สวรรค์บันดาล: ข้าพเจ้าสร้างวิถี - บทที่ 790 จ้าวฯ ในตำนานจากกาลอวกาศ

ที่แตกต่างกัน
“เจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎเกณฑ์สูงสุด…ไม่ต้องการให้เรา
ปีนขั้นบันไดหยกขาวต่อไป?”
สายตาหลินหยวนลึกล้ำ
มองไปยังมิติอนันต์ไร้สิ้นสุด
ตามปกติแล้ว ‘อนันตทุกข์’ ที่เกี่ยวข้องกับทุกข์นั้น จ้าวฯ แต่ละตนล้วน
ประสบกับสิ่งที่แตกต่างกัน
แต่ตอนนี้ จ้าวฯ ในตำนานทุกตนที่อยู่เหนือระดับ 100,000,000 ทุกข์ ล้วน
ได้รับทุกข์เดียวกันจากเจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎเกณฑ์สูงสุด
——
หยุดยั้งหลินหยวนจากการปีนขั้นบันไดหยกขาวต่อไป
เจตนาชัดเจนเกินไปแล้ว
และตามความหมายของจ้าวฯ ในตำนานจื่อกวง จ้าวฯ ในตำนานทุกตนที่
อยู่เหนือระดับ 100,000,000 ทุกข์
ตราบใดที่สามารถหยุดยั้งหลินหยวนจากการปีนขั้นบันไดหยกขาวได้
สำเร็จ จะเท่ากับการผ่านทุกข์ตั้งแต่ 1,000 ครั้ง ไปจนถึง 10,000,000 ครั้ง
โดยตรง
จ้าวฯ ในตำนานที่ใกล้ระดับ 300,000,000 ทุกข์ หากหยุดยั้งหลินหยวนได้
สำเร็จ จะเท่ากับการผ่านทุกข์ 1,000 ครั้งถัดไป
ส่วนจ้าวฯ ในตำนานที่เพิ่งเริ่มต้นระดับ 100,000,000 ทุกข์
ยั้
รั้
หากหยุดยั้งหลินหยวนได้สำเร็จ จะเท่ากับการผ่านทุกข์ 10,000,000 ครั้ง
ถัดไป
ต้องรู้ว่า ทุกข์ใน ‘อนันตทุกข์’ นั้น ผูกพันกับพลัง ยิ่งผ่านทุกข์มากเท่าใด ก็
จะยิ่งได้รับการส่งเสริมกลับ จากมิติอนันต์ไร้สิ้นสุดได้รับการยกระดับพลัง
ที่สำคัญที่สุดคือ ต่อให้หยุดยั้งหลินหยวนไม่สำเร็จ ผ่านทุกข์ล้มเหลว ก็จะ
ไม่ถูกเจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎเกณฑ์สูงสุดลบล้าง
พูดตามตรง หากไม่ใช่ว่าเป้าหมายของทุกข์ครั้งนี้คือตนเองหลินหยวนก็ยัง
อดหวั่นไหวเล็กน้อยไม่ได้
“หยินเหอ ท่านต้องระวังให้มาก”
จ้าวฯ ในตำนานจื่อกวงส่งสารกล่าว
พระองค์ไม่ได้สนใจทุกข์ที่เจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎเกณฑ์
สูงสุดประทานลงมานัก
หนึ่งคือ ทุกข์ที่ขัดขวางหยินเหอจากการปีนบันไดหยกขาวเกณฑ์ขั้นต่ำคือ
จ้าวฯ ในตำนานที่อยู่เหนือระดับ 100,000,000 ทุกข์
จ้าวฯ ในตำนานจื่อกวง ยังไม่ถึงเกณฑ์ขั้นต่ำนี้ ที่ได้รับข่าวสารนี้มาก็มา
จากปากของจ้าวฯ ในตำนานระดับ 100,000,000 ทุกข์ตนอื่น
สองคือ เส้นทางหลุดพ้น’อนันตทุกข์’ นี้ ทุกข์ใดๆ ที่จำเป็นต้องใช้ ล้วน
‘ยุติธรรม’ อย่างยิ่ง
พูดง่ายๆ คือ จ้าวฯ ในตำนานที่กำลังผ่านทุกข์ ไม่มีทางที่จะผ่านทุกข์ได้
อย่างง่ายดายเลย
ต้องการได้รับการส่งเสริมกลับจากมิติอนันต์ไร้สิ้นสุด? พลังก้าวหน้าไปอีก
ขั้นไหนเลยจะง่ายดายเช่นนั้น
แต่ครั้งนี้เจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎเกณฑ์สูงสุดกลับมุ่งเป้า
ไปที่จ้าวฯ ในตำนานทุกตนที่อยู่เหนือระดับ 100,000,000 ทุกข์ ประทานทุกข์
ทั่
ุ
ยู่
ุ
ุ
เดียวกันลงมา สำเร็จแล้วได้รับผลตอบแทน พันเท่ากระทั่งสิบล้านเท่า
ล้มเหลวก็ไม่มีบทลงโทษใดๆ
จะเป็นเรื่องง่ายดายเหมือนที่เห็นผิวเผินได้อย่างไร?
เจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎเกณฑ์สูงสุด ‘ปฏิบัติอย่างพิเศษ’
เช่นนี้ หมายความว่าความยากของทุกข์ก็อยู่เหนือจินตนาการของจ้าวฯ ใน
ตำนานทั้งหมดเช่นกัน
อย่าว่าแต่จ้าวฯ ในตำนานจื่อกวงยังไม่ถึงเกณฑ์ขั้นต่ำนี้เลย ต่อให้ถึงแล้ว ก็
มีโอกาสสูงที่จะไม่พิจารณา ไม่ต้องพูดถึงว่าพระองค์คุ้นเคยกับหลินหยวน
“วางใจเถอะ”
หลินหยวนกลับไม่ได้กังวลเท่าใดนัก หยุดยั้งเขาจากการปีนขั้นบันไดหยก
ขาวต่อไปรึ?
จะหยุดยั้งได้อย่างไร?
ปัจจุบันความสูงที่เขาปีนอยู่บนขั้นบันไดหยกขาว เหนือล้ำกว่าจ้าวฯ ใน
ตำนานทั้งหมดอย่างไกลลิบ
บวกกับขั้นบันไดหยกขาวที่ขาดออกจากกันตรงกลาง จ้าวฯ ในตำนาน
เหล่านั้นอย่าว่าแต่หยุดยั้งเขาเลย สุดท้ายจะสามารถอยู่บนขั้นบันไดหยกขาว
ต่อไปได้หรือไม่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
ต่อให้เจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎเกณฑ์สูงสุดใช้วิธีการอัน
เหลือเชื่อ เคลื่อนย้ายจ้าวฯ ในตำนานทั้งหมดมาอยู่เบื้องหน้าเขา
ด้วยพลังของหลินหยวนในตอนนี้ จ้าวฯ ในตำนานระดับ 300,000,000
ครั้งอย่างจ้าวฯ เฮ่าเทียน จ้าวฯ พรหมเทียน หากอยู่ต่อหน้าเขาก็ไม่อาจทนได้
แม้ชั่วพริบตา
จ้าวฯ ในตำนานระดับ 100,000,000 ครั้งทั้งหมดในกาลอวกาศปัจจุบัน
ร่วมมือกัน หลินหยวนก็มั่นใจว่าสามารถทะลวงผ่านไปได้อย่างง่ายดาย
ที่
หลังจากสรรค์สร้าง 《ห้าไท่กำเนิดฟ้า》ที่สมบูรณ์แล้ว พลังของหลินหยวนก็
เหนือกว่าจ้าวฯ ในตำนานอย่างจ้าวฯ เฮ่าเทียน จ้าวฯ พรหมเทียนโดยสิ้นเชิง
แล้ว
ปัจจุบันยิ่งกว่านั้นคือ บนรากฐานของ《ห้าไท่กำเนิดฟ้า》ยังได้วิวัฒนาการ
มหาเต๋าต้นกำเนิดแห่งความโกลาหลอีกสามชนิดออกมา
“เจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎเกณฑ์สูงสุด…”
แม้หลินหยวนจะไม่เคยกังวล แต่ก็จะไม่ดูแคลน
เมื่อมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎเกณฑ์สูงสุดกล้าที่จะประทานทุกข์ที่ขัด
ขวางเขาจากการปีนขั้นบันไดหยกขาวลงมา ก็หมายความว่าย่อมต้องมีความ
หวังอยู่บ้างอย่างแน่นอน
“หยุดยั้งจ้าวฯ หยินเหอ ปีนขั้นบันไดหยกขาวรึ? ล้อเล่นอะไรกัน?
เจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎเกณฑ์สูงสุดนี่บ้าไปแล้วรึ?”
จ้าวฯ ในตำนานระดับ 300,000,000 ทุกข์อย่างจ้าวฯ เฮ่าเทียน จ้าวฯ
พรหมเทียน หลังจากตกตะลึง ในตอนแรก ก็ส่ายหน้าทันที
บางทีจ้าวฯ ในตำนานระดับ 100,000,000 ทุกข์, 200,000,000 ทุกข์ อาจ
จะหวั่นไหวกับทุกข์ที่เจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎเกณฑ์สูงสุด
ประทานลงมา
แต่พวกพระองค์แตกต่างออกไป ในฐานะกลุ่มแรกที่ขึ้นสู่ขั้นบันไดหยก
ขาวที่หลอมรวมกันแล้ว จ้าวฯ ในตำนานอย่างจ้าวฯเฮ่าเทียนรับรู้อย่างชัดเจน
ที่สุดถึงความน่าสะพรึงกลัวของจ้าวฯ หยินเหอ
ยิ่งพลังแข็งแกร่ง ระดับสูง ยิ่งปีนอยู่บนขั้นบันไดหยกขาวที่หลอมรวมกัน
แล้วนานเท่าใด
ก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงความน่าสะพรึงกลัวของพลังจ้าวฯ หยินเหอเกรงว่า
สามารถติดอันดับห้าอันดับแรกหรือสามอันดับแรกท่ามกลางจ้าวฯ ในตำนาน
ทั้งหมดนับตั้งแต่การเปิดฉากของมิติอนันต์ไร้สิ้นสุด
นี้
ยั้
และตอนนี้พวกพระองค์จะหยุดยั้งได้อย่างไร? จ้าวฯ หยินเหออยู่สูงกว่า
ยืนตระหง่านอยู่บนขั้นบันไดหยกขาวที่สูงเท่าใดก็ไม่รู้?
พวกพระองค์กระทั่งเข้าใกล้ก็ยังทำไม่ได้
ส่วนการจัดการกับร่างต้น ร่างอวตาร อื่นๆ ของจ้าวฯ หยินเหอ? ไม่มีความ
หมายเท่าใดนัก การดำรงอยู่ระดับนี้ แค่ซ่อนตัวอยู่ในกาลอวกาศชั้นใดชั้นหนึ่ง
พวกพระองค์หาทั้งชีวิตก็หาไม่เจอ
“อย่าเพิ่งรีบร้อน”
จื้อเจ่อพลันเอ่ยปากกล่าว: “เมื่อเจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎ
เกณฑ์สูงสุดกล้าที่จะประทานทุกข์เช่นนี้ลงมา ก็แสดงว่ามีความเป็นไปได้ที่จะ
สำเร็จ และต่อให้ทำไม่สำเร็จแล้วจะเป็นอย่างไร? ยังคงไม่ถูกมรรคาวิถีอันยิ่ง
ใหญ่แห่งกฎเกณฑ์สูงสุดลบล้าง”
“เป็นเช่นนั้น”
“รอดูต่อไปก่อน”
จ้าวฯ หมื่นลักษณ์, จ้าวฯ จิ่วหลง และจ้าวฯ ในตำนานอื่นๆทยอยพยักหน้า
พวกพระองค์ ต่อทุกข์ที่เจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎเกณฑ์
สูงสุดประทานลงมาในครั้งนี้ อยู่ในท่าทีรอดูชั่วคราว
หากหลังจากนี้ไม่มีตัวแปร หรือการสนับสนุนอื่นๆ ก็คงจะยอมแพ้โดยตรง
อย่างน้อยจ้าวฯ เฮ่าเทียน จ้าวฯ พรหมเทียน, จื้อเจ่อพวกพระองค์มองไม่เห็น
ความหวังที่จะขัดขวางหยินเหอได้สำเร็จเลยแม้แต่น้อย
หากตรงกันข้าม ก็คงจะลองไปผ่านทุกข์ดู ท้ายที่สุดแล้วต่อให้ล้มเหลว
กลับยังไม่ถูกเจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎเกณฑ์สูงสุดลบล้าง
“พวกท่านสังเกตเห็นหรือไม่ ส่วนลึกที่สุดของกาลอวกาศกำลังสั่น
สะเทือน”
นั้
สั่
ในขณะนั้นเอง จ้าวฯ พรหมเทียนกล่าว พระองค์สังเกตการณ์การสั่น
สะเทือนของกาลอวกาศอย่างละเอียด พบว่าการสั่นสะเทือนนีมีต้นกำเนิดมา
จากอดีตอันเก่าแก่ และอนาคตอันห่างไกล
ในขณะนี้
ภายใต้การทะลวงผ่านของเจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎ
เกณฑ์สูงสุด อดีต ปัจจุบัน อนาคต ล้วนได้รับผลกระทบ
กาลอวกาศอดีต
นี่คือช่วงเวลาไม่นานหลังจากมิติอนันต์ไร้สิ้นสุดเปิดฉาก มหาเต๋าต้น
กำเนิดแห่งความโกลาหลทีละสายทอดขวาง สิ่งมีชีวิตแห่งกาลเวลาที่แข็งแกร่ง
มากมาย รวมถึงจ้าวแห่งกาลเวลาอันน่าสะพรึงกลัวกำลังสำรวจเส้นทางหลุด
พ้นทีละสาย
“เจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎเกณฑ์สูงสุด…”
สัตว์อสูรยักษ์ตนหนึ่งพลันลืมตาขึ้น รูปร่างของมันเทียบเท่ากับห้วงมิติ
ระดับสูงสุดหลายหมื่นแห่ง ต่อให้เป็นเพียงการหลับใหล กลิ่นอายก็ยังส่งผลกระ
ทบต่อช่องว่างระหว่างมิติขนาดใหญ่ สิ่งมีชีวิตแห่งกาลเวลาทีละตนเพียงแค่
ทำความเข้าใจกลิ่นอายที่แผ่ซ่านออกมา ก็สามารถสัมผัสถึงระดับจ้าวฯ
ขอบเขต 3 ได้
“ถึงกับให้ข้าไปยังกาลอวกาศช่วงหนึ่งในอนาคต หยุดยั้ง ‘หยินเหอ’ จาก
การปีนป่ายเส้นทางหลุดพ้นสายใหม่รึ? หากสำเร็จจะ
เท่ากับการผ่านสิบทุกข์? เช่นนั้นมิใช่เท่ากับเดินจบเส้นทาง ‘อนันตทุกข์’
นี้โดยตรงเลยรึ?”
(ผู้แต่ง: อ้างอิงจากบริบทก่อนหน้าและหลัง สัตว์อสูรยักษ์ตนนี้ใกล้จะ
บรรลุเส้นทาง ‘อนันตทุกข์’ ขาดอีกเพียงสิบทุกข์สุดท้าย)
รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าสัตว์อสูรยักษ์ตนนี้ “น่าสนใจ น่าสนใจในอนาคต
มีเส้นทางหลุดพ้นมากมาย? ถือกำเนิดเส้นทางหลุดพ้นทีเทียบเท่า ‘อนันตทุกข์’
ขึ้
ขึ้นรึ?”
สำหรับการดำรงอยู่ระดับสัตว์อสูรยักษ์ตนนี้ เพียงมองแวบเดียวก็สามารถ
มองออกว่าเส้นทางหลุดพ้นส่วนใหญ่ท้ายที่สุดแล้วไม่สามารถหลุดพ้นได้ ที่มี
ความหวังมากที่สุดก็น่าจะเป็น ‘อนันตทุกข์’ ท้ายที่สุดแล้วเส้นทางหลุดพ้นสาย
นี้มีที่มาจากมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎเกณฑ์สูงสุด
หากเดินไปจนถึงที่สุดจริงๆ ความเป็นไปได้ที่จะหลุดพ้นก็ยังคงสูงมาก
ตัวสัตว์อสูรยักษ์เองยิ่งกว่านั้น คือได้ผ่านช่วงสุดท้าย 300,002,990 ทุกข์
แล้ว ห่างจากการบรรลุสมบูรณ์ เพียงแค่ 10 ทุกข์สุดท้าย
เพียงแต่ยิ่งเข้าใกล้จุดสิ้นสุด สัตว์อสูรยักษ์ก็ยิ่งระมัดระวัง ไม่กล้าผ่านทุกข์
โดยง่าย ปัจจุบันเจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่ง
กฎเกณฑ์สูงสุดกลับประทานทุกข์ลงมาโดยสมัครใจ และต่อให้ล้มเหลวก็
จะไม่ถูกลบล้าง
สัตว์อสูรยักษ์ย่อมสนใจอย่างยิ่ง
“เอาเถอะ”
“ไปดูก็แล้วกัน”
สัตว์อสูรยักษ์ตัดสินใจในใจ หนึ่งคือดูว่าจะสามารถผ่านทุกข์นีได้สำเร็จ
หรือไม่ สองคือดูว่า ‘หยินเหอ’ ที่กระตุ้นให้เจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่
แห่งกฎเกณฑ์สูงสุดกระทำการเช่นนี้ เป็นสิ่งมีชีวิตแบบใดกันแน่?
หึ่ง～ ในขณะที่สัตว์อสูรยักษ์ตัดสินใจจะผ่านทุกข์ พลังเจตจำนงแห่ง
มรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎเกณฑ์สูงสุดก็แผ่ขยายออกไป นำทางสัตว์อสูรยักษ์
ไปยังกาลอวกาศช่วงหนึ่งในอนาคต
หากไม่มีการนำทางของเจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎเกณฑ์
สูงสุด สัตว์อสูรยักษ์แทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะหากาลอวกาศช่วงนี้พบ อนาคตมี
การดำรงอยู่ของตัวแปรสาขานับไม่ถ้วนยิ่งกว่านั้นยิ่งสับสนวุ่นวาย
ที่
ที่
ทิ้
แต่ก่อนที่จะจากไป สัตว์อสูรยักษ์เตรียมที่จะทิ้งการจัดการบางอย่างไว้
ท้ายที่สุดแล้วการไปยังกาลอวกาศอนาคตครั้งนี้ ไม่รู้ว่าจะกลับมาได้เมื่อใด
ฟิ้ว!
ฟิ้ว!
ฟิ้ว!
ไม่นานนัก
เบื้องหน้าสัตว์อสูรยักษ์ก็รวมตัวเป็นร่างเงาทีละสาย
ร่างเงาเหล่านี้ล้วนเป็นศิษย์ที่สัตว์อสูรยักษ์รับไว้ ต่างสืบทอดการสำรวจ
เส้นทางหลุดพ้นต่างๆ ของมัน
“อาจารย์เตรียมที่จะไปยังกาลอวกาศช่วงหนึ่งในอนาคต”
สัตว์อสูรยักษ์กล่าวโดยตรง: “ก่อนที่จะกลับมา พวกเจ้าไม่อาจผ่อนคลาย
อย่าลืมการศึกษาค้นคว้าเส้นทางหลุดพ้นของตนเอง”
“ขอรับ”
“ขอรับ”
“ท่านอาจารย์วางใจ”
ร่างเงาทีละสายโค้งคำนับพยักหน้าแสดงความเคารพ
“อู๋โยว” สัตว์อสูรยักษ์มองไปยังศิษย์คนหนึ่งที่ยืนอยู่ด้านหลังสุด
ศิษย์ผู้นี้ชื่อ ‘อู๋โยว’ ในบรรดาศิษย์ที่น่าทึ่งและยอดเยี่ยมมากมายที่สัตว์
อสูรยักษ์รับไว้ เขาดูค่อนข้างโง่เขลา
“ท่านอาจารย์”
อู๋โยวพลันสะดุ้ง ตอบรับทันที
“อันที่จริง อาจารย์ก็ยังสงสัยอยู่ว่า เหนือกว่าสิ่งมีชีวิตแห่งกาลเวลา ยังมี
การดำรงอยู่ของสิ่งมีชีวิตแห่งกาลเวลาที่สมบูรณ์แบบหรือไม่ เส้นทางหลุดพ้น
สายนี้ไม่จำเป็นต้องให้ความสำคัญมากนักหากรู้สึกว่ายากลำบากจริงๆ ก็
เปลี่ยนเส้นทางหลุดพ้นเสีย”
สัตว์อสูรยักษ์มอง ‘อู๋โยว’ กล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ท่านอาจารย์ ข้าคิดว่าเส้นทางหลุดพ้นสายนี้ถูกต้องแล้ว”
อู๋โยวดูค่อนข้างประหม่ากล่าว
“ถูกต้องรึ?”
สัตว์อสูรยักษ์ไม่แสดงความเห็น
แต่ก็ไม่ได้กล่าวอะไรมาก
“เอาล่ะ เช่นนั้นเจ้าก็สำรวจไปก่อน รอข้ากลับมาค่อยว่ากัน”
สัตว์อสูรยักษ์พยักหน้า สุดท้ายมองไปยังศิษย์มากมาย ก็ก้าวเข้าสู่กาล
อวกาศอนาคตช่วงนั้นที่เจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎเกณฑ์สูงสุด
นำทาง
หลังจากสัตว์อสูรยักษ์จากไป ศิษย์ทั้งหลายก็ทยอยหายไป
สุดท้ายเหลือเพียง ‘อู๋โยว’
“ท่านอาจารย์วางใจ ข้าจะต้องสามารถพิสูจน์ ได้อย่างแน่นอนว่า ‘ชีวิตที่
สมบูรณ์แบบ’ ก็เป็นเส้นทางหลุดพ้นที่แท้จริงสายหนึ่งเช่นกัน”
‘อู๋โยว’ คิดในใจเงียบๆ
กาลอวกาศโบราณอีกช่วงหนึ่ง
นึ่
ที่ทั่
การดำรงอยู่ตนหนึ่งที่ทั่วร่างแผ่กระจายแสงสว่างอันไร้ขีดจำกัดส่งผลกระ
ทบต่อห้วงมิติทีละแห่ง ลืมตาขึ้น “ไปยังกาลอวกาศอนาคตหยุดยั้ง ‘หยินเหอ’
จากการปีนเส้นทางหลุดพ้นสายใหม่รึ?”
“เส้นทางหลุดพ้นแบบใดกันแน่ ถึงกับกระตุ้นให้เจตจำนงแห่งกฎสูงสุด
ประทานทุกข์ลงมาโดยสมัครใจ?”
การดำรงอยู่ที่แผ่กระจายแสงสว่างอันไร้ขีดจำกัดคิดอย่างสนใจ:
“ต่อให้ตอนนั้น จ้าวฯ ‘อู๋โยว’ ผู้ไร้เทียมทานโจมตี ระดับสิ่งมีชีวิตแห่งกาล
เวลาที่สมบูรณ์แบบ ใช้ชีวิตเป็นเดิมพัน วิวัฒนาการพลังแห่งการหลุดพ้นครึ่ง
เส้น พิสูจน์ว่าเส้นทางหลุดพ้น ‘ชีวิตที่สมบูรณ์แบบ’ นีดำรงอยู่จริง ก็เป็นเพียง
กระตุ้นให้เจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎเกณฑ์สูงสุดสั่นสะเทือน ไม่
เคยประทานทุกข์ลงมาเป็นการเฉพาะ…”
“ไปดูก็แล้วกัน”
การดำรงอยู่ที่แผ่กระจายแสงสว่างอันไร้ขีดจำกัดครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ตาม
การนำทางของเจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎเกณฑ์สูงสุด ไปยังกาล
อวกาศอนาคตช่วงนั้นเช่นกัน
“ไปยังกาลอวกาศอนาคต หยุดยั้ง ‘หยินเหอ’ จากการปีนเส้นทางหลุดพ้น
สายใหม่รึ?”
จ้าวฯ กุยซวี ที่เพิ่งสิ้นสุดการปิดด่าน สีหน้าขยับเล็กน้อย:
“สำเร็จเท่ากับผ่านทุกข์ 1,000 ครั้ง ล้มเหลวก็ไม่ถูกลบล้างรึ?”
“ตอนนี้ข้าผ่านทุกข์ 300,001,000 ครั้ง แล้ว เพิ่มอีก 1,000 ครั้งมิใช่
เท่ากับถึงระดับ 300,002,000 ครั้ง รึ?” จ้าวฯ กุยซวีพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง
พระองค์เข้าใจอย่างชัดเจนว่า เจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎ
เกณฑ์สูงสุดจะไม่ ‘ใจกว้าง’ เช่นนี้ การหยุดยั้งจ้าวฯ หยินเหอจากการปีนเส้น
ทางหลุดพ้นสายใหม่ย่อมไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะทำได้อย่างแน่นอน
ยิ่
แต่ต่อให้ล้มเหลว ก็ไม่มีบทลงโทษ จะไม่ถูกเจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่ง
ใหญ่แห่งกฎเกณฑ์สูงสุดลบล้าง
จ้าวฯ กุยซวีย่อมไม่รังเกียจที่จะลองดู
“ไป”
จ้าวฯ กุยซวีจึงตามการนำทางของเจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่ง
กฎเกณฑ์สูงสุด ไปยังกาลอวกาศอนาคตช่วงหนึ่งทันที
กาลอวกาศอนาคตอันห่างไกล
จ้าวฯ ในตำนานที่อยู่เหนือระดับ 300,000,000 ทุกข์ทีละตน ก็ได้รับทุกข์ที่
เจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎเกณฑ์สูงสุดประทานลงมาเช่นกัน
“ไปยังกาลอวกาศอดีตช่วงหนึ่ง หยุดยั้งหยินเหอจากการปีนเส้นทางหลุด
พ้นสายใหม่รึ?”
“หยินเหอนี่ เหตุใดถึงคุ้นหูเช่นนี้?”
“ข้าจำได้ว่าเป็นท่านผู้นั้น?”
“ไม่ไปๆ คนโง่เท่านั้นถึงจะไป”
เมื่อเทียบกับกาลอวกาศอดีต จ้าวฯ ในตำนานระดับ 300,000,000 ทุกข์ใน
กาลอวกาศอนาคต เห็นได้ชัดว่ารู้หรือได้ยินอะไรบางอย่างมา ไม่ว่า ‘ผล
ประโยชน์’ ที่เจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎเกณฑ์สูงสุดมอบให้จะ
ใหญ่หลวงเพียงใด ก็ไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย
แน่นอนว่า พร้อมกับกาลอวกาศอนาคตที่ยิ่งห่างไกลออกไป ก็ค่อยๆ มี
จ้าวฯ ในตำนานบางส่วนที่ไม่เคยรู้จักปรากฏขึ้นมากขึ้นสุดท้ายก็เลือกที่จะ
ยอมรับทุกข์ที่เจตจำนงแห่งมรรคาวิถีอันยิ่งใหญ่แห่งกฎเกณฑ์สูงสุดประทานลง
มา
กาลอวกาศปัจจุบัน
จ้าวฯ ในตำนานระดับ 300,000,000 ทุกข์แปดตนอย่างจ้าวฯเฮ่าเทียน
จ้าวฯ พรหมเทียน กำลังสังเกตการณ์การสั่นสะเทือนของกาลอวกาศที่เชื่อมโยง
อดีตและอนาคตอย่างเลือนราง
ชั่วขณะถัดมา
ภายใต้สายตาที่ตกตะลึงของพวกพระองค์ ร่างเงาที่มีกลิ่นอายอันน่าสะ
พรึงกลัวราวกับถุงคลุมมิติอนันต์ไร้ขอบเขตปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ร่างเงาเหล่านี้เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น ก็เริ่มส่งผลกระทบต่อกาลอวกาศโดย
รอบโดยธรรมชาติ ราวกับว่าสรรพสิ่งในจักรวาลล้วนยกย่องพวกมันเป็นใหญ่
“นี่ นี่ นี่”
จ้าวฯ ในตำนานอย่างจ้าวฯ เฮ่าเทียน จ้าวฯ พรหมเทียน ตะลึงงัน ร่างเงาที่
เดินออกมาจากส่วนลึกที่สุดของกาลอวกาศที่สั่นสะเทือนต่อให้เป็นตนที่
อ่อนแอที่สุด ก็ไม่ด้อยไปกว่าพวกพระองค์
ร่างเงาเกินกว่าเก้าส่วน กลิ่นอายที่แผ่ออกมาล้วนเหนือกว่าพวกพระองค์
โดยเฉพาะร่างเงาบางตน ต่อให้เป็นเพียงการมองดูเล็กน้อยจ้าวฯ ในตำนาน
อย่างจ้าวฯ เฮ่าเทียน จ้าวฯ พรหมเทียน ก็ยังอดรู้สึกใจสั่น ไม่ได้ ราวกับเห็นจุด
สิ้นสุดของเส้นทางหลุดพ้นสายหนึ่ง
“พวกท่านคือ”
เมื่อเทียบกับจ้าวฯ เฮ่าเทียน จ้าวฯ พรหมเทียน ความตกตะลึงในใจของจื้อ
เจ่อใหญ่หลวงที่สุด
พระองค์ประสบกาลเวลามายาวนานอย่างยิ่งยวด ยิ่งกว่านั้นคือเคย
ประสบช่วงเวลาที่จ้าวฯ ‘อู๋โยว’ เปิดเส้นทางหลุดพ้นชีวิตทีสมบูรณ์แบบนี้ ร่าง
เงาทีละตนที่เดินออกมาจากส่วนลึกที่สุดของการสั่นสะเทือนของกาลอวกาศ
จำนวนไม่น้อยล้วนเป็นผู้ที่มองลงมาจากเบื้องบน มิติอนันต์ไร้สิ้นสุดในช่วง
เวลาของตนเอง ถูกขนานนามว่าไร้เทียมทาน
ในไม่ช้า
สั่
ที่
การสั่นสะเทือนในส่วนลึกที่สุดของกาลอวกาศค่อยๆ สงบลง
และในขณะนี้ ร่างเงาจากกาลอวกาศที่แตกต่างกันในอดีตและอนาคต
รวม 503 ร่างเงา ยืนนิ่งอยู่ในความว่างเปล่า กลิ่นอายที่ไร้รูปร่างปะทะสอด
ประสานกัน ทำให้เส้นเวลาทีละสายปั่นป่วน
ร่างเงา 503 สายนี้ อ่อนแอที่สุดล้วนเป็นจ้าวฯ ในตำนานที่ผ่านทุกข์
300,000,000 ครั้ง
ส่วนใหญ่คือ 300,001,000 ครั้ง, 300,002,000 ครั้ง
ไม่ขาดแคลน ผู้ที่ผ่านทุกข์ 300,002,900 กว่าครั้ง ห่างจากการเดินจบเส้น
ทางหลุดพ้น ‘อนันตทุกข์’ นี้เพียงแค่หลายสิบทุกข์ หรือไม่กี่ทุกข์สุดท้าย
เท่านั้น…