สวรรค์บันดาล: ข้าพเจ้าสร้างวิถี - บทที่ 662 อีกหนึ่งประโยชน์ของสถานที่

ล้ำค่า
หลังจากหลอมรวมเสาแสงแก่นแท้ทั้งหมดและควบคุมสถานที่ล้ำค่าโดย
สมบูรณ์ จิตสำนึกของหลินหยวนก็สูงขึ้นอย่างไม่สิ้นสุด ไปยัง ‘จุดเชื่อมต่อ’
ระหว่างสถานที่ล้ำค่าและโลกต้นกำเนิด
ความสัมพันธ์ระหว่างสถานที่ล้ำค่าและโลกต้นกำเนิด เหมือนกับผลไม้
และต้นแม่
สถานที่ล้ำค่าที่เพิ่งเกิดใหม่ เท่ากับผลไม้ที่กำลังจะร่วงหล่นจากต้นแม่
กำลังจะขาดออก แต่ก็ยังไม่ขาดออกโดยสมบูรณ์
ดังนั้นผ่านสถานที่ล้ำค่าเช่นนี้ ตามการเชื่อมต่อที่ยังไม่ขาดออกสามารถ
สังเกตแก่นแท้อันกว้างใหญ่ของโลกต้นกำเนิดได้
มีเพียงสถานที่ล้ำค่าที่เพิ่งเกิดใหม่เท่านั้นที่สามารถทำเช่นนี้ได้สถานที่
ล้ำค่าที่เกิดขึ้นมานานแล้ว แม้จะเป็นสถานที่ล้ำค่าระดับ 1 ก็ไม่มีความ
เกี่ยวข้องกับต้นแม่แล้ว
รังหยกดำและหน้าผามรกตที่หลินหยวนประจำการอยู่นั้นเป็นเช่นนี้ เกือบ
จะแยกตัวออกโดยสมบูรณ์แล้ว
“แก่นแท้ของโลกต้นกำเนิด?”
หลินหยวนมองไปยังระยะไกล มีรอยแยกที่ไม่สม่ำเสมอ เชื่อมต่อกับส่วน
ลึกที่สุดของโลกต้นกำเนิด
ทุกครั้งที่มีสถานที่ล้ำค่าเกิดใหม่ หลังจากหลอมรวมและควบคุมโดย
สมบูรณ์แล้ว ถึงจะมีโอกาสใช้สิ่งนี้เพื่อเข้าใจแก่นแท้ของโลกต้นกำเนิด
รั้
ที่
ที่ล้ำ
ขึ้
ทุกครั้งที่มีสถานที่ล้ำค่าปรากฏขึ้น จักรพรรดิสวรรค์ระดับสูงสุดของ
อาณาจักรโบราณต่างๆ แข่งขันกันแย่งชิงโอกาส นอกจากผลประโยชน์ใน
สถานที่ล้ำค่าจะเป็นของตัวเองแล้ว
ก็มีเหตุผลในด้านนี้ด้วย
แก่นแท้ของโลกต้นกำเนิดนั้นกว้างใหญ่ไพศาลเพียงใด?
นี่คือความผันผวนที่แม้แต่บรรพบุรุษของอาณาจักรโบราณต่างๆก็ไม่
สามารถทำซ้ำได้อย่างสมบูรณ์ สำหรับจักรพรรดิสวรรค์ระดับสูงสุดแล้ว ยิ่ง
เป็นการสะสมที่ไม่เคยมีมาก่อน
หลินหยวนมองไปที่รอยแยกที่ไม่สม่ำเสมอ มองเข้าไปในส่วนลึก
ในทันที หลินหยวนก็รู้สึกตกใจ มีความรู้ความเข้าใจที่ ‘ชัดเจน’ เกี่ยวกับ
การทำงานของแก่นแท้ของโลกต้นกำเนิด
ในสายตาของหลินหยวน แก่นแท้ของโลกต้นกำเนิดคือ ‘ต้นไม้ยักษ์’ ที่สูง
อย่างไม่สิ้นสุด ใบไม้แต่ละใบแกว่งเบาๆ มีข้อมูลความผัน
ผวนของกฎมากมาย ใบไม้นับไม่ถ้วนสะท้อนกันและกัน สอดประสานกัน
ก่อตัวเป็นโลกอันกว้างใหญ่นี้
‘ต้นไม้ยักษ์’ นั้นกว้างใหญ่และหนักแน่นจนไม่สามารถบรรยายได้ พลัง
ของหลินหยวนถือว่าเป็นจักรพรรดิสวรรค์ผู้ไร้เทียมทานในประวัติศาสตร์ของ
อาณาจักรโบราณทั้งหก แต่ต่อหน้า ‘ต้นไม้ยักษ์’ ก็ยังคงเหมือนผงธุลี
หลินหยวนยังรู้สึกว่าแม้แต่บรรพบุรุษที่อยู่เหนือทุกสิ่ง เมื่อเทียบกับ ‘ต้นไม้
ยักษ์’ ก็ยังคงเล็กจิ๋ว
หลินหยวนแค่ดูครู่เดียว ก็มีความเข้าใจมากมายหลั่งไหลเข้ามาในใจ
[ความเข้าใจท้าทายสวรรค์ การสังเกตแก่นแท้ที่ไม่รู้จักปรากฏขึ้น ทำให้
ความเข้าใจในกฎเพิ่มขึ้น…]
“แก่นแท้ของโลกต้นกำเนิด นี่คือแก่นแท้ของโลกต้นกำเนิด?”
สิ่
หลินหยวนสูดหายใจเข้าลึกๆ สังเกตทุกสิ่งทุกอย่างในรอยแยกทีไม่
สม่ำเสมอด้วยความหลงใหล
และเมื่อหลินหยวนสังเกตอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น
ภาพของแก่นแท้ของโลกต้นกำเนิดก็เปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ
ตอนเริ่มสังเกต แก่นแท้ของโลกต้นกำเนิดคือ ‘ต้นไม้ยักษ์’ ทีใหญ่โตอย่าง
ไม่สิ้นสุด กิ่งก้านและใบไม้แกว่งไกว ก่อตัวเป็นโลกอันกว้างใหญ่
หลังจากที่หลินหยวนเข้าใจบ้างแล้ว แก่นแท้ของโลกต้นกำเนิดก็กลายเป็น
เทือกเขาที่คดเคี้ยวอย่างไม่สิ้นสุด ทะลุกาลอวกาศ
เมื่อมองอย่างละเอียดอีกครั้ง ก็กลายเป็นแม่น้ำสายยาวที่ไหลผ่านอดีต
ปัจจุบัน และอนาคต อยู่ยงคงกระพันตลอดกาล ไม่สามารถทำลายได้
สุดท้ายเมื่อหลินหยวนเข้าใจ ก็กลายเป็น ‘ต้นไม้ยักษ์’ ที่ไม่มีทีสิ้นสุดอีก
ครั้ง
ภาพของแก่นแท้ของโลกต้นกำเนิดที่หลินหยวนเห็น ขึ้นอยู่กับความคิด
ของตัวเอง แก่นแท้ของโลกต้นกำเนิดไม่มีภาพทีเฉพาะเจาะจง หรือพูดได้ว่ามี
ภาพลักษณ์นับล้าน
“วิเศษ วิเศษยิ่งนัก”
หลินหยวนพึมพำ ในอดีตทุกครั้งที่มีสถานที่ล้ำค่าปรากฏขึ้นหลังจากที่
จักรพรรดิสวรรค์ระดับสูงสุดของอาณาจักรโบราณต่างๆแย่งชิงสถานที่ล้ำค่าได้
ก็เคยสังเกตแก่นแท้ของโลกต้นกำเนิดเช่นเดียวกับเขา
แต่จักรพรรดิสวรรค์ระดับสูงสุดเหล่านี้มีความเข้าใจน้อยกว่าหลินหยวน
มาก แม้ว่าจะสังเกตภาพเดียวกัน สิ่งที่รู้และสิ่งที่รู้สึกก็แตกต่างกันมาก
เหมือนกับแอปเปิ้ลตกใส่หัว บางคนสามารถเข้าใจกฎพื้นฐานได้บางคนแค่
รู้สึกว่าหัวเจ็บ
ที่
ความเข้าใจท้าทายสวรรค์ของหลินหยวน หลังจากสังเกตการทำงานที่แท้
จริงของแก่นแท้ของโลกต้นกำเนิด ความเข้าใจและผลประโยชน์ที่ได้รับ จะ
เทียบกับจักรพรรดิสวรรค์ระดับสูงสุดคนอื่นๆได้อย่างไร?
“นี่คือโอกาสที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของข้าในการแย่งชิงสถานที่ล้ำค่าครั้งนี้”
หลินหยวนมีชีวิตชีวา ตอนนี้ตัวสถานที่ล้ำค่าแห่งนี้ และสมบัติล้ำค่าที่สร้าง
ขึ้น ถือได้ว่าเป็นพลังจากภายนอก แต่การสังเกตการทำงานของแก่นแท้ของ
โลกต้นกำเนิด เป็นการเพิ่มพูนความเข้าใจของหลินหยวนเอง
หลินหยวนจมดิ่งลงในการเข้าใจการทำงานของแก่นแท้ของโลกต้นกำเนิด
และสังเกตเห็นว่ารอยแยกที่ไม่สม่ำเสมอที่เชื่อมต่อกับส่วนลึกที่สุดของโลกต้น
กำเนิดกำลังหดเล็กลงอย่างช้าๆ
“การเชื่อมต่อระหว่างสถานที่ล้ำค่าและโลกต้นกำเนิดกำลังอ่อนลง?”
หลินหยวนเข้าใจในใจ
“ตามประสบการณ์ในอดีต และความเร็วในการหดตัวของรอยแยก เรา
สามารถเข้าใจได้อีกประมาณหนึ่งหมื่นปี”
หลินหยวนคาดการณ์ในใจ
หนึ่งหมื่นปี สำหรับจักรพรรดิสวรรค์ระดับสูงสุดคนใดๆ ก็แค่ชั่วพริบตา
จักรพรรดิสวรรค์ระดับสูงสุดงีบหลับก็เกินหนึ่งหมื่นปีแล้ว
แต่หลินหยวนก็พอใจมากแล้ว
ไม่ใช่จักรพรรดิสวรรค์ระดับสูงสุดทุกคนที่จะมีโอกาสเช่นนี้
ไม่ได้เกี่ยวข้องกับพลัง ต่อให้พลังแข็งแกร่งแค่ไหน หากไม่เจอสถานที่
ล้ำค่าระดับนี้ปรากฏขึ้น ก็ไม่สามารถเข้าใจได้
หลินหยวนมาถึงโลกต้นกำเนิดนี้ได้ไม่กี่พันปี ก็ได้พบกับสถานทีล้ำค่า
ปรากฏขึ้น และบังเอิญสามารถแทนอาณาจักรเลี่ยหยางในการแย่งชิงสถานที่
ล้ำค่า ถือว่าโชคดีมากแล้ว
พิ่
ขึ้
“เรารู้สึกว่าความเข้าใจในกฎการหลอมรวมกาลอวกาศเพิ่มขึ้นอย่าง
รวดเร็ว ภายในพันปีจะสามารถบรรลุระดับ 9 ขั้นสูงสุด หนึ่งหมื่นปีมีหวังเกินขีด
จำกัดของระดับ 9 …”
หลินหยวนสังเกตภายในรอยแยก ในใจก็คิดอย่างรวดเร็ว
กฎการหลอมรวมกาลอวกาศระดับ 9 โดยทั่วไปมีแต่มหาปราชญ์เท่านั้นที่
สามารถบรรลุได้
ส่วนระดับ 9 ขั้นสูงสุด?
นั่นเป็นขอบเขตของมหาปราชญ์ผู้ไร้เทียมทาน
ถึงแม้ว่าพลังต่อสู้ของหลินหยวนจะเหนือกว่ามหาปราชญ์ผู้ไร้เทียมทาน
มาก แต่นั่นเป็นเพราะมรดกไท่จี๋แห่งความโกลาหลจักรวาลภายใน และมรดก
อื่นๆ ในด้านความเข้าใจกฎการหลอมรวมกาลอวกาศอย่างแท้จริง ยังอยู่ในขั้น
เริ่มต้นของระดับ 9
ส่วนใหญ่เป็นเพราะหลินหยวนก้าวเข้าสู่ความเข้าใจกฎการหลอมรวมกาล
อวกาศระดับ 9 ได้ไม่นาน เพียงไม่กี่ร้อยปี บวกกับการทุ่มเทความพยายามส่วน
ใหญ่ไปที่การเข้าใจไท่จี๋แห่งความโกลาหล
ดังนั้นในด้านความเข้าใจกฎการหลอมรวมกาลอวกาศจึงพัฒนาช้าลงเล็ก
น้อย
แน่นอน ที่ว่าช้าลงเล็กน้อยนี้ เมื่อเทียบกับความก้าวหน้าในด้านอื่นๆ ของ
หลินหยวน
สำหรับมหาปราชญ์ จักรพรรดิสวรรค์ระดับสูงสุดชั้นนำความก้าวหน้าของ
หลินหยวนในความเข้าใจกฎการหลอมรวมกาลอวกาศยังคงเป็นสิ่งที่ไม่อาจ
เอื้อมถึง
“เกินขีดจำกัดของระดับ 9 …”
ที่
นี้
หลินหยวนอดไม่ได้ที่จะคาดหวัง จนถึงตอนนี้ ไม่ว่าจะเป็นความว่างเปล่า
แห่งความโกลาหลหรือโลกต้นกำเนิดแห่งนี้ ขีดจำกัดของ
ความเข้าใจกฎการหลอมรวมกาลอวกาศที่ต่ำกว่าระดับ 13 คือระดับ 9 ขั้น
สูงสุด
ข้อยกเว้นเพียงอย่างเดียวคือจักรพรรดิ’เซียนฮวง’
เพียงแต่ที่จักรพรรดิ’เซียนฮวง’สามารถก้าวหน้าต่อไปในความเข้าใจกฎ
การหลอมรวมกาลอวกาศได้ เป็นเพราะการสะสมของตัวเอง และหม้อมรรคา
สุญญาทัณฑ์ระดับ 13 ที่ได้รับ
จริงๆ แล้ว ก่อนที่จะได้รับหม้อมรรคาสุญญาทัณฑ์ จักรพรรดิ’ เซียนฮวง’ก็
มีความเข้าใจกฎการหลอมรวมกาลอวกาศระดับ 9 ขั้นสูงสุดแล้ว การทำงาน
ของกฎในหม้อมรรคาสุญญาทัณฑ์เป็นเพียงตัวเร่งปฏิกิริยา กุญแจสำคัญยังคง
อยู่ที่ตัวจักรพรรดิ’เซียนฮวง’เอง
“ความเข้าใจกฎการหลอมรวมกาลอวกาศที่เกินระดับ 9 จะส่งผลกระทบ
อย่างมากต่อกฎความโกลาหลของเรา”
หลินหยวนคิดในใจอย่างเงียบๆ กาลอวกาศมาจากความโกลาหล การ
พัฒนากาลอวกาศ ก็เท่ากับพัฒนาความโกลาหลในระดับ 1
ในระดับของหลินหยวน ระบบการฝึกฝนต่างๆ สอดประสานกันอย่าง
สมบูรณ์แบบ การพัฒนาด้านใดด้านหนึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อด้านอื่นๆ
ในสถานที่ล้ำค่า
ในขณะที่หลินหยวนเข้าใจแก่นแท้ของโลกต้นกำเนิด ก็แยกร่างอวตารออก
มา รวบรวมหมอกสีทองในที่ต่างๆ
หมอกสีทองเป็นสมบัติล้ำค่าที่สร้างขึ้นในสถานที่ล้ำค่าแห่งนี้กระจายอยู่
ตามที่ต่างๆ ในสถานที่ล้ำค่า แม้ว่าจักรพรรดิสวรรค์ระดับสูงสุดของอาณาจักร
โบราณต่างๆ จะค้นหามาหนึ่งหรือสองพันปีแล้วก็ยังมีอีกมากที่ยังไม่ถูกค้นพบ
ทั้
แต่หลังจากหลินหยวนหลอมรวมเสาแสงแก่นแท้ทั้งหมดแล้ว ก็ควบคุม
สถานที่ล้ำค่าโดยสมบูรณ์ หมอกสีทองที่ซ่อนอยู่ในที่ต่างๆสำหรับหลินหยวน
แล้วก็เหมือนกับการพลิกฝ่ามือดูลายเส้น ชัดเจนทุกอย่าง
“อาวุธและสมบัติล้ำค่าเหล่านี้…”
หลินหยวนพลิกมือขวา สมบัติมากมายปรากฏขึ้นต่อหน้า ล้วนเป็นของที่
จักรพรรดิสวรรค์ระดับสูงสุดของอาณาจักรโบราณต่างๆ ทีสลายไปในมือของ
หลินหยวนทิ้งไว้
เนื่องจากเข้าร่วมการแย่งชิงสถานที่ล้ำค่า จักรพรรดิสวรรค์ระดับสูงสุด
เหล่านี้จึงไม่ได้นำสมบัติติดตัวมามากนัก แต่จำนวนรวมกันก็มาก
จักรพรรดิสวรรค์ระดับสูงสุดที่สลายไปในมือของหลินหยวนหากรวมร่าง
ต่อสู้หลายร่าง คาดว่าเกินร้อยคน
จักรพรรดิสวรรค์ระดับสูงสุดของอาณาจักรโบราณทั้งหกที่เข้าร่วมการแย่ง
ชิงสถานที่ล้ำค่า รวมกันแค่เจ็ดหรือแปดสิบคน แต่ละคนมีร่างต่อสู้หลายร่าง
ร่างต่อสู้ของจักรพรรดิสวรรค์ระดับสูงสุดมากกว่าร้อยร่าง ต่อให้พกติดตัว
แค่อาวุธ อาวุธระดับจักรพรรดิสวรรค์ระดับสูงสุดหนึ่งหรือสองร้อยชิ้น ก็ถือเป็น
ทรัพย์สมบัติมหาศาลแล้ว
“น่าเสียดายที่จักรพรรดิสวรรค์ระดับสูงสุดเหล่านี้ล้วนเป็นระดับสูงของ
อาณาจักรโบราณต่างๆ ไม่อนุญาตให้ตัวเองถูกจับเป็นดังนั้นจึงแลกค่าไถ่ไม่
ได้…”
หลินหยวนส่ายหัวในใจ
หากเป็นไปได้ เขาไม่อยากสังหารร่างต่อสู้ของจักรพรรดิสวรรค์ระดับ
สูงสุดเหล่านี้ เก็บไว้แลกค่าไถ่จะดีกว่า
แต่ผู้ที่สามารถฝึกฝนจนถึงระดับจักรพรรดิสวรรค์ระดับสูงสุดได้ล้วนเป็น
คนรักษาหน้า พวกเขายอมสูญเสียร่างต่อสู้เพื่อสู้ตาย ดีกว่าแบกรับชื่อเสียงที่
พ่ายแพ้และถูกจับเป็น
ยิ่
ที่
โดยเฉพาะอย่างยิ่งจักรพรรดิสวรรค์ฝูซู ในฐานะจักรพรรดิสวรรค์ที่
แข็งแกร่งที่สุด… ในประวัติศาสตร์ของอาณาจักรโบราณทั้งหก ยังไม่เคยมี
จักรพรรดิสวรรค์ที่แข็งแกร่งที่สุดถูกจับเป็นมาก่อน
“หมอกสีทอง…”
ในบรรดาสมบัติมากมาย ย่อมมีหมอกสีทอง เพราะเป็นสมบัติล้ำค่าที่สร้าง
ขึ้นในสถานที่ล้ำค่าแห่งนี้ ตราบใดที่เป็นจักรพรรดิสวรรค์ระดับสูงสุด ก็ได้รับมา
บ้างไม่มากก็น้อย
หลังจากเก็บหมอกสีทองแล้ว หลินหยวนก็มองสมบัติส่วนสุดท้าย
นี่คือสมบัติที่หลินหยวนให้ความสำคัญมากที่สุด…
อาวุธลับของอาณาจักรโบราณต่างๆ
ก่อนเข้าสู่สถานที่ล้ำค่า อาณาจักรโบราณต่างๆ ได้มอบอาวุธลับบางส่วน
ให้กับจักรพรรดิสวรรค์ระดับสูงสุดชั้นนำ
อาวุธลับเหล่านี้มาจากบรรพบุรุษต่างๆ ถึงแม้ว่าจะด้อยกว่าอาวุธระดับ 13
มาก แต่ก็ใช้งานได้ง่าย
“อาวุธลับของอาณาจักรต้าฝู…”
หลินหยวนมีสีหน้าเคร่งขรึมเล็กน้อย มองไปที่บางส่วน
อาวุธลับของอาณาจักรต้าฝู ส่วนใหญ่มาจากจักรพรรดิสวรรค์ฝูซู
จักรพรรดิสวรรค์ที่แข็งแกร่งที่สุดผู้นี้เป็นความหวังของอาณาจักรต้าฝูในการ
แย่งชิงสถานที่ล้ำค่าแห่งนี้ จึงนำอาวุธลับทีแข็งแกร่งที่สุดและมากที่สุดติดตัว
มา
“บรรพบุรุษของอาณาจักรต้าฝู…”
หลินหยวนจ้องมองดาบไม้เล่มหนึ่ง ดาบไม้เล่มนี้ดูเรียบง่าย แต่ภายในกลับ
มีคมที่รุนแรง เมื่อใช้ แม้แต่หลินหยวนก็ต้องหลบ
นี้
“ดาบไม้เล่มนี้ สลักโดยบรรพบุรุษของอาณาจักรต้าฝู?”
หลินหยวนคาดเดาในใจ เขาไม่รู้เลยว่าคมดาบในดาบไม้มาจากไหน มีแก่น
แท้แบบใด แค่รู้สึกว่าไม่ควรปะทะด้วย
“อาวุธลับของอาณาจักรต้าฝู มีแต่ผู้แข็งแกร่งของอาณาจักรต้าฝูเท่านั้นที่
ใช้ได้ ต่อให้เราได้มาก็ไม่มีประโยชน์”
หลินหยวนถอนหายใจ อาวุธลับของอาณาจักรโบราณต่างๆล้วนมีพลังของ
บรรพบุรุษอยู่ นอกจากลูกหลานของบรรพบุรุษแล้ว ผู้แข็งแกร่งคนอื่นได้มาก็
ใช้ไม่ได้
“เก็บไว้แลกสมบัติอื่น”
หลินหยวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง คิดในใจ
ถึงแม้ว่าอาวุธลับเหล่านี้จะไม่มีประโยชน์กับหลินหยวน แต่อาณาจักรที่
เกี่ยวข้องต้องอยากไถ่คืน การที่อาวุธลับของอาณาจักรตัวเองตกไปอยู่ในมือคน
อื่น ถือเป็นความอัปยศสำหรับอาณาจักรโบราณต่างๆ
หลินหยวนสามารถใช้โอกาสนี้เรียกร้องเงื่อนไขที่ ‘มากเกินไป’ ได้
เหลือเวลาอีกสองร้อยปีก่อนการแย่งชิงสถานที่ล้ำค่าจะสิ้นสุดลง
ตามกฎของการปรากฏตัวของสถานที่ล้ำค่าในอดีต ช่วงเวลานีจักรพรรดิ
สวรรค์ระดับสูงสุดของอาณาจักรโบราณต่างๆ มักจะเผชิญหน้ากัน ตึงเครียด
อาจเกิดการต่อสู้ครั้งใหญ่ได้ทุกเมื่อ
แต่ตอนนี้ในสถานที่ล้ำค่ากลับว่างเปล่า
มีเพียงจักรพรรดิสวรรค์ระดับสูงสุดสิบเอ็ดคนของอาณาจักรเลี่ยหยางที่
กำลังเดินเล่น
“จักรพรรดิสวรรค์ระดับสูงสุดของอาณาจักรโบราณอีกห้าแห่งล้วนออกไป
หมดแล้ว”
นึ่
ขึ้
จักรพรรดิสวรรค์หงเหลียนสังเกตอยู่ครู่หนึ่ง กล่าวขึ้น
“พลังของจักรพรรดิสวรรค์หยินเหอน่ากลัวเกินไป สมกับเป็นจักรพรรดิ
สวรรค์ผู้ไร้เทียมทาน”
จักรพรรดิสวรรค์จื้อหยางถอนหายใจ เขาเป็นผู้ประจำการคนก่อนของรัง
หยกดำ เป็นคนแรกที่ได้พบกับหลินหยวนในบรรดาจักรพรรดิสวรรค์ระดับ
สูงสุดในที่เกิดเหตุ แต่ก็เป็นเช่นนี้ ความตกใจในใจยิ่งมากขึ้น
ใครจะคิดว่าเชื้อพระวงศ์หนุ่มคนนั้นในตอนนั้น จะเติบโตมาถึงระดับนี้?
จักรพรรดิสวรรค์จื้อหยางรู้สึกโชคดี โชคดีที่ตอนนั้นไม่ได้สร้างความ
ลำบากใจให้กับจักรพรรดิสวรรค์หยินเหอ
มิฉะนั้นตอนนี้?
ถึงแม้ว่าจะอยู่ในอาณาจักรเลี่ยหยางเหมือนกัน จักรพรรดิสวรรค์หยินเหอ
ไม่น่าจะลงมือกับเขาต่อหน้าธารกำนัล แต่หากทำให้ผู้แข็งแกร่งระดับนี้ไม่
พอใจ ชีวิตของเขาในอนาคตคงลำบากแน่
“ใช่ จักรพรรดิสวรรค์ผู้ไร้เทียมทาน”
จักรพรรดิสวรรค์ระดับสูงสุดคนอื่นๆ รู้สึกตกใจอย่างบอกไม่ถูก
จักรพรรดิสวรรค์ผู้ไร้เทียมทานไม่ใช่ขอบเขต แต่เป็นคำเรียกขาน
คำเรียกขานของจักรพรรดิสวรรค์หยินเหอ
หมายถึงไร้เทียมทานในบรรดาจักรพรรดิสวรรค์
คำเรียกขานเช่นนี้ ตั้งแต่ก่อตั้งอาณาจักรต้าฝู อาณาจักรโบราณอีกห้าแห่ง
ปรากฏขึ้นทีละอาณาจักร ก็ไม่เคยปรากฏมาก่อน
ในประวัติศาสตร์ อาณาจักรโบราณทั้งหกเคยมีจักรพรรดิสวรรค์ที่
แข็งแกร่งที่สุดที่แข็งแกร่งมากในด้านใดด้านหนึ่ง แต่ยังห่างไกลจากคำว่าไร้
เทียมทาน
นี้
ที่
สิ้
คำว่าไร้เทียมทานสองคำนี้นอกจากแรงกดดันอย่างที่สุด ยังมีความสิ้นหวัง
ของจักรพรรดิสวรรค์ที่แข็งแกร่งที่สุดคนอื่นๆ ที่มีต่อจักรพรรดิสวรรค์หยินเหอ
ความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล
ส่วนลึกของทวีปแห่งความโกลาหลหยินเหอ
หลินหยวนนั่งขัดสมาธิ มีหม้อขนาดเล็กเท่าฝ่ามือลอยอยู่ข้างหน้า
ร่างจริงในโลกต้นกำเนิดกำลังเข้าใจการทำงานของแก่นแท้ของโลกต้น
กำเนิด ส่วนร่างจริงในความว่างเปล่าแห่งความโกลาหลกำลังเข้าใจการทำงาน
ของกฎในหม้อมรรคาสุญญาทัณฑ์
ถึงแม้ว่าหลินหยวนจะไม่สามารถเข้าใจการทำงานของแก่นแท้ของความ
ว่างเปล่าแห่งความโกลาหลได้ แต่สิ่งมีชีวิตแห่งกาลเวลาระดับ 13 ต้องเข้าใจได้
การทำงานของกฎในอาวุธระดับ 13 อย่างหม้อมรรคาสุญญาทัณฑ์ ต้องอ้างอิง
การทำงานของแก่นแท้ของความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล
หลินหยวนเข้าใจหม้อมรรคาสุญญาทัณฑ์ ถึงแม้ว่าผลจะไม่ดีเท่าการเข้าใจ
แก่นแท้ของความว่างเปล่าแห่งความโกลาหลโดยตรงแต่ก็ไม่ได้แตกต่างกันมาก
นัก
“โลกต้นกำเนิด ความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล…”
หลินหยวนสังเกตหม้อมรรคาสุญญาทัณฑ์อย่างละเอียด เทียบกับการ
ทำงานของแก่นแท้ของโลกต้นกำเนิด มีความเข้าใจผุดขึ้นมาในหัวอย่างต่อ
เนื่อง
“แก่นแท้ของกาลอวกาศในมิติที่แตกต่างกัน…”
หลินหยวนรู้สึกว่าความเข้าใจในกฎการหลอมรวมกาลอวกาศของตัวเอง
กำลังพุ่งสูงขึ้น ดีกว่าการเข้าใจหม้อมรรคาสุญญาทัณฑ์เพียงอย่างเดียวมาก
นอกจากความเข้าใจกาลอวกาศแล้ว หลินหยวนยังพัฒนาในด้านกฎอื่นๆ
ด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ การทำงานของแก่นแท้ของโลกต้นกำเนิด บวกกับ
ความเข้าใจท้าทายสวรรค์ของหลินหยวน
ผลที่ได้นั้นมากกว่าหนึ่งบวกหนึ่งเท่ากับสองมาก
นี่คือการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ
เวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า
ในพริบตาก็ผ่านไปสองร้อยปี