สู่ชีวิตนิรันดร์ - บทที่ 425 เสร็จสม

บทที่ 425 เสร็จสม

เซียวหนิงเสวี่ยครางและร้องไห้ออกมา นางรู้ว่านางจะไม่มีวันลืมค่ำคืนนี้

ชายคนนี้ ครั้งแรกนี้

หลังจากความเร่าร้อน เซียวหนิงเสวี่ยใช้ผ้าห่มพันร่างกายอย่างยากลำบากแต่รวดเร็ว นอนตะแคงหันหลังให้เหลียงเฟยอายจนไม่กล้าเผชิญหน้ากับผู้คน

นางเป็นกุลสตรีอย่างแท้จริง เฮ้!

“เสวี่ย เหนื่อยไหม” เหลียงเฟยถามพลางยิ้ม

เซียวหนิงเสวี่ยตอบเบาจนแทบไม่ได้ยินว่า

“อืม”

ใบหน้าบริสุทธิ์ที่ทำให้ผู้ชายคิดว่าจะไม่มีวันเกี่ยวข้องกับเรื่องราคะนั้นแดงเรื่อสดใส

“อยากบานสองครั้งไหม”

เหลียงเฟยหัวเราะเฮ่ ๆ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จู่ ๆ ก็นึกถึงคำนี้ได้ แล้วเขาก็มุดเข้าไปใต้ผ้าห่มฤดูร้อน แนบชิดแผ่นหลังของนาง ช่วยไม่ได้ ความรู้สึกนั้นช่างวิเศษเหลือเกิน!

เมื่อเป็นสัตว์ร้ายไปแล้วครั้งหนึ่ง ก็ขอให้มันสมบูรณ์และบ้าคลั่งยิ่งขึ้นเถอะ!

“หืม?” เซียวหนิงเสวี่ยสงสัย

นางไม่รู้ว่าเป็นเพราะสมองอันฉลาดใช้การไม่ได้แล้ว หรือเพราะความรู้สึกเมื่อครู่นี้สบายเกินไป หรืออาจเป็นเพราะความเป็นจริงกับจินตนาการมีความแตกต่างกันบ้าง นางอยากลองอีกครั้ง ดูว่าจะสามารถบรรลุถึงขอบเขตในจินตนาการได้หรือไม่

หรืออาจเป็นเพราะความรู้สึกเมื่อครู่นี้เกินจินตนาการ มหัศจรรย์และวิเศษยิ่งกว่าความรู้สึกที่คิดไว้นับหมื่นครั้ง เมื่อเผชิญกับความเป็นจริง นางเลือกความคิดที่สูงกว่าชีวิตเหมือนนักเขียนนวนิยาย เริ่มจินตนาการใหม่ อยากลองดูว่าจะสามารถบรรลุถึงจุดสุดยอดที่วิเศษยิ่งกว่าได้หรือไม่

“เรื่องนี้เหรอ”

เหลียงเฟยขยับร่างกาย อยากจะเข้าไปในพื้นที่ลึกลับนั้นอีกครั้ง แต่เซียวหนิงเสวี่ยปิดแน่นเพราะความเจ็บปวด กั้นเขาไว้นอกประตูเมือง

“ไม่สนใจเจ้า” เซียวหนิงเสวี่ยพูดประโยคหนึ่ง

แล้วนางก็ซุกหน้าลงในหมอนนุ่ม แต่ท่าทางอันงดงามสมบูรณ์แบบของนางดูยั่วยวนอยู่บ้าง แสดงถึงความหมายของการปฏิเสธแต่ยังเชื้อเชิญ

“งั้นเราไปอาบน้ำด้วยกันไหม”

เหลียงเฟยยิ้มซุกซนพูด มือทั้งสองไม่ยอมอยู่เฉย ยังคงสำรวจบนร่างของเซียวหนิงเสวี่ยอย่างขยันขันแข็ง หวังว่าจะสามารถเอาชนะการป้องกันทั้งหมดบนกำแพงเมืองของนาง ให้ประตูเมืองที่ปิดแน่นเปิดออกสำหรับเขาอีกครั้ง เพื่อสำรวจความลึกลับของพื้นที่นั้นต่อไป

จริง ๆ แล้วยังมีอีกจุดหนึ่ง ผิวของเหยาซือซือสัมผัสดีจริง ๆ !

แม้ว่าเหลียงเฟยจะเพิ่งสัมผัสผู้หญิงอย่างแท้จริงเป็นครั้งแรก แต่เขารู้สึกได้ว่า บางทีต่อไปถ้าเป็นคนลามกหรือเจ้าชู้ ก็คงไม่มีวันพบผิวที่เทียบเท่าได้อีกแล้ว

“ง่วงจัง ไม่อยากขยับ” เซียวหนิงเสวี่ยพูดอย่างขี้เกียจและเขินอาย

“งั้นเราคุยกันเรื่องอุดมคติในชีวิตหรือเรื่องบ้านเมืองดีไหม”

เหลียงเฟยเอียงคอไปที่ข้างหูนางพูดล้อเล่น

“ไม่เอา” เซียวหนิงเสวี่ยฮึมฮัมตอบ

“สบายไหม”

เหลียงเฟยไล่ตามชัยชนะ ในที่สุดก็เข้าไปในพื้นที่ลึกลับนั้นอีกครั้งในระหว่างการสำรวจ ถูกเปลวไฟห่อหุ้มแน่นอีกครั้ง

“เจ็บ!”

เซียวหนิงเสวี่ยเชิดปากบ่นอย่างน้อยใจ แต่ดวงตากลับเต็มไปด้วยความสุขและความยินดี

“งั้นต่อไปเราไม่ทำเรื่องนี้อีกแล้ว ดีไหม”

เหลียงเฟยมาถึงห้องของเซียวหนิงเสวี่ยในเวลาที่สำหรับพวกนกฮูกแล้วก็ไม่ถือว่าดึกนัก ประมาณช่วงปลายยามไฮ่

หลังจากทำรักกันครั้งหนึ่ง แล้วก็ต่อด้วยครั้งที่สอง เสร็จสิ้นเกือบจะถึงยามโฉ่ว สุดท้ายนางก็ยังไม่ยอมอาบน้ำด้วยกัน นางใช้ยันต์ทำความสะอาดแยกต่างหาก อาบน้ำเสร็จก็หลบเข้าไปในผ้าห่ม และไม่ยอมให้ยืมยันต์ทำความสะอาดแก่เหลียงเฟยไม่ว่าอย่างไรก็ตาม

เมื่อเหลียงเฟยอาบน้ำเสร็จกลับมา นางก็หลับไปอย่างสนิทแล้ว ส่วนเหลียงเฟยยังคงกระปรี้กระเปร่า ไม่มีอาการง่วงเลย และก็ไม่ได้วางแผนจะทำอะไรต่อ เช่น รอบที่สาม หรือเรื่องที่จะทำให้ฟ้าผ่าห้าสายอะไรทำนองนั้น

ข้างนอกเป็นหิมะ แม้ในห้องจะมีเตาผิง แต่อากาศก็ยังหนาวมาก

เหลียงเฟยมองดูเซียวหนิงเสวี่ยรู้สึกสงสาร จึงช่วยห่มผ้าให้นางให้เรียบร้อย มองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าแต่มีความสุข เหลียงเฟยรู้สึกพึงพอใจอย่างสุดซึ้งที่ไม่อาจระงับได้ เขาสวมเสื้อผ้า นอนลงข้าง ๆ คิดถึงเรื่องที่เขาต้องเผชิญในอนาคต พร้อมกับชำเลืองมองหญิงสาวที่หลับสนิทเป็นระยะ

ใช่ นางเป็นสตรีเต็มตัวแล้ว ไม่ใช่เด็กสาวที่ไร้เดียงสาอีกต่อไป

ช่วงกลางยามโฉ่ว เหลียงเฟยที่ยังไม่มีอาการง่วงนอนเลย นั่งมองร่างอันงดงามของเซียวหนิงเสวี่ยอย่างเงียบ ๆ ข้างเตียง โดยไม่รู้ตัวเขาก็นึกถึงเรื่องวุ่นวายต่าง ๆ

เหลียงเฟยจำได้ว่าตอนอยู่ที่เกาะฝึกสัตว์ มีคู่ชายหญิงคู่หนึ่งแอบมาเล่นชู้กันในทุ่งหญ้าที่เต็มไปด้วยดอกไม้หอม บังเอิญเขาเห็นเข้าพอดี

แต่เพราะเขากลัวว่าพวกนั้นจะพบตัว เขาจึงซ่อนตัวมากเกินไป ทำให้มองไม่ค่อยชัด ได้ยินแต่เสียงร้องของคู่ชายหญิงนั้น เหมือนกำลังฆ่าหมู ดูเหมือนจะเจ็บปวดมาก แต่ก็ดูเหมือนจะสุขสมอย่างยิ่ง

เหลียงเฟยทนเสียงแบบนั้นไม่ค่อยได้ รู้สึกว่าเสียงนั้นมีเสน่ห์บางอย่าง ทำให้เขาจินตนาการถึงร่างกายของเด็กสาวอย่างไม่รู้ตัว เขาจึงขยับเข้าไปข้างหน้าอีกนิด ตั้งใจจะสำรวจให้ถ้วนถี่ ดูว่าส่วนที่น่าอัศจรรย์ของผู้หญิงเป็นอย่างไรกันแน่

ผลที่ทำให้เขาผิดหวังคือ เขายังไม่ทันได้เห็นร่างเปลือยของหญิงคนนั้น พวกเขาก็เสร็จกิจกันแล้ว

และเพราะเป็นการแอบมาเล่นชู้ กลัวคนเห็น พวกเขาจึงรีบใส่เสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว ปิดบังความงามทั้งหมดไว้ ช่างน่าเสียดายอย่างยิ่ง

ตอนที่เหลียงเฟยอยู่ที่เกาะฝึกสัตว์ เขาเคยพบผู้ชายที่ชอบพูดถึงผู้หญิงเหมือนพวกนักเลง บางครั้งพวกเขาจะหัวเราะเยาะคนที่ครั้งแรกใช้เวลาแค่ไม่กี่นาทีก็เสร็จ ทำให้ชายคนนั้นโวยวายว่า ใคร ๆ ครั้งแรกก็เป็นแบบนี้ทั้งนั้น

นึกถึงบทสนทนาของคนพวกนั้น เหลียงเฟยเปรียบเทียบกับตัวเองที่เพิ่งทำกับเซียวหนิงเสวี่ยทำครั้งแรกก็ใช้เวลาเกือบหนึ่งชั่วยามแล้ว เขาอดยิ้มอย่างดีใจไม่ได้

ฮี่ ๆ ๆ !

ข้านี่แหละเก่ง ครั้งแรกก็นานขนาดนี้ ไม่เหมือนพวกขยะพวกนั้น ลูกผู้ชายตัวจริงต้องเป็นเหมือนข้า เป็นชายชาตรีแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้า!

จากนั้นเหลียงเฟยก็คิดต่อไปอีกนาน ยิ่งคิดก็ยิ่งยิ้มอย่างมีความสุข แล้วกลับไปที่เตียง มุดเข้าไปในผ้าห่ม พลิกตัวเซียวหนิงเสวี่ยมากอดไว้ในอ้อมแขน หญิงสาวที่หลับสนิทดูเหมือนจะชอบความอบอุ่นนี้ จึงขยับตัวเข้ามาใกล้โดยไม่รู้ตัว แนบชิดกันมากขึ้น

ร่างกายของชายและหญิงราวกับถูกสร้างมาเพื่อให้เข้ากันได้อย่างลงตัว ทั้งสองกอดกันนอน สงบและอบอุ่น