สวรรค์บันดาล: ข้าพเจ้าสร้างวิถี - บทที่ 535 สามร้อยปีแห่งกาลเวลา

“สมบัติล้ำค่าของสายเลือด’เซียนฮวง’?”
หลินหยวนจ้องมองกล่องสีทอง
กว่าครึ่งปีก่อน ร่างแยกของหลินหยวนได้ส่งกล่องสีทองกลับมา
ทันทีที่กล่องสีทองมาถึง ก็เหมือนกับมีความรู้สึกว่าถูกดูดซับกลิ่นอายจาก
เส้นทางการวิวัฒนาการ’เซียนฮวง’ในร่างกายของหลินหยวนอย่างช้าๆ
การดูดซับนั้น ถูกดูดซับมาจนถึงตอนนี้
จนกระทั่งในตอนนี้ หลินหยวนก็สัมผัสได้ว่า กล่องสีทองชะลอหรือหยุด
การดูดซับ
“จะเปิดแล้วเหรอ?”
หลินหยวนมองกล่องสีทอง และรับรู้ถึงความผันผวนของกลิ่นอายภายในที่
ไม่เหมือนเดิม
“นายท่าน”
ร่างหกแขนปรากฏตัวข้างๆ และกล่าวอย่างระมัดระวัง
“อืม”
หลินหยวนมองร่างหกแขนครู่หนึ่ง
เวลาค่อยๆ ไหลผ่าน
แคร๊ก
ลิ่
ลี่
ที่
พื้
กลิ่นอายภายในกล่องสีทองเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ในที่สุดพื้นผิวของ
กล่องก็ปรากฏรอยแยก
“หืม?”
หลินหยวนมองรอยแยกนั้น
รอยแยกค่อยๆใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งกล่องสีทองเปิดออกอย่างสมบูรณ์
ภายในกล่องสีทอง มีหนังสัตว์วางอยู่อย่างเป็นระเบียบ
จะเรียกว่าหนังสัตว์ ก็ไม่ถูกต้อง แต่เป็นหนังของสิ่งมีชีวิตทีแข็งแกร่งอย่าง
แน่นอน โดยรวมแล้วเป็นสีเขียว มีความหมายที่กว้างใหญ่
“นี่?”
หลินหยวนมองหนังสัตว์อย่างละเอียด และไม่ได้ทำอะไรผลีผลาม
ร่างหกแขนที่อยู่ข้างๆ ก็ไม่เข้าใจ และไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับหนังสัตว์
“ขึ้น”
หลินหยวนขยับความคิด หนังสัตว์ก็ลอยขึ้นอย่างช้าๆ และลอยเบาๆ
“หนังสัตว์ผืนนี้ เป็นสมบัติลับ สมบัติลับขอบเขตโกลาหล”
หลินหยวนมีสีหน้าที่จริงจัง
ในระหว่างที่หนังสัตว์ลอย กลิ่นอายที่ไม่สามารถอธิบายได้ก็แผ่ขยายออก
ไป กดขี่กาลอวกาศ ซึ่งมาจากหนังสัตว์ผืนนี้
“เป็นเพียงแค่สมบัติลับขอบเขตโกลาหลจริงเหรอ?”
หลินหยวนมีสีหน้าที่สงสัย ความรู้สึกที่หนังสัตว์มอบให้หลินหยวน ยัง
เหนือกว่าสมบัติลับขอบเขตโกลาหลที่ผู้ที่อยู่ในขอบเขตปกครองขั้นสูงสุด ‘ชัง
เวยหยาง’ ทิ้งไว้
ที่
นี้
สมบัติลับขอบเขตโกลาหลที่มีคุณภาพเช่นนี้ มีมูลค่าอย่างน้อย 100,000
ผลึกโกลาหล และแน่นอนว่า ไม่มีขายในตลาด
เพราะหนังสัตว์สามารถกดขี่กาลอวกาศ เห็นได้ชัดว่าเป็นสมบัติลับ
ประเภทควบคุม มูลค่าของสมบัติลับประเภทนี้ มักจะสูงกว่าสมบัติลับประเภท
โจมตี
เพียงแต่ว่า!
หนังสัตว์ผืนนี้มาจากกล่องสีทอง และกล่องสีทองนี้ ยังเป็นของสาย
เลือด’เซียนฮวง’ ตามที่ร่างหกแขนกล่าว กล่องสีทองชนิดนีจักรพรรดิ’เซียนฮ
วง’เป็นผู้สร้างขึ้นด้วยตนเอง สมบัติภายในก็เป็นไปได้มากว่าจักรพรรดิ’เซียนฮ
วง’เป็นผู้ทิ้งไว้
จักรพรรดิ’เซียนฮวง’ที่ถูกเรียกว่ามหาปราชญ์ที่ไร้เทียมทานในยุคจักรวาล
ที่ยาวนาน กล่องสีทองที่จักรพรรดิ’เซียนฮวง’สร้างขึ้นด้วยตนเอง
เป็นไปไม่ได้ที่จะใส่เพียงแค่สมบัติลับระดับขอบเขตโกลาหล?
ถึงแม้ว่าจะเป็นถึงสมบัติลับระดับมหาปราชญ์ ก็ไม่คุ้มค่าที
จักรพรรดิ’เซียนฮวง’จะทำเช่นนี้
หลินหยวนรู้สึกสับสน
“นายท่าน บนพื้นผิวของหนังสัตว์ผืนนี้ มีแผนที่สลักอยู่”
ร่างหกแขนเหมือนจะรับรู้ถึงบางสิ่ง และกล่าวในทันที
“แผนที่?”
หลินหยวนรู้สึกตื่นเต้น และสังเกตในทันที
เป็นไปตามคาด
อีกด้านหนึ่งของหนังสัตว์ มีแผนที่ที่ซับซ้อนอย่างยิ่ง เกี่ยวข้องกับกาล
อวกาศที่ซับซ้อน แม้แต่ปราชญ์แห่งความโกลาหล หรือแม้แต่มหาปราชญ์แห่ง
ความโกลาหล ก็อาจจะหลงทางได้
“แผนที่นี้…”
หลินหยวนอ่านคร่าวๆ ดินแดนที่ครอบคลุมในแผนที่นั้นกว้างใหญ่ไพศาล
อย่างน้อยก็เป็น 10 เท่าของทวีปแห่งความโกลาหลกู่หมิง ภายในมีพื้นที่
มากมาย
“แผนที่นี้ คือสุสานของท่านจักรพรรดิ”
ร่างหกแขนกล่าวในทันที
“สุสาน?”
หลินหยวนมองอีกครั้ง
สุสาน มีไว้สำหรับชีวิตที่ไร้ความเป็นอมตะ มีความจำเป็นทีจะต้องสร้าง
สุสานขึ้น เพราะตนเองใกล้ตาย ทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างเอาไว้
แต่สำหรับจักรพรรดิ’เซียนฮวง’?
ถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตที่อยู่เพียงแค่ขอบเขตบุกเบิกวิถีกลับสามารถ
มีอายุขัยที่ไม่มีที่สิ้นสุด
ไม่ต้องพูดถึงจักรพรรดิ’เซียนฮวง’ที่เป็นมหาปราชญ์ที่ไม่มีใครเทียบได้?
การสร้างสุสาน คือรู้ล่วงหน้าว่าตนเองจะตาย ไม่ต้องพูดถึงมหาปราชญ์ที่
ไร้เทียมทาน แม้แต่ปราชญ์แห่งความโกลาหลที่อ่อนแอกว่ายังยากที่จะตาย
ไม่ต้องพูดถึงการรู้ล่วงหน้าว่าตนเองจะตาย?
ถึงแม้ว่าจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ ปราชญ์แห่งความโกลาหลย่อมต้องพยายาม
หลีกเลี่ยงความตายนี้
ไม่ใช่สร้างสุสานของตนเอง?
“ท่านจักรพรรดิ…”
ร่างหกแขนมองแผนที่บนหนังสัตว์อย่างสับสน
หลินหยวนก็จมอยู่ในความคิด
ประการแรก จักรพรรดิ’เซียนฮวง’สร้างสุสาน
คือรู้ล่วงหน้าว่าตนเองจะตาย?
รู้ล่วงหน้าถึงความตาย ไม่หลีกเลี่ยง แต่กลับต้อนรับ
เพราะไม่สามารถหลีกเลี่ยงความตายนี้ได้?
แต่ความตายอะไร
ที่จะทำให้มหาปราชญ์ที่ไร้เทียมทานไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้?
การไล่ล่าของสิ่งมีชีวิตแห่งกาลเวลาระดับ 13?
หากจักรพรรดิ’เซียนฮวง’เผชิญหน้ากับการไล่ล่าของชีวิตในระดับ 13 ย่อม
ต้องตายอย่างแน่นอน และดินแดนลับ’เซียนฮวง’ก็จะถูกทำลาย
เจตจำนงในการฆ่าของชีวิตในระดับ 13 ไม่เพียงแค่จักรพรรดิ’ เซียนฮ
วง’เท่านั้น แต่ทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับจักรพรรดิ’เซียนฮวง’ ย่อมต้องหายไป
เหมือนกับที่ชิงเฝินโหวสังหารทุกคนในตระกูลตงหยาง ภายใต้การแพร่
กระจายของเหตุและผล จะไม่มีการละเว้นใดๆ
จักรพรรดิ’เซียนฮวง’สร้างดินแดนลับ’เซียนฮวง’ 33,333 แห่งสามารถที่จะ
ทำให้มหาปราชญ์ในระดับเดียวกันทำอะไรไม่ได้ แต่นั่นกลับไม่สามารถปกปิด
สิ่งมีชีวิตแห่งกาลเวลาระดับ 13 ได้
ในตอนนี้ดินแดนลับ’เซียนฮวง’ยังคงอยู่ นั่นหมายความว่าไม่ใช่ชีวิตใน
ระดับ 13 ที่ลงมือ
ที่
แผนที่สุสานของจักรพรรดิ’เซียนฮวง’บนหนังสัตว์ ทำให้หลินหยวนสงสัย
เกี่ยวกับการหายตัวไปของมหาปราชญ์ที่ไร้เทียมทานผู้นี้
“แผนที่นี้ เป็นเพียงแค่แผนที่ภายในสุสาน ไม่ได้ระบุว่าสุสานอยู่ที่ไหน?”
หลินหยวนคิดในใจ
นี่ทำให้ประโยชน์ของแผนที่นี้ ไม่มากนัก
“ช่างเถอะ”
“ถึงแม้ว่าจะไม่มีแผนที่ หนังสัตว์ผืนนี้ก็เป็นสมบัติลับระดับขอบเขต
โกลาหล เพียงแค่ใช้ผลึกโกลาหล 30,000 ก้อนซื้อมา ก็ถือว่าคุ้มค่ามากแล้ว”
หลินหยวนไม่ได้คิดมาก ในตอนนี้ด้วยความแข็งแกร่งของเขาสามารถ
กระตุ้นสมบัติลับระดับขอบเขตโกลาหลได้ หนังสัตว์ผืนนี้อยู่ในมือของเขา ย่อม
สามารถที่จะแสดงพลังที่ยิ่งใหญ่ได้
เมืองชิงเฝิน ประตูเมืองตะวันออก
ในตอนนี้ที่ประตูเมืองตะวันออกที่กว้างใหญ่ ก็ปรากฏร่างมากมาย กลิ่น
อายของร่างเหล่านี้ก็น่าสะพรึงกลัว อย่างน้อยก็เริ่มต้นที่ขอบเขตปกครอง เป็น
ศิษย์ภายใต้ชิงเฝินโหว
ชิงเฝินโหวรับศิษย์จำนวนมาก ศิษย์ภายใต้เขามีจำนวน 100,000 คน แต่
การสามารถก้าวไปถึงขอบเขตปกครองได้ มีเพียงไม่กี่ร้อยคน
“ท่านโหวให้พวกเรารอเขาที่นี่ บอกว่าได้รับศิษย์ใหม่ เกิดอะไรขึ้น?”
ในบรรดาร่างมากมาย มีบางคนพูดคุยกันเบาๆ
เมื่อครู่นี้ ชิงเฝินโหวจากไป และส่งข้อความถึงพวกเขา ให้ทุกคนรออยู่ที่นี่
“ศิษย์แบบใดกัน ที่ทำให้ท่านโหวต้องไปรับด้วยตนเอง?”
ที่
ชื่
ตั้
มีผู้แข็งแกร่งที่ไม่อยากเชื่อ ตั้งแต่พวกเขาเข้าร่วมกับชิงเฝินโหวก็ไม่เคย
เห็นเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น
“ไม่ว่าจะเป็นศิษย์แบบใด ในเมื่อท่านโหวให้พวกเรารอ พวกเราก็จะรอ”
ส่วนใหญ่ไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่รออยู่ที่เดิม
“ศิษย์พี่ใหญ่ ในตอนที่ท่านโหวรับท่านเป็นศิษย์ ก็ไม่ได้เป็นเช่นนี้?”
ในบรรดาร่างทั้งหมด ชายหนุ่มคนหนึ่งมองชายที่อยู่ข้างๆ ที่มีรูปร่างสูง
ใหญ่
ศิษย์พี่ใหญ่ที่เขาพูดถึง ก็คือเฟิงว่านซิง ผู้แข็งแกร่งที่อยู่ในดินแดนชิงเฝินร
องจากชิงเฝินโหว
“ไม่ต้องพูดเรื่องนี้”
เฟิงว่านซิงมองชายหนุ่ม
“เมื่อเป็นศิษย์ของท่านโหวแล้ว ในอนาคต ในสนามรบโบราณควรจะช่วย
เหลือซึ่งกันและกัน”
“ขอรับ ขอรับ”
ชายหนุ่มกล่าวในทันที
เขาก็เพียงแค่รู้สึกไม่พอใจ ไม่ได้มีความหมายอื่น
ในเวลานี้
กาลอวกาศที่อยู่ไม่ไกลก็เกิดระลอกคลื่น
“มาแล้ว”
ผู้แข็งแกร่งทุกคนที่รอคอย ก็มองไป
ที่
เห็นกาลอวกาศเกิดวังวน ชิงเฝินโหวที่สวมชุดคลุมยาวสีเขียวก็เดินออกมา
ด้านหลังมีหลินหยวนตามติด
“หืม? คนที่อยู่ข้างๆ ท่านโหว?”
“น่าจะเป็นศิษย์ใหม่ที่ท่านโหวรับมา”
ผู้แข็งแกร่งทุกคนในที่นี้ก็สังเกตเห็นหลินหยวนในทันที และแอบมองอย่าง
ลับๆ
พวกเขาทุกคนรู้สึกสงสัยเกี่ยวกับหลินหยวน หลายปีมานี้ เป็นครั้งแรกที่
เห็นท่านโหวให้ความสำคัญกับศิษย์เช่นนี้
หลินหยวนเดินตามชิงเฝินโหวออกจากช่องทางกาลอวกาศตระกูลหยูถึง
เมืองชิงเฝิน ห่างไกลอย่างยิ่ง เทียบเท่ากับระยะทางครึ่งหนึ่งของจักรวาลใน
ความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล
และโลกต้นกำเนิดแห่งนี้ กาลอวกาศมีความเสถียรเป็นอย่างยิ่งความยาก
ในการเดินทางในความว่างเปล่าก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก แม้แต่หลินหยวนในสภาวะ
ที่สมบูรณ์ การเดินทางในระยะทางที่ห่างไกลเช่นนี้ ย่อมต้องใช้เวลา แต่ชิงเฝิน
โหวสามารถพาเขากลับมาในทันที
“ความเข้าใจในกาลอวกาศของชิงเฝินโหว อย่างน้อยก็ต้องอยู่ในระดับ 8”
หลินหยวนคิดในใจ
หลังจากเดินออกจากช่องทางกาลอวกาศ หลินหยวนหันไปมองผู้แข็งแกร่ง
มากมายที่รอคอยอยู่
“เป็นขอบเขตปกครองทั้งหมด?”
หลินหยวนตกใจ
“คารวะท่านโหว”
ผู้แข็งแกร่งทุกคนที่รอคอย เริ่มคำนับชิงเฝินโหว
นั้
ยิ้
ที่
ชิงเฝินโหวเห็นเช่นนั้น ก็มีรอยยิ้ม และกล่าวกับหลินหยวนที่อยู่ข้างๆ:
“คนเหล่านี้คือศิษย์พี่ของเจ้า”
“ศิษย์ภายใต้ข้า ถือความแข็งแกร่งเป็นสำคัญ ในอนาคตหากความ
แข็งแกร่งของเจ้าเหนือกว่าพวกเขา ทุกคนถือเป็นศิษย์น้องของเจ้า ต้องเรียก
เจ้าว่าศิษย์พี่”
ชิงเฝินโหว กล่าว
“ขอรับ”
หลินหยวนพยักหน้า
ไม่ว่าจะเป็นในโลกต้นกำเนิดแห่งนี้ หรือจักรวาลหลัก และความว่างเปล่า
แห่งความโกลาหล ถือความแข็งแกร่งเป็นสำคัญ
ความแข็งแกร่งคือสถานะ คือทุกสิ่ง
ชิงเฝินโหวหันไปมองศิษย์จำนวนมาก และกล่าว:
“นี่คือศิษย์ใหม่ที่ข้ารับ ในอนาคตจะอาศัยอยู่ที่หออัคคีผลาญสวรรค์ พวก
เจ้าหากไม่มีธุระ ก็อย่ารบกวนเขา”
“ขอรับ”
ศิษย์ทุกคนตอบในทันที ในขณะเดียวกันในใจก็เกิดความปั่นป่วน หออัคคี
ผลาญสวรรค์เป็นสถานที่อยู่อาศัยของชิงเฝินโหวนอกจากชิงเฝินโหว พวกเขา
ที่เป็นถึงศิษย์กลับยังไม่มีคุณสมบัติที่จะเข้าใกล้
แต่กลับให้หลินหยวนเข้าไปอยู่?
ความรักความเอ็นดูเช่นนี้
มากเกินไป?
หลังจากทำความรู้จักกับศิษย์ในขอบเขตปกครองจำนวนมากภายใต้ชิง
เฝินโหว
หลินหยวนก็เดินตามชิงเฝินโหว มาที่หน้าหออัคคีผลาญสวรรค์
“หออัคคีผลาญสวรรค์ เป็นสถานที่ฝึกฝนของข้า ภายในมีตำราและมรดก
มากมาย มีของดินแดนชิงเฝิน และของดินแดนอื่นๆ ของราชวงศ์อาณาจักรโบ
ราณเลี่ยหยาง ก็มีบันทึกไว้”
ชิงเฝินโหว มองหลินหยวน “เจ้าอ่านตำราและมรดกเหล่านี้ จะมีความ
เข้าใจในเส้นทางการฝึกฝนในอนาคต”
“ขอบคุณท่านโหว”
หลินหยวนกล่าวขอบคุณในทันที
สำหรับหลินหยวน สิ่งที่ต้องการมากที่สุดไม่ใช่สมบัติหรืออาวุธแต่คือความ
รู้และมรดก
ด้วยความเข้าใจที่เหนือธรรมชาติ ตราบใดที่ความรู้และมรดกมีมากพอ
ความเร็วในการเติบโตของหลินหยวนก็จะไม่มีขีดจำกัด
อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นในโลกใด ความรู้และมรดกก็มีค่าอย่างไม่ต้อง
สงสัย โดยเฉพาะตำราและมรดกมากมายในหออัคคีผลาญสวรรค์ เห็นได้ชัดว่า
ได้รับการจัดระเบียบโดยชิงเฝินโหว การทำความเข้าใจก็จะสะดวกและมี
ประสิทธิภาพ
“รอเจ้าอ่านที่นี่สัก 1-2 ปี มีความเข้าใจในเส้นทางการฝึกฝนเล็กน้อย แล้ว
ค่อยมาหาข้า” ชิงเฝินโหวกล่าวด้วยรอยยิ้ม และร่างก็หายไป
“หออัคคีผลาญสวรรค์”
หลินหยวนตั้งสติ และเดินเข้าไปในทันที
จักรวาลหลัก
น้ำ
หลินหยวนหลอมรวมน้ำเต้าหยก และฝึกฝนทำความเข้าใจในเวลา
เดียวกัน
กฎของโลกต้นกำเนิดที่แตกต่างจากความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล
ทำให้ความเข้าใจในกฎของหลินหยวน เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
เวลาค่อยๆ ไหลผ่าน
ในพริบตาก็ผ่านไป 300 ปี