สวรรค์บันดาล: ข้าพเจ้าสร้างวิถี - บทที่ 537 ชิงเฝินโหวตกตะลึง

มีแก้เพิ่มนะครับบ ชิงเฝินโหวที่คนในสองตระกูลเรียกกัน ไม่ใช่ผู้ยิ่งใหญ่
นะครับ แต่เป็นมหาปราชญ์ เนื่องจาก……
…………
ความว่างเปล่าแห่งความโกลาหลนั้นไร้ขอบเขต ให้กำเนิดจักรวาลนับไม่
ถ้วน
จักรวาลแต่ละแห่ง เทียบเท่ากับปราชญ์แห่งความโกลาหล นี่คือความเท่า
เทียมกันในด้านปริมาณ
ภายในจักรวาล เจตจำนงแห่งต้นกำเนิดอยู่ยงคงกระพัน สามารถปราบ
ปรามขอบเขตบุกเบิกวิถีขั้นสูงสุดได้อย่างง่ายดาย ถึงแม้ว่าจะให้กำเนิดชีวิตใน
ระดับขอบเขตปกครอง กลับไม่สามารถต่อต้านเจตจำนงแห่งต้นกำเนิดของ
จักรวาลได้
ภายในจักรวาล เทียบเท่ากับสนามของปราชญ์แห่งความโกลาหล
ชีวิตในระดับขอบเขตปกครองทั่วไปจะเอาอะไรไปต่อต้าน?
แต่ในตอนนั้น ผู้แข็งแกร่งสูงสุดหยินเหอระเบิดพลังที่เกินขอบเขตบุกเบิก
วิถีขั้นสูงสุด เจตจำนงแห่งต้นกำเนิดของจักรวาลไม่เพียงแต่จะไม่ลงมือปราบ
ปราม
แต่กลับถอยกลับ?
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดทั้งสองของเผ่าพันธุ์ภัยพิบัติไม่ได้คิดว่านี่คือความเมตตา
ของเจตจำนงแห่งต้นกำเนิดของจักรวาล เจตจำนงแห่งต้นกำเนิดไม่มีอารมณ์
‘เมตตา’
สิ่
ที่
สิ่งเดียวที่สามารถทำให้เจตจำนงแห่งต้นกำเนิดตัดสินใจเช่นนีได้ ก็คือ
เจตจำนงแห่งต้นกำเนิดรู้สึกว่า การปราบปรามผู้แข็งแกร่งสูงสุดหยินเหอ ‘ไม่
คุ้มค่า’
“ขอบเขตโกลาหล ผู้แข็งแกร่งสูงสุดหยินเหอได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขต
โกลาหล?”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดของเผ่าพันธุ์ภัยพิบัติที่อยู่ในกระท่อมไม้มีเสียงที่สั่นเครือ
ถึงแม้ว่าพวกเขาจะคาดเดาว่า ผู้แข็งแกร่งสูงสุดหยินเหอคือมหาปราชญ์ที่กลับ
ชาติมาเกิด
แต่ความเร็วในการฝึกฝนนี้เร็วเกินไป?
ตั้งแต่ผู้แข็งแกร่งสูงสุดหยินเหอถือกำเนิดจนถึงตอนนี้ ประมาณ 1,000 ปี
แต่กลับเติบโตถึงขอบเขตโกลาหลแล้ว?
“ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ขอบเขตโกลาหล แต่ความแข็งแกร่งของผู้แข็งแกร่ง
สูงสุดหยินเหอ ก็ใกล้เคียงกับขอบเขตโกลาหล อย่างน้อยก็
สามารถที่จะท้าทายปราชญ์ได้ มิฉะนั้นเจตจำนงแห่งต้นกำเนิดจะไม่ถอย
กลับไป”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดของเผ่าพันธุ์ภัยพิบัติที่อยู่นอกกระท่อมไม้กล่าวเบาๆ
ถึงแม้ว่าจะอยู่ในจักรวาล เจตจำนงแห่งต้นกำเนิดต้องการที่จะปราบปราม
ปราชญ์แห่งความโกลาหล ก็ยากลำบากอย่างยิ่ง หรืออาจจะทำให้การพังทลาย
ครั้งใหญ่มาถึงก่อนเวลา
“ผู้แข็งแกร่งสูงสุดหยินเหอ ผู้แข็งแกร่งสูงสุดหยินเหอเป็นมหาปราชญ์ไร้
เทียมทานคนใดกลับชาติมาเกิด?”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดของเผ่าพันธุ์ภัยพิบัติที่อยู่ในกระท่อมไม้ก็ตั้งสติและอดไม่
ได้ที่จะสงสัย
ที่
ถึงแม้ว่าจะเป็นมหาปราชญ์กลับชาติมาเกิด ต้องการที่จะก้าวเข้าสู่
ขอบเขตโกลาหลอย่างรวดเร็ว ก็ยากที่จะทำได้ มหาปราชญ์ที่กลับชาติมาเกิด
ความเข้าใจในกฎ เจตจำนงแห่งจิตใจไม่ใช่เป็นอุปสรรค
แต่การทะลวงระดับ ไม่เพียงแค่ความเข้าใจในกฎ เจตจำนงแห่งจิตใจ
เท่านั้น ร่างกายและวิญญาณย่อมต้องตามให้ทัน
ถึงแม้ว่าจะครอบขครองกฎระดับมหาปราชญ์ แต่ร่างกายเป็นเพียงแค่
ร่างกายของมนุษย์ธรรมดา ย่อมไม่สามารถต้านทานชีวิตในขอบเขตบุกเบิกวิถี
ได้
“เมื่อเทียบกับความแข็งแกร่งของผู้แข็งแกร่งสูงสุดหยินเหอเป็นมหา
ปราชญ์คนใดกันที่กลับชาติมาเกิด ข้าอยากรู้ว่าทำไมผู้แข็งแกร่งสูงสุดหยินเหอ
ถึงกลับชาติมาเกิด?”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดของเผ่าพันธุ์ภัยพิบัติที่อยู่นอกกระท่อมไม้ก็สนใจ
พวกเขาได้ตัดสินใจที่ถูกต้องในเวลาที่สำคัญ ผูกมิตรกับผู้แข็งแกร่งสูงสุด
หยินเหอในทันที ดังนั้นจึงสามารถสังเกตและพูดคุยได้อย่างสบายใจ
“ใช่ ชีวิตที่แข็งแกร่งเช่นนี้ ทำไมถึงกลับชาติมาเกิด?”
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดของเผ่าพันธุ์ภัยพิบัติที่อยู่ในกระท่อมไม้ก็สงสัยเช่นกัน
การกลับชาติมาเกิด เทียบเท่ากับการเริ่มต้นใหม่ บดบังความทรงจำบาง
ส่วน ถึงแม้ว่าจะเป็นมหาปราชญ์ไร้เทียมทาน การกลับชาติมาเกิดย่อมต้อง
แบกรับความเสี่ยง
หากไม่มีเหตุผลที่สำคัญเพียงพอ ไม่มีมหาปราชญ์คนใดทีต้องการที่จะ
กลับชาติมาเกิด
ดินแดนลับ’เซียนฮวง’
หลินหยวนก็ปรากฏตัว
ขั้
ที่
“หลังจากฝึกฝน《สุญญาอนันต์》 ขั้นที่ 1 สำเร็จ จักรวาลภายในก็
เปลี่ยนแปลงอย่างมาก ทำให้ขีดจำกัดของร่างกายและวิญญาณของเราเพิ่มขึ้น
อีก”
หลินหยวนสัมผัสตนเองอย่างละเอียด และคิดในใจ
ร่างกายและวิญญาณที่แข็งแกร่ง จะให้กำเนิดจักรวาลภายในทีแข็งแกร่ง
เพียงพอ
ในทางกลับกัน จักรวาลภายในที่แข็งแกร่งเพียงพอ ย่อมต้องหล่อเลี้ยง
ร่างกายและวิญญาณ
จักรวาลภายในกับร่างกายและวิญญาณ เป็นหนึ่งเดียวกัน เป็นความ
สัมพันธ์ที่เกื้อหนุนกัน
“ในตอนนี้การก้าวเข้าสู่ขอบเขตปกครอง คาดว่าจะอยู่ใน 1,800 ปี”
ฃหลินหยวนคาดเดา
ขอบเขตบุกเบิกวิถีถึงขอบเขตปกครอง สิ่งที่ยากที่สุดคือความเข้าใจในกฎ
กาลอวกาศถึงระดับ 7 และจักรวาลภายในมีขนาด 1,000,000 ปีแสง
และข้อกำหนดเหล่านี้ หลินหยวนสามารถก้าวข้ามได้หมดแล้ว
สิ่งที่ทำให้หลินหยวนติดอยู่ในขอบเขตบุกเบิกวิถี กลับเป็นร่างกายและ
วิญญาณที่ยังไม่ถึงขีดจำกัด
ชีวิตในขอบเขตบุกเบิกวิถีขั้นสูงสุดทั่วไป ใช้เวลามากพอร่างกายและ
วิญญาณสามารถไปถึงขีดจำกัด
แต่ความแข็งแกร่งของหลินหยวนเพิ่มขึ้นเร็วเกินไป แถมอายุทียังน้อย ขีด
จำกัดของร่างกายและวิญญาณกลับน่าสะพรึงกลัว ทำให้ข้อกำหนดที่ง่ายที่สุด
นี้ กลับจำกัดความเร็วในการก้าวเข้าสู่ขอบเขตปกครอง
“1,800 ปี ไม่นาน”
ขั้
ที่
หลินหยวนส่ายหน้า หากไม่ได้ฝึกฝน《สุญญาอนันต์》 ขั้นที่ 2 สำเร็จ
จักรวาลภายในเปลี่ยนแปลง การหล่อเลี้ยงร่างกายและวิญญาณเพิ่มขึ้นอย่าง
มาก
มิฉะนั้น ตามที่หลินหยวนคาดเดา ร่างกายและวิญญาณต้องการถึงขีด
จำกัด คาดว่าจะต้องใช้เวลา 5,000-6,000 ปี
“《สุญญาอนันต์》 ขั้นที่ 2”
หลินหยวนก็เริ่มที่จะทำความเข้าใจ
《สุญญาอนันต์》 ขั้นที่ 1 ทำให้หลินหยวนได้ลิ้มรสชาติของความหวาน
รากฐานที่ลึกซึ้งนำมาซึ่งประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่ หลินหยวนก็ต้องการที่จะก้าวหน้า
ในมรดกนี้
“《สุญญาอนันต์》 ขั้นที่ 2 การยกระดับจักรวาลภายใน จะถึงระดับที่ใกล้
เคียงกับมหาปราชญ์แห่งความโกลาหล?”
หลินหยวนรู้สึกตกตะลึงเล็กน้อย
หากเป็นเช่นนั้นจริง การฝึกฝนขั้นที่ 2 สำเร็จ ก็สามารถที่จะกวาดล้าง
ปราชญ์แห่งความโกลาหลทั่วไป?
“หืม?”
“《สุญญาอนันต์》 ขั้นที่ 2 ต้องการสาระสำคัญของชีวิตสำหรับเราอย่าง
น้อยก็ต้องเป็นอยู่ในขอบเขตปกครองถึงจะบรรลุได้?”
หลินหยวนอ่านต่อ และมีสีหน้าที่เสียดายเล็กน้อย
หากไม่มีสาระสำคัญของชีวิตที่หนาแน่นเพียงพอ ย่อมไม่สามารถทนต่อ
โลกภายในที่แข็งแกร่งเช่นนั้นได้
“ดูเหมือนว่ายังต้องก้าวเข้าสู่ขอบเขตปกครองก่อน”
นี้
หลินหยวนคิดในใจ ในตอนนี้ ทุกด้านของเขาติดอยู่ในคอขวดหากไม่
สามารถก้าวเข้าสู่ขอบเขตปกครอง ความแข็งแกร่งก็ยากที่จะเปลี่ยนแปลง
อย่างมีนัยสำคัญ
โลกต้นกำเนิด เมืองชิงเฝิน หออัคคีผลาญสวรรค์
หออัคคีผลาญสวรรค์ที่เรียกว่าหอ ในความเป็นจริงพื้นที่ส่วนใหญ่เป็น
หอคอย หอคอยสูง 13 ชั้น
300 ปีของจักรวาลหลัก สำหรับโลกต้นกำเนิด ก็ผ่านไปเพียงแค่ 1 ปี
หลินหยวนนั่งขัดสมาธิอยู่ในหอคอย และดูดซับตำราและมรดกต่างๆ
ตำราและมรดกเหล่านี้ ชิงเฝินโหวได้รวบรวมไว้ตลอดระยะเวลาทียาวนาน
เกือบจะครอบคลุมทุกด้าน หรือแม้แต่มีด้านการฝึกฝนของอาณาจักรโบราณ
อื่นๆ
【ความเข้าใจท้าทายสวรรค์ ศึกษาตำราและมรดก ทำความเข้าใจแก่นแท้
ของวิถีที่เกี่ยวข้อง】
จากการอ่านตำราและมรดกนับไม่ถ้วน หลินหยวนสามารถสัมผัสได้ถึง
ปัญญาและวิถีที่อยู่ในตำรา
โลกต้นกำเนิดแห่งนี้ การหมุนเวียนของกฎแตกต่างจากความว่างเปล่าแห่ง
ความโกลาหล ถึงแม้ว่าจะเป็นกฎแห่งไฟเหมือนกัน แต่วิธีการแสดงออกก็แตก
ต่างกัน
หากปล่อยให้หลินหยวนค่อยๆ ทำความเข้าใจ ก็ต้องใช้เวลามากกฎที่
เหมือนกันมีความแตกต่างกันอย่างไร ย่อมต้องค่อยๆ สัมผัส
แต่การดูตำราและมรดกเหล่านี้?
เมื่อเทียบกับตำราและมรดกนับไม่ถ้วนของความว่างเปล่าแห่งความ
โกลาหล ความเข้าใจของหลินหยวนในโลกต้นกำเนิดแห่งนี้ก็เพิ่มขึ้นอย่าง
รวดเร็ว
ที่
ตลอด 1 ปีที่ผ่านมา นอกจากจะดูตำราและมรดกจำนวนมากหลินหยวนก็
ไม่ได้หยุดนิ่ง รวบรวมเมล็ดพันธุ์ตะวันเพลิงนิรันดร์ได้เกือบ 8,000 เมล็ด
การรวมเมล็ดพันธุ์ตะวันเพลิงนิรันดร์ สำหรับหลินหยวน ไม่ได้ใช้ความ
คิดมาก สามารถแบ่งจิตใจทำสองอย่างได้
นอกจากนี้ ด้านการปรับตัวและการฟื้นฟูของเส้นทางวิวัฒนาการวรยุทธ์ ก็
ไม่ได้ละเลย ควบคู่ไปกับการรวมเมล็ดพันธุ์ตะวันเพลิงนิรันดร์
“ตำราและมรดก คือการแสดงวิถีของสวรรค์และโลก ในรูปแบบทีเข้าใจ
ง่ายขึ้น”
“กฎการหมุนเวียนของโลกต้นกำเนิดแห่งนี้ ไม่ด้อยกว่าความว่างเปล่าแห่ง
ความโกลาหล หากเราเข้าใจ สามารถได้รับประโยชน์อย่างมาก”
หลินหยวนหยิบใบไม้ที่ร่วงหล่นขึ้นมา ใบไม้ใบนี้มีสีเขียวขจีภายในบันทึก
วิถีที่เต็มไปด้วยพลังชีวิตที่ไม่มีที่สิ้นสุด
“โลกต้นกำเนิดแห่งนี้ ผู้ที่อยู่ในระดับมหาปราชญ์ของโลกใบนี้เทียบเท่ากับ
ปราชญ์ของความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล เทียนจุนก็เท่ากับมหาปราชญ์…”
“โดยทั่วไปแล้ว สามารถทำให้อาณาจักรโบราณเลี่ยหยางแต่งตั้งเป็น ‘โหว’
ได้ ผู้แข็งแกร่งก็คือมหาปราชญ์ แต่งตั้งเป็น ‘หวัง’ ผู้แข็งแกร่ง ก็คือเทียนจุน”
โดยทั่วไปแล้ว ผู้แข็งแกร่งที่ได้รับการแต่งตั้งเป็น ‘โหว’ โดยอาณาจักรโบ
ราณเลี่ยหยาง มักเป็นผู้ที่อยู่ในระดับมหาปราชญ์ในขณะที่ ผู้ที่ได้รับการแต่งตั้ง
เป็น ‘หวัง’ ก็คือผู้แข็งแกร่งเฉกเช่นเทียนจุน
หลินหยวนก็มีข้อมูลมากมายในสมอง ชิงเฝินโหวคือมหาปราชญ์ แต่มหา
ปราชญ์ขั้นสูงสุด ใกล้เคียงกับเทียนจุนอย่างยิ่ง
“ผู้แข็งแกร่งระดับมหาปราชญ์ โดยพื้นฐานแล้วก็ใช้กฎแห่งความโกลาหล
ให้กำเนิดวิถีของตนเอง ในด้านนี้แข็งแกร่งกว่าปราชญ์ของความว่างเปล่าแห่ง
ความโกลาหลอยู่บ้าง”
หลินหยวนคิดในใจ
กฎแห่งวิถีทั้งหมดมาจากความโกลาหล ความโกลาหลย่อมสามารถที่จะให้
กำเนิดวิถีนับพัน เช่นชิงเฝินโหว เปลวเพลิงมรกตทีใช้
ก็เป็นเพียงแค่เปลวไฟธรรมดา?
นั่นคือเพลิงแห่งความโกลาหลที่เกิดจากกฎแห่งความโกลาหลแม้แต่กาล
อวกาศกลับสามารถเผาไหม้ได้อย่างง่ายดาย
“แต่ผู้แข็งแกร่งของโลกต้นกำเนิดแห่งนี้ รากฐานค่อนข้างอ่อนแอ ไม่มี
จักรวาลภายในสนับสนุน”
หลินหยวนดูตำราและมรดกนับไม่ถ้วน รู้ข้อดีข้อเสียของจักรวาลทั้งสอง
เนื่องจากเมล็ดพันธุ์ตะวันเพลิงนิรันดร์ ชีวิตของอาณาจักรโบราณเลี่ย
หยาง ความเข้าใจในกฎเกินกว่าชีวิตในระดับเดียวกันของความว่างเปล่าแห่ง
ความโกลาหลอย่างมาก สามารถที่จะให้กำเนิดกฎแห่งความโกลาหลได้ง่ายขึ้น
และก้าวหน้าในด้านกฎแห่งความโกลาหลได้ไกลกว่า
เช่นวิธีการใช้กฎแห่งความโกลาหลให้กำเนิดวิถีนับพัน ในความว่างเปล่า
แห่งความโกลาหล อาจจะสามารถก้าวเข้าสู่ระดับมหาปราชญ์ได้อย่างง่ายหาย
“หืม?”
“ชั้นนี้ไม่มีแล้ว?”
หลินหยวนวางใบไม้สีเขียวลง และพบว่าตำราและมรดกที่อยู่รอบๆ ตนเอง
ถูกอ่านจนหมด
“ไปชั้นที่ 13”
หลินหยวนก็ลุกขึ้น หออัคคีผลาญสวรรค์มีทั้งหมด 13 ชั้นที่ ชั้นที่สูงขึ้น
ความยากและความลึกของตำราและมรดกที่บันทึกไว้ก็จะสูงขึ้น
ที่
ชั้
ตั้
ที่
1 ปีที่ผ่านมาหลินหยวนได้ดู 12 ชั้นแรกจนหมด ต่อไปหลินหยวนก็ตั้งใจที่
จะขึ้นไปชั้นที่ 13
“ต้องเข้าใจตำราและมรดกทั้งหมดใน 12 ชั้นที่ ถึงจะขึ้นไปชั้นที่ 13 ได้?”
หน้าทางขึ้นชั้นที่ 13 หลินหยวนมองกำแพงโปร่งใส และยิ้มเล็กน้อย
ในความเป็นจริง ไม่เพียงแต่ชั้นที่ 12 ขึ้นไปชั้นที่ 13 เท่านั้นที่มีเงื่อนไขนี้
ชั้นที่ 1 ขึ้นไปชั้นที่ 2 ชั้นที่ 2 ขึ้นไปชั้นที่ 3 ก็มี
วูบ!
หลินหยวนเริ่มรวบรวมกลิ่นอาย ภายในมีความเข้าใจในตำราและมรดก
ทั้งหมดใน 12 ชั้นที่ และขึ้นไปชั้นที่ 13 ได้อย่างง่ายดาย
“เส้นทางการฝึกฝนต้องมีความเคารพและเกรงกลัว”
ชิงเฝินโหวลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาลึกล้ำและเต็มไปด้วยความลึกลับ
“ศิษย์ของข้า ได้เห็นตำราและมรดกนับไม่ถ้วนในหออัคคีผลาญสวรรค์ มี
ความเข้าใจในสวรรค์และโลกแห่งนี้ ตอนนี้คงเริ่มมีความเคารพและเกรงกลัวใน
สิ่งที่เขาได้เรียนรู้แล้ว”
ชิงเฝินโหวปรากฎรอยยิ้ม
พรสวรรค์ของหลินหยวนแข็งแกร่งเกินไป แข็งแกร่งจนชิงเฝินโหวก็
ยอมรับว่าด้อยกว่า
แต่พรสวรรค์ที่แข็งแกร่ง ก็เป็นเพียงแค่พรสวรรค์ การต้องการทีจะก้าวไป
ถึงจุดสูงสุดในเส้นทางการฝึกฝน ต้องมีความเคารพและเกรงกลัว
ดังนั้น…
หลังจากที่พาหลินหยวนกลับมา ชิงเฝินโหวก็ไม่ได้ทำอะไร ไม่ได้สอนอะไร
เพียงแค่โยนหลินหยวนเข้าไปในหออัคคีผลาญสวรรค์
ที่นั่
ที่นั่นมีตำราและมรดกนับไม่ถ้วน
หลินหยวนเพียงแค่ดู เพียงแค่อ่าน แต่กลับสามารถสัมผัสได้ถึงปัญญาและ
วิถีที่ไม่มีที่สิ้นสุด
ยิ่งเห็นมาก ยิ่งเข้าใจมาก ก็ยิ่งรู้สึกถึงความต่ำต้อยของตนเอง
ความเคารพและเกรงกลัวย่อมต้องเกิดขึ้น?
“หออัคคีผลาญสวรรค์…”
ชิงเฝินโหว มองหออัคคีผลาญสวรรค์ ก่อนหน้านี้ เขาจงใจที่จะไม่สนใจหอ
อัคคีผลาญสวรรค์ เพื่อที่จะไม่เห็นหลินหยวนเกาหัว
ในตอนนี้หลังจากเวลาผ่านไป 1 ปี ก็ถึงเวลาที่จะปรากฏตัว และให้คำ
แนะนำแก่หลินหยวน ให้เขาตระหนักถึงความสูงส่งของสรวงสวรรค์ และความ
ถลำลึกของวิถี
ภายใต้สายตาของชิงเฝินโหว หออัคคีผลาญสวรรค์ก็ปรากฏให้เห็นทั้งหมด
เพียงแต่เพราะเหตุนี้ ในตอนที่ชิงเฝินโหวเห็นหออัคคีผลาญสวรรค์ ในใจ
กลับรู้สึกตกตะลึง
“นี่?”