สู่ชีวิตนิรันดร์ - บทที่ 450 ไม่เป็นอะไรใช่ไหม

บทที่ 450 ไม่เป็นอะไรใช่ไหม

เห็นเขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วในอากาศ พลิกตัวสองรอบ เพิ่มความเร็วและพลังในการดิ่งลง แล้วเปลี่ยนฝ่ามือเป็นดาบ ฟันลงไปที่โหลวอวี้ตี๋อย่างรุนแรง!

เห็นได้ชัดว่าเขากำลังจะฟันโหลวอวี้ตี๋

โหลวอวี้ตี๋ไอ้หมอนี่รอยยิ้มบนใบหน้าก็หายไปทันที กลายเป็นจริงจัง โบกแขน ใช้กระบวนท่าอันลึกลับของวิชาดูดดาว เตรียมฉวยโอกาสนี้ดูดวรยุทธ์ของเหลียงเฟย

แต่ในช่วงเวลาวิกฤตนั้น ตรงหน้าเหลียงเฟยกลับปรากฏร่างปีศาจขึ้นมาอย่างกะทันหัน รับฝ่ามือที่รวมพลังพันชั่งของเหลียงเฟยก่อนที่จะถึงโหลวอวี้ตี๋

ฝ่ามือยังมาไม่ถึงแต่ลมฝ่ามือมาถึงก่อนแล้ว

เกือบจะในชั่วพริบตา ลมฝ่ามือนั้นกลายเป็นแสงสีทองขนาดใหญ่ พร้อมกับคลื่นลมเหมือนพายุ พุ่งเข้าใส่ร่างปีศาจนั้นอย่างบ้าคลั่ง!

ร่างปีศาจนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่น คือชายวัณโรคที่ก่อกวนหลายครั้งนั่นเอง ชายวัณโรครู้สึกถึงความรุนแรงของการโจมตีครั้งนี้ของเหลียงเฟยจึงไม่กล้าประมาท โบกมือทั้งสองไม่หยุด อาศัยวรยุทธ์ขั้นสูงเซียนยุทธ์ในชั่วพริบตาก็ปล่อยแสงสีเลือดขนาดมหึมาและแปลกประหลาดออกมา

แสงสีเลือดพบกับลมฝ่ามือของเหลียงเฟยในทันที

ตอนนั้นเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว คลื่นพลังมากมายเหมือนระเบิดพุ่งออกไปทุกทิศทาง พัดให้หิมะขาวในลานบินว่อนไปหมด

เหลียงเฟยรู้สึกถึงพลังที่ไม่อาจต้านทานได้ พุ่งขึ้นมาอย่างรุนแรง เพียงชั่วพริบตาก็ทำลายค่ายคุ้มกันธาตุทั้งห้าของเขา แล้วยังโจมตีเขาอย่างรุนแรง ทำให้ร่างของเขาลอยกระเด็นขึ้นไปในอากาศ กว่าจะหยุดได้ก็ผ่านไปพักใหญ่

แต่โชคดีที่ลมฝ่ามือของเขาได้ลดทอนพลังไปบางส่วน ประกอบกับการปกป้องของค่ายคุ้มกันธาตุทั้งห้า สุดท้ายอาศัยร่างจินกังไม่แตกสลายรับพลังที่เหลือไว้ จึงไม่เป็นอะไรมาก

แต่เซียวอู่เหยียนเย่หลิวซูและนายพลหลัวทั้งสามคนกลับตกใจมาก ต่างกระโดดขึ้นไป ร้องเรียกชื่อเขา

“เหลียงเฟย!”

“พี่ชายเหลียงเฟย!”

“น้องชาย!”

เย่หลิวซูตะโกนเสียงดังที่สุด และวิ่งเร็วที่สุด นางพุ่งไปหาเหลียงเฟยเป็นคนแรก แล้วโอบกอดร่างของเขาที่เพิ่งค่อย ๆ ร่อนลงมา

เนื่องจากสถานการณ์เร่งด่วน เย่หลิวซูพลั้งเผลอให้มือของเหลียงเฟยแนบชิดกับหน้าอกของนาง

ดังนั้นเหลียงเฟยจึงได้สัมผัสกับยอดอกของสาวงามอันดับหนึ่งแห่งแดนเสินอู่อีกครั้ง ความรู้สึกนั้นช่างวิเศษเหลือเกิน วิเศษจนทำให้คนเคลิบเคลิ้ม ลืมทุกสิ่งทุกอย่าง!

“เหลียงเฟยเจ้าไม่เป็นอะไรใช่ไหม!”

เย่หลิวซูไม่รู้ว่าเหลียงเฟยกำลังเคลิบเคลิ้มกับความอ่อนนุ่มของยอดอกนาง เมื่อเห็นเขาหลับตาแน่น นางจึงถามด้วยความเป็นห่วง

ร่างกายของเย่หลิวซูช่างนุ่มนวลจริง ๆ !

เหลียงเฟยลองสัมผัสอีกครั้ง แต่รู้สึกว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม อีกทั้งเขายังรู้สึกว่าการกระทำเช่นนี้ช่างเป็นการทรยศต่อเสวี่ยเอ๋อร์อย่างมาก

สุดท้ายเขาก็ตัดสินใจตื่นขึ้นอย่างเด็ดขาด กล่าวขอบคุณเย่หลิวซูแล้วกระโดดออกจากอ้อมกอดของนาง จากนั้นก็ยิ้มให้แม่ทัพหลัวและเซียวอู่เหยียนบอกว่าเขาไม่เป็นอะไร ไม่ต้องเป็นห่วงเลย

เหลียงเฟยต่อสู้กับชายร่างผอมที่มีวรยุทธ์ระดับเซียนยุทธ์ขั้นสูงไปหนึ่งยก ด้วยพลังป้องกันอันแข็งแกร่ง เขาจึงไม่ได้รับบาดเจ็บมากนัก

แต่ผลลัพธ์ที่ไม่คาดคิดคือ สภาพของชายร่างผอมกลับดูไม่ค่อยดีนัก ในขณะที่เหลียงเฟยถูกพลังอันแข็งแกร่งกระแทกจนลอยละล่องในอากาศเหมือนใบไม้แห้งนั้น ชายร่างผอมก็ไม่ได้สบายเช่นกัน

ตอนนั้นพื้นแข็งใต้เท้าของเขาสั่นสะเทือนพร้อมเสียงดังสนั่น พร้อมกับมีฝุ่นสีเทาขาวปนหิมะลอยขึ้นมา

เมื่อฝุ่นจางหายไป ใต้เท้าของเขากลับจมลงไปในหลุมลึกถึงหลังเท้า ชายร่างผอมมองพื้นดิน ครู่ใหญ่ก็ยังไม่อาจตั้งสติได้ ดูเหมือนเขาไม่คาดคิดว่าหมัดเปล่าของเหลียงเฟยจะรุนแรงถึงเพียงนี้

จากนั้นเขาก็ไอหนัก ๆ สองครั้ง มุมปากมีเลือดสด ๆ ไหลออกมา แต่ไม่รู้ว่าชายร่างผอมถูกเหลียงเฟยตีจนกระอักเลือด หรือว่าโรคผอมแห้งของเขากำเริบขึ้นมาอีกครั้ง

ไม่ว่าอย่างไร สภาพของเขาก็แย่กว่าเหลียงเฟย!

ชายร่างผอมเงยหน้ามองเหลียงเฟยที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าอย่างปลอดภัย เขาจึงกระโดดขึ้นไป เช็ดเลือดที่มุมปาก แล้วตะโกนว่า “เหลียงเฟยดูเหมือนข้าจะประเมินพลังของเจ้าต่ำไปเสียแล้ว! ช่างน่าประหลาดใจ จ้าวยุทธ์ขั้นสูงที่ต่ำกว่าข้าถึงเก้าขั้น กลับแข็งแกร่งถึงเพียงนี้!

คนประหลาดเช่นนี้ จะปล่อยไว้ได้อย่างไร!เหลียงเฟยวันนี้ข้าต้องเอาชีวิตเจ้าให้ได้ ไม่เช่นนั้น หากเรื่องเมื่อครู่แพร่ออกไป ข้าจะกลายเป็นตัวตลกในสายตาผู้คนมิใช่หรือ?”

พูดจบ ชายร่างผอมก็เรียกอาวุธออกมาก่อนเหลียงเฟยเสียอีก

อาวุธของชายร่างผอมดูชั่วร้ายและอาบยาพิษ เป็นอาวุธเซียนระดับกลาง มีลักษณะเป็นกล่องเข็มเย็บผ้า ดูเหมือนอาวุธสังหารของเขาคือเข็มที่มองไม่เห็นเหล่านั้น!

เย่หลิวซูมองเห็นกล่องเข็มนั้นแล้วร้องเตือนทันที

“เหลียงเฟยระวัง! นั่นคือเข็มพันเย็บร้อยปะ เป็นอาวุธเซียนระดับกลางที่ผสานพลังวัตถุวิเศษ

ตามตำนาน มันคือเข็มเหล็กที่นางบูเซียนโบราณชื่อไม่ซานเหนียงใช้เย็บผ้า เนื่องจากผ่านการหลอมของนาง จึงกลายเป็นเข็มวิเศษที่สามารถถักทอด้ายเป็นเสื้อผ้าได้ในพริบตา เข็มพันเย็บร้อยปะเดิมมีเพียงหกเล่ม แต่มันสามารถเปลี่ยนเป็นหลายพัน หลายหมื่นเล่ม โจมตีศัตรูราวกับสายฝน!”

เหลียงเฟยรับคำ สีหน้าของเขาจริงจังขึ้นอีกหลายส่วน แต่เขาก็ไม่ได้รีบเรียกดาบเทพมังกรสวรรค์ออกมาต่อสู้กับชายร่างผอมทันที

เพราะดาบเทพถูกชักออกมา มันจะปลดปล่อยพลังอันทรงพลังมหาศาล เขาเป็นคนฉลาด จึงย่อมรู้วิธีใช้ประโยชน์จากพลังนี้

ยอดฝีมือตระกูลหลัวทั้งหมดยังคงตะลึงกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น พวกเขาไม่มีทางคิดได้เลยว่าเหลียงเฟยด้วยวรยุทธ์ระดับขั้นสูงจ้าวยุทธ์สามารถรับมือกับการโจมตีของชายร่างกายอ่อนแอผู้นั้นได้ และยังปลอดภัยไร้บาดเจ็บอีกด้วย!

ชื่อเสียงที่ยิ่งใหญ่ย่อมไม่มีความเท็จ

เหลียงเฟยหนุ่มน้อยผู้นี้ถูกเล่าลือกันทั่วยุทธภพในช่วงนี้ ฝีมือของเขาไม่ควรถูกดูแคลนแม้แต่น้อยจริง ๆ !