สู่ชีวิตนิรันดร์ - บทที่ 379 ผู้มีความมุ่งมั่น ย่อมประสบความสำเร็จ!

บทที่ 379 ผู้มีความมุ่งมั่น ย่อมประสบความสำเร็จ!

อย่างไรก็ตาม ในที่สุดพลังที่เกินขีดความสามารถในการรับมือของเขา ก็ทำให้เขาทนไม่ไหวจนแทบจะร้องออกมา ร่างกายก็เอียงเล็กน้อย เกือบจะล้มลง

ดูเหมือนว่าไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่สามารถควบคุมลูกแสงสีขาวที่เหลืออยู่ได้!

สภาวะลืมตัวตนทำให้เหลียงเฟยในสถานการณ์อันตรายเช่นนี้ ยังคงสงบนิ่งอย่างยิ่ง และตระหนักถึงจุดนี้อย่างรวดเร็ว

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะยอมแพ้ทันที เพราะสติที่มั่นคงและสมองที่ฉลาด ทำให้เหลียงเฟยตระหนักว่า วิธีแก้ปัญหาไม่ได้มีเพียงวิธีเดียว และเขาก็คิดหาวิธีแก้ปัญหาอื่น ๆ ได้อย่างรวดเร็ว

นายพลหลายท่านและกลุ่มสามคนของลุงหัวเผชิญหน้ากับกำลังที่มากกว่าตนเองสองเท่า พวกเขาพยายามอย่างหนักที่จะใช้พลังต้านทานอยู่ตลอด ไม่เคยยอมแพ้

เหลียงเฟยรู้สึกได้ว่า พลังแสงสว่างแห่งดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ที่เขาและสองสาวร่วมกันปล่อยออกมาเป็นกำแพงสามชั้นนั้น มีพลังมหาศาล การโจมตีเพียงครั้งเดียวจะต้องช่วยให้พวกเขาคลี่คลายวิกฤตนี้ได้แน่นอน

ส่วนลูกแสงสีขาวที่พุ่งเข้าใส่พวกเขาทั้งสามอีกลูกนั้น ก็ยังมีเย่หลิวซูกับเซียวหนิงเสวี่ยอยู่ไม่ใช่หรือ ต้องเชื่อมั่นในพวกเขา

ความจริงแล้ว เย่หลิวซูและเซียวหนิงเสวี่ยก็ช่วยได้มากทีเดียว หลังจากที่เหลียงเฟยละทิ้งการร่วมมือกับพวกนางในการปล่อยกำแพงแสงสว่างแห่งดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ ทั้งสองก็รีบนำพลังที่แข็งแกร่งที่สุดของตนออกมา ทุ่มเทสุดกำลังเพื่อเร่งสลายพลังของลูกแสงสีขาวอย่างต่อเนื่อง

ความคิดแล่นปราดเข้ามา เมื่อเหลียงเฟยคิดถึงตรงนี้ เขาก็ใช้ลูกแสงสีขาวอันทรงพลังที่ควบคุมได้แล้ว ทุ่มเทพลังที่เหลืออยู่ครั้งสุดท้าย ใช้ญาณสัมผัสพุ่งไปยังนายพลหลายท่านและกลุ่มของลุงหัว

ผลลัพธ์น่ายินดีอย่างยิ่ง ทุกอย่างไม่เพียงเป็นไปตามที่เหลียงเฟยคาดการณ์ไว้ แต่ยังดีกว่าที่เขาคาดไว้มาก

เนื่องจากกลุ่มสามคนของลุงหัวและนายพลหลายท่าน เพื่อรักษาชีวิตของตนเอง ก็ได้ทุ่มเทสุดกำลังเช่นกัน พลังที่โจมตีพวกเขาจึงไม่เหลือมากนัก เมื่อเจอกับลูกแสงสีขาวที่เหลียงเฟยส่งไป ในชั่วพริบตาก็สลายไปจนหมดสิ้น และยังเหลือแสงสีขาวจำนวนมาก

แสงสีขาวเหล่านี้คือพลังที่เหลือจากการสลายการโจมตีของกำแพงแสงสามชั้นแห่งดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ เหลียงเฟยต้องการควบคุมมัน จึงง่ายขึ้นมาก

เห็นเหลียงเฟยรีบรวบรวมแสงสีขาวเหล่านี้ พุ่งไปยังลูกแสงสีขาวระลอกที่สองที่กำลังคืบคลานเข้ามา ทันใดนั้นก็สลายไปเกือบครึ่ง ช่วยบรรเทาวิกฤตลงไปอีก

ในขณะเดียวกัน เพราะเย่หลิวซูและเซียวหนิงเสวี่ยปล่อยแสงออกมาอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าพลังของพวกนางเมื่อเทียบกับกำแพงแสงสามชั้นแห่งดวงอาทิตย์และดวงจันทร์แล้ว จะไม่ได้แข็งแกร่งนัก แทบจะเรียกว่าเล็กน้อยมาก แต่ก็ช่วยสลายพลังของลูกแสงสีขาวลงไปได้อีก

ถึงกระนั้น กำแพงแสงสามชั้นแห่งดวงอาทิตย์และดวงจันทร์อันทรงพลังก็ยังคงเหลือพลังมหาศาล พุ่งเข้าใส่เหลียงเฟยทั้งสามคนอย่างบ้าคลั่ง

วิกฤตยังไม่ได้คลี่คลายอย่างสมบูรณ์!

แต่อย่าลืมว่า เหลียงเฟยเพิ่งจะก้าวหน้าอย่างมากจากความพยายามอย่างต่อเนื่อง ตอนนี้เขาสามารถควบคุมพลังของกำแพงแสงสามชั้นแห่งดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ได้ทั้งหมดแล้ว

ฮี่ ๆ ๆ !

ตอนนี้พลังอ่อนลงไปมากแล้ว เหลียงเฟยอาศัยญาณสัมผัสอันแข็งแกร่ง ต้องการควบคุมมัน จึงง่ายมาก

เห็นแสงสีขาวที่เหลือพุ่งเข้าใส่เหลียงเฟยทั้งสามคนอย่างบ้าคลั่ง ดูเหมือนพวกเขากำลังจะจบเกม ในวินาทีสุดท้ายอันเฉียดตาย เหลียงเฟยสูดลมหายใจเข้า ใช้ญาณสัมผัสควบคุมมันทั้งหมด เปลี่ยนให้เป็นกำแพงป้องกันล้อมรอบพวกเขาทั้งสาม

หลังจากวิกฤตคลี่คลายแล้ว เซียวหนิงเสวี่ยก็ไม่อาจระงับความตื่นเต้น กระโจนเข้าไปในอ้อมกอดของเหลียงเฟยร้องตะโกนขึ้นมา

“เหลียงเฟยดีจังเลย! ความสามารถในการควบคุมพลังของเจ้าพัฒนาขึ้นอีกแล้ว ถึงกับสามารถควบคุมพลังที่พวกเราสามคนร่วมกันปล่อยออกมาได้!”

เหลียงเฟยเนื่องจากเพิ่งใช้ญาณสัมผัสทำให้สูญเสียพลังจิตมหาศาล ตอนนี้ศีรษะยังปวดอยู่ สติสัมปชัญญะค่อนข้างสับสน ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาจึงได้สติ ยิ้มให้เซียวหนิงเสวี่ยพลางกล่าว

“ฮ่า ๆ ๆ ใช่แล้ว! ดูเหมือนข้าจะสร้างท่าใหม่ได้อีกท่าหนึ่ง เป็นท่าสังหารที่พวกเราสามคนร่วมกันปล่อยออกมาได้!”

เย่หลิวซูได้ยินดังนั้น ก็ตกตะลึงเล็กน้อย คิดถึงความสามารถของเหลียงเฟยที่สามารถดึงพลังกลับมาสร้างเป็นกำแพงป้องกัน แล้วระเบิดออกมาในพริบตา อดไม่ได้ที่จะทึ่งในพลังของเขา ช่างน่าสะพรึงกลัวจริง ๆ

ตามคำพูดของเซียวหนิงเสวี่ยเหลียงเฟยไม่ว่าจะพัฒนาด้านใดแม้เพียงเล็กน้อย ก็ไม่กล้าดูแคลนแม้แต่น้อย เพราะความสามารถพิเศษของเขา การพัฒนาทุกอย่างล้วนเท่ากับการพัฒนาหลายเท่า ทำให้พลังโดยรวมของเขาเพิ่มขึ้นมาก

เซี่ยซื่อก็รู้สึกยินดีอย่างมาก นอกจากจะรู้สึกภาคภูมิใจที่ได้รักคนอย่างเหลียงเฟยก็ยังภูมิใจที่ตนเองไม่ต้องให้คนอื่นช่วยคลี่คลายอันตราย

คนอื่น ๆ มองดูเหลียงเฟยด้วยสายตาชื่นชมและยินดี รู้สึกว่าหมอนี่สมกับที่ได้ชื่อว่าเป็นอัจฉริยะระดับหนึ่งของแดนเสินอู่สมกับมีสติปัญญาเหนือคนธรรมดา

หากไม่ใช่เหลียงเฟยที่ในสถานการณ์ที่พวกเขาเพียงแค่โจมตีสองระลอก ก็ค้นพบความลับบางส่วนของกลไกลวงตานี้ หากพวกเขาโจมตีอีกหลายระลอก ป่านนี้ทุกคนคงตายด้วยน้ำมือของพลังที่ตนเองปล่อยออกไปโดยไม่ต้องสงสัย

และก็เพราะเหลียงเฟยช่วยเหลือพวกเขา จึงทำให้พวกเขารอดพ้นจากอันตราย หลีกเลี่ยงความตายที่ไม่คาดคิดนี้ได้

เพียงแต่เมื่อพวกเขานึกถึงที่มาของสติปัญญาอันล้ำเลิศของเหลียงเฟยนึกถึงข่าวลือที่ว่าตอนเด็กเขาเคยเป็นเด็กปัญญาอ่อน ก็รู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก

บางครั้งโลกนี้ก็ยุติธรรมจริง ๆ สมกับคำที่ว่า ผู้มีความมุ่งมั่น ย่อมประสบความสำเร็จ!