สู่ชีวิตนิรันดร์ - บทที่ 414 วิชาสุดยอดของตระกูลอู๋

บทที่ 414 วิชาสุดยอดของตระกูลอู๋

เมื่อลูกกลมแสงสีขาวปะทะกับพายุทอร์นาโดที่เต็มไปด้วยประกายดาบนับไม่ถ้วน เกิดเป็นแรงสั่นสะเทือนสวรรค์สะเทือนดิน ประกายแสงมากมายราวกับคลื่นยักษ์ถาโถมออกไปทุกทิศทาง ทำให้ทั้งฟ้าและดินเปลี่ยนแปลงไม่หยุดนิ่ง ทั้งน่าสะพรึงกลัวและงดงามอย่างยิ่ง

แต่สิ่งที่ทำให้เซียวหนิงเสวี่ยเย่หลิวซูและทุกคนที่เคยเห็นพลังอันน่าสะพรึงกลัวของวิชาดั่งใจปรารถนาชิงฟ้าขั้นที่ห้าของเหลียงเฟยต้องตกตะลึงก็คือ ลูกกลมแสงสีขาวที่เกิดจากแสงสว่างแห่งดวงอาทิตย์และดวงจันทร์กลับถูกพลังของวิชาหมื่นดาบคืนสู่ต้นกำเนิดทำลายกระจายไป

ครั้งแรก

เป็นครั้งแรกจริง ๆ ที่ลูกกลมแสงสีขาวไม่ได้เปลี่ยนจากรูปทรงกลมของแสงอาทิตย์ไปตามพลังของศัตรู กลายเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว แต่กลับถูกทำลายกระจายไปโดยตรง

จากเหตุการณ์นี้

การโจมตีครั้งนี้ของอู๋เฮ่า วิชาสุดยอดของตระกูลอู๋ หมื่นดาบคืนสู่ต้นกำเนิด ช่างทรงพลังอย่างไม่ธรรมดาจริง ๆ !

เมื่อเห็นเหลียงเฟยใช้แสงสว่างแห่งดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ แม้จะมีพลังรุนแรง แต่เมื่อเจอกับการโจมตีที่ตนภาคภูมิใจที่สุด วิชาหมื่นดาบคืนสู่ต้นกำเนิด ก็ยังถูกทำลายกระจาย ค่อย ๆ แตกกระจายออกไป ถูกประกายดาบนับหมื่นที่หมุนวนสลายและกัดกร่อนไปทีละน้อย

อู๋เฮ่าดีใจมาก แต่เดิมคิดว่าตนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเหลียงเฟยและยังกังวลอยู่บ้าง แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าพลังของพวกเขาแตกต่างกันมาก ตนจะต้องชนะอย่างไม่ต้องสงสัย

หากรู้เช่นนี้แต่แรก เมื่อครู่ไม่ควรขี้ขลาดกลัวเรื่อง เสนอให้เหลียงเฟยผ่านตนไปเพียงยี่สิบกระบวนท่า ช่างเสียโอกาสที่จะฆ่าศัตรูหัวใจคนนี้ไปเปล่า ๆ

น่าโมโห เขากำลังจะแต่งงานกับเซียวหนิงเสวี่ยแล้ว วันนี้ฆ่าเหลียงเฟยไม่ได้ ต่อให้ชิงเซียวหนิงเสวี่ยมาได้ในอนาคต ก็ไม่มีทางได้ครั้งแรกอันงดงามที่สุดของนางแน่ บางครั้งการไม่กล้าพอ เหมือนเต่าหดหัว ช่างใช้ไม่ได้จริง ๆ !

แต่ตอนนี้อย่างน้อยก็สั่งสอนเขาได้ ระบายความแค้น ให้เขารู้ว่าเขาเป็นอย่างที่ตนพูดจริง ๆ เป็นเพียงคนขี้แพ้ ทำให้เซียวหนิงเสวี่ยรู้สึกว่าเหลียงเฟยไม่คู่ควรกับนาง และทำให้เหลียงเฟยรู้สึกว่าตัวเองไม่คู่ควรกับเซียวหนิงเสวี่ยทุกอย่างอาจยังมีโอกาสเปลี่ยนแปลง

อู๋เฮ่าเมื่อเห็นว่าตนได้เปรียบ ราวกับมองเห็นผลลัพธ์แห่งชัยชนะแล้ว จึงถอนหายใจยาวและยิ้มอย่างภาคภูมิใจ แต่เขาเพิ่งยิ้มได้ไม่นาน รอยยิ้มก็แข็งค้างอยู่บนใบหน้า สิ่งที่อู๋เฮ่าไม่คาดคิดเลยก็คือ เหลียงเฟยยังคงใช้แสงสว่างแห่งดวงอาทิตย์และดวงจันทร์อีกครั้ง และลูกกลมแสงสีขาวที่เกิดจากการโจมตีครั้งก่อน ราวกับมีชีวิตจิตใจ เมื่อพบว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของวิชาหมื่นดาบคืนสู่ต้นกำเนิด กลับเปลี่ยนรูปร่างไหลกลับมาที่ข้างกายเหลียงเฟยกลายเป็นกำแพงป้องกันอันทรงพลังล้อมรอบร่างของเขา

จากนั้นเมื่อเขาปล่อยประกายดาบนับหมื่นที่หมุนวนพุ่งเข้าใส่เหลียงเฟยทันใดนั้นประกายดาบกลับหายไปเกือบครึ่งก่อนที่จะพุ่งเข้าไปต่อ

เกิดอะไรขึ้น?

อู๋เฮ่ามองประกายดาบที่ตนปล่อยออกไป ยังไม่ทันถึงกำแพงป้องกันอันทรงพลังรอบตัวเหลียงเฟยก็หายไปเกือบครึ่ง รู้สึกประหลาดมาก ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

ในขณะเดียวกัน เขากวาดตามองรอบ ๆ เห็นทุกคนที่อยู่ในที่นั้นเกลียดชังเขาเพราะการแสดงที่น่าอับอายเมื่อครู่ ต่างพากันหัวเราะ

แม่ทัพหลัวเห็นสีหน้างุนงงของเขา จึงพูดตรง ๆ ว่า

“ฮ่า ๆ ๆ ไอ้หนุ่ม ตอนนี้รู้แล้วใช่ไหมว่าเหลียงเฟยเก่งแค่ไหน? บอกให้รู้ไว้ นั่นคือเขตอาคมป้องกันห้าธาตุในตำนานที่มีเพียงผู้มีวรยุทธ์ระดับเซียนยุทธ์เท่านั้นที่ฝึกฝนได้!”

เขตอาคมป้องกันห้าธาตุ?

แต่เหลียงเฟยกำลังใช้กระบวนท่าแสงจันทร์อาทิตย์อยู่นี่ เขตอาคมป้องกันห้าธาตุไม่ใช่อยู่กับที่หรอกหรือ เขาเคลื่อนย้ายมันได้อย่างไร หรือว่ามันยังคงอยู่?

พลังที่สามารถดึงกลับมาเป็นกำแพงป้องกันได้ เขตอาคมป้องกันห้าธาตุที่เคลื่อนย้ายได้!

เหลียงเฟยช่างเป็นคนประหลาดเหลือเกิน!

อู๋เฮ่าถอนหายใจเบา ๆ ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมเหลียงเฟยถึงมีชื่อเสียงโด่งดังในยุทธภพช่วงนี้ ทำไมถึงได้รับการกล่าวขานว่าน่ากลัวนัก ชื่อเสียงที่ยิ่งใหญ่ย่อมไม่มาเปล่า เขาเป็นบุคคลที่ไม่ธรรมดาจริง ๆ

แต่อู๋เฮ่าก็ไม่ได้รู้สึกกลัวจนต้องยอมแพ้ทันที หรือยอมจำนนต่อหน้าเหลียงเฟยแต่กลับมีรอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏที่มุมปาก

เพราะอู๋เฮ่าคิดว่า เมื่อวิชาสุดยอดหมื่นดาบคืนสู่ต้นกำเนิดที่ตนเองใช้นั้น มีพลังมากกว่าแสงจันทร์อาทิตย์ของเหลียงเฟยมากนัก หากตนเองใช้ความเร็วสูงสุดโจมตีติดต่อกันหลายครั้งในเวลาอันสั้น ก็จะต้องเอาชนะได้อย่างแน่นอน

สิ่งสำคัญคือเขาพบจุดหนึ่งที่ทำให้เขารู้สึกยินดี นั่นคือกระบวนท่าแสงจันทร์อาทิตย์ของเหลียงเฟยนั้นซับซ้อนกว่า อย่างน้อยก็ซับซ้อนกว่ากระบวนท่าหมื่นดาบคืนสู่ต้นกำเนิดของเขา อู๋เฮ่าคิดว่าหากเมื่อครู่เขาไม่ได้หวาดระแวงเหลียงเฟยผู้น่ากลัวในตำนาน และใช้หมื่นดาบคืนสู่ต้นกำเนิดก่อนหน้านี้ บางทีเขาอาจจะชนะไปแล้วก็ได้

น่าโมโห ยังคงเป็นความผิดของการหลบหนีอีกแล้ว!

ดูเหมือนว่าบางครั้งการหดหัวเหมือนเต่าเพื่อปกป้องตัวเอง ก็ไม่ใช่วิธีที่ดีเลยจริง ๆ !

เมื่อคิดถึงตรงนี้ อู๋เฮ่าก็ด่าตัวเองอย่างรุนแรงอีกครั้ง จากนั้นก็เพิ่มความเร็วในการร่ายดาบทันที ในชั่วพริบตาก็ปล่อยหมื่นดาบคืนสู่ต้นกำเนิดออกมาอีกครั้ง

ในขณะเดียวกัน เหลียงเฟยเพิ่งจะใช้แสงจันทร์อาทิตย์ครั้งที่สองเสร็จ อู๋เฮ่าเห็นภาพนี้แล้วก็หัวเราะออกมาสองครั้ง ไม่คิดว่าเหลียงเฟยเพราะกระบวนท่าที่ซับซ้อนเกินไป ทำให้ความเร็วในการใช้วิชาช้ากว่าตนเองหนึ่งส่วน

ความจริงก่อนหน้านี้ได้พิสูจน์แล้วว่า พลังหมื่นดาบคืนสู่ต้นกำเนิดหนึ่งครั้งของเขานั้น แข็งแกร่งกว่าแสงจันทร์อาทิตย์มากนัก เพียงแค่ปล่อยหมื่นดาบคืนสู่ต้นกำเนิดอีกครั้งในเวลาอันสั้น เขาก็จะสามารถคว้าชัยชนะได้อย่างไม่ต้องสงสัย อู๋เฮ่ายิ้มเล็กน้อย แล้วรีบใช้กระบวนท่าหมื่นดาบคืนสู่ต้นกำเนิดต่อไป แต่เขายังไม่ทันได้หัวเราะนาน ก็ไม่สามารถหัวเราะออกมาได้อีก เพราะตอนนี้เขาเพิ่งจะพบว่า พลังหมื่นดาบคืนสู่ต้นกำเนิดหนึ่งครั้งของเขา ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของแสงจันทร์อาทิตย์ของเหลียงเฟย

เพราะเมื่อครู่หมื่นดาบคืนสู่ต้นกำเนิดของอู๋เฮ่า แม้จะผลักดันลูกแสงสีขาวที่เกิดจากแสงจันทร์อาทิตย์ของเหลียงเฟยด้วยความได้เปรียบอย่างสมบูรณ์

แต่พลังที่เหลือของลูกแสงสีขาวกลับก่อตัวเป็นกำแพงป้องกันรอบตัวเหลียงเฟยหลังจากที่หมื่นดาบคืนสู่ต้นกำเนิดของเขาถูกพลังของเขตอาคมป้องกันห้าธาตุทำลายไปเกือบครึ่ง กำแพงป้องกันของเหลียงเฟยก็พลันระเบิดออก และเหมือนกับแสงจันทร์อาทิตย์หนึ่งครั้ง กลายเป็นลูกแสงสีขาวพุ่งเข้าใส่อู๋เฮ่า

แสงจันทร์อาทิตย์หนึ่งครั้ง ถูกพลังของเขาสลายไปบางส่วน แล้วก่อตัวเป็นกำแพงป้องกัน จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นลูกแสงสีขาวระเบิดออกมา แต่กลับไม่ได้อ่อนแรงลงเท่าไร ในทันใดนั้นก็สลายพลังที่เหลือของหมื่นดาบคืนสู่ต้นกำเนิดของเขาจนหมดสิ้น

หลังจากสลายพลังของเขาแล้ว มันกลับบินกลับไป กลายเป็นกำแพงป้องกันรอบตัวเหลียงเฟยอีกครั้ง และในขณะเดียวกัน หลังจากที่เหลียงเฟยปล่อยแสงจันทร์อาทิตย์ครั้งที่สอง ลูกแสงสีขาวอันทรงพลังก็เปลี่ยนรูปร่างไหลเข้าไปในกำแพงป้องกัน