สวรรค์บันดาล: ข้าพเจ้าสร้างวิถี - บทที่ 78 แยกสวรรค์และปฐพี

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์เป็นสถานที่สำหรับบูชาศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ประจำชาติ

36 ประเทศในดินแดนกลาง มีศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ประจำชาติ 36 ชิ้น จึงมีดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ 36 แห่งเช่นกัน สำหรับราชวงศ์ของ 36 ประเทศ การบูชาศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์เป็นเรื่องที่สำคัญกว่าการบูชาบรรพบุรุษและจักรพรรดิองค์ก่อนๆ

หลินหยวนมีอำนาจเด็ดขาดในราชวงศ์ต้าหยาน และสามารถต้านทานแรงกดดันจากราชสำนัก จึงสามารถเลื่อนการบูชาศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ออกไปได้กว่าห้าสิบปี

ถึงกระนั้น เครื่องสังเวยมนุษย์ที่มีชีวิตที่ส่งไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ทุกปีก็ไม่เคยลดลงเลยแม้แต่น้อย หลินหยวนก็ทำเป็นมองไม่เห็น เช่น การสืบทอดบัลลังก์ศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์อาจไม่สนใจ แต่หากเครื่องสังเวยมนุษย์ที่มีชีวิตขาดแคลนไปแม้แต่น้อยนิด ก็จะทำให้ศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์สังเกตเห็นได้

เมื่อถึงเวลานั้น ศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์จะตื่นขึ้นและออกตามหาเครื่องสังเวยเอง ผลที่ตามมาคือ ราชวงศ์ต้าหยาน จะรับมือได้ยาก เพราะเมื่อศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ตื่นขึ้นเอง จำนวนเครื่องสังเวยที่ต้องการจะมากกว่าช่วงที่หลับใหลอย่างแน่นอน

ดังนั้น ก่อนที่จะมีพลังมากพอที่จะปราบศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ การรักษาสภาพปัจจุบันและซื้อเวลาเพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้มากขึ้นจึงเป็นทางเลือกที่ถูกต้องที่สุด อย่างน้อยหลินหยวนก็สามารถควบคุมสถานการณ์และเลือกเวลาลงมือได้ เช่นตอนนี้ เป็นโอกาสที่ดีที่หลินหยวนคิดว่าเหมาะสมในการลงมือ ใช้โอกาสในการบูชา ล่อศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ออกมา แล้วลงมือเมื่อมันกำลัง ‘กิน’

“ศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์”

หลังจากหลินหยวนตกลงที่จะบูชาศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ เสนาบดีกรมพิธีการและขุนนางคนอื่นๆ ก็รีบไปเตรียมพิธีกรรมต่างๆ ที่จำเป็นสำหรับการบูชา ส่วนหลินหยวนกลับไปที่ท้องพระโรงและครุ่นคิดเกี่ยวกับ ‘ศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์’

เมื่อตัดสินใจที่จะลงมือกับศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์แล้ว หลินหยวนก็ต้องเตรียมการอย่างรอบคอบ จากการอ่านความทรงจำของ ‘ศาสตราวุธปีศาจ’ จำนวนมาก หลินหยวนมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ทั้ง 36 ชิ้น ไม่ต้องพูดถึงความแข็งแกร่ง หลินหยวนมั่นใจว่าเขาไม่ด้อยไปกว่าศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ชิ้นใด

สิ่งที่หลินหยวนต้องระวังคือไพ่ใบสุดท้ายของศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ การหลอมรวมกับสวรรค์และปฐพี ไม่ว่าจะเป็นศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์หรือศาสตราวุธปีศาจ โดยพื้นฐานแล้วคือการแสดงออกภายนอกของแก่นแท้ของกฎเกณฑ์ของสวรรค์และปฐพี ในเมื่อเป็นการแสดงออกภายนอก เมื่อถึงเวลาจำเป็น ก็สามารถหลอมรวมกลับคืนได้

ร่างกายของศาสตราวุธปีศาจแตกหัก ไม่สมบูรณ์ จึงไม่สามารถกลับคืนสู่สวรรค์และปฐพีได้ แต่ศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์แตกต่างออกไป ตราบใดที่ศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ต้องการ ก็สามารถหลอมรวมกับสวรรค์และปฐพีได้อย่างสมบูรณ์ ในสถานะนี้ ต่อให้หลินหยวนแข็งแกร่งขึ้นเป็นร้อยเป็นพันเท่า เว้นแต่จะทำลายสวรรค์และปฐพีได้ ก็ไม่สามารถทำอะไรได้

แน่นอน หากไม่จำเป็นจริงๆ ไม่มีทางถอย ศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์จะไม่เลือกที่จะกลับคืนสู่สวรรค์และปฐพี เพราะเมื่อทำเช่นนั้น จิตสำนึกของศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์จะถูกชำระล้างโดยจิตสำนึกของสวรรค์และปฐพี พูดง่ายๆ ก็คือจะถูก ‘ฟอร์แมต’ แม้ว่าจะหลุดออกจากสวรรค์และปฐพีอีกครั้งในอีกพันปีต่อมา ศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ชิ้นนี้ก็ไม่ใช่ศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ชิ้นเดิมอีกต่อไป เพราะจิตสำนึกภายในได้เปลี่ยนไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม ในเมื่อหลินหยวนเลือกที่จะลงมือกับศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ เขาก็จะไม่ยอมปล่อยให้มันกลับคืนสู่สวรรค์และปฐพี

หนึ่งในเป้าหมายหลักของหลินหยวนในการลงมือคือการปราบศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ เพื่อที่จะเข้าใจแก่นแท้ของกฎเกณฑ์ที่อยู่ในนั้น ตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา แก่นแท้ของกฎเกณฑ์จากเศษศาสตราวุธปีศาจจำนวนมากได้ช่วยหลินหยวนอย่างมาก นี่เป็นเพียงศาสตราวุธปีศาจ ซึ่งก็คือเศษศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ หากเป็นศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ที่สมบูรณ์ แก่นแท้ของกฎเกณฑ์ที่สมบูรณ์จะช่วยหลินหยวนได้มากเพียงใด? อย่างน้อยก็สามารถผลักดันเขาไปสู่ระดับ 4 ได้ ไม่ใช่ระดับ 4 ธรรมดา แต่เป็นระดับ 4 ที่ใช้แก่นแท้ของกฎเกณฑ์เป็นรากฐาน

“ในเมื่อศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์สามารถหลอมรวมกับสวรรค์และปฐพีได้ ข้าก็จะแยกสวรรค์และปฐพีออกจากกัน”

หลินหยวนมีแววตาสงบนิ่ง หลังจากมาถึงโลกนี้ได้แปดสิบปี หลินหยวนได้เข้าใจเศษศาสตราวุธปีศาจจำนวนมาก และด้วยความเข้าใจท้าทายสวรรค์ เขาได้สร้างเทคนิคลับในการแยกสวรรค์และปฐพี โดยใช้ศาสตราวุธปีศาจ 81 ชิ้นเป็นแกนกลาง ปิดผนึกพื้นที่หนึ่งโดยสิ้นเชิง ซึ่งก็คือการแยกสวรรค์และปฐพี เพียงแต่ ‘การปิดผนึก’ นี้มีเวลาจำกัด สวรรค์และปฐพีมีความสามารถในการฟื้นฟู ด้วยวิธีการของหลินหยวน สามารถปิดผนึกได้มากที่สุดหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น ซึ่งก็คือการแยกสวรรค์และปฐพีเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง

การที่จักรพรรดิต้าหยานจะไปบูชาศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์กลายเป็นเรื่องสำคัญที่สุดของราชสำนัก ในเมื่อเป็นการบูชา ก็ต้องเตรียมเครื่องสังเวยจำนวนมาก เครื่องสังเวยสำหรับบูชาศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์คือมนุษย์ที่มีชีวิต และต้องเป็นผู้ฝึกตนที่มีพลังชีวิตที่แข็งแกร่ง

ตั้งแต่หลินหยวนขึ้นครองราชย์ แม้ว่าจะไม่ได้ลดจำนวนเครื่องสังเวย แต่ก็พยายามเลือกนักโทษประหารและนักโทษที่มีโทษหนักเป็นเครื่องสังเวย หากจำนวนยังไม่เพียงพอ ก็จะเกณฑ์จากประชาชน ตราบใดที่สมัครใจเป็นเครื่องสังเวย พ่อแม่ ลูก ฯลฯ จะได้รับการดูแลจากราชสำนัก ผู้สูงอายุจะได้รับการดูแลจากต้าหยาน ส่วนลูกหลานจะมีสิทธิพิเศษในการศึกษา การเข้ารับราชการ และการเข้าร่วมกองทัพ

นโยบายนี้เคยก่อให้เกิดข้อถกเถียงในราชสำนัก ขุนนางหลายคนคิดว่าไม่จำเป็น ปล่อยให้ชาวบ้านเป็นเครื่องสังเวยบูชาศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์เป็นเกียรติของพวกเขา เพราะเมื่อดำเนินนโยบายนี้ ภาระของคลังหลวงจะเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน แต่ภายใต้อำนาจของหลินหยวน นโยบายนี้ก็ยังคงดำเนินต่อไป

ขั้นตอนการบูชาศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์นั้นซับซ้อนมาก ขุนนางต่างยุ่งอยู่ครึ่งวันกว่าจะเริ่มพิธีบูชาครั้งสุดท้าย หลินหยวนในฐานะจักรพรรดิ เดินนำหน้าไปยังใจกลางสุสานของดินแดนศักดิ์สิทธิ์

หลายชั่วโมงต่อมา หลินหยวนมองไปที่ใจกลางแท่นบูชาด้วยแววตาลึกซึ้ง ในความรู้สึกของเขา มีพลังลมปราณที่ยิ่งใหญ่มหาศาลราวกับภูเขาและท้องทะเล พุ่งออกมา พลังลมปราณนี้ดุร้ายและน่าเกรงขาม คมและรุนแรง เหนือกว่าศาสตราวุธปีศาจชิ้นใดที่หลินหยวนเคยเห็น แม้แต่ ‘ขวานแยกสวรรค์’ ที่มีความสมบูรณ์ถึงเก้าในสิบ ก็ยังเทียบไม่ได้กับพลังลมปราณนี้

เป็นเวลาแปดพันปีแล้วที่ศาสตราวุธปีศาจเหล่านั้นไม่มีความก้าวหน้า แต่ศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ทั้ง 36 ชิ้นได้กลืนกินพลังชีวิตและจิตวิญญาณของผู้คนอย่างต่อเนื่อง ค่อยๆ เพิ่มพลังขึ้น แปดพันปีผ่านไป หยดน้ำกัดกร่อนหิน พลังของพวกมันจึงเหนือกว่าในอดีต ยิ่งกว่านั้น ศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ทั้ง 36 ชิ้นนี้ล้วนเป็นผู้ที่ต่อสู้อย่างดุเดือดและรอดชีวิตจากสงครามศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์นับร้อยชิ้นเมื่อแปดพันปีก่อน จึงเป็นศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์นับร้อยชิ้น

“หอกสุริยันจันทรา”

หลินหยวนมีสีหน้าแปลกใจเล็กน้อย ศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ประจำชาติของราชวงศ์ต้าหยาน คือหอกสุริยันจันทรา ซึ่งเป็นหนึ่งในศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ที่เชี่ยวชาญด้านการโจมตีมากที่สุดในบรรดาศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ทั้ง 36 ชิ้น ในสงครามศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ครั้งนั้น หอกสุริยันจันทราได้แทงทะลุศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์อย่างน้อยเจ็ดหรือแปดชิ้น ซึ่งเป็นพลังที่น่าเกรงขามอย่างยิ่ง

“เอาล่ะ พวกเจ้าออกไปได้แล้ว เรามีเรื่องจะคุยกับศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์”

หลินหยวนรู้สึกว่าหอกสุริยันจันทราใกล้จะปรากฏตัวและกลืนกินเครื่องสังเวยแล้ว จึงหันไปมองขุนนางและเชื้อพระวงศ์

“พ่ะย่ะค่ะ เช่นนั้นพวกกระหม่อมขอตัวก่อน”

เดิมทีทุกคนก็รู้สึกหายใจไม่ออกอยู่แล้ว เพราะพลังลมปราณของหอกสุริยันจันทราค่อยๆ แผ่ออกมา มนุษย์ธรรมดาจึงยากที่จะทนได้ เหตุผลของหลินหยวนก็สมเหตุสมผลมาก ราชวงศ์ต้าหยาน เป็น ‘ตัวแทน’ ที่ศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์เลือก และหลินหยวนในฐานะจักรพรรดิ ผู้ที่มีสถานะสูงสุดในราชวงศ์ การอยู่ตามลำพังกับศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์จึงเป็นเรื่องปกติ

ในไม่นาน นอกจากหลินหยวนแล้ว ทุกคนก็ออกไปอย่างเคารพ ในชั่วขณะหนึ่ง บนแท่นบูชาขนาดใหญ่และกว้างขวาง เหลือเพียงหลินหยวนและเครื่องสังเวยมนุษย์ที่มีชีวิตที่คุกเข่าอยู่ไกลๆ

เครื่องสังเวยมนุษย์ที่มีชีวิตในการบูชาครั้งนี้ล้วนเป็นนักโทษประหารจากที่ต่างๆ เพื่อให้แน่ใจว่าการบูชาจะราบรื่น นักโทษประหารเหล่านี้จึงหมดสติไปแล้ว

หลินหยวนยืนรอศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ปรากฏตัวอย่างเงียบๆ ในเวลานี้ หลินหยวนเก็บซ่อนพลังลมปราณ แม้แต่ศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่สามารถตรวจจับความผิดปกติได้ มิฉะนั้น ด้วยความแข็งแกร่งของพลังชีวิตของหลินหยวน หอกสุริยันจันทราคงคลั่งไปแล้ว คงไม่ ‘ช้า’ เช่นนี้หรอก?

โครม!

ภายใต้สายตาของหลินหยวน มังกรที่มีความยาวร้อยจ้าง มีสุริยันและจันทราล้อมรอบ ค่อยๆ บินออกมา

“มังกร?”

หลินหยวนหรี่ตาลงเล็กน้อย ไม่ใช่มังกร ที่เรียกว่า ‘มังกร’ เป็นเพียงภาพลวงตาที่เกิดจากพลังลมปราณของศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ หลินหยวนเห็นหอกยาวเลือนรางลอยอยู่ที่แกนกลางของภาพลวงตา ‘มังกร’

ศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ หอกสุริยันจันทรา

หลินหยวนมีสีหน้าเคร่งขรึมเล็กน้อย นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเห็นศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ ในความทรงจำของ ‘ศาสตราวุธปีศาจ’ เขาเคยเห็นศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์มากมาย แม้แต่ภาพหอกสุริยันจันทราพุ่งออกมาก็เคยเห็นมาแล้วหลายครั้ง แต่ภาพก็เป็นเพียงภาพ เมื่อเทียบกับหอกสุริยันจันทราจริงๆ แล้ว มันก็เหมือนกับแสงหิ่งห้อยเทียบกับแสงจันทร์

“ฮู่!”

หอกสุริยันจันทราสั่นเล็กน้อย ภาพลวงตามังกรร้อยจ้างอ้าปากขนาดใหญ่แล้วสูดลมหายใจไปทางเครื่องสังเวยเบาๆ ทันใดนั้น พลังชีวิตและจิตวิญญาณจำนวนมากก็ถูกกลืนเข้าไปในปากมังกร

“เครื่องสังเวยครั้งนี้ ไม่เลว”

หอกสุริยันจันทราส่งคลื่นจิตที่ทรงพลังออกมา เห็นได้ชัดว่าค่อนข้างพอใจ

“เจ้าเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่?”

หอกสุริยันจันทราเหมือนจะรู้สึกถึงบางอย่าง จึงส่งคลื่นจิตออกมาอีกครั้ง

“ใช่”

หลินหยวนพยักหน้า

“ถ้าเช่นนั้น…”

หอกสุริยันจันทราสั่นไหว พลังลมปราณลึกลับพุ่งลงมา

จักรพรรดิทุกองค์จะถูกตีตราด้วยตราประทับของศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ในช่วงพิธีบูชา เป็นทั้งการข่มขู่และการจำกัด หลินหยวนยังไม่ได้เปลี่ยนเส้นเอ็นและชำระล้างไขกระดูกให้จักรพรรดิไท่ซ่างก็เพราะกังวลเกี่ยวกับตราประทับของศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์นี้

“ช้าก่อน”

หลินหยวนเห็นดังนั้นจึงพูดขึ้นทันที ในขณะที่หลินหยวนพูดคำว่า ‘ช้า’ เขาก็ยกเท้าขวาขึ้นก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว เมื่อหลินหยวนพูดคำว่า ‘ก่อน’ จบ เท้าขวาก็ลงพื้น โดยมีแท่นบูชาเป็นศูนย์กลาง

สวรรค์และปฐพีโดยรอบก็ถูกแยกออกจากกัน

(จบตอน)

……..

หมายเหตุ:

[จ้าง ในที่นี้หมายถึงหน่วยวัดความยาวที่ใช้ในสมัยโบราณ ซึ่งมีความยาวประมาณ 3.33 เมตร (ร้อยจ้าง จะหมายถึง ระยะทางประมาณ 333 เมตร)]