สวรรค์บันดาล: ข้าพเจ้าสร้างวิถี - บทที่ 629 ตะวันเพลิงนิรันดร์และจันทรา
เหมันต์นิรันดร์
“คารวะมหาปราชญ์หยินเหอ”
มหาปราชญ์คั่งหมาน มหาปราชญ์เฮยเย่า และมหาปราชญ์แห่งความ
โกลาหลอีกหลายคนได้พบกับหลินหยวนในไม่ช้า
ในเวลานี้หลินหยวนหันหลังให้พวกเขา กำลังปรับกฎต่างๆ ของทวีปแห่ง
ความโกลาหล
หลังจากสร้างทวีปแห่งความโกลาหลครั้งแรก ถึงแม้ว่ากาลอวกาศจะมี
เสถียรภาพแล้ว แต่กฎอื่นๆ ยังคงต้องได้รับการปรับ
มีเพียงวิธีนี้ ทวีปแห่งความโกลาหลแห่งนี้จึงจะสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น ไม่มี
อันตรายแอบแฝง
“มหาปราชญ์หยินเหอ…”
มหาปราชญ์คั่งหมาน มหาปราชญ์เฮยเย่า และมหาปราชญ์แห่งความ
โกลาหลคนอื่นๆ เห็นว่าหลินหยวนไม่ได้ตอบ พวกเขาก็ไม่กล้าถามต่อ ได้แต่ยืน
อยู่เฉยๆ
ความผันผวนของกฎอันยิ่งใหญ่ที่ส่งมาจากทวีปแห่งความโกลาหลด้าน
ล่าง ทำให้มหาปราชญ์แห่งความโกลาหลหลายคนตกใจ
“ความเข้าใจของมหาปราชญ์หยินเหอเกี่ยวกับกฎ… น่ากลัวมาก”
มหาปราชญ์แห่งความโกลาหลหลายคนรู้สึกหวาดกลัว ในระยะใกล้เช่นนี้
พวกเขารู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงอิทธิพลของหลินหยวนที่มีต่อทวีปแห่งความ
โกลาหลด้านล่าง
นี้
ทั้
“ตอนนี้ ถึงแม้ว่าร่างจริงของพวกเราจะมาถึง ใช้วิธีทั้งหมด ก็คงอยู่ได้ไม่
นานในมือของมหาปราชญ์หยินเหอ”
มหาปราชญ์เฮยเย่าคิดในใจ เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงความแตกต่างของ
ความแข็งแกร่งระหว่างมหาปราชญ์หยินเหอในตอนนี้กับมหาปราชญ์หยินเหอ
ในจักรวาล’เซียนฮวง’
“พวกเจ้ามาแล้ว”
หลินหยวนเหลือบมองมหาปราชญ์เฮยเย่าและมหาปราชญ์คั่งหมาน พูด
อย่างไม่ใส่ใจ
“นำผลึกโกลาหลมาแล้วหรือยัง?”
“นำมาแล้ว”
มหาปราชญ์เฮยเย่าพูดด้วยความเคารพเล็กน้อย ถือว่าหลินหยวนเป็นมหา
ปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ จากนั้นก็หยิบกำไลมิติออกมา
“พวกเราก็นำมาแล้ว”
เมื่อเห็นเช่นนั้น มหาปราชญ์คั่งหมาน มหาปราชญ์เทียนลู่ และมหา
ปราชญ์แห่งความโกลาหลคนอื่นๆ ก็หยิบผลึกโกลาหลที่เตรียมไว้ทันที
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้”
หลังจากที่หลินหยวนตรวจสอบเสร็จ ก็ปล่อยร่างกายหลักของมหาปราชญ์
แห่งความโกลาหลหลายคนออกมา
แน่นอนว่า อาวุธและสมบัติต่างๆ บนร่างกายหลักเหล่านั้น ถูกหลินหยวน
ยึดไว้ทั้งหมด
มหาปราชญ์คั่งหมาน มหาปราชญ์เฮยเย่า และมหาปราชญ์คนอื่นๆ คาด
การณ์ไว้แล้ว พวกเขาแค่ไถ่ร่างกายหลักคืน
ส่วนอาวุธและสมบัติที่ติดตัว?
ไม่คิดเลย
“ถ้าอย่างนั้น มหาปราชญ์หยินเหอ พวกเราขอตัวก่อน”
มหาปราชญ์เฮยเย่าพูดอย่างลองเชิง
หลังจากไถ่ร่างกายหลักคืน มหาปราชญ์เฮยเย่าก็โล่งใจถึงแม้ว่าจะรู้ว่าผู้
แข็งแกร่งอย่างหลินหยวนจะไม่ผิดสัญญา แต่ก็ยังโล่งใจอยู่ดี
“อืม”
หลินหยวนพยักหน้า มองมหาปราชญ์แห่งความโกลาหลหลายคน ทันใด
นั้นก็พูด
“ทวีปแห่งความโกลาหลที่ข้าสร้างขึ้น พวกเจ้าสนใจให้กองกำลังของพวก
เจ้าเข้ามาตั้งรกรากหรือไม่?”
ไม่ว่าจะเป็นมหาปราชญ์เฮยเย่า หรือมหาปราชญ์คั่งหมาน หรือแม้แต่มหา
ปราชญ์เทียนลู่และมหาปราชญ์รุ่นใหม่อีกสองคนเบื้องหลังย่อมมีกองกำลัง
หนุนหลัง
ไม่เหมือนกับการผงาดขึ้นอย่างรวดเร็วของหลินหยวน มหาปราชญ์แห่ง
ความโกลาหลคนอื่นๆ ล้วนมีเส้นทางการเติบโตของตัวเอง เป็นเวลายาวนาน
ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ตั้งใจสร้างกองกำลัง แต่เมื่อความแข็งแกร่งของตัวเองเพิ่มขึ้น
ก็จะก่อตัวเป็นกองกำลังอย่างเป็นธรรมชาติ
“มหาปราชญ์หยินเหอ… ไม่ถือสาที่พวกเราลงมือ?”
มหาปราชญ์เฮยเย่าดีใจ จากนั้นก็ถามอย่างระมัดระวัง
การได้ตั้งรกรากในทวีปแห่งความโกลาหลของหลินหยวนทีเกือบจะเทียบ
เท่ากับมหาปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ ย่อมเป็นเรื่องที่ดีมาก
แต่พวกเขาคิดว่าตัวเองมีเรื่องบาดหมางกับหลินหยวน จึงไม่กล้าเอ่ย
ปากขอ
“มอบผลึกโกลาหลแล้ว ก็ไม่มีอะไรแล้ว”
หลินหยวนกล่าว ความบาดหมางระหว่างเขากับมหาปราชญ์แห่งความ
โกลาหลเหล่านี้ ไม่ได้แก้ไขไม่ได้ ในเมื่อมอบผลึกโกลาหลมาแล้ว หลินหยวนก็
ไม่ได้คิดจะเอาเรื่อง
ตอนนี้ทวีปแห่งความโกลาหลเพิ่งถูกสร้างขึ้น หากต้องการพัฒนาอย่าง
รวดเร็ว ก็ขาดไม่ได้ที่จะมีกองกำลังต่างๆ มาตั้งรกราก
“ขอบคุณ”
“ข้าจะกลับไปเตรียมตัว”
มหาปราชญ์เฮยเย่าและมหาปราชญ์แห่งความโกลาหลคนอื่นๆโล่งใจ รีบ
จากไป
“2,300 ล้านก้อน”
หลังจากที่มหาปราชญ์แห่งความโกลาหลหลายคนจากไป หลินหยวนก็
มองดูสิ่งที่ได้รับอีกครั้ง
“ต่อไป ก็ฝึกฝนต่อไป พยายามก้าวเข้าสู่ขอบเขตโกลาหลโดยเร็วที่สุด”
หลินหยวนคิดในใจ เริ่มปิดบำเพ็ญเพียรอีกครั้ง
ส่วนเรื่องต่างๆ บนทวีปแห่งความโกลาหล?
หลินหยวนแค่ต้องแบ่งจิตสำนึกส่วนหนึ่งมาควบคุมสถานการณ์โดยรวม
ส่วนเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ก็มอบให้เทพธิดาทั้งสามจัดการ
โลกแห่งต้นกำเนิด อาณาจักรเลี่ยหยาง รังหยกดำ
ร่างแยกจันทราของหลินหยวนนั่งขัดสมาธิ ใช้หยกดำล้ำค่าขัดเกลาจิต
วิญญาณของตัวเอง
ที่ล้ำ
นึ่
ลี่
ที่
ในฐานะสถานที่ล้ำค่าอันดับหนึ่งของอาณาจักรเลี่ยหยาง หยกดำที่ผลิต
จากรังหยกดำ มีประโยชน์อย่างมากต่อการพัฒนาจิตวิญญาณ
“ตอนนี้ดัชนีเจตจำนงแห่งจิตใจของเราน่าจะใกล้ถึง 90 ล้านแล้ว”
หลินหยวนรู้สึกยินดี ในฐานะผู้ประจำการรังหยกดำ ตราบใดทีต้องการ ก็
สามารถใช้อำนาจในทางมิชอบได้ หลินหยวนจะไม่ทำเช่นนั้น แต่อย่างน้อยก็ไม่
ขาดแคลนหยกดำ
“อีกแปดพันปี หยกดำที่รังหยกดำสร้างขึ้นก็จะเข้าสู่ระยะเติบโตเต็มที่
ก่อนหน้านั้น ต้องระวังอาณาจักรเสวียนอิน”
หลินหยวนมองไปยังทิศทางของอาณาจักรเสวียนอิน
รังหยกดำตั้งอยู่บริเวณชายแดนระหว่างอาณาจักรเลี่ยหยางและ
อาณาจักรเสวียนอิน ถึงแม้ว่าตอนนี้จะถูกยึดครองโดยอาณาจักรเลี่ยหยาง แต่
ทุกครั้งที่ใกล้ถึงระยะเติบโตเต็มที่ ก็มักจะดึงดูดผู้แข็งแกร่งจากอาณาจักร
เสวียนอิน
ผู้แข็งแกร่งของอาณาจักรเสวียนอิน ไม่ได้คิดจะยึดครองรังหยกดำทั้งหมด
แต่ตราบใดที่บุกเข้าไปในรังหยกดำในช่วงที่หยกดำเติบโตเต็มที่ปล้นหยก
ดำที่สร้างขึ้นมาส่วนหนึ่ง ก็ถือว่าได้กำไรมากแล้ว
“ข้อมูลที่จักรพรรดิสวรรค์จื้อหยางมอบให้เรา ระบุว่าทุกครั้งทีใกล้ถึงระยะ
เติบโตเต็มที่ อาณาจักรเสวียนอิน จะไม่สงบ”
หลินหยวนคิดในใจ
สมบัติล้ำค่าที่ขัดเกลาจิตวิญญาณ?
ไม่เพียงแต่ผู้แข็งแกร่งของอาณาจักรเลี่ยหยางต้องการ ผู้แข็งแกร่งของ
อาณาจักรเสวียนอิน ก็ต้องการเช่นกัน
อาณาจักรโบราณทั้งหกปกครองอาณาเขตอันไร้ขอบเขต ในบรรดาสมบัติ
ล้ำค่าต่างๆ ที่มีผลต่อจิตวิญญาณ หยกดำถือเป็นหนึ่งในนั้น
นี่
“นี่ก็ปกติ หากไม่มีภัยคุกคามจากอาณาจักรเสวียนอิน ทำไมต้องให้ผู้
แข็งแกร่งมาประจำการที่รังหยกดำ?”
หลินหยวนคิด อาณาจักรเลี่ยหยางปฏิบัติต่อผู้แข็งแกร่งทีประจำการใน
สถานที่ล้ำค่าอย่างดี ไม่เพียงแต่มอบรางวัลจากอาณาจักร ยังสามารถนำ
ทรัพยากร 10% ที่ผลิตจากสถานที่ล้ำค่าไปได้
“เราก็ต้องระวัง”
“มิฉะนั้น หากผู้แข็งแกร่งของอาณาจักรเสวียนอิน บุกเข้ามาแย่งชิงหยก
ดำไปส่วนหนึ่ง เราต้องถูกลงโทษ ถึงแม้แต่จักรพรรดิก็ปกป้องเราไม่ได้”
หลินหยวนแบ่งจิตสำนึกส่วนหนึ่งมาสนใจการเปลี่ยนแปลงของรังหยกดำ
และพื้นที่โดยรอบ
นอกรังหยกดำ
กาลอวกาศในพื้นที่หนึ่งบิดเบี้ยวเล็กน้อย
มีร่างสองร่างยืนอยู่ มองรังหยกดำในระยะไกล
“ดูจากเวลาแล้ว หยกดำน่าจะใกล้เติบโตเต็มที่แล้ว”
ร่างทางซ้ายพูดเบาๆ
“ใกล้แล้ว”
ร่างทางขวาพูด
“ทำไม? จี๋หาน เจ้าสนใจหยกดำ?”
“สมบัติล้ำค่าเช่นหยกดำ เจ้าไม่สนใจ?”
จักรพรรดิสวรรค์จี๋หานเหลือบมองร่างทางขวา
“ข้าจำได้ว่าจิตวิญญาณของเจ้า เป่ยหยิน ในระดับจักรพรรดิสวรรค์เป็น
จุดอ่อนมาโดยตลอด หากได้หยกดำมากพอ ก็สามารถชดเชยได้อย่างสมบูรณ์”
อิทธิพลของจิตวิญญาณที่มีต่อความแข็งแกร่ง ไม่ได้โดยตรงเหมือน
ร่างกายและจิตวิญญาณ แต่หากจิตวิญญาณมีความแตกต่างก็เป็นเรื่องที่น่า
ปวดหัว
“ข้าสนใจ”
จักรพรรดิสวรรค์เป่ยหยินส่ายหน้า
“แต่สนใจแล้วจะทำอย่างไร? ได้แต่มองดู ทุกช่วงเวลา อาณาจักรเลี่ยหยาง
จะขายหยกดำมาที่นี่บ้าง แต่แย่งชิงไม่ได้เลย”
ระหว่างอาณาจักรกับอาณาจักร ก็มีการค้าขาย แต่เมื่อพูดถึงทรัพยากร
ระดับหยกดำ ทันทีที่ปรากฏ ก็ถูกราชวงศ์และจักรพรรดิสวรรค์ที่แข็งแกร่งของ
อาณาจักรเสวียนอิน แย่งชิงไป
“เมื่อไม่นานมานี้ รังหยกดำเปลี่ยนผู้ประจำการ จื้อหยางถูกย้ายไปแล้ว”
จักรพรรดิสวรรค์เป่ยหยินกล่าว
“ข้าก็รู้เรื่องนี้”
จักรพรรดิสวรรค์จี๋หานพยักหน้า
“ผู้ประจำการคนใหม่ของรังหยกดำ ชื่อหยินเหอ เป็นราชวงศ์หลัก
ราชวงศ์หลักช่างแตกต่าง”
“หยินเหอ… ว่ากันว่ามีความก้าวหน้ามากในการทำลายขีดจำกัดของ
จักรพรรดิสวรรค์ แต่ไม่ว่าอย่างไร ก็ยังไม่ก้าวเข้าสู่ขอบเขตจักรพรรดิสวรรค์”
จักรพรรดิสวรรค์เป่ยหยินกล่าว
“เจ้าหมายความว่า?”
จี๋
จักรพรรดิสวรรค์จี๋หานครุ่นคิด
“หากเป็นจื้อหยาง ข้าไม่คิดจะทำอะไรกับรังหยกดำ จื้อหยางแข็งแกร่ง
ประจำการรังหยกดำ ควบคุมขบวนพลังต่างๆ ไม่มีโอกาสเลย”
“แต่หยินเหอคนนี้…”
จักรพรรดิสวรรค์เป่ยหยินไม่ได้พูดต่อ
ความหมายนั้นชัดเจน
ราชวงศ์หลักที่เติบโตจนถึงขีดสุดคนนี้ ประจำการรังหยกดำยากที่จะ
ควบคุมได้อย่างสมบูรณ์แบบเหมือนจักรพรรดิสวรรค์จื้อหยาง
และนี่คือโอกาสของจักรพรรดิสวรรค์ทั้งสอง
“เจ้าจะทำอย่างไร?”
จักรพรรดิสวรรค์จี๋หานถามทันที
เขาก็ตระหนักว่านี่เป็นโอกาส
ตราบใดที่ทำสำเร็จ ในอนาคตพวกเขาจะไม่ขาดแคลนหยกดำ
ส่วนถ้าล้มเหลว… ก็ไม่ได้สูญเสียอะไร
“ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ตอนที่จื้อหยางประจำการรังหยกดำ ข้าเคยลอง
หลายครั้ง มีความเข้าใจเกี่ยวกับขบวนพลังป้องกันบ้าง”
“หยินเหอเพิ่งเข้ามาประจำการที่รังหยกดำ ถึงแม้ว่าจะควบคุมขบวนพลัง
ทั้งหมด แต่จะควบคุมได้อย่างคล่องแคล่ว? คงทำไม่ได้ในเวลาอันสั้น”
“พวกเราแค่ต้องแอบเข้าไปในช่วงที่ขบวนพลังทำงาน…”
จักรพรรดิสวรรค์เป่ยหยินพูดอย่างรวดเร็ว นับตั้งแต่จักรพรรดิสวรรค์จื้อ
หยางถูกย้ายไป หยินเหอเข้ามาประจำการที่รังหยกดำ เขาก็วางแผนเรื่องนี้
“แอบเข้าไป…”
จักรพรรดิสวรรค์จี๋หานลังเลเล็กน้อย
ถ้าหยินเหอรู้ตัว ปิดประตูตีสุนัข พวกเขาจะลำบาก
“ไม่ต้องกังวล หยินเหอไม่ใช่จื้อหยาง ถึงแม้ว่าจะถูกพบ ก็แค่ถอยออกมา”
จักรพรรดิสวรรค์เป่ยหยินพูดทันที
“ก็จริง”
จักรพรรดิสวรรค์จี๋หานครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง พยักหน้า
ราชวงศ์หลักเหล่านั้น การควบคุมกฎของสวรรค์และโลกด้อยกว่า
จักรพรรดิสวรรค์มาก การควบคุมขบวนพลังก็เช่นกัน
“แต่ต้องระวัง อย่าเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของพวกเรา”
จักรพรรดิสวรรค์เป่ยหยินเตือน
ระหว่างอาณาจักรกับอาณาจักร เว้นแต่จะเป็นสงครามขนาดใหญ่ มิฉะนั้น
จะหลีกเลี่ยงการต่อสู้ในระดับจักรพรรดิสวรรค์
ในเมื่อจักรพรรดิสวรรค์เป่ยหยินและจักรพรรดิสวรรค์จี๋หานตัดสินใจลงมือ
ย่อมต้องปกปิดตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง ดังนั้นถึงแม้ว่าอาณาจักรเลี่ยหยางจะ
เอาเรื่องในภายหลัง ก็สามารถปฏิเสธได้ว่าเป็นจักรพรรดิสวรรค์ของอาณาจักร
อื่น
ตราบใดที่ไม่เปิดเผยตัวตน อาณาจักรเสวียนอิน ก็จะปกป้องพวกเขา
“เข้าใจแล้ว”
จักรพรรดิสวรรค์จี๋หานพยักหน้า
รื่
นี้
เรื่องนี้ทำโดยไม่ให้อาณาจักรเสวียนอิน รู้ ย่อมต้องรักษาความลับ หลังจาก
นั้นก็ไม่สามารถยอมรับได้
นอกรังหยกดำ
จักรพรรดิสวรรค์เป่ยหยินและจักรพรรดิสวรรค์จี๋หาน จักรพรรดิสวรรค์
สองคนของอาณาจักรเสวียนอิน สังเกตการทำงานของขบวนพลังของรังหยก
ดำอย่างระมัดระวัง
“ตอนนี้แหละ”
จักรพรรดิสวรรค์เป่ยหยินหรี่ตาลง อาศัยช่วงที่ขบวนพลังทำงานหลอม
รวมเข้าไปในรังหยกดำ จักรพรรดิสวรรค์จี๋หานก็เช่นกัน
จักรพรรดิสวรรค์สองคนแอบเข้าไปทีละคน…