สู่ชีวิตนิรันดร์ - บทที่ 382 ยังมีความคิดอีกอย่าง

บทที่ 382 ยังมีความคิดอีกอย่าง

เหลียงเฟยยิ้มพลางตอบ

“เพราะข้ายังมีความคิดอีกอย่าง คือคนเมื่อครู่แม้จะมีวรยุทธ์ต่ำ แต่อาจจะเคลื่อนไหวเร็วมาก วิธีรับมือกับคนที่เคลื่อนไหวเร็ว สิ่งแรกที่ข้านึกถึงคือนกอินทรีที่บินผ่านท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว ไม่ว่าจะเร็วแค่ไหน เมื่อระยะห่างมากพอ ก็จะรู้สึกว่าช้าลง ฮ่ะ ๆ …”

“ถ้าอย่างนั้น ท่านก็สามารถโจมตีถูกคนนั้นได้สินะ?”

เซียวหนิงเสวี่ยทันใดนั้นก็ขัดเสียงหัวเราะของเหลียงเฟยเสริมประโยคนี้ขึ้นมา พูดจบ นางก็เอียงหน้าไปมองเซี่ยซื่อ สายตาที่สบกันระหว่างหญิงสาวทั้งสอง ดูมีความหมายลึกซึ้งอยู่สักหน่อย

คนตระกูลลู่ล้วนเป็นพวกคนเลวไร้ยางอายชั้นเยี่ยมจริง ๆ !

แต่เดิมกับดักแปดทิศก็แปลกประหลาดมากอยู่แล้ว ทำให้เหลียงเฟยและคณะรับมือได้ยากลำบาก พวกมันยังส่งคนน่ารำคาญมาก่อกวนทุกคนอีก

อย่างไรก็ตาม แผนร้ายและกลอุบายใด ๆ ในระหว่างการวางแผน เพื่อให้มันสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น มักจะทิ้งร่องรอยไว้เสมอ เหมือนที่เหลียงเฟยเคยอ่านในหนังสือเล่มหนึ่ง ในระยะยาว แผนร้ายที่ยิ่งใหญ่และสมบูรณ์แบบที่สุด คือแผนร้ายที่ตรงไปตรงมา จริงใจ และไม่มีเล่ห์เหลี่ยมใด ๆ

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงทำทุกอย่างอย่างเต็มที่ พูดแล้วทำเลย ไม่ลังเล ไม่ชักช้า!

ผลคือเหลียงเฟยอาศัยสภาวะลืมตัวตนที่ค่อนข้างเชี่ยวชาญแล้ว แทบไม่ได้รับผลกระทบจากการรบกวนของคนผู้นั้นเลย เขาสังเกตเห็นความลับบางอย่างของกับดักแปดทิศอย่างรวดเร็ว เข้าใจว่าพวกเขาอยู่ในคาไลโดสโคปและพบจุดอ่อนทันที จึงสังหารกลุ่มคนที่วางคาไลโดสโคปอย่างเด็ดขาด

หลังจากฟังคำอธิบายของเขา ทุกคนเข้าใจและนึกถึงละอองเลือดมากมายเมื่อครู่ ก็ไม่รู้สึกแปลกใจแต่อย่างใด

เพราะคาไลโดสโคปที่สามารถล้อมพวกเขาทั้งหมดได้ มีชิ้นน้ำแข็งนับไม่ถ้วน คนเพียงหนึ่งหรือสองคนไม่มีทางวางมันได้แน่นอน

ฮ่ะ ๆ ๆ

ในที่สุดก็ทำลายกับดักแปดทิศได้ และคลี่คลายวิกฤตการณ์ถูกล้อมแล้ว!

ทุกคนมองดูเหลียงเฟยด้วยสายตาชื่นชมและเคารพอีกครั้ง ส่วนเซียวหนิงเสวี่ยและเซี่ยซื่อที่รักเขาอย่างลึกซึ้งก็ยิ่งรู้สึกภาคภูมิใจ ทุกคนรู้สึกว่าที่ใดมีเหลียงเฟยที่นั่นจะมีปาฏิหาริย์เกิดขึ้น ไม่ผิดเลยแม้แต่น้อย!

เย่หลิวซูรู้สึกชอบเหลียงเฟยอีกครั้งโดยไม่รู้ตัว คิดว่าเขาเป็นชายหนุ่มที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ แต่หลังจากนั้นเมื่อนางพบว่าตัวเองเป็นเช่นนี้ ก็เกลียดตัวเองที่อ่อนแอเหมือนครั้งก่อน ทำไมถึงรู้สึกคิดถึงชายเจ้าชู้คนนี้ไม่หาย คนอื่น ๆ ไม่สนใจว่านางจะแสดงสีหน้าอย่างไร พวกเขาเดินไปหาเหลียงเฟยพูดคำชื่นชม หรือยิ้มให้ด้วยความไว้วางใจ หรือตบไหล่เขาด้วยความเชื่อมั่น เรียกเขาว่าเก่งมาก คราวนี้โชคดีที่มีเขาอยู่!

เซี่ยซื่อถึงกับยิ้มอย่างดีใจ

“ฮ่ะ ๆ ๆ กับดักแปดทิศ อะไรกัน! เมื่อกี้พวกเจ้าพูดว่ามันลึกลับซับซ้อน ดูเหมือนจะร้ายกาจมาก แต่พอเจอเหลียงเฟยเข้า ก็ถูกทำลายในชั่วพริบตาเท่านั้น!”

ทุกคนได้ยินคำพูดนี้ไม่รู้สึกอะไร กลับหัวเราะอย่างสะใจ และชมเชยเหลียงเฟยอีกครั้งว่าเก่งจริง ๆ

ในอดีต กองทัพหมื่นคนของประเทศเซียลี่ ย่อมมีคนฉลาดอยู่ไม่น้อย แต่พวกเขาติดอยู่ในกับดักแปดทิศจนอดตายโดยไม่สามารถไขปริศนาได้ แต่เหลียงเฟยกลับแก้มันได้ในทันทีความจริงแล้วพวกเขาไม่รู้ว่าเหลียงเฟยสามารถทำลายกับดักแปดทิศได้ นอกจากเหตุผลที่เขาบอกแล้ว ยังเป็นเพราะเขามีศาสตร์บงการสวรรค์ที่เขาคิดค้นขึ้นเองและไม่มีใครเหมือน

นี่คือเหตุผลที่ไอ้หมอนั่นซึ่งมีวรยุทธ์เพียงขั้นสูงราชันยุทธ์เมื่อเห็นเหลียงเฟยมีความสามารถพิเศษบางอย่าง ถึงได้ตกตะลึงอึ้งไป

ความตกใจเช่นนั้น ชัดเจนว่าเขากลัวอยู่บ้าง หรือกังวลว่าเหลียงเฟยจะสามารถทำลายกับดักแปดทิศที่ตระกูลลู่ภาคภูมิใจได้จริง ๆ

ทุกคนยังจมอยู่ในความสุขของชัยชนะอันรวดเร็ว แต่สิ่งที่พวกเขาไม่คาดคิดคือ จู่ ๆ ก็มีเสียงคนพูดดังมา

“ฮ่า ๆ ๆ คำเล่าลือในยุทธภพไม่ผิดเลยแม้แต่น้อย ยอดฝีมือหนุ่มเหลียงเฟยแม้อายุยังน้อยก็มีฝีมือไม่ธรรมดาจริง ๆ !

ก่อนหน้านี้ ข้ายังคิดว่าลู่เสี่ยวอวี๋ใช้กับดักแปดทิศจัดการพวกเจ้า เหมือนใช้ปืนใหญ่ยิงยุง ให้เกียรติเหลียงเฟยเจ้ามากเกินไป ตอนนี้ดูเหมือนว่า เขาไม่ได้ทำผิดเลยแม้แต่น้อย

“แต่พวกเจ้าก็อย่าเพิ่งดีใจเร็วนัก เมื่อพวกเจ้ารู้ว่ากลกระบวนทิศแปดทิศนั้นเคยล้อมกองทัพใหญ่หนึ่งแสนนายของประเทศเซียลี่ได้ พวกเจ้าก็น่าจะคิดได้ว่ามันไม่ใช่สิ่งที่จะทำลายได้ง่าย ๆ

ข้าจะบอกความจริงให้พวกเจ้ารู้ กระบอกตาลายดอกไม้นั่นเป็นเพียงอาหารเรียกน้ำย่อยที่กลกระบวนทิศแปดทิศมอบให้พวกเจ้าเท่านั้น ส่วนที่เหลือ พวกเจ้าต้องค้นพบด้วยตัวเอง หวังว่าพวกเจ้าจะไม่เหมือนกองทัพหนึ่งแสนนายของประเทศเซียลี่ที่ติดอยู่ในกลกระบวนทิศแปดทิศจนตายก็ออกไปไม่ได้ ฮ่า ๆ ๆ !”

ทุกคนได้ยินดังนั้น ต่างตกตะลึงไปชั่วขณะ รีบรวมพลังเตรียมโจมตีอย่างรุนแรงไปยังทิศทางที่เสียงดังมา

แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนรู้สึกหวาดกลัวคือ พวกเขาตั้งใจฟังอย่างจริงจัง แต่กลับไม่สามารถรู้ได้เลยว่าเสียงนั้นมาจากทิศทางใด เมื่อพยายามรับรู้อย่างละเอียด กลับรู้สึกเหมือนเสียงนั้นดังมาจากทุกทิศทาง

ทุกอย่างช่างลึกลับเหลือเกิน!

เหลียงเฟยกัดฟันด้วยความแค้น แม้จะรู้สึกหงุดหงิดกับความสับสนที่เกิดจากปรากฏการณ์นี้ แต่เขายังคงค่อนข้างสงบนิ่ง เห็นเขาโบกมือ ทุกคนก็หันไปมองเขาพร้อมกัน

การที่ทุกคนให้ความร่วมมือเช่นนี้ แสดงให้เห็นว่า ณ ขณะนี้ อิทธิพลของเหลียงเฟยเหนือกว่าเย่เทียนฉงผู้เป็นแม่ทัพใหญ่อย่างชัดเจน

แต่นี่ก็เข้าใจได้ เพราะเหลียงเฟยไม่เพียงช่วยชีวิตทุกคนไว้ แต่ยังค้นพบความลับของกระบอกตาลายดอกไม้ในกลกระบวนทิศแปดทิศ ช่วยให้ทุกคนรอดพ้นจากวิกฤตชั่วคราว อย่างน้อยก็ทำให้เห็นความหวังเล็ก ๆ ในการแก้กลกระบวนทิศแปดทิศ

ทุกคนหันไปมองเหลียงเฟยเห็นเขากำลังฟังอะไรบางอย่างอย่างเงียบ ๆ มุมปากปรากฏรอยยิ้มบาง ๆ

เห็นเช่นนั้น ทุกคนก็อดยิ้มตามไม่ได้ ดูเหมือนว่าเหลียงเฟยผู้ฉลาดคงค้นพบกลไกลึกลับบางอย่างอีกแล้ว!

เนื่องจากทุกคนไม่สงบพอ สมองจึงทำงานไม่เร็วเท่าเหลียงเฟยพวกเขาจึงรู้สึกงุนงงอยู่ตลอด เมื่อเห็นเหลียงเฟยคิดหาวิธีได้อย่างทันท่วงทีทุกครั้ง ดูจากสีหน้าของเขา ทุกคนก็อดที่จะรู้สึกเต็มไปด้วยความชื่นชมไม่ได้

“ทุกคนอย่าเพิ่งลงมือ ให้ข้าลองก่อน!”

เหลียงเฟยยิ้มพลางมองคฤหาสน์ตระกูลลู่บนพื้น ครุ่นคิดสักครู่ แล้วพูดประโยคนี้ออกมา พอพูดจบก็ปล่อยดาบสวรรค์อันน่าตื่นตะลึงลงไปยังพื้น จากนั้นก็เห็นแสงสีขาวทรงพลังพุ่งลงไปยังพื้นอย่างบ้าคลั่ง ในชั่วพริบตาก็ถึงพื้น พุ่งเข้าชนต้นไม้ใหญ่สองต้น พลังอันรุนแรงทำให้มันกลายเป็นเศษไม้ในทันที

จริง ๆ แล้วนี่ไม่ใช่การโจมตีที่รุนแรงมากนัก แต่เพราะทุกคนชื่นชมเหลียงเฟยเมื่อได้เห็นแล้ว จึงอดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้

สักพัก แม่ทัพหลัวจึงได้สติ มองต้นไม้ใหญ่ที่เหลียงเฟยทำให้กลายเป็นเศษไม้แล้วพูดว่า

“ดูเหมือนครั้งนี้เราไม่ได้เจอกับภาพลวงตาแล้ว และไม่ต้องกังวลว่าพลังที่โจมตีออกไปจะย้อนกลับมาทำร้ายพวกเราเองเหมือนครั้งก่อนที่แทบรับมือไม่ไหว!”

แม้จะพูดเช่นนั้น แต่สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกสับสนคือ ทำไมเหลียงเฟยไม่โจมตีคฤหาสน์ตระกูลลู่โดยตรง เพื่อล่อพวกนั้นออกมาต่อสู้อย่างเต็มที่ และตัดสินแพ้ชนะกันเลยล่ะ?