สู่ชีวิตนิรันดร์ - บทที่ 282 คลื่นลมปั่นป่วนอีกครั้ง

บทที่ 282 คลื่นลมปั่นป่วนอีกครั้ง

เสี่ยวซือถึงกับอึ้งไปชั่วครู่ แต่นางก็รีบยิ้มอย่างมีความสุขอย่างรวดเร็ว

แต่ฟ้าดูเหมือนจะแกล้งนางโดยเฉพาะ นางยังไม่ทันได้หัวเราะกี่ที รอยยิ้มก็แข็งค้างอยู่ตรงนั้น

เพราะหลังจากเสี่ยวเฟยเฟยพูดจบไม่นาน จู่ๆ ร่างทั้งร่างก็หยุดนิ่ง จากนั้นก็มีแสงสีขาวทรงพลังพุ่งออกมาจากร่าง

เจ้าตัวน้อยนี่ มันก้าวขึ้นระดับอีกครั้งแล้ว

เสี่ยวเฟยเฟยเพิ่งเกิดไม่นาน ไม่คิดว่าในชั่วพริบตา มันจะก้าวขึ้นระดับสองและมีพลังเทียบเท่าผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางแล้ว

เหลียงเฟย เซียวหนิงเสวี่ย พวกเขาได้เห็นเสี่ยวเฟยเฟยเติบโตขึ้นทีละน้อยกับตา เมื่อเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้ จึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกปลื้มปีติจากส่วนลึกในใจอย่างบอกไม่ถูก

ส่วนเย่หลิวซูนั้นยิ่งอิจฉาริษยาหนักกว่าเดิม

พรสวรรค์ที่เหนือกว่าทุกสิ่ง ร่างจินกังอันไม่มีวันแตกสลาย ดาบเทพมังกรสวรรค์อาวุธเทพอันดับหนึ่งในแดนเสินอู่ สัตว์เลี้ยงศักดิ์สิทธิ์ที่ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว แถมยังมีสตรี…

เหลียงเฟยไอ้หมอนี่มีมากมายเหลือเกิน ใครเห็นก็ต้องอิจฉาทั้งนั้นแต่เสี่ยวซือกลับรู้สึกหงุดหงิด

ในตอนนี้ นางรู้สึกราวกับถูกทุบตีจนแทบจะตายไม่ตาย

ความต้องการของเสี่ยวซือไม่สูงนัก นางรู้ว่าวรยุทธ์ของตนเองที่อยู่ในระดับขั้นสูงราชันยุทธ์นั้นไม่ถือว่าสูงนัก เมื่อเทียบกับเหลียงเฟยที่ก้าวขึ้นมาทีหลังยังต่ำกว่าถึงหนึ่งขั้น เมื่อเทียบกับเหลียงเฟยที่มีความสามารถในการสังหารข้ามขั้นได้ในพริบตา นางยิ่งไม่กล้าเทียบเลยแม้แต่น้อย นางก็ไม่ได้อยากแย่งซีนของเย่หลิวซูหรือเซียวหนิงเสวี่ย เพียงแค่อยากแข่งขันกับเสี่ยวเฟยเฟยที่อ่อนแอที่สุดเท่านั้น

แต่ความจริงแล้ว…

ฮือ ไม่พูดอะไรแล้ว

เสี่ยวซือส่ายหน้าถอนหายใจ แล้วฝืนยิ้มพูดกับเสี่ยวเฟยเฟยว่า “ฮ่าๆๆ เสี่ยวเฟยเฟย เจ้าตัวน้อยนี่ก็ไม่เลวนี่ ก้าวหน้าขึ้นแล้ว ยินดีด้วยนะ”

แต่ผลลัพธ์ที่นางคาดไม่ถึงก็คือ พอนางพูดจบก็พบว่าตัวเองไม่สามารถขยับได้

ในเวลาเดียวกัน ในใจของเสี่ยวซือก็ผุดความตื่นเต้นขึ้นมา

เป็นไปตามที่คาดไว้ จากนั้นร่างของนางก็มีแสงสีขาวสว่างจ้าพุ่งออกมา

นั่นหมายความว่านางได้ก้าวหน้าขึ้น ก้าวหน้าขึ้นจริงๆ จากขั้นสูงราชันยุทธ์ก้าวขึ้นไปสู่ขั้นต้นจ้าวยุทธ์ มีวรยุทธ์เท่ากับเหลียงเฟยแล้วแม้ว่าพลังของนางเมื่อเทียบกับเหลียงเฟย แล้วยังห่างไกลเหลือเกิน ราวฟ้ากับดิน แต่ตอนนี้อย่างน้อยนางก็รู้สึกว่าตนเองคู่ควรกับเหลียงเฟยมากขึ้นแล้ว

“ดีจังเลย ข้าก็ก้าวหน้าขึ้นแล้ว” เสี่ยวซือรอให้ทุกคนสังเกตเห็นจุดนี้ แต่ก็อดไม่ไหวต้องร้องออกมาก่อน นางใจร้อนอยากได้รับการยอมรับจากทุกคน เพื่อพิสูจน์ว่าการที่นางติดตามทุกคนมาด้วยนั้น นางไม่ใช่คนไร้ประโยชน์

ทุกคนได้ยินเสียงแล้วรีบหันมามองพร้อมกล่าวแสดงความยินดี

แต่สิ่งที่ทำให้เสี่ยวซือรู้สึกแปลกใจคือ นางได้ยินเสียงของทุกคน แต่กลับไม่ได้ยินเสียงน่ารักของเสี่ยวเฟยเฟย

จากนั้นในใจของนางก็เกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมา

ด้วยเหตุนี้ เสี่ยวซือจึงรีบหันไปมอง

สิ่งที่ไม่คาดคิดก็คือ เสี่ยวเฟยเฟยยังคงขยับไม่ได้ และหลังจากที่มีแสงสว่างแห่งการก้าวหน้าพุ่งออกมาจากร่างของนางไม่นาน ก็มีแสงสีขาวอันทรงพลังพุ่งออกมาอีกครั้งอย่างรวดเร็ว

เจ้าตัวน้อย ก้าวหน้าอีกแล้ว

ก้าวหน้าถึงสองขั้น

เสี่ยวซือถึงกับพูดไม่ออก อยากร้องไห้แต่น้ำตาไม่ไหล คิดในใจว่าถ้าสวรรค์จะแกล้งคน ก็ไม่ควรจะเล่นแบบนี้สิ

เสี่ยวเฟยเฟยตัวน้อยดูเหมือนจะไม่ได้แข็งแกร่งเท่าเหลียงเฟยหรือเซียวหนิงเสวี่ยในตอนแรก มันเลื่อนขั้นได้สองขั้นติดต่อกัน แต่ก็ไม่ได้แสดงแสงสว่างของการเลื่อนขั้นอีก และไม่ได้เลื่อนขั้นถึงสามขั้นให้ทุกคนได้เห็นและตื่นตะลึง

ด้วยเหตุนี้ เจ้าตัวน้อยนี้จึงรู้สึกไม่พอใจ มันแค่นเสียงอย่างเย็นชาแล้วบ่นว่า “น่าหงุดหงิดจริง ฟ้าสวรรค์ช่างไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย ทำไมเหลียงเฟยกับเสวี่ยเอ๋อร์ถึงสามารถเลื่อนขั้นได้สามขั้นติดต่อกัน แต่พอมาถึงข้า กลับให้แค่สองขั้นติดกันแล้วจบเลย”

แม้จะพูดเช่นนั้น

แต่มันก็เป็นเพียงคำพูดไร้สาระที่ไม่มีประโยชน์ หากฟ้าสวรรค์มีความรู้สึก ฟ้าก็คงแก่ชราไปแล้ว ดังนั้นฟ้าสวรรค์จึงไร้ความรู้สึก และไม่ได้เอ็นดูเสี่ยวเฟยเฟย ให้มันเลื่อนขั้นอีกหนึ่งขั้นเพื่อความสะใจ และทำให้เสี่ยวซือรู้สึกอับอายจนไม่มีที่ซุกหน้า

แต่เมื่อเฉี่ยเยี่ยนเห็นมันเลื่อนขั้นสองขั้นติดต่อกัน ก็ตะโกนด้วยความตื่นเต้นสุดขีด “ปาฏิหาริย์ นี่มันปาฏิหาริย์ครั้งยิ่งใหญ่จริงๆ เฟยเฟย เจ้าคือสัตว์เทพตัวแรกในประวัติศาสตร์ของสัตว์เทพนับหมื่นตัวในแดนเสินอู่ ที่สามารถเลื่อนขั้นสองขั้นติดต่อกันได้ ข้าเชื่อว่าสักวันหนึ่ง เจ้าจะกลายเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุด”

“อ้อ จริงหรือ”

เสี่ยวเฟยเฟยกลอกตาไปรอบหนึ่ง เห็นได้ชัดว่ามันมีความสงสัยอยู่บ้าง ไม่ค่อยเชื่อคำพูดของเฉี่ยเยี่ยน คิดเพียงว่านี่เป็นเพียงการให้กำลังใจจากพ่อถึงลูกเท่านั้น

แต่ใครจะคิด เฉี่ยเยี่ยนกลับพูดตรงๆ ว่า “แน่นอนว่าเป็นความจริง พวกเราสัตว์เทพมีเกียรติเป็นวิญญาณแห่งฟ้าดิน ตั้งแต่เกิดมาก็มีพลังเทียบเท่าผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไป

อาจเป็นเพราะความสมดุลของฟ้าดิน พวกเราเติบโตอย่างรวดเร็วทางร่างกาย แต่พลังกลับยากที่จะก้าวหน้าอย่างเห็นได้ชัด การที่เจ้าสามารถเลื่อนขั้นได้อีกครั้งภายในเวลาไม่กี่วัน และยังเป็นการเลื่อนขั้นสองขั้นติดต่อกัน สำหรับสัตว์เทพตัวอื่นแล้ว นั่นเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน

“ในความเห็นของข้า เจ้าสามารถสร้างปาฏิหาริย์เช่นนี้ได้ เหตุผลเดียวก็คือเหลียงเฟย”

เหลียงเฟยได้ยินคำพูดสุดท้ายของชื่อเฉี่ยเยี่ยน รู้สึกเขินอายเล็กน้อย ถอนหายใจในใจว่าตนเองเก่งกาจถึงเพียงนี้เชียวหรือ ทำไมความก้าวหน้าของผู้คนรอบข้างต้องมาเกี่ยวข้องกับตนเองด้วย

ดังนั้นเขาจึงงุนงงไปชั่วขณะ แล้วก็โต้แย้งไปตรงๆ ว่า “ไม่ใช่กระมัง อีกแล้วหรือที่เป็นเพราะข้า”

ชื่อเฉี่ยเยี่ยนกลับหัวเราะร่า แล้วพูดอย่างจริงจังว่า “แน่นอนว่าเป็นเพราะเจ้า วันนั้นที่ตระกูลหลัว เกิดเหตุการณ์มหัศจรรย์ที่ทุกคนก้าวหน้าพร้อมกัน พวกเขาบอกว่าล้วนเป็นเพราะได้รับอิทธิพลจากเจ้าถึงได้ก้าวหน้า ในความเห็นของข้า คำพูดนั้นไม่ได้เกินจริงเลย

ตอนนี้เสี่ยวเฟยเฟยก็เช่นกัน ได้รับแรงบันดาลใจจากจิตวิญญาณของเจ้า ในยามยากลำบาก พยายามต่อสู้ ยืนหยัดจนถึงที่สุด ไม่ยอมแพ้ ทำให้มันปลดปล่อยศักยภาพ ก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเอง จึงสามารถก้าวหน้าได้ในที่สุด ดังนั้นสาเหตุสำคัญก็เป็นเพราะเจ้านั่นเอง”

เห็นชื่อเฉี่ยเยี่ยนวิเคราะห์อย่างมีเหตุผล เหลียงเฟยถึงกับพูดไม่ออก ได้แต่เงียบไป

เซียวหนิงเสวี่ยยิ้มอย่างดีใจ มองดูเหลียงเฟยเงียบๆ รู้สึกภาคภูมิใจที่ตนเองได้รักชายหนุ่มที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้

ส่วนเย่หลิวซูก็เหม่อลอยมาตลอด

ที่จริงนางไม่ใช่ครั้งแรกที่ได้ยินคนพูดว่า เพราะได้รับแรงบันดาลใจจากจิตวิญญาณของเหลียงเฟย จึงทำให้ก้าวหน้าอย่างมาก และประสบความสำเร็จในการก้าวขึ้นไปอีกขั้น

ตอนที่อยู่ที่ตระกูลหลัวนั้น เทียนฮั่วและท่านอาจารย์เทียนอี้ทั้งสองก็ยอมรับในจุดนี้เช่นกันในขณะนี้ เย่หลิวซูแอบมองเหลียงเฟยเป็นระยะ นางคิดในใจว่านี่คือเสน่ห์ที่ดึงดูดนางของชายผู้นี้กระนั้นหรือ

ส่วนเสี่ยวซือนั้น หลังจากได้ฟังคำพูดของชื่อเฉียน นางรู้สึกว่าการเลื่อนขั้นสองครั้งติดต่อกันในช่วงนี้ เป็นเพราะการผจญภัยร่วมกับเหลียงเฟย ต่อสู้ด้วยกัน พยายามด้วยกัน อดทนด้วยกัน ทำลายขีดจำกัดของร่างกาย จึงทำให้วิชายุทธ์เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

สุดท้ายนางก็ไม่รู้สึกหงุดหงิดอีกต่อไป แต่กลับร้องตะโกนด้วยความยินดีว่า “ใช่แล้วๆ การเลื่อนขั้นสองครั้งของข้าในช่วงนี้ก็เป็นเพราะอยู่กับเหลียงเฟย ขอเพียงอยู่กับเขาต่อไป การเป็นผู้แข็งแกร่งย่อมไม่ไกลเกินเอื้อมแน่นอน”

ทุกคนพูดเช่นนั้น เหลียงเฟยรู้สึกกลั้นหัวเราะไม่อยู่