสุดระดับ 12 มากมายย่อมรู้ดี
จริงๆ แล้วในช่วงเวลาที่ถูกกักขังอยู่ในพระราชวังนี้ ก็มีผู้แข็งแกร่งสูงสุด
ระดับ 12 มากมายที่ไม่พอใจ
ในตอนนั้นหากยอมรับเงื่อนไขของเจ้าแห่งเขตดาวฤกษ์ทางช้างเผือก มอบ
อาวุธ ศาตราวุธและสมบัติล้ำค่าในระดับ 12 ออกมา 90% และสวามิภักดิ์ต่อ
อารยธรรมมนุษย์ ก็จะไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น
แต่มีผู้แข็งแกร่งสูงสุดระดับ 12 บางคนที่ไม่พอใจ และต้องการทีจะต่อ
ต้าน
ต่อต้าน?
ผลลัพธ์คืออะไร?
ดังนั้น
เมื่อเผชิญหน้ากับเงื่อนไขใหม่ที่หลินหยวนเสนอ ก็ไม่มีผู้แข็งแกร่งสูงสุด
ระดับ 12 คนใดกล้าที่จะลังเล
“มอบออกมาก่อน”
หลินหยวนกล่าวออกมา
นี้
ที่
ในตอนนี้ผู้แข็งแกร่งสูงสุดระดับ 12 หลายสิบคนที่อยู่ในพระราชวัง
สำหรับหลินหยวนแล้วคือซี่โครงไก่
การล่มสลายของจักรวาลกำลังจะมาถึง หากหลินหยวนยังคงนำ
พระราชวังและผู้แข็งแกร่งสูงสุดระดับ 12 หลายสิบคนที่อยู่ข้างในติดตัวไปด้วย
ย่อมต้องเผชิญหน้ากับการต่อต้านและการปราบปรามจากจิตสำนึกต้นกำเนิด
ของจักรวาลครึ่งหนึ่ง
เท่ากับว่าหลินหยวนช่วยผู้แข็งแกร่งสูงสุดระดับ 12 หลายสิบคนในการ
ต้านทานจักรวาลล่มสลาย
“มอบออกมาก่อน?”
ภายในพระราชวัง ผู้แข็งแกร่งสูงสุดระดับ 12 หลายสิบคนลังเลเล็กน้อย
มอบสมบัติล้ำค่าและอาวุธออกมาก่อน หากในตอนนั้นเจ้าแห่งเขต
ดาวฤกษ์ทางช้างเผือกกลับคำ
ไม่ปล่อยพวกเขาออกไปจะทำอย่างไร?
“ข้าเชื่อเจ้าแห่งเขตดาวฤกษ์ทางช้างเผือก”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดระดับ 12 ของพันธมิตรจักรวาลครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และ
นำสมบัติล้ำค่าและอาวุธทั้งหมดออกมาอย่างเด็ดขาด
ในตอนนี้พวกเขาไม่มีอำนาจต่อรองกับเจ้าแห่งเขตดาวฤกษ์ทางช้างเผือก
หรือแม้แต่เขาคิดว่าเจ้าแห่งเขตดาวฤกษ์ทางช้างเผือกยินดีที่จะให้โอกาส และ
ปล่อยพวกเขาออกมา คือการให้เกียรติ
“ออกไป”
หลินหยวนเก็บสมบัติล้ำค่าและอาวุธ และเคลื่อนย้ายผู้ที่อยู่ในระดับสูงสุด
ของพันธมิตรจักรวาลออกมาทันที
“ขอบคุณเจ้าแห่งเขตดาวฤกษ์ทางช้างเผือก”
ที่
ผู้ที่อยู่ในระดับสูงสุดของพันธมิตรจักรวาลกล่าวออกมาด้วยความยินดี
หลังจากที่ขอบคุณซ้ำๆ ร่างก็หายไปในทันที
ภายในพระราชวัง ผู้แข็งแกร่งสูงสุดระดับ 12 แต่ละคนเมื่อเห็นเช่นนั้น ก็
มอบสมบัติล้ำค่าทั้งหมดของตนเองออกมา และจากนั้นก็ถูกเคลื่อนย้ายออกมา
อย่างต่อเนื่อง
“จำเอาไว้ว่า ในตอนนี้จักรวาลคือดินแดนของอารยธรรมมนุษย์”
หลินหยวนเตือน
“เจ้าแห่งเขตดาวฤกษ์ทางช้างเผือกวางใจ พวกข้าจะไม่ละเมิดกฎของ
อารยธรรมมนุษย์อย่างแน่นอน”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดระดับ 12 มากมายกล่าวออกมาอย่างรวดเร็ว
ละเมิดกฎ?
เจ้าแห่งเขตดาวฤกษ์ทางช้างเผือกสามารถปราบปรามพวกเขาได้ครั้งหนึ่ง
ย่อมสามารถปราบปรามพวกเขาได้ตลอดไป
เมื่อมองไปยังผู้แข็งแกร่งสูงสุดระดับ 12 แต่ละคนที่หายไปอย่างต่อเนื่อง
หลินหยวนกลับมีสีหน้าที่สงบ
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดระดับ 12 เหล่านี้สูญเสียอาวุธและสมบัติของตนเอง
โอกาสที่จะรอดพ้นจากจักรวาลล่มสลายก็คงจะมีเพียงแค่ 20-30%
และถึงแม้ว่าจะสามารถรอดพ้นไปได้ หากกล้าที่จะแสดงความมุ่งร้ายออก
มา
ก็ยังมีร่างแยกหลายสิบร่างของหลินหยวน รออยู่นอกจักรวาล
เมื่อเทียบกับในจักรวาล ผู้แข็งแกร่งสูงสุดระดับ 12 เหล่านั้นเผชิญหน้ากับ
หลินหยวนที่ทุกด้านถูกกดดันอย่างมากจากต้นกำเนิดของจักรวาล
ที่
นอกจักรวาล ถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงแค่ร่างแยก วิธีการที่ใช้ ก็เหนือกว่าใน
จักรวาลมาก ในตอนนั้น คือความสิ้นหวังที่แท้จริง
“อาวุธ ศาตราวุธและสมบัติล้ำค่าเหล่านี้”
หลินหยวนกวาดตามองสิ่งที่ผู้แข็งแกร่งสูงสุดระดับ 12 หลายสิบคนมอบ
ออกมา และพยักหน้าเล็กน้อย
อาวุธ ศาตราวุธและสมบัติล้ำค่าทั้งหมด รวมกันแล้วมีมูลค่าเกือบ
100,000 ผลึกโกลาหล เทียบเท่ากับทรัพย์สินของผู้แข็งแกร่งในขอบเขต
ปกครองทั่วไป
ในงานพันสมบัติบนทวีปแห่งความโกลาหลกู่หมิง หลินหยวนเพื่อที่จะซื้อ
กล่องสีทองนั้น ได้ใช้ผลึกโกลาหลไป 30,000 ก้อนในตอนนี้ถือว่าได้คืนมา
“ความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล”
หลินหยวนมองลึกเข้าไป
หลังจากที่จักรวาลล่มสลาย สิ่งที่เผ่าพันธุ์อารยธรรมมนุษย์ต้องทำก็คือการ
ค้นหาบ้านใหม่ในความว่างเปล่าแห่งความโกลาหลโดยเร็วที่สุด หลังจากนั้นคือ
การตั้งหลักและพัฒนา
ส่วนการที่จะอาศัยอยู่ในจักรวาลภายในร่างกายต่อไป?
จักรวาลภายในร่างกายไม่สามารถให้กำเนิดผู้แข็งแกร่งที่แท้จริงได้
จักรวาลภายในร่างกายก็เทียบไม่ได้กับห้วงอวกาศที่แท้จริง
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล?
จนถึงตอนนี้ ชีวิตในระดับ 12 ใดๆ ในจักรวาล ไม่ว่าจะเป็นชีวิตพิเศษ หรือ
ชีวิตในเผ่าพันธุ์ ล้วนเกิดจากจักรวาล
ส่วนจักรวาลภายในร่างกาย?
ขีดจำกัดก็ได้ถูกกำหนดไว้แล้ว
พื้
ซื้
“ด้วยพื้นฐานในปัจจุบันของอารยธรรมมนุษย์ การซื้อเศษทวีปข้างๆ ทวีป
แห่งความโกลาหลกู่หมิง ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร”
หลินหยวนคิดในใจ
บ้านใหม่ของอารยธรรมมนุษย์นั้น แน่นอนว่าต้องเน้นไปที่ความปลอดภัย
เป็นหลัก และบริเวณที่กว้างใหญ่ในบริเวณใกล้เคียงนั้นทวีปแห่งความโกลาหล
กู่หมิงก็ปลอดภัยที่สุด
ทวีปแห่งความโกลาหลกู่หมิงมีขนาดเทียบเท่ากับจักรวาลหลายสิบแห่ง
รอบๆนั้นย่อมมีเศษทวีปโคจรอยู่
เทียบเท่ากับส่วนหนึ่งของทวีปแห่งความโกลาหลกู่หมิง ทวีปแห่งความโก
ลาหลกู่หมิงถึงแม้ว่าจะเคลื่อนที่ออกเดินทาง ย่อมต้องนำเศษที่โคจรอยู่รอบๆ
ไปด้วย
โลกเสมือนจริง
หลินโส่วเฉิงและลู่ฉงภรรยาเต็มไปด้วยความกังวล หลินอีก็ยืนอยู่ข้างๆ
อย่างว่าง่าย
“เสี่ยวหยวน ในตอนนี้เกิดอะไรขึ้น เหตุใดพลเมืองมากมายของดาว
เคราะห์ซางหลาน จึงเริ่มเคลื่อนย้าย?”
ลู่ฉงถามด้วยเสียงเบา
“ใช่ เคลื่อนย้าย? เคลื่อนย้ายไปที่ไหน?”
หลินโส่วเฉิงก็อดไม่ได้ที่จะถาม
ตามแผนที่ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซวียนหยวนและผู้แข็งแกร่งสูงสุดอีก 9 คนได้
กำหนดไว้ พลเมืองทั้งหมดของเผ่าพันธุ์อารยธรรมมนุษย์ มีเพียงแค่ประมาณ
1% เท่านั้นที่สามารถเคลื่อนย้ายเข้าไปในจักรวาลภายในร่างกายได้
และดาวเคราะห์ซางหลานเพราะหลินหยวน พลเมืองทั้งหมดของดาว
เคราะห์ซางหลาน ก็สามารถที่จะได้รับสิทธิ์ในการเคลื่อนย้าย
ลื่
นึ่
“เคลื่อนย้ายไปยังจักรวาลอีกแห่งหนึ่ง”
หลินหยวนพูดอย่างง่ายๆ
เพื่อป้องกันไม่ให้พลเมืองเกิดปฏิกิริยาที่รุนแรง ผู้แข็งแกร่งสูงสุดเซวียน
หยวนและผู้แข็งแกร่งสูงสุดอีก 9 คน ไม่ได้เปิดเผยสาเหตุของการเคลื่อนย้าย
ท้ายที่สุดแล้วจักรวาลล่มสลายนั้นไม่ใช่เรื่องที่น่าเชื่อถือ
“เหตุใดจึงต้องเคลื่อนย้ายไปยังจักรวาลอีกแห่งหนึ่ง?”
ลู่ฉงก็ยังคงไม่เข้าใจ
“เรื่องนี้พ่อกับแม่ห้ามบอกใคร”
หลินหยวนมองไปยังพ่อแม่ของตนเอง ภายใต้การคุ้มครองของเขา พ่อ
และแม่สามารถอยู่ได้อย่างปลอดภัย
ไม่เพียงแค่พ่อแม่และญาติ แม้แต่ทั้งดาวเคราะห์ซางหลาน เขตดาวฤกษ์ชิ
คุน ภายใต้อิทธิพลของหลินหยวน ย่อมได้ลดและหลีกเลี่ยงการแข่งขันที่รุนแรง
“จักรวาลนี้กำลังจะดับสูญ”
หลินหยวนกล่าว
“จักรวาลกำลังจะดับสูญ?”
หลินโส่วเฉิงและลู่ฉงรู้สึกงุนงง
ในสายตาของพวกเขา จักรวาลนั้นกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตถึงแม้ว่าจะมีวันที่
ดับสูญ ก็เป็นหลังจากที่เวลาผ่านไปนานมาก
“เพราะอิทธิพลภายนอกจักรวาล ในอีกไม่นานผมจะส่งพวกท่านเข้าไปใน
จักรวาลของผม การใช้ชีวิตไม่แตกต่างจากบนดาวเคราะห์ซางหลาน”
หลินหยวนพูด
นี้
จักรวาลภายในร่างกายของเขาในตอนนี้ใกล้เคียงกับ 8 ล้านปีแสง สำหรับ
พลเมืองส่วนใหญ่ของอารยธรรมมนุษย์แล้ว 8 ล้านปีแสงก็ไม่ได้แตกต่างจาก
ห้วงอวกาศที่สมบูรณ์
“พี่ชาย จักรวาลดับสูญ แม้แต่พี่ก็ไม่สามารถหยุดได้เหรอคะ?”
หลินอีกพูดออกมาเบาๆ
ก่อนหน้านี้เธอได้รับข้อมูลเกี่ยวกับการดับสูญของจักรวาลจากตระกูลเซี่ย
เล็กน้อย เมื่อได้ยินหลินหยวนพูดออกมาด้วยตนเองถึงแม้ว่าในใจจะตกตะลึง
แต่ก็กลับมาเป็นปกติได้อย่างรวดเร็ว
“ไม่สามารถหยุดได้”
หลินหยวนเงียบไปครู่หนึ่ง และส่ายหน้า
ในตอนนี้เขาอ่อนแอมากเกินไปเมื่ออยู่ต่อหน้ามหาปราชญ์แห่งความ
โกลาหลทั้งสองท่าน
ไม่ใช่แค่เขา มหาปราชญ์แห่งความโกลาหลเงาปีศาจและมหาปราชญ์แห่ง
ความโกลาหลเก้าหงส์ ต่อสู้กันมาตลอดทาง ไม่รู้ว่ามีจักรวาลมากมายเพียงใดที่
ดับสูญไปก่อนกำหนด
ดินแดนลับ’เซียนฮวง’
ภายในน้ำเต้าหยก
หลินหยวนมีสีหน้าที่จริงจัง ยื่นมือออกไปนำอักขระมาหนึ่งตัวและวางไว้
เบื้องหน้าเพื่อสังเกตอย่างละเอียด
เดิมทีการเผชิญหน้ากับการล่มสลายของจักรวาล 99% ของเผ่าพันธุ์
อารยธรรมมนุษย์ จะต้องตายอย่างแน่นอน แต่อักขระ 3,333 ตัวเบื้องหน้านี้
ทำให้หลินหยวนมองเห็นความหวัง
การหลอมรวมข้อได้เปรียบของโครงสร้างจักรวาลของอักขระทั้งหมด ไม่
เพียงแต่จะสามารถนำพลเมืองมนุษย์จำนวนมากขึ้นให้อยู่
ที่
ุ
ยู่
รอดได้ ยังมีผลกระทบที่ยากจะจินตนาการต่อการยกระดับความแข็งแกร่ง
ของหลินหยวน
ขอบเขตบุกเบิกวิถีขั้นสูงสุด มีจักรวาลภายในร่างกายทีใกล้เคียงกับ
ขอบเขตโกลาหล?
นี่คือแนวคิดอะไร?
ไม่พูดถึงการเทียบเท่ากับปราชญ์แห่งความโกลาหล
อย่างน้อยก็เป็นผู้ที่อยู่ในขอบเขตปกครองที่ไร้เทียมทาน?
“โครงสร้างจักรวาล”
หลินหยวนจมจิตใจดิ่งลงไปทั้งหมด ในตอนนี้ เขาไม่ได้ทำความเข้าใจกฎ
อีกต่อไป การพัฒนาบทขอบเขตปกครองของเส้นทางวิวัฒนาการวรยุทธ์ก็ถูก
ระงับชั่วคราว พลังใจทั้งหมดก็ถูกนำไปใช้ในการทำความเข้าใจอักขระที่ซับ
ซ้อนเบื้องหน้า
[ความเข้าใจท้าทายสวรรค์ สังเกตอักขระลึกลับ ความเข้าใจในโครงสร้าง
จักรวาลเพิ่มขึ้นอย่างมาก]
แสงแห่งการรับรู้ใหม่ๆ ค่อยๆผุดขึ้นมาในจิตใจของหลินหยวนอย่างต่อ
เนื่อง โครงสร้างจักรวาลที่สมบูรณ์แบบก็ได้ปรากฏขึ้นในจิตใจ
พัฒนาและก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว
ไม่ไกลออกไป
เด็กหญิงชุดแดงกำลังนอนอยู่ข้างหินก้อนใหญ่อย่างเบื่อหน่ายไขว่ห้าง
และมองไปยังหลินหยวน
“น่าเบื่อจริงๆ อยากหาคนคุยด้วยจัง”
เด็กหญิงชุดแดงรู้สึกเบื่อหน่าย จริงๆ แล้วเธออยากให้หลินหยวนมาคุยกับ
เธอในช่วงที่ทำความเข้าใจอักขระ
นึ่
แต่ก็รู้ว่าจะทำให้ความคืบหน้าในการทำความเข้าใจล่าช้า เวลาหนึ่งยุค
จักรวาล ทำความเข้าใจอักขระ 3,333 ตัวนั้นยากมาก
“อดทนหน่อย”
“อย่าไปรบกวนดีกว่า”
เด็กหญิงชุดแดงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง และก็ยอมแพ้ที่จะไปชวนหลินหยวนมา
คุยด้วย
หากตนเองทำให้หลินหยวนล้มเหลว ก็จะต้องติดอยู่ในสถานทีแห่งนี้ต่อไป
อีกหลายยุค?
“อักขระตัวแรกเป็นอักขระที่ง่ายที่สุดในบรรดาอักขระทั้งหมดโดยปกติ
แล้ว การที่จะทำความเข้าใจได้นั้น คาดว่าจะต้องใช้เวลาประมาณหมื่นล้านปี”
เด็กหญิงชุดแดงมองไปยังหลินหยวน และอักขระที่ลอยอยู่เบื้องหน้า และ
คิดในใจ
อย่างไรก็ตาม ในวินาทีต่อมา
ภายใต้การจับตามองของเด็กหญิงชุดแดง อักขระที่อยู่เบื้องหน้าของหลิน
หยวนก็ค่อยๆ สลายไป
“หืม?”
เด็กหญิงชุดแดงตกตะลึง
อักขระสลายไป?
อักขระเป็นสิ่งที่เจ้านายเก่าของเธอทิ้งเอาไว้ นอกจากจะทำความเข้าใจได้
มิฉะนั้นก็เป็นไปไม่ได้ที่จะสลายไป
ทำความเข้าใจได้?
หลินหยวนทำความเข้าใจอักขระตัวแรกได้?
นั้
ชื่
เด็กหญิงชุดแดงก็ตอบสนองในทันที และจากนั้นก็แสดงสีหน้าทีไม่น่าเชื่อ
ออกมา
นี่เพิ่งจะผ่านไปนานแค่ไหน?
ก็ทำความเข้าใจอักขระตัวแรกได้แล้ว?
เด็กหญิงชุดแดงไม่น่าเชื่อ
“บังเอิญ ต้องบังเอิญแน่ๆ”
“บางทีจักรวาลบ้านเกิดของเขา อาจมีโครงสร้างจักรวาลทีคล้ายคลึงกัน”
เด็กหญิงชุดแดงคิดในใจอย่างรวดเร็ว ถึงแม้ว่าอักขระ 3,333 ตัวนี้ จะเป็น
สิ่งที่เจ้าของน้ำเต้าหยกได้สร้างขึ้น
แต่จักรวาลมากมายที่ความว่างเปล่าแห่งความโกลาหลให้กำเนิดมานั้น ก็
ยากที่จะหลีกเลี่ยงจักรวาลที่มีโครงสร้างคล้ายคลึงกัน
หากหลินหยวนบังเอิญเกิดในจักรวาลเช่นนี้ การที่จะทำความเข้าใจอักขระ
ตัวแรกได้อย่างรวดเร็ว ก็ถือว่าพอที่จะอธิบายได้
เด็กหญิงชุดแดงก็ยังคงจับตาดูหลินหยวน
1 ชั่วโมงต่อมา
อักขระตัวที่ 2 กลับหายไป
เด็กหญิงชุดแดงตกอยู่ในความเงียบ
หรือว่าหลินหยวนจะโชคดีจริงๆ?
พบกับจักรวาลที่คล้ายคลึงกับอักขระสองตัว
2 ชั่วโมงต่อมา
ที่
อักขระตัวที่ 3 ก็หายไป
5 ชั่วโมงต่อมา
อักขระตัวที่ 4 ก็หายไป
1 วันต่อมา
อักขระตัวที่ 58 ก็หายไป
1 เดือนต่อมา
อักขระตัวที่ 362 ก็หายไป
ครึ่งปีต่อมา
อักขระตัวที่ 2,000 ก็หายไป
1 ปีต่อมา
อักขระตัวที่ 3,300 ก็หายไป
ตั้งแต่ที่หลินหยวนทำความเข้าใจอักขระตัวแรกได้อย่างรวดเร็วเด็กหญิง
ชุดแดงก็เปลี่ยนจากท่าที่พิงหินก้อนใหญ่เป็นท่านั่ง และจากนั้นก็ยืน และ
สุดท้ายก็มองอย่างจริงจัง
เธอมองดูอักขระแต่ละตัวที่หายไปอย่างรวดเร็ว
เดิมทีอักขระหลายพันตัวที่ลอยอยู่ในโลกโดยรอบ ในตอนนี้กลับว่างเปล่า
มีเพียงแค่อักขระไม่กี่สิบตัวที่ลอยอยู่อย่างโดดเดี่ยว
“1 ปี”
เด็กหญิงชุดแดงคำนวณเวลา
ตามความเร็วและประสิทธิภาพในการทำความเข้าใจอักขระของหลิน
หยวน อักขระไม่กี่สิบตัวที่เหลือก็น่าจะใช้เวลาไม่นาน
นั่นก็คือ
เดิมทีเจ้าของน้ำเต้าหยกใช้หนึ่งยุคจักรวาล เป็นมาตรฐานในการทดสอบผู้
ที่มีวาสนา
แต่หลินหยวนกลับทำความเข้าใจได้
ภายใน 1 ปี?