สู่วิถีอมตะ - บทที่ 716 ปราชันเยี่ยเฮ่าเทียน
เยี่ยเฮ่าเทียนใช้ย่างก้าวเทพมายาท่องมิติ ร่างวูบไหวผุดพรายดุจ
ภูตผี ร่างมายาจำนวนมากปรากฏในสมรภูมิ
ผู้ฝึกตนทั่วไปมิอาจแยกแยะได้เลยว่าผู้ใดคือเยี่ยเฮ่าเทียนตัวจริง
ขณะที่เจียงผิงอันหาร่างจริงของเยี่ยเฮ่าเทียนเจออย่างง่ายดาย
ทุกครั้งหน แม้อีกฝ่ายจะว่องไว เขาก็ยังรับมือได้
อวตารกลืนสวรรค์และร่างมารศักดิ์สิทธิ์ร่วมมือสมานฉันท์
สมบูรณ์แบบ การโจมตีของเยี่ยเฮ่าเทียนล้วนถูกสกัดหรือกระทั่งสยบ
ได้
เจียงผิงอันผลักหลุมดำออกไป อำนาจกลืนกินอันทรงพลังสูบ
กลืนทั่วทิศ
เยี่ยเฮ่าเทียนรีบถอยหลบมิให้ตนถูกกลืนไป
“แค่นี้เองหรือ?” เจียงผิงอันกล่าวกับเยี่ยเฮ่าเทียนเนิบ ๆ
เยี่ยเจิ้นซึ่งพินิจอยู่ไกล ๆ ขมวดคิ้วเล็กน้อย เจียงผิงอันผู้นี้มอง
ทะลุวิชาตัวเบาขั้นสุดยอดอันผสานพลังทั้งมิติและมายาอย่าง ‘ย่าง
ก้าวเทพมายาท่องมิติ’ ได้ อย่าว่าแต่ตัวตนร่วมระดับ ต่อให้ขั้นสูงกว่า
เยี่ยเฮ่าเทียนขั้นสองขั้นยังยากมองทะลุได้
เจ้าคนชื่อเจียงผิงอันนี่น่าจะมีพลังเนตรบางอย่างที่ไม่ธรรมดาอยู่
เยี่ยเจิ้นวิเคราะห์เหตุผลที่เจียงผิงอันมองทะลุ ‘ย่างก้าวเทพมายา
ท่องมิติ’ ได้อย่างรวดเร็ว
เยี่ยเฮ่าเทียนมองท่าทีเย่อหยิ่งของเจียงผิงอันอย่างสุดดูแคลน
“ได้เปรียบนิดหน่อยก็เริ่มกร่าง เดี๋ยวเจ้าจะได้ประจักษ์วรยุทธ์สุดยอด
อย่างแท้จริงของเราราชวงศ์เซียนสกุลเยี่ยแล้ว”
อำนาจยิ่งใหญ่หลากออกจากร่างของเยี่ยเฮ่าเทียน พลังต่อสู้
ทะยานสูงพรวดพราด ปราณของเขาทรงพลังขึ้นเรื่อย ๆ อักขระเต๋า
ปรากฏรายล้อม เขตแดนสีทองกระจายตัวทั่วทิศ ตัวเขาก็แปร
เปลี่ยนเป็นสีทอง พลังต่อสู้ทวีสูงหกเจ็ดเท่า
เมื่อเห็นพลังต่อสู้ของเยี่ยเฮ่าเทียนทะยานสูง เซียนมากมายใน
แดนจันทร์มายาก็หน้าเคร่ง หากเข้าใจไม่ผิด นี่น่าจะเป็นสุดยอดวร
ยุทธ์เซียนของราชวงศ์เซียนสกุลเยี่ย ‘วิมานเก้าขั้น’
วรยุทธ์นี้เพิ่มพลังต่อสู้ได้สูงสุดเก้าเท่าตัว แม้หากบรรลุเซียนไป
แล้วจะถูกกฎเต๋าเซียนจำกัด ลดระดับพลังที่เพิ่มได้ลง แต่ก็ยังเพิ่มพูน
มหาศาลอยู่ดี
ว่าไปแล้ว ไฉนอักขระเซียนรอบตัวเยี่ยเฮ่าเทียนจึงคุ้นนักหนอ…
ขณะมองอักขระรายล้อมตัวเยี่ยเฮ่าเทียน ดวงตาของเจียงผิงอัน
พลันเบิกกว้างตะลึงลาน ไฉนอักขระเหล่านี้จึงคล้ายของวิชาเทียม
เทพสงครามนักเล่า!
เยี่ยเฮ่าเทียนเห็นเจียงผิงอันตกใจเหลือแสนก็เย้ยขึ้น “แค่นี้ก็
ตกใจขนาดนั้นแล้วหรือ? ข้าผู้นี้ยังมิทันแผลงฤทธิ์ต่อสู้ถึงครึ่งเลย
อย่าให้ข้าผิดหวังซี่!”
เยี่ยเฮ่าเทียนใช้ ‘ย่างก้าวเทพมายาท่องมิติ’ อีกครั้ง ความเร็วและ
การโจมตีของเขาล้วนทวีคูณมากกว่ากาลก่อน
แม้เจียงผิงอันจะมองทะลุมายา เห็นร่องรอยของอีกฝ่าย แต่ก็เห็น
ได้ชัดว่าเขามิอาจตามการโจมตีของอีกฝ่ายทัน
เยี่ยเฮ่าเทียนถีบร่างศึกของเจียงผิงอันกระเด็นไป ก่อนจะแหวก
มิติเลี่ยงการโจมตีของอวตารกลืนสวรรค์ไปอย่างรวดเร็ว
เยี่ยเฮ่าเทียนยืนกอดอกกลางเวหา เส้นผมสีทองพลิ้วไสว มอง
เจียงผิงอันอย่างดูแคลน “ทำได้แค่นี้หรือ?”
เจียงผิงอันสงบใจอันตกตะลึง สีหน้าแปรเปลี่ยนสู่จริงจัง ร่างทั้ง
สองใช้วิชาเทียมเทพสงครามขั้นหกอย่างพร้อมเพรียง พลังต่อสู้
ทะยานสูงเจ็ดเท่าตัวทันที
ร่างมารศักดิ์สิทธิ์ออกหมัดทำลายล้างพุ่งทะยาน อวตารกลืน
สวรรค์เงื้อหลุมดำและดวงแสงสีขาวโจมตีสนับสนุน
หนนี้เป็นทีของเยี่ยเฮ่าเทียนที่ต้องเบิกตา “เป็นไปไม่ได้! เจ้ามี
วิชาเสริมพลังแข็งแกร่งเพียงนี้ได้อย่างไร!”
สิ่งที่ทำให้เยี่ยเฮ่าเทียนตกใจยิ่งกว่าคือ อักขระกฎเกณฑ์บนตัว
อีกฝ่ายคล้ายกับอักขระบนตัวเขายิ่ง
กระทั่งเซียนสวรรค์เยี่ยเจิ้นยังดูจังงังไป
หากวิชาเสริมฤทธิ์ที่เจียงผิงอันใช้เป็นสุดยอดวรยุทธ์เซียนแขนง
อื่น เขาคงไม่ตกใจ แต่วิชาที่อีกฝ่ายใช้สุดจะคล้ายกับ ‘วิมานเก้าขั้น’
ของพวกเขาตระกูลเยี่ยเลย!
วิชานี้ผสานสมบูรณ์กับร่างศึก แม้จะทวีพลังต่อสู้อย่างเป็น
เอกลักษณ์ แต่ก็มีเค้าลางเหมือนกับ ‘วิมานเก้าขั้น’
เด็กนี่ไปได้วรยุทธ์นี้มาจากไหน? หากมิเคยเห็น ‘วิมานเก้าขั้น’
มาก่อนก็ไม่มีทางลอกเลียนได้ แต่ราชวงศ์ของพวกเขาก็ไม่มีทาง
เอาวรยุทธ์ไปแพร่งพรายรั่วไหล
เว้นแต่จะมีผู้เรียนรู้ ‘วิมานเก้าขั้น’ ได้เพียงแค่มอง เรื่องนี้ก็เป็นไป
ไม่ได้เลย
เจียงผิงอันก็สงสัยเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน เหตุใดวิชาเทียมเทพ
สงครามจึงคล้ายกับ ‘วิมานเก้าขั้น’ นี้นัก
หากเขาเดาถูก มหาจักรพรรดิก็น่าจะเคยเห็นผู้อื่นใช้ ‘วิมานเก้า
ขั้น’ แล้วบันทึกไว้ในมโนสำนึก ร่วมกับผู้อาวุโสเทพมารสร้างวิชา
เทียมเทพสงครามในภายหลัง
ศึกอันเกรียงไกรเปิดฉาก ทุกการปะทะเทียบได้กับการโจมตี
สุดกำลังของผู้ฝึกตนร่วมระดับ คลื่นพลังบ้าคลั่งสาดทรายกระจาย
คลั่ง ไร้ผู้ใดนอกจากเหล่าเซียนกล้าอยู่ในรัศมีหมื่นลี้
ผู้ฝึกตนมากมายแน่นิ่งมองทั้งสองประลอง นี่คือการต่อสู้ของผู้
ฝึกตนขั้นต้นระดับเขตแดนจริง ๆ หรือ? กระทั่งยอดฝีมือขั้นกลาง
ระดับเขตแดนเปิดศึกยังไม่รุนแรงเพียงนี้เลย
เจียงผิงอันผู้ใช้สองร่างคืนความได้เปรียบอีกครั้ง
ผู้ฝึกตนจากแดนจันทร์มายาสุดแสนตื่นเต้น เจียงผิงอันจะชนะ
แล้ว!
ทว่า เหล่าเซียนมิได้เผยสีหน้ายินดีใด ๆ กลับยิ่งเคร่งขรึมขึ้นด้วย
ซ ้า
“ฮ่า ๆ ดี ฮ่า ๆ~”
เยี่ยเฮ่าเทียนผู้ถูกรุกไล่พลันเสสรวล “สมเป็นร่างที่เซียนผู้นี้
หมายตา ยอดเยี่ยมมาก! เจ้าควรค่าให้เซียนผู้นี้แผลงฤทธิ์จริงจัง
แล้ว!”
เยี่ยเฮ่าเทียนกระตุ้นฤทธิ์สายเลือดตระกูลเยี่ยในตัวเขา ปราณ
เซียนสีทองแปรเปลี่ยนสู่สีดำ ดุจสัตว์ร้ายโบราณผู้บ้าคลั่ง คิดทำลาย
ทุกสิ่ง
บรรยากาศรอบกายเยี่ยเฮ่าเทียนแปรเปลี่ยนไปอย่างมหาศาล
เห็นได้ชัดว่าการฝึกฝนของเขาไม่แปรเปลี่ยน แต่ก็แข็งแกร่งกว่ากาล
ก่อน อักขระเต๋าปรากฏบนผิวกาย ทำให้เขาดูประหนึ่งเทพมาร
ร่างศึกของเจียงผิงอันเหวี่ยงหมัดเข้าโจมตี ขณะที่เยี่ยเฮ่าเทียน
ออกหมัดเข้ารับ
ตู้ม!
ร่างศึกของเจียงผิงอันกระเด็นไปทันที แขนของเขาแหลกสลาย
ไป
อวตารกลืนสวรรค์เงื้อหลุมดำเข้าโจมตีเบื้องหลังเยี่ยเฮ่าเทียน
ขณะที่เยี่ยเฮ่าเทียนใช้ ‘ย่างก้าวเทพมายาท่องมิติ’ หลบไปอย่าง
ง่ายดาย ก่อนจะปรากฏตัวอีกครั้งเบื้องหลังอวตารกลืนสวรรค์ เงื้อเท้า
ถีบอวตารกลืนสวรรค์กระเด็นไปอย่างรุนแรงโดยไม่มีเวลาดูดซับพลัง
เยี่ยเฮ่าเทียนแยกอวตารร่างหนึ่งออกมาโจมตีเจียงผิงอันทั้งสอง
ด้วยประสบการณ์ เขาประจักษ์ได้ว่าเจียงผิงอันเหมาะสมกับศึก
ยืดเยื้ออย่างยิ่ง และเขาต้องปิดฉากโดยเร็วที่สุด
“แม้ข้าจะบาดเจ็บอยู่ ใช้พลังสายเลือดได้แค่นิดหน่อย แต่แค่ฆ่า
เจ้านั้นเหลือแหล่ ได้ตายด้วยมือข้าเยี่ยเฮ่าเทียน นับว่าเจ้าไม่ธรรมดา
แล้ว”
สายเลือดตระกูลเยี่ยซึ่งถูกเหล่าเซียนตระกูลเยี่ยพัฒนาเสริม
แกร่งเสมอมาจากรุ่นสู่รุ่นบรรจุพรสวรรค์และอำนาจสูงส่ง และเป็น
รากฐานอันล ้าค่าที่สุดของตระกูลเยี่ย
เหตุใดจุดเริ่มต้นของผู้ฝึกตนภพเซียนจึงสูงนัก? ก็เพราะพวก
เขามีสายเลือดสูงส่งอย่างยิ่ง สามารถบรรลุกฎฟ้าดินได้ทันทีที่เกิดมา
สายเลือดทรงพลังบางพวกกระทั่งเกิดมาก็บรรลุเซียน ไร้หนทาง
ใดจะเทียบชั้น
เจียงผิงอันเป็นเพียงหนึ่งปุถุชน เขาผ่านวิกฤติพบโอกาสมาเกิน
นับถ้วน จุดเริ่มต้นต ่าเตี้ยเรี่ยดิน
เขาบากบั่นพัฒนาพรสวรรค์ พัฒนาสายเลือดของตัวเอง
แต่ไม่ว่าเขาจะพัฒนาเช่นไร ก็ยากยิ่งที่เขาจะปราชันผู้ฝึกตน
อันมีสายเลือดเซียนแท้ได้
“เยี่ยเฮ่าเทียน? ไฉนนามนี้คุ้นนักนะ?”
เซียวเหลียงเหยียนขมวดคิ้ว ก่อนจะพลันนึกอะไรออก ร่างของ
เขาสะท้านทันใด
“มิใช่เยี่ยเฮ่าเทียนคือเซียนมนุษย์ที่รุกรานภพบุกเบิกในกาล
ก่อนหรือ! เขาควรตายไปในภพบุกเบิกแล้ว… เขากลับชาติมา!”
เซียวเหลียงเหยียนจำได้แล้วว่า เยี่ยเฮ่าเทียนเคยรุกรานภพ
บุกเบิก ยามนั้นกู่ตี้ฆ่าเขาเองกับมือ แต่ปรากฏว่าอีกฝ่ายยังมีชีวิตอยู่!
สายตาของเซียนมากมายใกล้เคียงเบิกกว้าง มิคาดว่าคนผู้นี้จะ
เป็นเซียนมนุษย์กลับชาติ พวกเขานึกว่าอีกฝ่ายเป็นอัจฉริยะสักคน
ของตระกูลเยี่ยเสียอีก
เซียนกลับชาติแข็งแกร่งกว่าทายาทอัจฉริยะสายตรงยิ่งนัก ไม่ว่า
จะเป็นประสบการณ์ศึกหรือระดับวรยุทธ์ล้วนสูงล ้าเกินอัจฉริยะทั่วไป
เปรี้ยง!
ร่างศึกของเจียงผิงอันถูกถีบกระแทกทรายสีดำจนกระจายปลิว
ทั่วทิศอย่างรุนแรงจนเห็นพื้นหินว่างโล่งเบื้องใต้ ขณะที่อวตารกลืน
สวรรค์กระเด็นกระแทกดวงจันทร์บนฟ้าจนสั่นสะท้าน
“แค่ก ๆ”
เจียงผิงอันกระอักเลือด กฎเกณฑ์แห่งทองอันทรงพลังกัดกร่อน
กระดูกและอวัยวะภายใน
การโจมตีของเยี่ยเฮ่าเทียนสยบร่างเทวะอันทรงพลังทั้งสองของ
เจียงผิงอันราบคาบ หากมิใช่เพราะปวงชนเคยเห็นเจียงผิงอันต่อสู้มา
ก่อน คงคิดว่าเขาอ่อนแอเหลือแสนแน่แท้
สายเลือดตระกูลเยี่ยแข็งแกร่งเกินไป เขาพ่ายราบคาบเพราะ
สายเลือด
แม้การต่อสู้จะเพิ่งเริ่ม แต่ปวงชนก็เห็นผลลัพธ์แล้ว การต่อสู้ครั้ง
นี้ พวกเขาแดนจันทร์มายาพ่ายแล้ว