สวรรค์บันดาล: ข้าพเจ้าสร้างวิถี - บทที่ 592 เมืองหลวงแห่งอาณาจักรเลี่ย

หยาง
พื้นที่เคลื่อนย้ายกาลอวกาศ เมืองหลวงแห่งอาณาจักรเลี่ยหยาง
อาณาจักรเลี่ยหยางเป็นหนึ่งในในมหาอำนาจสูงสุดแห่งดินแดนนี้ ปกครอง
อาณาเขตอันกว้างใหญ่ไพศาล
แม้แต่ปราชญ์ระดับจักรพรรดิสวรรค์ หากต้องการเดินทางข้ามอาณาจักร
เลี่ยหยาง ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
ปราชญ์ระดับจักรพรรดิสวรรค์ควบคุมกาลอวกาศได้ถึงขีดสุดถึงอย่างนั้น
ก็ต้องเคลื่อนย้ายผ่านความว่างเปล่าหลายล้านครั้ง ถึงจะเดินทางจากปลาย
ด้านหนึ่งของอาณาจักรไปยังอีกด้านหนึ่งได้
เคลื่อนย้ายผ่านความว่างเปล่าหลายล้านครั้ง?
ถึงแม้ว่าจะเคลื่อนย้ายได้ร้อยครั้งในหนึ่งลมหายใจ การเคลื่อนย้ายหลาย
ล้านครั้งก็ต้องใช้เวลาหลายหมื่นลมหายใจ
ถ้ามีเรื่องเร่งด่วนจริงๆ ดอกไม้ก็คงร่วงโรยไปแล้ว
และการเคลื่อนย้ายผ่านความว่างเปล่าในระยะทางสูงสุด จะทำให้ปราชญ์
ระดับจักรพรรดิสวรรค์สูญเสียพลังจิตวิญญาณอย่างมาก ไม่มีปราชญ์ระดับ
จักรพรรดิสวรรค์คนใดสามารถเคลื่อนย้ายผ่านความว่างเปล่าได้หลายล้านครั้ง
โดยไม่หยุดพัก
แต่พื้นที่เคลื่อนย้ายกาลอวกาศของเมืองหลวงแห่งอาณาจักรเลี่ยหยาง
กลับสามารถไปยังเมืองของอาณาจักรขนาดใหญ่ใดๆ ในอาณาจักรเลี่ยหยางได้
ภายในสิบกว่าลมหายใจ
จื่
มิ่
ตั้
สงครามระหว่างเขตชิงเฝินกับเขตจื่อเมิ่ง ตั้งแต่กษัตริย์หลิงเสินแสดงพลัง
ของราชวงศ์หลักระดับสูงสุด จนถึงฉื่อเป่าหวางมาถึงผ่านวงแหวนเคลื่อนย้าย
กาลอวกาศ
รวมแล้วก็แค่สามสิบกว่าลมหายใจ
ส่วนใหญ่ใช้เวลาในการส่งข้อมูลข่าวสาร และการเลือกราชวงศ์หลักระดับ
สูงสุดคนใดมาสนับสนุน
อาณาจักรเลี่ยหยางรู้จักอาณาจักรขนาดใหญ่ทุกแห่งในอาณาเขต
นอกจากการข่มขู่ของบรรพรุษ
ก็คือการอาศัยวงแหวนเคลื่อนย้ายกาลอวกาศที่เหมือนใยแมงมุมนี้
วงแหวนเคลื่อนย้ายกาลอวกาศของอาณาจักรเลี่ยหยาง เปิดให้บุคคล
ภายนอกใช้ได้ เพียงแต่ราคาแพงมาก ผู้แข็งแกร่งที่ต่ำกว่าขอบเขตปกครอง
แทบจะใช้ไม่ได้
แม้แต่ขอบเขตปกครอง ถ้าไม่มีเรื่องสำคัญ ก็ไม่ยอมใช้วงแหวนเคลื่อนย้าย
กาลอวกาศ
ในตอนนี้ ผู้แข็งแกร่งจากอาณาจักรขนาดใหญ่ต่างๆ ของอาณาจักรกำลัง
เข้าออกพื้นที่เคลื่อนย้ายกาลอวกาศ พูดคุยแลกเปลี่ยนข้อมูลกัน
“ได้ยินหรือไม่? สงครามระหว่างเขตชิงเฝินกับเขตจื่อเมิ่ง?”
“เขตชิงเฝินเป็นอาณาจักรชายแดนของอาณาจักรเลี่ยหยางเขตจื่อเมิ่งก็
เป็นอาณาจักรชายแดนของอาณาจักรต้าหลิง การเกิดข้อพิพาทที่นั่นเป็นเรื่อง
ปกติ การเกิดสงครามมีอะไรแปลก?”
“ใช่ สงครามที่จำกัดอยู่ในอาณาจักรขนาดใหญ่ไม่กี่แห่งเกิดขึ้นบ่อยๆ ที่
ชายแดนของอาณาจักรเลี่ยหยาง”
“ข้าไม่ได้พูดถึงสงคราม แต่กษัตริย์หลิงเสินลงมือในสงครามครั้งนี้”
“กษัตริย์หลิงเสิน? ราชวงศ์หลักที่อายุน้อยที่สุดของอาณาจักรต้าหลิง?”
พิ่
ุ
ุ
“ใช่ กษัตริย์หลิงเสินเพิ่งลงมือ ก็แสดงพลังของราชวงศ์หลักระดับสูงสุด”
“ราชวงศ์หลักระดับสูงสุด? แย่แล้ว เขตชิงเฝินคงจะล่มสลายแล้ว”
“เขตชิงเฝินไม่ได้ล่มสลาย มีปราชญ์ระดับสูงสุดชื่อ’หยินเหอ’ลงมือ ฆ่า
กษัตริย์หลิงเสิน”
ผู้ปกครองจากอาณาจักรขนาดใหญ่ต่างๆ กำลังพูดคุยกันผู้ปกครองมักจะ
มีการติดต่อกัน หากมีข้อมูลข่าวสารสำคัญใดๆแน่นอนว่าจะต้องเผยแพร่ในหมู่
ผู้ปกครองก่อน
และการที่กษัตริย์หลิงเสินเติบโตถึงระดับสูงสุด ก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้
ปกครองและแม้แต่ปราชญ์ระดับสูงสุดให้ความสำคัญ ยิ่งกว่านั้นกษัตริย์หลิงเสิ
นที่เติบโตถึงระดับสูงสุด
กลับถูกฆ่า?
“ได้ยินมาว่าท่านหยินเหอคนนี้ เป็นราชวงศ์หลักระดับสูงสุดทีออกเดินทาง
ไปฝึกฝน ต้องการที่จะแสวงหาความเป็นไปได้ในการก้าวหน้าต่อไป ตอนนี้ฆ่า
กษัตริย์หลิงเสินได้อย่างง่ายดาย คงจะมีความก้าวหน้ามากในด้านนี้”
“น่าทึ่ง ถึงแม้ว่ากษัตริย์หลิงเสินจะเพิ่งเติบโตถึงระดับสูงสุดได้ไม่นาน แต่
การที่จะฆ่าได้อย่างง่ายดาย?
แม้แต่ปราชญ์ระดับจักรพรรดิสวรรค์ก็ยากที่จะทำได้”
“ท่านหยินเหอคนนี้ เป็นราชวงศ์หลักระดับสูงสุดคนใดของอาณาจักรเลี่ย
หยาง?”
ผู้ปกครองต่างก็สนใจ ข้อมูลข่าวสารที่เกี่ยวข้องกับระดับสูงสุดของอาณา
จักรเลี่ยหยาง ยิ่งรู้มากยิ่งดี
ส่วนลึกของพื้นที่เคลื่อนย้ายกาลอวกาศ
มีหลายสิบร่างรออยู่ก่อนแล้ว
ผู้นำเป็นหญิงสาวชุดเขียว เธอมองการสนทนาของผู้แข็งแกร่งมากมาย
ด้านนอก สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง
ชายร่างสูงที่อยู่ข้างหลังพูดเบาๆ
“ฝ่าบาทให้พวกเรามารับท่านหยินเหอไปยังจวนใหม่ ท่านหยินเหอคนนี้
ไม่เคยมีจวนมาก่อนรึ?”
แม้แต่ราชวงศ์หลักที่ออกเดินทางไปฝึกฝน ก่อนออกเดินทางย่อมมีจวนใน
เมืองหลวง
ผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นกษัตริย์ ไม่ว่าจะเป็นราชวงศ์หรือปราชญ์ระดับ
จักรพรรดิสวรรค์ ต่างก็มีจวนในเมืองหลวง
ก่อนที่จะมีคำสั่งแต่งตั้งเป็นกษัตริย์ จวนก็เตรียมพร้อมแล้ว
แล้วท่านหยินเหอคนนี้ ต้องให้พวกเขานำทางไปยังจวนใหม่หมายความว่า
ก่อนหน้านี้ไม่มีจวน
นี่แปลกมาก
หรือว่าท่านหยินเหอก่อนออกเดินทางไปฝึกฝน ยังไม่ได้รับการแต่งตั้งเป็น
กษัตริย์?
แต่ราชวงศ์หลักทุกคน ไม่ว่าจะเติบโตถึงระดับสูงสุดหรือไม่ มักได้รับการ
แต่งตั้งเป็นกษัตริย์
ข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับท่านหยินเหอ แพร่สะพัดไปทั่วเมืองหลวงแล้ว ทุก
คนคิดว่าเขาเป็นราชวงศ์หลักระดับสูงสุด
ถ้าไม่ใช่ราชวงศ์หลักระดับสูงสุด ใครจะสามารถฆ่ากษัตริย์หลิงเสินได้ใน
ระดับปราชญ์ระดับสูงสุด?
แม้แต่ปราชญ์ระดับจักรพรรดิสวรรค์ในระดับปราชญ์ระดับสูงสุดก็ไม่
สามารถทำได้
ปราชญ์ระดับจักรพรรดิสวรรค์สามารถปราบราชวงศ์หลักระดับสูงสุดได้
เพราะขอบเขต ถ้าอยู่ในระดับเดียวกัน ปราชญ์ระดับจักรพรรดิสวรรค์ส่วนใหญ่
ไม่ใช่คู่มือของราชวงศ์หลัก
นี่เป็นสาเหตุที่ราชวงศ์หลักทุกคนปรารถนาที่จะก้าวเข้าสู่ระดับจักรพรรดิ
สวรรค์
“แต่ฝ่าบาทให้ความสำคัญกับท่านหยินเหอคนนี้มาก จวนที่มอบให้อยู่ใกล้
กับเส้นตะวันเพลิงนิรันดร์ของอาณาจักร”
“ข้าจำได้ว่ามีปราชญ์ระดับจักรพรรดิสวรรค์หลายคนที่ต้องการจวนหลัง
นั้น แต่ฝ่าบาทปฏิเสธทั้งหมด ตอนนี้กลับมอบให้ท่านหยินเหอ?”
ร่างที่สามพูดด้วยความรู้สึกแปลกใจ
เส้นตะวันเพลิงนิรันดร์ของอาณาจักรเลี่ยหยาง เป็นสถานทีศักดิ์สิทธิ์
สำหรับการบ่มเพาะ ยิ่งใกล้เส้นตะวันเพลิงนิรันดร์ ประโยชน์
ก็ยิ่งมาก พระราชวังของจักรพรรดิก็สร้างอยู่บนเส้นตะวันเพลิงนิรันดร์
และจวนใหม่ที่มอบให้ท่านหยินเหอ กลับอยู่ติดกับเส้นตะวันเพลิงนิรันดร์
ถึงแม้ว่าประโยชน์ในการบ่มเพาะจะไม่เท่าพระราชวังของจักรพรรดิ แต่ก็ไม่
ต่างกันมาก
จวนของกษัตริย์หลายคน อยู่บริเวณขอบที่ได้รับอิทธิพลจากเส้นตะวัน
เพลิงนิรันดร์
จวนที่อยู่ติดกับเส้นตะวันเพลิงนิรันดร์ ไม่รู้ว่ามีกษัตริย์กี่คนที่จับตามอง
โดยเฉพาะปราชญ์ระดับจักรพรรดิสวรรค์
แต่จักรพรรดิทุกยุคทุกสมัยไม่เคยยอม มอบให้ใคร
ปล่อยให้ว่างเปล่า ดีกว่ามอบให้คนอื่น
เพราะปกติแล้ว กษัตริย์มักจะไม่ตายง่ายๆ เมื่อมอบให้แล้วอาณาจักรเลี่ย
หยางคงจะยากที่จะเอากลับคืนมา
นี่
ธิ์
“เอาล่ะ นี่เป็นการตัดสินใจของฝ่าบาท พวกเจ้าไม่มีสิทธิ์พูด”
หญิงสาวชุดเขียวมองร่างที่กำลังสนทนากัน พูดอย่างแผ่วเบา
“ขอรับ”
ร่างเหล่านั้นรีบหุบปาก
ในตอนนี้
วงแหวนเคลื่อนย้ายกาลอวกาศขนาดใหญ่ไม่ไกลนัก มีความผันผวนของ
กาลอวกาศเล็กน้อย เกิดเส้นทางกาลอวกาศจากที่ไกลโพ้น
“มาแล้ว”
ร่างหลายสิบคนที่รออยู่ ต่างก็มีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที
พวกเขาได้รับคำสั่งให้รอที่นี่ เพื่อต้อนรับท่านหยินเหอ
ฮู่!
เส้นทางกาลอวกาศก่อตัวขึ้น มีหลายร่างเดินออกมา
ผู้นำคือชายชราเคราแดง และชายหนุ่ม
“ฉื่อเป่าหวางและ…ท่านหยินเหอ?”
ร่างหลายสิบคนที่รออยู่ จำฉื่อเป่าหวางได้ทันที ส่วนชายหนุ่มทียืนเคียง
ข้างฉื่อเป่าหวาง น่าจะเป็นท่านหยินเหอ
“ข้าไม่เคยสัมผัสพลังของท่านหยินเหอมาก่อน หรือว่าเป็นราชวงศ์หลักใน
ยุคโบราณ?”
“ข้าไม่รู้”
ร่างหลายสิบคนต่างก็คิด รีบตามหญิงสาวชุดเขียวไปต้อนรับ
ฉื่
ลื่
หลินหยวนและฉื่อเป่าหวางเดินตามเส้นทางเคลื่อนย้ายกาลอวกาศ มาถึง
เมืองหลวงแห่งอาณาจักรเลี่ยหยางจากเขตชิงเฝินที่อยู่ห่างไกล
“เดินทางข้ามระยะทางไกลขนาดนี้ภายในสิบลมหายใจ ถึงแม้ว่าความ
เข้าใจในกาลอวกาศจะถึงระดับ 9 ขั้นสูงสุด ก็ไม่สามารถทำได้”
หลินหยวนคิดในใจ
เขาทิ้งร่างแยกไว้ที่เมืองชิงเฝิน สามารถรับรู้ระยะทางระหว่างร่างแยกกับ
ร่างจริงได้คร่าวๆ
“แล้วเมืองหลวงแห่งอาณาจักรเลี่ยหยาง…”
หลินหยวนสังเกตรอบๆ รู้สึกถึงแรงกดดันที่แปลกประหลาด
เมืองหลวงแห่งอาณาจักรเลี่ยหยางทั้งหมด เหมือนสมบัติล้ำค่าทีไม่เคยมี
มาก่อน แค่ทำงานเล็กน้อย ก็สามารถปราบผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิสวรรค์
ทั่วไปได้
อึ่มๆๆ
ความผันผวนที่แปลกประหลาดกวาดผ่าน อย่างลับๆ
“อย่าคิดมาก นี่คือวงแหวนรับรู้ของเมืองหลวง ป้องกันไม่ให้ผู้แข็งแกร่ง
จากอาณาจักรอื่นแอบเข้ามา”
ฉื่อเป่าหวางส่งเสียงอธิบาย
หลินหยวนพยักหน้า
เมืองหลวงเป็นพื้นที่ที่เจริญรุ่งเรืองและสำคัญที่สุดของอาณาจักรเลี่ยหยาง
เป็นพื้นที่ที่สำคัญที่สุด ผู้แข็งแกร่งทุกคนที่เข้าเมืองหลวงต้องผ่านการตรวจ
สอบหลายอย่าง
“งั้นข้าผ่านแล้ว?”
หลินหยวนถาม
“แน่นอน”
ฉื่อเป่าหวางยิ้ม
พลังตะวันเพลิงนิรันดร์ที่อุดมสมบูรณ์ในร่างกายของหลินหยวนทำให้ตัด
ความเป็นไปได้ที่ผู้แข็งแกร่งจากอาณาจักรอื่นจะปลอมตัวมา
วงแหวนรับรู้ของเมืองหลวงแห่งอาณาจักรเลี่ยหยาง แค่’ทำตามขั้นตอน’
ไม่ได้มุ่งเป้าไปที่หลินหยวนเท่านั้น แต่รวมถึงฉื่อเป่าหวางด้วย
หลังจากที่เดินออกจากเส้นทางเคลื่อนย้ายกาลอวกาศ หลินหยวนก็เห็น
หลายสิบร่างเดินมาทางนี้
“คารวะท่านหยินเหอ…”
หญิงสาวชุดเขียวที่เป็นผู้นำโค้งคำนับอย่างนอบน้อม ร่างหลายสิบคนที่อยู่
ข้างหลังก็ตะโกนตาม
พวกเขาไม่รู้ชื่อจริงของหลินหยวน เป็นราชวงศ์หลักคนใด จึงได้แต่เรียก
ว่า’ท่านหยินเหอ’ตามที่รู้
เมื่อฉื่อเป่าหวางเห็นภาพนี้ ก็ยิ้ม มองหลินหยวนแล้วพูด
“คนเหล่านี้ล้วนเป็นคนที่ฝ่าบาทส่งมาต้อนรับท่าน”
“ฝ่าบาท?”
หลินหยวนพยักหน้า
ฝ่าบาทในที่นี้ หมายถึงจักรพรรดิแห่งอาณาจักรเลี่ยหยาง เป็นผู้ที่มีพลัง
แข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรเลี่ยหยางทั้งหมด
แน่นอนว่า ความแข็งแกร่งของจักรพรรดิแห่งอาณาจักรเลี่ยหยาง มาจาก
พลังภายนอก
“ฝ่าบาทให้ความสำคัญกับท่านมาก”
ฉื่อเป่าหวางพูด
“ไปกันเถอะ ข้าจะพาท่านไปที่จวนของท่าน”
หลังจากที่ฉื่อเป่าหวางพูดจบ หญิงสาวชุดเขียวและคนอื่นๆ ก็นำหลิน
หยวนและฉื่อเป่าหวางขึ้นเรือรบ
ภายในเมืองหลวงแห่งอาณาจักรเลี่ยหยาง ห้ามเคลื่อนย้ายผ่านความว่าง
เปล่า แม้แต่ปราชญ์ระดับจักรพรรดิสวรรค์ก็ไม่มีข้อยกเว้น
หากต้องการไปที่ใด ต้องบินไปเอง หรือใช้วิธีอื่น เช่นเรือรบ
อย่างหลังต้องได้รับอนุญาตจากอาณาจักร การขับเรือรบในเมืองหลวง
เป็นสัญลักษณ์ของสถานะ
วู่ม!
เรือรบลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า มุ่งหน้าไปยังนอกพื้นที่เคลื่อนย้ายกาลอวกาศ
ในตอนนี้ ผู้แข็งแกร่งมากมายที่กำลังเข้าออกพื้นที่เคลื่อนย้ายกาลอวกาศ
ก็สังเกตเห็นเรือรบที่แล่นออกมาจากส่วนลึกของพื้นทีเคลื่อนย้ายกาลอวกาศ
“เรือรบลำนั้น…เป็นเรือรบของราชวงศ์?”
“เรือรบราชวงศ์เก้าลาย? นอกจากฝ่าบาทจะสั่งด้วยตัวเองแล้วไม่มีใคร
สามารถสั่งการเรือรบลำนี้ได้”
“เป็นใครกัน ที่ต้องใช้เรือรบราชวงศ์เก้าลายไปรับ?”
ผู้แข็งแกร่งหลายคนมองเรือรบที่จากไปด้วยความตกใจ
ครั้งล่าสุดที่ฝ่าบาทใช้เรือรบราชวงศ์เก้าลายไปรับ คือในสงครามขนาด
ใหญ่กับอาณาจักรเสวียนอิน ปราชญ์ระดับจักรพรรดิสวรรค์ทีเป็นผู้บัญชาการ
ลี่
ยิ่
มื่
ของอาณาจักรเลี่ยหยางได้รับชัยชนะอย่างยิ่งใหญ่เมื่อกลับเมืองหลวง ถึงจะได้
รับการปฏิบัติเช่นนี้
อาณาจักรเสวียนอิน เช่นเดียวกับอาณาจักรเลี่ยหยางและอาณาจักรต้า
หลิง เป็นหนึ่งในหกมหาอำนาจแห่งโลกนี้
แล้วตอนนี้?
ในช่วงหลายแสนปีที่ผ่านมา อาณาจักรเลี่ยหยางไม่ได้ทำสงครามครั้งใหญ่
กับห้าอาณาจักรอื่น ส่วนใหญ่เป็นแค่การปะทะกันเล็กน้อย ถึงแม้ว่าจะได้รับ
ชัยชนะอย่างยิ่งใหญ่ เมื่อกลับเมืองหลวงไปรับรางวัล ก็ไม่จำเป็นต้องใช้เรือรบ
ราชวงศ์เก้าลายไปรับ
บนเรือรบ หลินหยวนมองเมืองหลวงด้านล่าง
“ฮ่าๆๆๆ ข้าไม่ได้นั่งเรือรบลำนี้นานแล้ว”
ฉื่อเป่าหวางอารมณ์ดี มองหลินหยวนแล้วพูด
“ยังต้องอาศัยบารมีของท่านหยินเหอ”
ในไม่ช้า
เรือรบก็หยุดลงหน้าจวนที่โอ่อ่า
หลินหยวนและฉื่อเป่าหวางเดินลงมา หญิงสาวชุดเขียวและร่างหลายสิบ
คนก็ตามลงมา
“ท่านหยินเหอ นี่คือจวนของท่าน”
หญิงสาวชุดเขียวหยิบป้ายหยกออกมา มอบให้หลินหยวนอย่างนอบน้อม
“นี่คือป้ายหยกของจวน หลังจากที่หลอมรวมแล้ว ก็สามารถควบคุมจวน
ทั้งหมดได้”
หลินหยวนรับป้ายหยก ใช้เวลาเพียงหนึ่งลมหายใจก็หลอมรวม
นี้
นี้
ผ่านป้ายหยกนี้ หลินหยวนสามารถรับรู้ทุกอย่างในจวนนี้ และสามารถ
ควบคุมทุกอย่างในจวน รวมถึงวงแหวนขนาดใหญ่ที่ปกคลุมอยู่ทุกหนทุกแห่ง
ในจวน
วงแหวนขนาดใหญ่ของจวน มาจากวงแหวนขนาดใหญ่ของเมืองหลวง
สามารถใช้พลังของวงแหวนขนาดใหญ่ของเมืองหลวงได้เล็กน้อย
“ท่านหยินเหอ รบกวนตั้งชื่อจวนนี้ด้วย”
ฉื่อเป่าหวางพูด
“ชื่อ?”
หลินหยวนคิดสักพักแล้วพูด
“เรียกว่าจวนหยินเหอแล้วกัน”
ฉายาปราชญ์ระดับสูงสุดของเขาคือ’หยินเหอ’ การที่จวนมีชื่อว่า’หยิน
เหอ’จึงเป็นเรื่องปกติ และสะดวกมาก
ทันทีที่หลินหยวนพูดจบ ก็ควบคุมป้ายหยกของจวน สลักคำว่า’ หยิน
เหอ’ไว้บนยอดจวน
“จวนหยินเหอ?”
ร่างหลายสิบคนที่อยู่ข้างหลังคิดในใจ ปกติแล้วชื่อของจวนจะสอดคล้อง
กับฉายาของกษัตริย์
แต่หยินเหอ?
เดิมทีพวกเขายังคิดว่า’หยินเหอ’เป็นแค่ชื่อปลอม ตอนนี้หลินหยวนใช้มัน
เป็นชื่อจวน เห็นได้ชัดว่าถือว่า’หยินเหอ’เป็นฉายาอย่างเป็นทางการของตัวเอง
แล้ว
“ย่อมได้”
ฉื่
ฉื่อเป่าหวางพยักหน้า
กษัตริย์ของราชวงศ์แห่งอาณาจักรเลี่ยหยาง ส่วนใหญ่จะใช้คำว่า’ฉื่อ’นำ
หน้า เช่นฉื่อเป่าหวาง ฉี่ซงหวาง ฉีเจวี๋ยหวาง(อ่าว ใช้ชื่อผิดมาตลอดเลย
555555555555555)
แต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมด
ส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับความคิดของกษัตริย์เอง
“จวนหลังนี้ เป็นจวนของท่านหยินเหอแล้ว ไม่รู้ว่าข้ามีโอกาสเข้าไปดูหรือ
ไม่”
ฉื่อเป่าหวางยิ้มแล้วพูด
“ที่นี่อยู่ใกล้กับเส้นตะวันเพลิงนิรันดร์ของเมืองหลวง เป็นสถานทีศักดิ์สิทธิ์
สำหรับการบ่มเพาะ แต่ฝ่าบาทไม่เคยยอมมอบให้ใคร…”
“เชิญ”
หลินหยวนรีบควบคุมป้ายหยก เปิดประตูทางเข้าจวน
“พลังต้นกำเนิดตะวันเพลิงนิรันดร์ที่เข้มข้น…”
หลังจากที่เข้าไปในจวน หลินหยวนก็รู้สึกถึงพลังที่ร้อนแรงทีแผ่ซ่านไปทั่ว
ภายใต้พลังนี้ หลินหยวนรู้สึกสบายมาก เหมือนแช่อยู่ในบ่อน้ำพุร้อน การ
ทำงานของพลังสายเลือดตะวันเพลิงนิรันดร์ในร่างกายก็ราบรื่นขึ้น
“เป็นอย่างไรบ้าง?”
ฉื่อเป่าหวางมองหลินหยวนแล้วถามด้วยรอยยิ้ม
ถึงแม้ว่าจวนของเขาจะไม่มีพลังแห่งต้นกำเนิดตะวันเพลิงนิรันดร์ที่เข้มข้น
เช่นนี้ แต่ก็ไม่เลว หลินหยวนเพิ่งเคยสัมผัสสภาพแวดล้อมการบ่มเพาะเช่นนี้
เป็นครั้งแรก
“ดีมาก”
หลินหยวนสัมผัสอย่างละเอียด พูดอย่างจริงจัง
การบ่มเพาะในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ ประสิทธิภาพการตรัสรู้ของหลิน
หยวนต้องสูงมากอย่างแน่นอน
โดยเฉพาะในด้านตะวันเพลิงนิรันดร์ อาจจะก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว
“ฮ่าๆๆๆ งั้นก็ดี”
ฉื่อเป่าหวางยิ้ม
“พรุ่งนี้ฝ่าบาทจะพบกับท่าน วันนี้ท่านก็ปรับตัวก่อน”
ฉื่อเป่าหวางพูด
“อืม”
หลินหยวนพยักหน้า
ในตอนนี้
ฉื่อเป่าหวางดูเหมือนจะได้รับข่าวสารบางอย่าง รีบมองหลินหยวนแล้วพูด
“ท่านหยินเหอ ผลงานขั้นสุดท้ายของสงครามระหว่างเขตชิงเฝินกับเขต
จื่อเมิ่ง ออกมาแล้ว”